Semua Bab Love labor สลักรักนาย(กรรมกร): Bab 1 - Bab 10

หลายปีในกรงขังเปลี่ยนเด็กหนุ่มเลือดร้อนให้กลายเป็นชายหนุ่มที่ดูนิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ผิวพรรณกร้านแดดจากการใช้แรงงานในเรือนจำ และดวงตาที่เคยสดใสยามนี้กลับมืดมนเหมือนก้นบึ้งของมหาสมุทรเดฟ เดินก้าวผ่านประตูกรงเหล็กของเรือนจำมาสู่โลกภายนอก แสงแดดยามเช้าที่แผดเผาลงมาปะทะผิวหนังทำเอาเขาต้องหยีตา มือหนาที่หยาบกร้านยกขึ้นบังแดดพลางสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ เป็นครั้งแรกในรอบ 5 ปี ที่ได้ออกมาสู่โลกภายนอกชุดเสื้อยืดสีซีดและกางเกงยีนส์เก่าๆ ในมือของเขาถือย่ามผ้าสีซีดใบเดียว ภายในมีเพียงเงินไม่กี่บาทที่ได้จากการตรากตรำทำงานในกองงาน และยังมีจดหมายเก่าๆ ไม่กี่ฉบับที่ยายเข็มเคยส่งไปให้"มึงก้าวออกไปแล้ว อย่าหันกลับมามองข้างหลังอีกนะไอ้เดฟ"เสียงผู้คุมที่พอจะเมตตาเขายังแว่วอยู่ในหัว เดฟไม่ได้ขานรับ เขาเพียงแต่พยักหน้าเงียบๆ แล้วเริ่มออกเดิน สายตาคมกริบมองไปที่ถนนลูกรังเบื้องหน้าความรู้สึกแรกของเขาไม่ใช่ความดีใจ แต่มันคือ ความว่างเปล่าสะส่วนใหญ่เดฟเดินเลี่ยงฝูงชนที่มารอรับนักโทษคนอื่น แต่เขาไม่มีใครมารอรับ... ยายที่เขารักที่สุดก็มาเสียชีวิตไปตั้งแต่วันที่เขาเข้าไปได้เพียงไม่กี่ปีหน้าบ้านของตัวเอง

เช้าวันต่อมา อากาศในหมู่บ้านโคกสำราญมันสดชื่นกว่ากรุงเทพฯ ที่เธออยู่เป็นไหนๆ แต่มันไม่สดชื่นสำหรับอิงฟ้าที่ต้องตื่นมาตอนเจ็ดโมงเช้าเพื่อมาล้างหน้าด้วยน้ำจากก๊อกในประปาหมู่บ้านนี่สิถึงบ้านจะดูแพง มีแอร์เย็นฉ่ำแค่ไหน แต่น้ำประปาหมู่บ้านก็ยังคงรักษามาตรฐานความไหลเอื่อยเหมือนคนหมดแรงได้ดีเยี่ยมจริง ๆ "แล้วน้ำปะปามันสะอาดไหมเนี่ย ถ้าสิวขึ้นจะทำไงดี เห้อ" เธอบ่นพึมพำใส่กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำพลางละเลงสกินแคร์ราคาแพงที่พกมาจากกรุงเทพฯ อย่างเบามือหลังจากแต่งตัวในชุดเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูป ที่เน้นหน้าอกหน้าใจไซส์ XL ของเธอแบบไม่กั๊ก กับกางเกงขาสั้นโชว์ขาอ่อนที่ขาวนวลเนียน อิงฟ้าก็เดินออกมาจากห้องตัวเอง ก็เห็นยายนอนดูข่าวเช้าในทีวีจอแบนอย่างสบายใจ"ยาย จานชามในซิงค์นั่นเดี๋ยวอิงจัดการเองนะ แล้วนี่พี่เดฟอะไรนั่นน่ะ เขาจะมาตอนไหนเหรอ?" อิงฟ้าแสร้งถามด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ในใจนี่คันยิบๆ อยากเห็นหน้าไอ้พี่ชายนั่นจะแย่"มันคงไม่มาหรอกวันนี้ เห็นว่าต้องไปรับงานเทพื้นปูนที่ท้ายหมู่บ้าน นู่น...ถ้าเองอยากเจอก็เดินไปดูบ้านมันสิ อยู่หน้าบ้านเราไปนิดเดียว บ้านไม้เก่าๆ หลังเล็กๆ น่ะ" "อ้อ...ว่าจะไปขอบคุณสักหน

