LOGINGutom si Cassandra. Wala siyang breakfast. At kung honest siya sa sarili, kailangan niya ng kahit anong comfort ngayong umaga.Kaya umupo siya, kinuha ang croissant, at kumagat.Masarap.Napapikit siya saglit.“Thank you, Neil,” mahinang sabi niya kahit wala ito roon.***Sa taas, sa executive floor, nakatayo si Zion sa harap ng glass wall habang hawak ni Theo ang tablet.“Sir, naipadala ko na po ang iced coffee at croi-” Huminto si Theo. “Croi… croi… tinapay na lang. Hirap ng pronunciation.”“Croissant.”“Opo. Iyon nga.”“Kinain niya?”Tumingin si Theo sa live office feed sa tablet. “Opo, sir. Kumakain na.”Saglit na tumahimik si Zion.Sa screen, nakaupo si Cassandra sa desk nito. Kumakain ng croissant.“Mula ngayon,” sabi niya, “araw-araw may coffee at iba’t-ibang bread sa table ni Cassandra.”Napakurap si Theo. “Every day po?”“May problema?”“Wala po. Supportive po ako sa lovelife ninyo.”“Sir.”“What?”“Nanliligaw na po ba kayo?”“Hindi kailangang ligawan si Cassandra. May gusto
“Hindi siya nagpupunta dito?” ani Cassandra.Umiling si Candice. “Hindi. Pero nagmessage na may inaayos nga daw sa pamilya niya. Bakit? Hindi mo alam?”“Alam ko, nagsabi din siya sa akin.”Bigla siyang napaisip. Araw-araw umaalis.Hindi sa mansyon nagpupunta.Kung ganoon…Saan nagpupunta si Zion araw-araw?Hindi kaya kay Fiona?Biglang sumikip ang lalamunan niya.Ayaw niyang isipin. Ayaw niyang maging selosa at naghihinala. Pero traydor ang puso niya. Kahit anong utos niya sa sarili na huwag masaktan, nasasaktan pa rin siya.“Cassandra?” mahinang tawag ni Candice. “Okay ka lang?”Mabilis siyang ngumiti. “Oo. Okay lang. Napagod lang siguro.”Hindi mukhang naniwala si Candice, pero hindi na ito nagpumilit. Hinaplos lang nito ang bahagyang umbok ng tiyan at ngumiti nang malumanay. “Dito ka na matulog tonight. Huwag ka nang umuwi. Late na.”Tumango si Cassandra.Pero pag-akyat niya sa lumang kwarto niya, hindi pa rin siya matahimik.Malambot ang kama. Malamig ang aircon. Mabango ang kumot
“Apelyido ko nga ang gamit niya.”Tahimik na ibinaba ni Theo ang tablet sa harap ni Zion.Nasa screen ang CV ni Cassandra.Name: Cassandra Rosales SaavedraCivil Status: SingleMatagal iyong tinitigan ni Zion.Hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis. Ang apelyido niyang malinaw na nakasulat sa pangalan nito, o ang salitang single.“Theo.”“Yes, sir?”“Explain.”“Sir, CV niya po ’yan. Baka hindi niya na-update.”“Hindi na-update? Ginamit niya ang Saavedra pero single ang nilagay?”“Baka po… nakalimutan.”Muling tumingin si Zion sa screen. Dapat wala siyang pakialam. Siya mismo ang paulit-ulit na nagsabing hindi niya itinuturing na asawa si Cassandra. Siya ang nagtutulak dito palayo. Siya ang nagsabing sana may ibang lalaki na lang na manligaw dito para tigilan siya.Pero bakit parang may kung anong kumakalmot sa dibdib niya ngayong sa sariling CV nito, single ang nakalagay?“Fire Reyna,” ulit niya.“Sir,” maingat na sabi ni Theo, “maghunos-dili po tayo.”“Don’t tell me what to do.
