LOGINMalalim na ang gabi nang bumalik sila sa kanilang silid-tulugan mula sa silid-aklatan.Gising na gising pa rin ang diwa ni Haile dahil sa pagtingin sa mga lumang album, ngunit ang kanyang katawan ay matagal nang binihag ng pagod. Hinawakan niya ang kanyang naninigas na leeg at papunta na sana sa banyo nang marahan namang hawakan ni Hudson ang kanyang pulso.“Tired?” tanong nito.“Medyo,” pag-amin niya. “Masyado akong matagal na nakatayo kanina, at kailangan ko pang magpanggap na okay buong gabi sa banquet…”Bago pa man niya matapos ang sinasabi, pumunta na si Hudson sa kanyang likuran. Ang mga kamay nito ay lumapag sa kanyang mga balikat, mainit at matatag.Eksaktong diin ang nagpakawala sa tensyon ng kanyang mga kalamnan.“Go take a bath,” bulong nito sa tabi ng kanyang tainga. “and relax.”“Mmm…” Mahina at tila nawawala sa sarili ang sagot ni Haile, halos matunaw sa ilalim ng mga dinalang haplos ng lalaki.Ngunit ang mga susunod nitong salita ang tuluyang gumising sa kanyang diwa.“
Tanging ang mainit na liwanag ng isang yellow desk lamp ang nagbibigay-buhay sa silid-aklatan. Ang banayad na sikat nito ay nakabalot sa kanilang dalawa habang magkatabing nakaupo sa sofa.“This one is so cute!” Humalakhak nang husto si Haile hanggang sa halos matumba siya, habang itinuturo ang isang larawan ni Hudson na tinutukso ng mga kaklase—sapilitan itong pinasuot ng bunny ears noong may school event. “President Miller, hindi ko akalaing may ganito ka palang side. You were actually… cute!”Napabuntong-hininga na lang si Hudson sa kawalan ng magagawa, habang ang mga dulo ng kanyang tainga ay muling namumula nang bahagya. “It was a class activity. I had no choice.”“Pero nakangiti ka rito nang napakasaya,” sabi ni Haile, habang hinahaplos ng kanyang tingin ang maliwanag at walang pinapasan na ngiti sa larawan.Patuloy niyang tiningnan ang album hanggang sa makarating sa huling pahina, na mas makapal kumpara sa iba—tila may isang bagay na maingat na itinatago sa loob nito.Bahagyan
Halos maghahatinggabi na nang sa wakas ay makabalik sila sa villa. Tahimik ang buong residential area, nababalot ng malamlam na dilaw na ilaw mula sa mga streetlights at ang malayong bulong ng hanging panggabi.Hinubad ni Haile ang kanyang high heels sa entrance at tumapak nang nakayapak sa mainit na kahoy na sahig, habang naglalabas ng isang maliit at kuntentong buntong-hininga.Sa likuran niya, isinabit ni Hudson ang kanilang mga coat at natural na kinuha ang kanyang handbag, inilagay ito nang maayos sa tabi na tila ba matagal na itong bahagi ng kanyang routine.“Tired?” mahina niyang tanong.Sa loob ng tahimik na living room, ang kanyang boses ay tila mas banayad kaysa sa karaniwan.Umiling si Haile.“Hindi ako pagod,” sabi niya, sabay harap sa lalaki. “I’m just… a little curious.”Bahagyang tumaas ang kilay nito. “Curious about what?”Lumapit ang dalaga, habang mahinang tinutusok ang dibdib nito gamit ang kanyang daliri.“About you,” sabi niya. “The you before I met you.”Natigila
Buhay na buhay ang charity gala sa saliw ng marahang musika ng orkestra at mga eleganteng usapan.Ilang matatagal nang kakilala ng pamilya Miller ang nagtipon-tipon, may hawak na baso ng alak. Ang isa sa kanila, na bahagya nang tinatamaan ng inumin, ay humagikhik habang kumikiling kay Hudson.“Hudson,” biro nito, “iyang si Elena… siya ba ‘yung ‘babae’ na nabanggit mo noon? Everyone’s saying she’s your so-called ‘the exceptional woman’.”Magaan ang pagkakasabi ng mga salita—ngunit agad na nagbago ang atmospera.Sa paligid nila, tila may dumaang kuryente ng tensyon sa mga tao. Ang iba ay sumulyap kay Haile na nakatayo sa tabi ng asawa. Ang iba naman ay unti-unting binura ang kanilang mga ngiti, tila naghihintay ng susunod na eksena.Agad na nagdilim ang ekspresyon ni Hudson.Ang una niyang instinct ay tingnan si Haile.Nananatiling nakangiti nang magalang ang dalaga—composed at flawless—ngunit may bahagyang bakas ng sakit na kumislap sa kanyang mga mata bago niya ito agad na ikinubli.A