อิงฟ้าแอบแง้มผ้าม่านหน้าต่างห้องนอนตัวเอง มองข้ามฝั่งไปยังบ้านไม้หลังเก่าใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ในใจก็ภาวนาให้เขากินต้มยำกุ้งสูตรติ๊กต๊อกของเธอให้ชื่นใจหน่อยเถอะ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้อิงฟ้าต้องขมวดคิ้วจนแทบจะรวมกันแทนที่เดฟจะนั่งล้อมวงกินข้าวสวยร้อนๆ กับปิ่นโตที่เธอตั้งใจทำมาให้ เขากลับนั่งถอดเสื้อโชว์แผงอกหนาอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน ในมือถือแก้วเป๊กใบเล็ก ส่วนข้างกายมีขวดเหล้าขาว 40 ดีกรีตั้งตระหง่านอยู่"คนบ้าอะไร…กินข้าวกับเหล้าขาว" อิงฟ้าบ่นพึมพำด้วยความหมั่นไส้แต่คนตัวโตกับกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวจบจนหน้าเหยเก ความร้อนแรงของแอลกอฮอล์แผ่ซ่านไปทั่วอก แต่สายตาคมกริบของเขากลับจ้องมองไปที่ปิ่นโตสแตนเลสที่วางอยู่ข้างตัว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักไปเปิดฝาปิ่นโตออก"กินสิพี่... กินไข่เจียวฝีมืออิงหน่อย" เธอลุ้นจนตัวโก่งภาพที่เห็นคือเดฟใช้มือเปล่าๆ หยิบไข่เจียวฟูๆ เข้าปากคำโต ตามด้วยซดน้ำต้มยำกุ้งจากฝาปิ่นโตโฮกใหญ่ พอรสชาติความเค็มกับความเผ็ดร้อนแล่นเข้าสู่ลิ้น เดฟถึงกับชะงักไปนิดหนึ่ง เขาหันมาทางบ้านยายเข็มเหมือนจะรู้ว่ามีคนแอบดูอยู่เขากระดกเหล้า

ตีห้าสี่สิบห้า... อิงฟ้าในสภาพหัวฟูครึ่งหนึ่งสวยครึ่งหนึ่งกำลังพยายามงัดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นมา เพราะวันนี้เป็นวันพระใหญ่ และที่สำคัญคือยายของเธออาการดีขึ้นจนเกือบจะหายเป็นปลิดทิ้ง ยายลุกมานั่งอาบน้ำประแป้งจนตัวขาววอก เตรียมดอกบัวที่เพิ่งเด็ดจากสระหลังบ้านใส่พานไว้อย่างประณีต"อิง... ไปตามเจ้าเดฟมันมาด้วยไป บอกว่ายายชวนไปวัด ไปรับศีลรับพรซะบ้างจะได้เฮงๆ" ยายตะโกนสั่งมาจากหน้าบ้านอิงฟ้าล้างหน้าล้างตาแบบรีบๆ เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งข้ามฝั่งไปที่บ้านไม้หลังเก่าของเดฟที่ตอนนี้ดูสะอาดสะอ้านขึ้นผิดตา เธอปีนบันไดบ้านไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขึ้นไป เห็นเดฟยังนอนเอาแขนก่ายหน้าผากอยู่บนที่นอนสปริงใหม่เอี่ยมที่เธอเพิ่งถอยให้เมื่อวาน ร่างสูงใหญ่ในสภาพกางเกงเจเจตัวเดียวโชว์กล้ามท้องเป็นลอนสวย แถมตรงกลางเป้ากางเกงยังมีอะไรที่มันชี้หน้าเธอขึ้นมาอีก อิงฟ้าพยายามไม่สนใจ แต่ก็แอบกลืนน้ำลายลงคอไปหลายรอบเหมือนกัน"พี่เดฟ ตื่น พี่เดฟโว้ยยย!" อิงฟ้าเข้าไปใกล้แล้วเขย่าขาหนาๆ ของเขาแรงๆ"อือออ... กวนเหี้ยไรแต่เช้าวะคนจะนอน" เสียงทุ้มแหบพร่าพึมพำอย่างงัวเงีย เดฟลืมตาขึ้นมาเห็นใบหน้าขาวใสของอิงฟ้าที่ก้มลงมา

พอล้างจานเสร็จและส่งเดฟกลับบ้านไปได้ไม่นาน อิงฟ้าก็เห็นเขาขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าออกไปทำงานรับเหมาอีกซอยหนึ่งที่อยู่ถัดไปไม่ไกล ยายเข็มที่นั่งเคี้ยวหมากอยู่ชานบ้านถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นหลานสาวตัวดีรีบขนมใส่ปิ่นโตสแตนเลสอีกรอบ พร้อมกับจัดแจงมัดใส่ท้ายมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างป้าข้างบ้านเตรียมจะแว้นตามไป"อิง! เมื่อกี้เจ้าเดฟก็เพิ่งกินข้าวบ้านเราไปนะลูก จะตามมันไปอีกรึไง" ยายเข็มตะโกนไล่หลัง"โถ่ยาย! พี่เดฟเขาใช้แรงงานเยอะ กินนิดเดียวเดี๋ยวก็หิวอีก อิงเป็นห่วง""พี่เดฟกินของคาวแล้วก็ต้องต่อด้วยของหวานสิจ้ะยาย กินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่นะ อิๆ"อิงฟ้าตะโกนตอบแล้วบิดคันเร่งออกไปทันที@ซอย 4 บ้านที่กำลังต่อเติมครัวเสียงสว่านเจาะปูนและเสียงโม่ปูนดังระงม เดฟที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์แผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยสักและหยดเหงื่อกำลังแบกกระสอบปูนขึ้นบ่า แสงแดดยามบ่ายที่แผดเผาทำให้กล้ามเนื้อของเขาดูขึ้นรูปชัดเจนจนอิงฟ้าที่เพิ่งจอดรถถึงกับตาค้าง แอบกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่"พี่เดฟ! พักกินน้ำกินขนมก่อนเร็ว!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงสว่านพลางหิ้วปิ่นโตเดินเข้าไปหาเดฟหยุดสิ่งที่กำลังทำทันที แล้วชักหน้าตึงที