MasukMaagang gumising si Mira kinabukasan. Muling binalikan ng isip niya ang galit ni Kyle kagabi, ang tono, ang titig, at ang sakit ng mga salitang sinabi nito. Bagaman nasanay na siyang huwag maging personal sa trabaho, hindi niya maipaliwanag ang kirot na nararamdaman. Huminga siya ng malalim.
Nakahanda na siya para sa araw na iyon, corporate attire, nakatali ang buhok, simple pero maayos ang makeup. Ang meeting nila sa Megawide Corporation ay mahalaga, isang potential partnership para sa bagong infrastructure project ng Tuazon Group of Companies.
Bumaba siya mula sa guest room bitbit ang tablet at folder ng presentation materials. Paglapag niya sa hallway ng mansyon, naabutan niya si Kyle na palabas na rin, suot ang navy blue suit, tila ito male lead sa mga pinapanood niyang drama. Super gwapo talaga ng boss niya. Napalunok siya ng maalala ang nangyari sa kanilang wedding night.
“Sir, sabay na po tayo?” tanong niya.
Pero hindi siya tiningnan ni Kyle.
“May maghahatid sa’yo. Magkita na lang tayo sa opisina,” malamig na sagot nito, habang sumakay sa black Audi na agad umalis pagkapasok ng CEO.
Naiwan siya sa harapan ng mansyon, parang estatwang hindi makagalaw. Wala siyang nagawa kundi ang hintayin ang driver na maghahatid sa kanya. Pagdating ng kotse, sumakay siya ng tahimik, ang pakiramdam ay tila hindi siya asawa ng CEO, kundi isang pangkaraniwang empleyado. Pinagalitan niya ang sarili. Ano ba ang inaasahan niya? Talaga namang empleyado siya.
Pagdating sa Megawide Tower, unang bumaba si Kyle mula sa sasakyan, agad lumapit ang ilang executive at staff upang salubungin ito. Magkasunod lamang sila halos.
Paghakbang niya sa lobby, napansin niya ang mga lihim na sulyap ng mga empleyado. Walang nagsasalita, ngunit ang mata ng mga ito ay tila may sinisigaw.
“Hindi sila sabay dumating?”
“May problema ba?”
“Hindi ba at bagong kasal lang sila?”
Tahimik siya habang lumalakad papasok sa elevator, hawak ang kanyang tablet nang mahigpit. Nararamdaman niya ang bawat mata sa kanya. Ilang araw na naman siyang tampulan ng tsismis.
Pagdating sa boardroom, naroon na si Kyle, nakaupo sa dulo ng mesa, pormal, nakafocus sa presentation slides. Tumango lang ito nang makita siya, walang emosyon, ni walang pagbati.
Parang hindi sila galing sa iisang bahay. Parang hindi siya asawa. Na hindi naman talaga. Muli niyang sinaway ang sarili. Trabaho lang ang lahat at hindi niya dapat haluan ng damdamin. Kailangang maging propesyonal sa kabila ng personal na damdamin.
Tensyonado sa conference room ng Megawide habang hinihintay ang pagdating ng delegasyon mula sa Tuazon Group of Companies. Pinagmasdan niya si Kyle. Hindi mapakali ang mga daliri nito sa ibabaw ng mesa, paulit-ulit na pinipindot ang pen at paminsan-minsan ay tumitingin sa relo.
“Sir, kayang kaya po ninyong makuha ang deal na ito,” bulong niya.
“Madaming nag-aagawan sa project na ito. Tayo ang una nilang pinuntahan at madami pang kasunod.”
Ang partnership na ito ay hindi lang negosyo, alam niyang may nais patunayan si Kyle sa ama nitong si Don Renato. Pangarap na proyekto nito ang train station at magkakaroon ito ng katuparan kapag nakuha ni Kyle ang project. Noong nakaraan ay si Calyx, ang stepbrother ni Kyle ang nakapag-close ng deal.
Tahimik siya sa tabi ni Kyle, binabasa ang presentation file sa kanyang tablet. Alam niyang stress ang boss niya. Ngunit hindi na siya nagtangkang magsalita uli. Alam na alam niya kung paano ito pakitunguahan.
Maya-maya, bumukas ang pinto ng boardroom.
“Ladies and gentlemen, Mr. Sebastian Tuazon, CEO of Tuazon Group,” anunsyo ng secretary.
Pumasok ang isang matangkad at gwapong lalaking naka-dark green suit, may confident na ngiti sa labi at matalim na mata. Taglay nito ang karismang hindi mapagkakaila.
Agad tumayo si Kyle upang makipagkamay.
