Love labor สลักรักนาย(กรรมกร)

Love labor สลักรักนาย(กรรมกร)

last update最終更新日 : 2026-03-09
作家:  เมย์สิริน連載中
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 評価. 3 レビュー
47チャプター
506ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อ่านฟิน

ความรักหวาน

บุคคลที่สาม

วิศวกร

สวย

ปากร้าย

คู่ปรับ

รักสามเส้า

แอบรัก

"มึงไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน กูก็ผู้ชายนะ... แถมยังเป็นไอ้ขี้คุกที่ไม่ได้เจอผู้หญิงมา 5 ปี มึงอยากจะโดนกูปล้ำตายคาบ้านหรืออย่างไง?"

もっと見る

第1話

บทนำ

濱海市中央病院の診察室――

吉川杏奈(よしかわ あんな)は血まみれの姿で、看護師が手の甲に点滴の針を刺す様子を、どこか他人事のように眺めていた。痛みはもう、麻痺して感じない。

「すみません!通ります!」

濃密な血の匂いと、鼻をつくガソリンの臭いが混じり合う。ストレッチャーが目の前を通り過ぎていった。横たわる人のありえない方向に曲がった脚にはフロントガラスの破片が突き刺さり、衣服は赤黒く染まっている。

医師たちの声がざわめきのように遠く近く響く。次々と運び込まれる患者、絶え間ない慟哭……

ふと指を曲げると、掌の皺の間に白い粉末が残っていた。エアバッグが開いた時の名残だ。

「ご家族の方は?どなたか、ご家族の方!」

まるでその場にいる全員が、杏奈の答えを待っているかのように、ふいに周囲が静まり返った。

けれど、思い通りにいかないのが人生というものだ。

「吉川様、他の方に比べれば軽傷ですが、玉突き事故ですので。ご家族に連絡して、念のため精密検査を受けられた方が……」

杏奈は看護師の気遣わしげな言葉に頷き、携帯を取り出す。通話ボタンを押した。

しかし、聞こえてきた声に心は冷たく沈んでいく。

「杏奈様。社長は会議中で、今はお電話に出られません。ご用件を承りましょうか?」

吉川蒼介(よしかわ そうすけ)の秘書だった。

結婚は公表できない、秘密にしなければと、蒼介は確かに言っていた。

だから結婚して七年が経っても、秘書は彼女を「奥様」ではなく、「杏奈様」としか呼ばない。

口を開こうとした瞬間、受話器の向こうから、場違いなほど明るい女性の声が飛び込んできた。

「ねえ小林さん、蒼介は準備できた?そろそろ出ないと。小春ちゃん、下で待ちくたびれてるわよ」

「はい、藤本様。すぐ社長にお伝えします」

受話器を手で覆ったのだろうが、その声は残酷なほどはっきりと聞こえた。

「藤本様」……藤本紗里(ふじもと さり)のことだ。

蒼介の憧れの人。

特別秘書の小林洸平(こばやし こうへい)は、二人への態度が雲泥の差だった。

一方には即座に取り次ぎ、もう一方には会議中で時間がないと告げる。

杏奈は自嘲気味に唇を歪めた。

そうか。蒼介の周りの人間は、とっくに彼の嘘のつき方を心得ているのだ。

憧れの人は彼のすぐ傍にいて、妻である「杏奈様」は愚かにも、まだ彼が来てくれると期待していたなんて。

聞き慣れた低い声が響く。「誰からだ?」

「杏奈様です」

二秒の沈黙。そして、冷たい声が聞こえた。

「用件は?」

「……何でもないわ」

初めて、自分から電話を切った。

