Masuk"มึงไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน กูก็ผู้ชายนะ... แถมยังเป็นไอ้ขี้คุกที่ไม่ได้เจอผู้หญิงมา 5 ปี มึงอยากจะโดนกูปล้ำตายคาบ้านหรืออย่างไง?"
Lihat lebih banyakเสียงไซเรนจากรถตำรวจดังสนั่นหวั่นไหวอยู่หน้าบ้านของชายหนุ่มร่างยักษ์ ท่ามกลางวงล้อมของเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติด
เดฟ ชายหนุ่มในวัยฉกรรจ์ อายุ 25 ปี ถูกกดลงกับพื้นดินที่แฉะชื้น เข่าหนาของตำรวจนายหนึ่งกดลงบนแผ่นหลังของเขา ขณะที่ข้อมือถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือเหล็ก
ห่างออกไปไม่กี่เมตรมีเสี่ยแก่ๆ หนึ่งคนยืนหลบอยู่หลังแนวรถตำรวจพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ ในมือของเสี่ยคือเงินปึกใหญ่ที่เพิ่งยัดใส่มือลูกน้องคนสนิทที่เป็นคนโยน ของกลาง ล็อตใหญ่ใส่ใต้ถุนบ้านของเดฟเพียงเสี้ยววินาทีก่อนตำรวจจะเข้าถึงตัว
"กูไม่ได้ทำ! ของพวกนี้ไม่ใช่ของกู!"
เดฟตะโกนลั่นจนเส้นเลือดที่ลำคอปูดโปน เขาพยายามขัดขืนเพื่อจะพุ่งไปหาชายที่เขานับถือเป็นเจ้านายมาตลอด
"เสี่ยช่วยผมด้วย! เสี่ยก็รู้ว่าผมไม่เคยยุ่งกับของพวกนี้!"
เสี่ยชัยแสร้งทำสีหน้าเศร้าสลดส่ายหัวไปมา
"เสียใจด้วยนะเดฟ... กูอุตส่าห์ไว้ใจให้มึงทำงานสุจริต แต่มึงกลับโลภมากแอบเดินยาในเขตของกู มึงทำตัวเองแท้ๆ"
คำพูดถากถางนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ เดฟเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่าเขาถูกใส่ร้ายเพื่อเป็นแพะรับบาปแทนผลประโยชน์มหาศาลของเจ้าพ่อท้องถิ่น
สายตาของเขามองผ่านฝูงชนที่ยืนมุงดูอยู่ไกลๆ และไปหยุดอยู่ที่ยายของเขาที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
หยาดน้ำใสๆ เริ่มคลอเบ้าเมื่อเห็นหลานชายเพียงคนเดียวถูกลากตัวขึ้นรถไปในฐานะ นักโทษคดียาเสพติด
"เดฟลูก เดฟไม่ได้ทำใช่ไหมลูก"
เสียงยายของเขา ตะโกนเรียกตามรถที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป
"ยายรอผมนะ…ผมไม่ได้ทำ"
เดฟมองลอดผ่านลูกกรงรถตำรวจ ความแค้นฝังลึกจ้องมองไปยังยายของเขาเป็นครั้งสุดท้าย
เขาไม่เหลือคำพูดใดที่จะอธิบาย เพราะตราบาปสีดำสนิทได้ถูกประทับลงบนหน้าผากของเขาไปเสียแล้ว
เสียงประตูลูกกรงเหล็กดัง ปัง!
ที่หน้าเรือนจำจังหวัด เป็นสัญญาณว่าชีวิตของเดฟได้จบสิ้นลงตั้งแต่วันนั้น... ทิ้งไว้เพียงคำสัญญาในใจที่เขาจะกลับมาคิดบัญชีแค้น
มีเพียง ยายเข็ม และ ยายของเดฟ สองหญิงชราที่สนิทสนมกันปานพี่น้องที่รู้ซึ้งถึงความอยุติธรรมนี้
ยายของเดฟตรอมใจจนล้มป่วย ร้องไห้ปานจะขาดใจเมื่อรู้ว่าหลานชายคนเดียวต้องกลายเป็นแพะรับบาป
"ไอ้เดฟมันคนดี ยายเข็ม... มันไม่มีวันทำเรื่องชั่วๆ แบบนั้น มันโดนไอ้เสี่ยชั่วนั้นใส่ร้าย!"
