บทนำ

เสียงไซเรนจากรถตำรวจดังสนั่นหวั่นไหวอยู่หน้าบ้านของชายหนุ่มร่างยักษ์ ท่ามกลางวงล้อมของเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติด

เดฟ ชายหนุ่มในวัยฉกรรจ์ อายุ 25 ปี ถูกกดลงกับพื้นดินที่แฉะชื้น เข่าหนาของตำรวจนายหนึ่งกดลงบนแผ่นหลังของเขา ขณะที่ข้อมือถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือเหล็ก

ห่างออกไปไม่กี่เมตรมีเสี่ยแก่ๆ หนึ่งคนยืนหลบอยู่หลังแนวรถตำรวจพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ ในมือของเสี่ยคือเงินปึกใหญ่ที่เพิ่งยัดใส่มือลูกน้องคนสนิทที่เป็นคนโยน ของกลาง ล็อตใหญ่ใส่ใต้ถุนบ้านของเดฟเพียงเสี้ยววินาทีก่อนตำรวจจะเข้าถึงตัว

"กูไม่ได้ทำ! ของพวกนี้ไม่ใช่ของกู!" 

เดฟตะโกนลั่นจนเส้นเลือดที่ลำคอปูดโปน เขาพยายามขัดขืนเพื่อจะพุ่งไปหาชายที่เขานับถือเป็นเจ้านายมาตลอด 

"เสี่ยช่วยผมด้วย! เสี่ยก็รู้ว่าผมไม่เคยยุ่งกับของพวกนี้!"

เสี่ยชัยแสร้งทำสีหน้าเศร้าสลดส่ายหัวไปมา 

"เสียใจด้วยนะเดฟ... กูอุตส่าห์ไว้ใจให้มึงทำงานสุจริต แต่มึงกลับโลภมากแอบเดินยาในเขตของกู มึงทำตัวเองแท้ๆ"

คำพูดถากถางนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ เดฟเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่าเขาถูกใส่ร้ายเพื่อเป็นแพะรับบาปแทนผลประโยชน์มหาศาลของเจ้าพ่อท้องถิ่น 

สายตาของเขามองผ่านฝูงชนที่ยืนมุงดูอยู่ไกลๆ และไปหยุดอยู่ที่ยายของเขาที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

หยาดน้ำใสๆ เริ่มคลอเบ้าเมื่อเห็นหลานชายเพียงคนเดียวถูกลากตัวขึ้นรถไปในฐานะ นักโทษคดียาเสพติด

"เดฟลูก เดฟไม่ได้ทำใช่ไหมลูก" 

เสียงยายของเขา ตะโกนเรียกตามรถที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป

"ยายรอผมนะ…ผมไม่ได้ทำ"

เดฟมองลอดผ่านลูกกรงรถตำรวจ ความแค้นฝังลึกจ้องมองไปยังยายของเขาเป็นครั้งสุดท้าย 

เขาไม่เหลือคำพูดใดที่จะอธิบาย เพราะตราบาปสีดำสนิทได้ถูกประทับลงบนหน้าผากของเขาไปเสียแล้ว

เสียงประตูลูกกรงเหล็กดัง ปัง!

ที่หน้าเรือนจำจังหวัด เป็นสัญญาณว่าชีวิตของเดฟได้จบสิ้นลงตั้งแต่วันนั้น... ทิ้งไว้เพียงคำสัญญาในใจที่เขาจะกลับมาคิดบัญชีแค้น 

มีเพียง ยายเข็ม และ ยายของเดฟ สองหญิงชราที่สนิทสนมกันปานพี่น้องที่รู้ซึ้งถึงความอยุติธรรมนี้ 

ยายของเดฟตรอมใจจนล้มป่วย ร้องไห้ปานจะขาดใจเมื่อรู้ว่าหลานชายคนเดียวต้องกลายเป็นแพะรับบาป

"ไอ้เดฟมันคนดี ยายเข็ม... มันไม่มีวันทำเรื่องชั่วๆ แบบนั้น มันโดนไอ้เสี่ยชั่วนั้นใส่ร้าย!" 

ยายของเดฟกระซิบกับยายเข็มด้วยเสียงแหบพร่าก่อนจะสิ้นลมในเวลาต่อมา

"ข้ารู้…เจ้าเดฟมันเป็นคนดี ฮึก…"

ตลอด 5 ปี เดฟขังตัวเองไว้กับความแค้นและตราบาปในคุก เขาเสียใจมากที่ต้องมารู้ว่ายายของตัวเองตรอมใจตายเพราะเขา 

งานศพก็ยังไปไม่ได้ ตัดขาดทุกการติดต่อกับโลกภายนอกทุกอย่างตั้งแต่นั้นมา……

*

*

*

*

พูดคุยกับคุณนักอ่าน

แค่เริ่มเรื่องมาก็ปวดใจแล้ว เห้ออออ…

บักพระเอกฉันมันน่าสงสารแท้

ฝากเอ็นดูไรท์คนนี้ด้วยนะคะ

ถ้าอ่านถูกจริตแล้วฝากเพิ่มเข้าชั้นด้วยน้าาา เพราะตอนต่อๆ ไป บักเดฟมัน Hotttt ม๊ากกกกกกกก

อย่าลืมคอมเมนท์ แค่สติ๊กเกอร์คนละดวงก็ได้น้า แล้วกดใจด้วยยยย