運び込まれては運び出される重傷者たちを虚ろに眺めながら、冷たい悲しみが心を満たしていく。

もし今、救急処置が必要なのが自分だったら。きっと死ぬまで、誰にも気づかれないのだろう。

アレルギー体質の杏奈は、病気になることさえ怖くなるほどに、昔から注射一本打つのにも神経を尖らせていた。

ここの看護師は親切だった。付き添いがいないのを見て、忙しい中でも時々様子を見に来てくれる。アレルギー反応が出ていないか確認するために。

かすかに聞こえる看護師たちの囁き。「誰も付き添いがいないなんて……」

そう。赤の他人だって心配してくれるのに、夫である蒼介は冷淡なだけだ。

ふと、暗い衝動が湧き上がった。いっそ、もっとひどい怪我であればよかった。死にかけてもなお、蒼介の視線ひとつ向ける価値もないのかどうかを、そうして確かめたかった。

携帯を取り出し、ラインを開く。蒼介との最後のやり取りは三年前、入院した時の音声メッセージだ。

既読がついたまま返信のない画面を見つめる。胸が苦しい。

三年前に答えは出ていたのに、どうして諦められないのだろう。

あの時――空から降ってきたガラス板。娘の吉川小春(よしかわ こはる)を庇って、杏奈は血まみれになった。

小春は怯えて、彼女の腕の中で泣きじゃくっていた。

……その娘が今、SNSで紗里がくれたアイスを「世界一美味しい」と自慢している。

写真の中の紗里は楽しそうに笑い、蒼介の視線は彼女を見つめ、優しさと溺愛に満ちていた。小春は特大のアイスを持って二人の間に立ち、嬉しそうに笑っている。

背景は市内の新しい遊園地。これが、さっきの電話で紗里が言っていた場所だ。

どんな気持ちなのか自分でも分からなかった。ただ、妙に冷静だった。

点滴を終え、傷の処置を済ませ、処方された薬を手にする。病院を出る頃には、杏奈は魂が抜けたような抜け殻だった。

家に戻ると、使用人の安達(あだち)が駆け寄ってきた。「奥様、お帰りなさい」

杏奈はかすかに微笑む。この家で自分をそう呼んでくれるのは安達だけだ。

安達は彼女が持つ薬と、その緩慢な動作に気づいて顔色を変えた。

「奥様!どうなさったんです?お怪我を?」

「交通事故よ。軽いものだから」

「交通事故で軽いわけないでしょう!病院には?ああ、これは……」

七年間。安達は変わらず優しく、思いやりを持って接してくれる。

考えてみれば、安達は夫より、よほど自分を心配してくれていた。

安達をなだめて、ゆっくり階段を上る。二階に着いた時、階下から安達の電話の声がした。

「旦那様、お戻りください。奥様が交通事故に……」

足がふと止まった。

自分が蒼介に連絡するには、仕事用の携帯にかけるしかない。電話に出るのも大抵は秘書の洸平だ。

でも安達は、蒼介の私用携帯に直接かけられる。

病院であんなに辛かったのに、この理不尽なルールを守って、何もおかしいと思わなかった。習慣とは恐ろしいものだ。

「ええ、それほど重症には見えませんが、奥様は確かにお怪我を……」

それ以上聞かずに、痛みをこらえながら寝室へ入った。

蒼介が帰ってくるか知りたかった。

すぐに安達がお粥を運んできた。

彼女は心配そうに言った。「奥様、少しお粥を。お怪我の時は食事に気をつけないと。旦那様にはもうお電話しましたから、すぐお戻りになります」

「ありがとう」

安達の「すぐ」は、三時間後だった。空はもう暗い。

車のエンジン音が聞こえ、安達は安堵して玄関へ走った。

小春を連れて、蒼介の長身が現れた。

一緒に入ってきたのは、小春の不満げな声だった。

「パパったら!安達さんがママは大丈夫だって言ってたのに。どうしてそんなに急いで帰らなきゃいけないの?イルミネーションショー見られなかったじゃない。紗里ちゃんががっかりしてたの、気づかなかったの?」