Kailanman ay hindi pa nagmukhang ganito kagulo si Conrad.Sa loob ng top-floor office ng Carnell Corporation, nakatayo siya sa gitna ng mga nagniningning na screens—laptops, tablets, at phones na lahat ay iisang bangungot ang ipinapakita.Mga numerong mabilis na bumabagsak.Mga pulang charts.Isang collapsing stock line na tumatangging mag-stabilize.Sa loob ng wala pang dalawang oras, ang share price ng Carnell Corporation ay bumagsak na ng 15%.Sa online world, mas malala pa ang hagupit ng bagyo.#CarnellCEOScandal#ConradCarnellUsesWomen#CarnellTradeSecretTheftAng mga hashtags na ito ang namamayagpag sa trending lists, at bawat isa ay mas matalas kaysa sa nauna. Ang comment sections ay umaapaw sa galit, pagkondena, at pangungutya.“Attorney Baron!” sigaw ni Conrad sa phone, habang namumula ang kanyang mga mata. “Suppress all negative coverage—today! I don’t care how much it costs! Mag-hire ka ng best PR teams sa buong bansa!”Sa kabilang linya, bakas ang pagod sa boses ng abogado
Ang pinto ng villa ng pamilya Carnell ay sumara nang may malakas at dumagundong na kalabog, na nag-iwan lamang ng nakabibinging katahimikan—at si Amelia sa labas nito.“Conrad!” Pinaghahampas niya ang mabigat na kahoy na pinto hanggang sa mamula at humapdi ang kanyang mga palad. Paos na ang kanyang boses. “Open the door! Mag-explain ka!”Ngunit habang tumatagal siyang nakatayo roon, lalong lumalamig ang kanyang dibdib.Bawat alaala ay muling naglaro sa kanyang isipan—ang mga tingin nito, ang mga pangako, ang kanyang paglalambing. Bawat isa ay tila naging matalim na patalim ngayon.“Hindi mo talaga ako minahal…” bulong niya, habang nangangatog ang buong katawan.“Binalik mo lang ako… just to use me, didn’t you?”Biglang bumukas nang bahagya ang pinto.Nakatayo sa loob si Conrad.Ngunit wala nang init sa kanya—puro pandidiri na lamang.“Yes,” patag niyang sagot. “So what?”Masyado itong diretsahan, masyadong walang awa, na tila ba isang malakas na sampal sa mukha.Nanigas si Amelia.“Yo
Madaling araw pa lang ay nagmamaneho na si Conrad sa tahimik na mga kalsada, karga ang tulog na si Bidzill sa mga braso ni Amelia. Ilang beses siyang sumulyap sa kanyang phone—ang chat nila ni Haile ay pakita pa rin ang pulang exclamation mark—pero sa huli ay inis niya itong ibinalibag sa tabi.Wal
Kabado at pasimpleng lumingon sa paligid si Haile, sinisiguradong walang nakikinig sa kanila.“Ikaw… tumigil ka nga sa pagsasalita ng kung ano-ano!” bulong niya, hiyang-hiya at balisa. Nanlalaki ang kanyang mga mata habang pilit na itinatago ang kaba sa likod ng kunwaring katapangan. “Huwag kang mag
Nakatitig si Conrad sa nagbabagang pulang exclamation mark sa screen ng kanyang phone, nakaupo nang tuwid habang ang dibdib ay tila nag-aapoy.Hindi siya makapaniwala na talagang gagawin iyon ni Haile.Blocked?Ang lakas ng loob niya!Sa isip niya, si Haile ay laging ‘yung tipo ng babae na lihim na
Pagkatapos makipag-ayos kay Amelia, bumalik si Conrad sa Carnell family villa nang may ginhawa sa loob. Pero pagkapasok na pagkapasok niya, ang nakakadurog ng pusong iyak ng anak niyang si Bidzill ang sumalubong sa kanya mula sa living room—kahalo ang matinding sermon ni Talia.Nanikip ang dibdib n