Hindi makahinga si Cassandra.Parang nilulunod siya ni Zion sa halik. Mabigat ang katawan nito, mainit ang hininga, at tila bakal ang mga braso nitong nakapulupot sa kanya. Wala man lang lambing.“Zion!” ungol niya nang makahanap ng pagkakataong huminga. Pero muli siya nitong kinabig. Hinalikan siya. Nanlaki ang mata niya nang maramdaman niyang ipinasok nito ang dila sa loob ng bibig niya. Lasang-lasa niya ang laway at alak na pinagsama. Nanlambot ang tuhod niya.Pilit siyang umiwas. “Tama na!”Hindi siya pinakinggan nito. Muli siyang sinunggaban at halos higupin ang kaluluwa niya sa paraan ng paghalik nito. Hanggang maramdaman niya ang kamay nitong nakahawak na sa kanyang kanang dibdib at pumipisil.Doon umakyat ang takot sa dibdib ni Cassandra. Buong lakas niya itong itinulak sa dibdib. Napaatras si Zion at napahiga sa kama. Pero bago pa siya tuluyang makalayo, nahatak siya nito pabagsak.Napasinghap siya nang mapasubsob siya sa matigas nitong dibdib.“Zion, teka lang naman! Payag n
Hindi na binuksan ni Zion ang ilaw sa kusina. Tanging ilaw lang mula sa bintana ang tumama sa basong unti-unting napupuno ng alak.Samantala, maayos ang dinner nina Cassandra, Neil, at Seo-jun.Polite si Seo-jun. Hindi bastos. Hindi mapilit. May dala pa itong bulaklak at isang box ng chocolate para kay Cassandra na tinanggap niya dahil baka ma-offend ito.“For the successful meeting,” sabi nito.“Thank you,” maingat niyang sagot.Ngumiti si Seo-jun.Narinig niya si Neil na mahinang tumikhim.Tumingin siya rito.Matapos ang dinner, maayos na naibigay ni Seo-jun ang signed contract. Halos mapangiti si Cassandra sa tuwa nang hawakan niya ang folder.“Thank you, sir.”“You helped,” sabi ni Seo-jun. “So, thank you, too.”Nawala ang kaba niya. Napalitan ng saya. Dahil tiyak na matutuwa si Ms. Reyna.Paglabas nila ng restaurant, nakita niya sa di kalayuan ang ilaw ng sikat na amusement park sa kanilang lugar.Bigla siyang ngumiti. “Sir, do you want to go there?”Nagulat si Seo-jun. “Amusemen
“Bakit?” tanong ni Cassandra.“Para…” Huminto ito. Napahigpit ang hawak sa kutsara. “Basta!”Kumain ulit siya mula sa container. Nang iabot niya ang kutsara para kumuha ng fruit salad, sabay silang dumukwang ni Zion.Halos magkadikit ang mukha nila. Langhap niya ang mabango nitong hininga.Pero pareho silang natigilan na parang may kung anong kuryenteng dumaan sa pagitan nila.“Zion, masaya ako. Akala ko wala kang pakialam sa trabaho ko.”Hindi niya alam kung bakit niya sinabi iyon. Bigla na lang lumabas.Dahan-dahang tumingin sa kanya ang binata.“Hhmm… kung may gusto kang sabihin sa akin about work, pwede naman. Makikinig ako.”Parang may sasabihin pa sana ito.Then, her phone lit up on the table.Pareho silang napatingin.Mas malapit kay Zion ang phone.At bago pa man niya iyon makuha, nabasa na nito ang pangalan sa screen.Neil.Sumunod ang message.“You were amazing today, Cassey. Dinner tomorrow?”Napatigil ang mundo ni Cassandra.Hindi dahil sa message.Kundi dahil sa mukha ni
“Close your eyes,” anang CEO. Sumunod si Maya.Lumapit ito at nilagyan ng piring ang kanyang mga mata.“Ipapadala ko po ang draft ng kontrata sa email,” aniyang ramdam ang malakas na tibok ng puso. “Anim na buwan lang po. Pagkatapos no’n, tapos na ang lahat ng ugnayan natin. Bayad na po ako sa lahat
Hindi makagalaw si Maya sa kinakatayuan.Nakayuko siya sa likod ng isang SUV at nanlalamig ang katawan, habang nakatanaw sa dulong bahagi ng parking kung saan niya nakita at hindi kayang paniwalaan ang eksena, si Camille at si Lance, magkalapat ang labi.Nanginginig ang daliri niya sa galit at gulat
“May gusto lang akong itanong. Sana matulungan mo ako. May nagpadala kasi sa akin ng bracelet kaso walang name. Hindi ko tuloy alam kung sino ang papasalamatan. Send ko sa’yo ang picture, kung okay lang,” ani Maya sa kaibigan ng Ate Mira niya.“Sure, no worries.”Ilang minuto siyang naghintay.Tumaw
May dalang bulaklak at chocolates si Lance na inabot kay Maya.“Perfect timing, I was just on my way to find you.”Napakurap siya. Ang bilis din nitong makabili ng regalo.“Thanks,” tipid niyang sagot, tinanggap ang bouquet na parang nagbuhat ng mabigat.“Dinner? Treat kita,” alok ni Lance, walang