廊下に立ち尽くす杏奈。その全身が、音を立てて凍りついた。
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Tt Rr
Tt Rr
บทดีมากๆๆๆเลยฮะ...
2026-03-04 09:57:43
0
0
ฐิติภัทร พิทยาสวัสดิ์
ฐิติภัทร พิทยาสวัสดิ์
รีบต่อได้มัยค่ะมันขาดตอนมาก ร้องให้ตามหนักมากเลย พีเดฟ...
2026-03-04 01:06:53
1
0
Siriyupa
Siriyupa
ชอบคะๆ เนื้อเรื่องดี ตลก ครบรส...
2026-02-09 21:58:22
0
0
47 チャプター
บทนำ
เสียงไซเรนจากรถตำรวจดังสนั่นหวั่นไหวอยู่หน้าบ้านของชายหนุ่มร่างยักษ์ ท่ามกลางวงล้อมของเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติดเดฟ ชายหนุ่มในวัยฉกรรจ์ อายุ 25 ปี ถูกกดลงกับพื้นดินที่แฉะชื้น เข่าหนาของตำรวจนายหนึ่งกดลงบนแผ่นหลังของเขา ขณะที่ข้อมือถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือเหล็กห่างออกไปไม่กี่เมตรมีเสี่ยแก่ๆ หนึ่งคนยืนหลบอยู่หลังแนวรถตำรวจพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ ในมือของเสี่ยคือเงินปึกใหญ่ที่เพิ่งยัดใส่มือลูกน้องคนสนิทที่เป็นคนโยน ของกลาง ล็อตใหญ่ใส่ใต้ถุนบ้านของเดฟเพียงเสี้ยววินาทีก่อนตำรวจจะเข้าถึงตัว"กูไม่ได้ทำ! ของพวกนี้ไม่ใช่ของกู!" เดฟตะโกนลั่นจนเส้นเลือดที่ลำคอปูดโปน เขาพยายามขัดขืนเพื่อจะพุ่งไปหาชายที่เขานับถือเป็นเจ้านายมาตลอด "เสี่ยช่วยผมด้วย! เสี่ยก็รู้ว่าผมไม่เคยยุ่งกับของพวกนี้!"เสี่ยชัยแสร้งทำสีหน้าเศร้าสลดส่ายหัวไปมา "เสียใจด้วยนะเดฟ... กูอุตส่าห์ไว้ใจให้มึงทำงานสุจริต แต่มึงกลับโลภมากแอบเดินยาในเขตของกู มึงทำตัวเองแท้ๆ"คำพูดถากถางนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ เดฟเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่าเขาถูกใส่ร้ายเพื่อเป็นแพะรับบาปแทนผลประโยชน์มหาศาลของเจ้าพ่อท้องถิ่น
続きを読む
ตอนที่ 1 ออกจากคุก
หลายปีในกรงขังเปลี่ยนเด็กหนุ่มเลือดร้อนให้กลายเป็นชายหนุ่มที่ดูนิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ผิวพรรณกร้านแดดจากการใช้แรงงานในเรือนจำ และดวงตาที่เคยสดใสยามนี้กลับมืดมนเหมือนก้นบึ้งของมหาสมุทรเดฟ เดินก้าวผ่านประตูกรงเหล็กของเรือนจำมาสู่โลกภายนอก แสงแดดยามเช้าที่แผดเผาลงมาปะทะผิวหนังทำเอาเขาต้องหยีตา มือหนาที่หยาบกร้านยกขึ้นบังแดดพลางสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ เป็นครั้งแรกในรอบ 5 ปี ที่ได้ออกมาสู่โลกภายนอกชุดเสื้อยืดสีซีดและกางเกงยีนส์เก่าๆ ในมือของเขาถือย่ามผ้าสีซีดใบเดียว ภายในมีเพียงเงินไม่กี่บาทที่ได้จากการตรากตรำทำงานในกองงาน และยังมีจดหมายเก่าๆ ไม่กี่ฉบับที่ยายเข็มเคยส่งไปให้"มึงก้าวออกไปแล้ว อย่าหันกลับมามองข้างหลังอีกนะไอ้เดฟ"เสียงผู้คุมที่พอจะเมตตาเขายังแว่วอยู่ในหัว เดฟไม่ได้ขานรับ เขาเพียงแต่พยักหน้าเงียบๆ แล้วเริ่มออกเดิน สายตาคมกริบมองไปที่ถนนลูกรังเบื้องหน้าความรู้สึกแรกของเขาไม่ใช่ความดีใจ แต่มันคือ ความว่างเปล่าสะส่วนใหญ่เดฟเดินเลี่ยงฝูงชนที่มารอรับนักโทษคนอื่น แต่เขาไม่มีใครมารอรับ... ยายที่เขารักที่สุดก็มาเสียชีวิตไปตั้งแต่วันที่เขาเข้าไปได้เพียงไม่กี่ปีหน้าบ้านของตัวเอง