ยายของเดฟกระซิบกับยายเข็มด้วยเสียงแหบพร่าก่อนจะสิ้นลมในเวลาต่อมา
"ข้ารู้…เจ้าเดฟมันเป็นคนดี ฮึก…"
ตลอด 5 ปี เดฟขังตัวเองไว้กับความแค้นและตราบาปในคุก เขาเสียใจมากที่ต้องมารู้ว่ายายของตัวเองตรอมใจตายเพราะเขา
งานศพก็ยังไปไม่ได้ ตัดขาดทุกการติดต่อกับโลกภายนอกทุกอย่างตั้งแต่นั้นมา……
*
*
*
*
พูดคุยกับคุณนักอ่าน
แค่เริ่มเรื่องมาก็ปวดใจแล้ว เห้ออออ…
บักพระเอกฉันมันน่าสงสารแท้
ฝากเอ็นดูไรท์คนนี้ด้วยนะคะ
ถ้าอ่านถูกจริตแล้วฝากเพิ่มเข้าชั้นด้วยน้าาา เพราะตอนต่อๆ ไป บักเดฟมัน Hotttt ม๊ากกกกกกกก
อย่าลืมคอมเมนท์ แค่สติ๊กเกอร์คนละดวงก็ได้น้า แล้วกดใจด้วยยยย
"โอ๊ย... หัวกู ปวดแทบจะระเบิดเลย ฮื้อออ"มือเรียวคลำหาทางลุกจากเตียงในห้องนอนแอร์เย็นฉ่ำ สภาพเธอตอนนี้คือผมเผ้ายุ่งเหยิง ความทรงจำสุดท้ายที่แวบเข้ามาในหัวคือ... นั่งจิบเบียร์กับยัยพลอย แล้วก็... แล้วก็อะไรวะ?"เห้อ ทำไมจำไม่ได้เลย! เมื่อคืนกูทำอะไรลงไปบ้างวะเนี่ย" เธอเด้งตัวลุกขึ้น ภาพตัดไปตัดมา เห็นภาพตัวเองเดินโซเซไปที่ไหนสักที่หนึ่ง"พี่เดฟ! ใช่ เมื่อคืนพี่เดฟกลับมานี่นา"อิงฟ้ารีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเพื่อดึงสติ เธอจำได้รางๆ ว่าตัวเองพยายามจะปล้ำเดฟ แต่อาการปวดหัวจี๊ดๆ มันทำให้นึกไม่ออกว่าบทสรุปคือได้กินหรือ โดนถีบกันแน่@เวลา 09:00 นาฬิกาอิงฟ้าในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดา กึ่งวิ่งกึ่งเดินข้ามถนนลูกรังไปหาเดฟที่กำลังนั่งเช็ดจอบเช็ดเสียมอยู่บนแคร่หน้าบ้าน"พี่เดฟ! พี่... เมื่อคืนอิงเมามากเลยอ่ะ พี่พาอิงมาส่งบ้านเหรอ?" อิงฟ้าพยายามส่งยิ้มหวานประจบ หวังจะเช็กเรตติ้งว่าเมื่อคืนเธอได้เสียเชิงอะไรไปบ้างเดฟชะงักมือที่กำลังเช็ดจอบ เขาปรายตาคมกริบมองเธอแวบเดียว แววตานั้นนิ่งสนิทและเย็นชากว่าทุกครั้งที่เคยเจอ เขาไม่ตอบคำถาม แต่กลับเก็บของใส่ย่ามแล้วลุกขึ้นยืนเตรียมจะออกไปข้
ผ่านไปเกือบสัปดาห์ที่ชีวิตของอิงฟ้าดูจะจืดชืด เพราะเดฟ นั่นหายตัวไปดื้อๆ ถามยายก็ได้ความว่าเขาต้องไปรับงานแบกปูนเทพื้นโกดังที่ต่างอำเภอ ต้องไปกินนอนที่ไซต์งานหลายวันเพื่อเร่งงานให้เสร็จ"เหอะ! งานยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอวะ หรือแอบไปซุกอีหนูที่ไหนหรือเปล่า" อิงฟ้าบ่นพึมพำพลางเขี่ยหน้าจอโทรศัพท์ดูรูปถ่ายแอบถ่ายตอนเดฟล้างจานที่เธอเซฟไว้ดูต่างหน้าความเหงาบวกกับความคันไม้คันมือทำให้อิงฟ้านึกถึงยัยพลอยเพื่อนสมัยประถมที่ยังอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนี้ เธอรีบกดคอลหาทันที พอรู้ว่าเพื่อนว่าง ทั้งคู่ก็พากันแว้นมอเตอร์ไซค์ไปตลาดนัดท้ายหมู่บ้าน จัดหนักทั้งของสด ของคาว ของหวาน และที่ขาดไม่ได้คือ... เบียร์กระป๋องเขียวถาดใหญ่กับเหล้าขาวขวดเล็กเอามาผสมสไปรท์ ตามสูตรวัยรุ่นบ้านนา"อีอิง มึงรวยระดับร้อยล้าน มานั่งจิบเบียร์หน้าบ้านเนี่ยนะ" พลอยเอ่ยแซวขณะที่กำลังโซ้ยส้มตำปูปลาร้าอยู่บนโต๊ะหินอ่อนหน้าบ้านของยาย"รวยแล้วไงวะ รวยก็เหงาเป็นไหมล่ะมึง" อิงฟ้ากระดกเบียร์เข้าปากอึกใหญ่จนฟองเกาะที่ริมฝีปากอิ่ม "แล้วนี่พี่เดฟเขาจะกลับกี่โมงวะมึง เห็นยายบอกว่างานเสร็จวันนี้""โถ่... ที่แท้ก็รอผู้ชาย มึงนี่มันจริงๆ เลย