続きを読む
ตอนที่ 2 จำต้องกลับบ้านนอก
@1 ปีต่อมา ใจกลางเมืองกรุงเทพ"ไอ้เชอร์รี่! บอกกี่ครั้งแล้วว่าวิปครีมสาขานี้ต้องตั้งยอดแข็งกว่านี้หน่อย ลูกค้าเค้าไม่ได้อยากกินน้ำนมละลายราดเค้กนะยะ นี่เองตีวิปหรือกำลังละลายเนย ตอบพี่มาสิ่"เสียงแหลมใสของ 'อิงฟ้า' ดังลั่นทะลุเคาน์เตอร์กาแฟหรูใจกลางสุขุมวิท เจ้าของร่างระหงในชุดเดรสรัดรูปสีนู้ดที่เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน หน้าอกหน้าใจที่แม่ให้มาแบบจัดเต็มแทบจะล้นออกมาทักทายโลก เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่เดินไปทางไหนผู้ชายก็ต้องเหลียวหลังจนคอเคล็ด เธอคือเจ้าของอาณาจักรคาเฟ่ที่มีสาขาเกือบทั่วกรุงเทพฯ สวย รวย ดื้อ และที่สำคัญ...ปากจัดสมชื่อลูกสาวแม่พับ"โถ่พี่อิง เครื่องมันรวนหรือเปล่าคะเนี่ย เชอร์รี่ตีสุดแรงเกิดแล้วนะพี่" พนักงานสาวหน้าเสีย"รวนเหรอ? เดี๋ยวแม่ตบให้เข้าที่เอง หลีกไป!" อิงฟ้าถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมลุยงานเอง แต่อารมณ์คุกรุ่นก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเรียกเข้าจากไอโฟนรุ่นล่าสุดที่สั่นรัวอยู่ในกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือ 'คุณนายแม่'"ว่าไงคะคุณนาย จะสั่งกาแฟฟรีหรือจะขอเงินสมทบทุนค่าศัลยกรรมหน้าคะ?" อิงฟ้ากดรับสายพร้อมจีบปากจีบคอพูดใส่โทรศัพท์ตามประสาแม่ลูกที่คุยกันเ
続きを読む
ตอนที่ 3 คนหรือยักษ์
เช้าวันต่อมา อากาศในหมู่บ้านโคกสำราญมันสดชื่นกว่ากรุงเทพฯ ที่เธออยู่เป็นไหนๆ แต่มันไม่สดชื่นสำหรับอิงฟ้าที่ต้องตื่นมาตอนเจ็ดโมงเช้าเพื่อมาล้างหน้าด้วยน้ำจากก๊อกในประปาหมู่บ้านนี่สิถึงบ้านจะดูแพง มีแอร์เย็นฉ่ำแค่ไหน แต่น้ำประปาหมู่บ้านก็ยังคงรักษามาตรฐานความไหลเอื่อยเหมือนคนหมดแรงได้ดีเยี่ยมจริง ๆ "แล้วน้ำปะปามันสะอาดไหมเนี่ย ถ้าสิวขึ้นจะทำไงดี เห้อ" เธอบ่นพึมพำใส่กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำพลางละเลงสกินแคร์ราคาแพงที่พกมาจากกรุงเทพฯ อย่างเบามือหลังจากแต่งตัวในชุดเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูป ที่เน้นหน้าอกหน้าใจไซส์ XL ของเธอแบบไม่กั๊ก กับกางเกงขาสั้นโชว์ขาอ่อนที่ขาวนวลเนียน อิงฟ้าก็เดินออกมาจากห้องตัวเอง ก็เห็นยายนอนดูข่าวเช้าในทีวีจอแบนอย่างสบายใจ"ยาย จานชามในซิงค์นั่นเดี๋ยวอิงจัดการเองนะ แล้วนี่พี่เดฟอะไรนั่นน่ะ เขาจะมาตอนไหนเหรอ?" อิงฟ้าแสร้งถามด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ในใจนี่คันยิบๆ อยากเห็นหน้าไอ้พี่ชายนั่นจะแย่"มันคงไม่มาหรอกวันนี้ เห็นว่าต้องไปรับงานเทพื้นปูนที่ท้ายหมู่บ้าน นู่น...ถ้าเองอยากเจอก็เดินไปดูบ้านมันสิ อยู่หน้าบ้านเราไปนิดเดียว บ้านไม้เก่าๆ หลังเล็กๆ น่ะ" "อ้อ...ว่าจะไปขอบคุณสักหน
続きを読む
ตอนที่ 4 สงสาร
หลังจากโดนไล่มาเมื่อวาน แทนที่อิงฟ้าจะเข็ด เธอกลับตื่นขึ้นมาตั้งแต่รุ่งสาง แว้นมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างของป้าข้างบ้านไปตลาดท้ายหมู่บ้าน ควักแบงค์พันซื้อกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ๆ มาเพื่อจะมาทำต้มยำกุ้งสูตรเด็ดที่พึ่งดูมาจากติ๊กต๊อกเมื่อคืนนี้@เวลา 15:30 นาฬิกา"โอ๊ย! พริกนี่ก็กระเด็นเข้าตาดีจังวะ" อิงฟ้าใช้หลังมือปาดน้ำตา น้ำพริกเผาก็เลอะแก้มขาวๆ จนดูมอมแมมไปหมด เธอวุ่นวายอยู่ในครัวของเธออยู่นานสองนาน ทั้งเจียวไข่ให้ฟู ทั้งต้มยำที่ชิมไปเจ็ดรอบจนลิ้นชาไปหมด"เสร็จสักที! ข้าวสวยร้อนๆ ไข่เจียวฟูๆ กับต้มยำกุ้งรสแซ่บ"เธอจัดแจงเททุกอย่างลงในปิ่นโตสแตนเลสอย่างดี ที่พึ่งไปค้นเจอในตู้ อิงฟ้าเช็กหน้าเช็กผมในกระจกอีกรอบ วันนี้เธอเลือกใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูอ่อนที่บางเบาจนเห็นรอยบราลูกไม้อยู่รำไร ชายกระโปรงสั้นเหนือเข่าขึ้นมาเยอะพอสมควร เผื่อว่าอาหารไม่อร่อย อย่างน้อยหน้าอกหน้าใจเธอก็อาจจะทำให้อาหารมื้อนี้กลมกล่อมขึ้นมาบ้างขณะที่กำลังจะย่องออกจากบ้าน ยายที่นั่งดูข่าวอยู่ก็เปรยขึ้นมาลอยๆ จนอิงฟ้าสะดุ้ง"นั่นจะเอาปิ่นโตไปถวายพระวัดไหนล่ะอิง หรือจะเอาไปเซ่นไหว้เจ้าที่เจ้าทางแถวบ้านไม้เก่าๆ หลังนั้
続きを読む
ตอนที่ 5 เหล้าพุ่ง
อิงฟ้าแอบแง้มผ้าม่านหน้าต่างห้องนอนตัวเอง มองข้ามฝั่งไปยังบ้านไม้หลังเก่าใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ในใจก็ภาวนาให้เขากินต้มยำกุ้งสูตรติ๊กต๊อกของเธอให้ชื่นใจหน่อยเถอะ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้อิงฟ้าต้องขมวดคิ้วจนแทบจะรวมกันแทนที่เดฟจะนั่งล้อมวงกินข้าวสวยร้อนๆ กับปิ่นโตที่เธอตั้งใจทำมาให้ เขากลับนั่งถอดเสื้อโชว์แผงอกหนาอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน ในมือถือแก้วเป๊กใบเล็ก ส่วนข้างกายมีขวดเหล้าขาว 40 ดีกรีตั้งตระหง่านอยู่"คนบ้าอะไร…กินข้าวกับเหล้าขาว" อิงฟ้าบ่นพึมพำด้วยความหมั่นไส้แต่คนตัวโตกับกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวจบจนหน้าเหยเก ความร้อนแรงของแอลกอฮอล์แผ่ซ่านไปทั่วอก แต่สายตาคมกริบของเขากลับจ้องมองไปที่ปิ่นโตสแตนเลสที่วางอยู่ข้างตัว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักไปเปิดฝาปิ่นโตออก"กินสิพี่... กินไข่เจียวฝีมืออิงหน่อย" เธอลุ้นจนตัวโก่งภาพที่เห็นคือเดฟใช้มือเปล่าๆ หยิบไข่เจียวฟูๆ เข้าปากคำโต ตามด้วยซดน้ำต้มยำกุ้งจากฝาปิ่นโตโฮกใหญ่ พอรสชาติความเค็มกับความเผ็ดร้อนแล่นเข้าสู่ลิ้น เดฟถึงกับชะงักไปนิดหนึ่ง เขาหันมาทางบ้านยายเข็มเหมือนจะรู้ว่ามีคนแอบดูอยู่เขากระดกเหล้า