พอล้างจานเสร็จและส่งเดฟกลับบ้านไปได้ไม่นาน อิงฟ้าก็เห็นเขาขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าออกไปทำงานรับเหมาอีกซอยหนึ่งที่อยู่ถัดไปไม่ไกล ยายเข็มที่นั่งเคี้ยวหมากอยู่ชานบ้านถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นหลานสาวตัวดีรีบขนมใส่ปิ่นโตสแตนเลสอีกรอบ พร้อมกับจัดแจงมัดใส่ท้ายมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างป้าข้างบ้านเตรียมจะแว้นตามไป"อิง! เมื่อกี้เจ้าเดฟก็เพิ่งกินข้าวบ้านเราไปนะลูก จะตามมันไปอีกรึไง" ยายเข็มตะโกนไล่หลัง"โถ่ยาย! พี่เดฟเขาใช้แรงงานเยอะ กินนิดเดียวเดี๋ยวก็หิวอีก อิงเป็นห่วง""พี่เดฟกินของคาวแล้วก็ต้องต่อด้วยของหวานสิจ้ะยาย กินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่นะ อิๆ"อิงฟ้าตะโกนตอบแล้วบิดคันเร่งออกไปทันที@ซอย 4 บ้านที่กำลังต่อเติมครัวเสียงสว่านเจาะปูนและเสียงโม่ปูนดังระงม เดฟที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์แผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยสักและหยดเหงื่อกำลังแบกกระสอบปูนขึ้นบ่า แสงแดดยามบ่ายที่แผดเผาทำให้กล้ามเนื้อของเขาดูขึ้นรูปชัดเจนจนอิงฟ้าที่เพิ่งจอดรถถึงกับตาค้าง แอบกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่"พี่เดฟ! พักกินน้ำกินขนมก่อนเร็ว!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงสว่านพลางหิ้วปิ่นโตเดินเข้าไปหาเดฟหยุดสิ่งที่กำลังทำทันที แล้วชักหน้าตึงที
หลังจากฟังพระเทศน์จนเหน็บกินขาไปข้างหนึ่ง อิงฟ้าก็พยุงยายเดินลงจากศาลาวัดด้วยท่วงท่าที่พยายามจะให้ดูเป็นกุลสตรีที่สุด แต่ในใจคืออยากจะกรี๊ดสลบเพราะพี่เดฟเพิ่งกุมมือเธอ! แต่ความฟินก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อแรงดึงดูดความสวยของเธอทำเรื่องเข้าให้"น้องอิงฟ้าครับ จะกลับแล้วเหรอจ๊ะ ให้พี่หวังไปส่งที่บ้านไหม รถเบนซ์มันนั่งลำบากนะพี่ว่า มานั่งมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งของพี่ดีกว่า รับลมเย็นๆ"'ไอ้หวัง' ลูกชายกำนันจอมกร่างประจำหมู่บ้าน เดินปาดหน้าเข้ามาดักพร้อมรอยยิ้มที่คิดว่าหล่อ แต่งตัวจัดเต็มโซ่ทองเส้นเท่านิ้วโป้งห้อยคอมาด้วย สายตามันจ้องมองหน้าอกหน้าใจอิงฟ้าจนน่าตบให้คว่ำอิงฟ้าชะงักฝีเท้า เธอแอบชำเลืองมองเดฟที่เดินหิ้วปิ่นโตตามหลังมา "พี่หวังเหรอคะ? อิงว่ารถอิงก็นั่งสบายดีนะคะ ไม่เป็นไรดีกว่าคะ"เธอพยายามยั่วโมโหเดฟด้วยการยืนคุยกับไอ้หวังต่อ อยากจะรู้ว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไงบ้าง แต่ปรากฏว่าเดฟทำเพียงแค่ปรายตาขวางๆ มองแวบเดียว แล้วเดินตีคู่พายายไปที่รถโดยไม่พูดอะไรสักคำ หน้านิ่งเหมือนคนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย"อีตาพี่เดฟ! บ้าเอ๊ย!" อิงฟ้าสบถเบาๆ ในใจ หงุดหงิดจนอยากจะถอดส้นสูงฟาดหน้าคนนิ่ง เธอเลยรีบ