続きを読む
ตอนที่ 6 สายเปย์
"โอ๊ย! ทำไมฝุ่นมันเยอะขนาดนี้วะเนี่ย"เสียงสบถแว่วดังออกมาจากบ้านไม้เก่าๆ ทรุดโทรมของเดฟ อิงฟ้าในสภาพที่มัดผมเป็นมวยลวกๆ มีผ้าเช็ดหน้าผืนละสามพันมัดปิดจมูกเอาไว้ สวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงเจเจขาสั้น ที่สั้นจนเห็นแก้มก้นอยู่รำไร ในมือถือไม้ขนไก่สะบัดไปมาบนผนังไม้หลังจากที่เมื่อวานเห็นสภาพความเป็นอยู่ของเดฟที่มันแทบจะเรียกว่าที่นอนไม่ได้ เป็นแค่เสื่อน้ำมันเก่าๆ กับหมอนที่เหลืองจนไม่รู้จะเหลืองอย่างไง จนอิงฟ้านอนไม่หลับ เช้ามืดวันนี้พอเห็นเดฟขี่มอเตอร์ไซค์เก่าๆ ออกไปทำงานก่อสร้าง เธอก็จัดการโทรสั่งของจากในตัวเมืองทันที"มาส่งเลยพี่! ที่นอนสปริงอย่างดี หมอนผ้าปูผ้าห่มหนาๆ เสื้อผ้าไซส์ XL เอามาให้หมด จ่ายสดไม่อั้นเลยคะพี่"ตอนนี้บ้านของเดฟถูกทำความสะอาดอย่างดี อิงฟ้าถูพื้นไม้จนมันเงาวับ เธอขัดหน้าต่างสังกะสี ล้างจานชามที่มีอยู่หยิบมือ และจัดระเบียบของใช้ที่วางระเกะระกะให้เข้าที่เข้าทาง"คนอะไรอยู่บ้านได้ซกมกขนาดนี้วะเนี่ย แต่ก็นะ...ตัวคนเดียว แถมต้องหาเช้ากินค่ำ ใครจะมามีเวลาทำ" อิงฟ้าพึมพำกับตัวเอง สายตาก็มองไปที่ผนังบ้านที่มีรูปถ่ายเก่าๆ ของยายเขาที่เสียไปแล้ว "พี่ไม่ต้องกลัวน
続きを読む
ตอนที่ 7 เข้าวัดทำบุญ
ตีห้าสี่สิบห้า... อิงฟ้าในสภาพหัวฟูครึ่งหนึ่งสวยครึ่งหนึ่งกำลังพยายามงัดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นมา เพราะวันนี้เป็นวันพระใหญ่ และที่สำคัญคือยายของเธออาการดีขึ้นจนเกือบจะหายเป็นปลิดทิ้ง ยายลุกมานั่งอาบน้ำประแป้งจนตัวขาววอก เตรียมดอกบัวที่เพิ่งเด็ดจากสระหลังบ้านใส่พานไว้อย่างประณีต"อิง... ไปตามเจ้าเดฟมันมาด้วยไป บอกว่ายายชวนไปวัด ไปรับศีลรับพรซะบ้างจะได้เฮงๆ" ยายตะโกนสั่งมาจากหน้าบ้านอิงฟ้าล้างหน้าล้างตาแบบรีบๆ เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งข้ามฝั่งไปที่บ้านไม้หลังเก่าของเดฟที่ตอนนี้ดูสะอาดสะอ้านขึ้นผิดตา เธอปีนบันไดบ้านไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขึ้นไป เห็นเดฟยังนอนเอาแขนก่ายหน้าผากอยู่บนที่นอนสปริงใหม่เอี่ยมที่เธอเพิ่งถอยให้เมื่อวาน ร่างสูงใหญ่ในสภาพกางเกงเจเจตัวเดียวโชว์กล้ามท้องเป็นลอนสวย แถมตรงกลางเป้ากางเกงยังมีอะไรที่มันชี้หน้าเธอขึ้นมาอีก อิงฟ้าพยายามไม่สนใจ แต่ก็แอบกลืนน้ำลายลงคอไปหลายรอบเหมือนกัน"พี่เดฟ ตื่น พี่เดฟโว้ยยย!" อิงฟ้าเข้าไปใกล้แล้วเขย่าขาหนาๆ ของเขาแรงๆ"อือออ... กวนเหี้ยไรแต่เช้าวะคนจะนอน" เสียงทุ้มแหบพร่าพึมพำอย่างงัวเงีย เดฟลืมตาขึ้นมาเห็นใบหน้าขาวใสของอิงฟ้าที่ก้มลงมา
続きを読む
ตอนที่ 8 ปกป้อง
หลังจากฟังพระเทศน์จนเหน็บกินขาไปข้างหนึ่ง อิงฟ้าก็พยุงยายเดินลงจากศาลาวัดด้วยท่วงท่าที่พยายามจะให้ดูเป็นกุลสตรีที่สุด แต่ในใจคืออยากจะกรี๊ดสลบเพราะพี่เดฟเพิ่งกุมมือเธอ! แต่ความฟินก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อแรงดึงดูดความสวยของเธอทำเรื่องเข้าให้"น้องอิงฟ้าครับ จะกลับแล้วเหรอจ๊ะ ให้พี่หวังไปส่งที่บ้านไหม รถเบนซ์มันนั่งลำบากนะพี่ว่า มานั่งมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งของพี่ดีกว่า รับลมเย็นๆ"'ไอ้หวัง' ลูกชายกำนันจอมกร่างประจำหมู่บ้าน เดินปาดหน้าเข้ามาดักพร้อมรอยยิ้มที่คิดว่าหล่อ แต่งตัวจัดเต็มโซ่ทองเส้นเท่านิ้วโป้งห้อยคอมาด้วย สายตามันจ้องมองหน้าอกหน้าใจอิงฟ้าจนน่าตบให้คว่ำอิงฟ้าชะงักฝีเท้า เธอแอบชำเลืองมองเดฟที่เดินหิ้วปิ่นโตตามหลังมา "พี่หวังเหรอคะ? อิงว่ารถอิงก็นั่งสบายดีนะคะ ไม่เป็นไรดีกว่าคะ"เธอพยายามยั่วโมโหเดฟด้วยการยืนคุยกับไอ้หวังต่อ อยากจะรู้ว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไงบ้าง แต่ปรากฏว่าเดฟทำเพียงแค่ปรายตาขวางๆ มองแวบเดียว แล้วเดินตีคู่พายายไปที่รถโดยไม่พูดอะไรสักคำ หน้านิ่งเหมือนคนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย"อีตาพี่เดฟ! บ้าเอ๊ย!" อิงฟ้าสบถเบาๆ ในใจ หงุดหงิดจนอยากจะถอดส้นสูงฟาดหน้าคนนิ่ง เธอเลยรีบ
続きを読む
ตอนที่ 9 ตามกวน(จีบ)
พอล้างจานเสร็จและส่งเดฟกลับบ้านไปได้ไม่นาน อิงฟ้าก็เห็นเขาขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าออกไปทำงานรับเหมาอีกซอยหนึ่งที่อยู่ถัดไปไม่ไกล ยายเข็มที่นั่งเคี้ยวหมากอยู่ชานบ้านถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นหลานสาวตัวดีรีบขนมใส่ปิ่นโตสแตนเลสอีกรอบ พร้อมกับจัดแจงมัดใส่ท้ายมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างป้าข้างบ้านเตรียมจะแว้นตามไป"อิง! เมื่อกี้เจ้าเดฟก็เพิ่งกินข้าวบ้านเราไปนะลูก จะตามมันไปอีกรึไง" ยายเข็มตะโกนไล่หลัง"โถ่ยาย! พี่เดฟเขาใช้แรงงานเยอะ กินนิดเดียวเดี๋ยวก็หิวอีก อิงเป็นห่วง""พี่เดฟกินของคาวแล้วก็ต้องต่อด้วยของหวานสิจ้ะยาย กินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่นะ อิๆ"อิงฟ้าตะโกนตอบแล้วบิดคันเร่งออกไปทันที@ซอย 4 บ้านที่กำลังต่อเติมครัวเสียงสว่านเจาะปูนและเสียงโม่ปูนดังระงม เดฟที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์แผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยสักและหยดเหงื่อกำลังแบกกระสอบปูนขึ้นบ่า แสงแดดยามบ่ายที่แผดเผาทำให้กล้ามเนื้อของเขาดูขึ้นรูปชัดเจนจนอิงฟ้าที่เพิ่งจอดรถถึงกับตาค้าง แอบกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่"พี่เดฟ! พักกินน้ำกินขนมก่อนเร็ว!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงสว่านพลางหิ้วปิ่นโตเดินเข้าไปหาเดฟหยุดสิ่งที่กำลังทำทันที แล้วชักหน้าตึงที
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status