Ngunit bago pa man ito mangyari, nanlaki ang mga mata ni Mira at mapako ang tingin ni Sebastian sa kanya.
“Mira?” bulalas ni Sebastian, may halong gulat at tuwa.
Natahimik ang buong boardroom at nagmamasid lamang sa kanila.
Napangiti siya, hindi rin makapaniwala.
“Sebastian? Ikaw na ba 'yan?”
“Wow… grabe. You haven’t changed a bit. Still the prettiest girl,” biro ni Sebastian.
Napatawa si Mira, bahagyang nahihiya. “Lalo ka na, napakapogi mo pa din. Ang crush ng bayan ang datingan mo hanggang ngayon.”
“Alam mo ba, hanggang ngayon, hindi ko makakalimutan na lagi tayong magka-partner sa lahat ng school event, ako ang escort, ikaw ang muse. Tandang-tanda ko pa lahat ng event.”
Tumawa si Sebastian. Napalinga siya sa paligid. Tsaka lamang niya napagtanto na ang atensyon ng lahat ay nasa kanila.
Pero si Kyle? Tahimik lang sa isang gilid. Nakangiti naman, pero ang panga ay bahagyang gumalaw. Ang mga mata nito ay malamig, kahit ang ngiti sa labi ay tila magkadikit lang para sa pormalidad. Wala itong sinabi ngunit alam niyang hindi ito natutuwa sa agaw atensyon nilang pagkikita ng dating kamag-aral.
“Shall we begin Mr. Tuazon?” singit ni Kyle, kontrolado ang tono.
“Of course,” sagot ni Sebastian. “But later, Mira, we need to catch up. Gusto kitang imbitahan sa isang private dinner mamaya.”
Napatingin siya sa boss.
“Have a seat Mr. Tuazon,” malamig na sabat ni Kyle, sabay tayo at paglapit sa presentation board.
At nagsimula ang negosasyon, pormal, direkta, ngunit hindi maikakaila ang palihim pagsulyap ni Sebastian sa kanya.
Matapos ang mahigit ilang oras na pag-uusap at talakayan, natapos ang presentation ni Kyle. Detalyado, visionary, at may kompletong plano mula sa engineering down to social impact, isang proyekto na hindi lamang para sa kumita, kundi para makatulong sa bayan.
Tumango si Sebastian matapos ang huling slide. “Impressive,” aniya, habang nagkakasalubong ang mga daliri nito sa ibabaw ng mesa. “Honestly, I’m impressed. Your projections are solid, your execution plan is clear…”
Napangiti si Kyle. Ngunit hindi pa ito ang katapusan.
“…but,” dagdag ni Sebastian, “out of fairness, I still want to review the other proposals before making my final decision.”
Mabilis na nawala ang ngiti sa labi ni Kyle, ngunit saglit lang. Bilang bihasang negosyante, sanay na ito sa mga ganitong galawan. Tumango ito.
“Of course. We understand Mr. Tuazon.”
Sumulyap si Kyle sa kanya na may nais ipahiwatig.
Maraming salamat po sa suporta sa aking bagong aklat! Sana po ay magustuhan ninyo. Enjoy reading!
Sumugod si Cassandra paakyat, halos mabitawan ang phone sa panginginig ng kamay.“Ganyan ka ba talaga kainggit sa akin kaya gusto mong kuhanin ang room ko?”“Cassandra, sinong kausap mo? Ako o sarili mo?”“Aba’t mayabang ka talaga!”“Cassandra!” tawag ni Don Carlos mula sa ibaba, pilit pinapakalma ang sitwasyon. “Anak, ikaw na sa guestroom. Kakadating lang ng kapatid mo, pagbigyan mo na.”Pero hindi tumigil si Cassandra. Pagdating sa hallway, nakita ni Candice si Kuya Sonny at ilang mga tauhan na bitbit ang mga gamit upang ilipat sa guestroom.“Kuya Sonny!” sigaw ni Cassandra, sabay harang sa pinto. “Hindi mo pwedeng galawin ’yan! Room ko ’yan!”“Miss Cassandra, utos po ni Ma’am Candice…” mahinang sagot ni Kuya Sonny, halatang naipit sa gitna.“Bakit ako aalis sa room ko, Ma? Pa?” biglang humagulgol si Cassandra, sabay lingon sa hagdan. “Bakit ako ang papalipatin para sa kapritso ni Candice!”Dumating si Leah, hinihingal, naka-robes, pero ang mukha yung concerned na mukhang ready na r
“Candice,” tawag ni Brent sa ilalim ng payong.Umikot ang mata niya. “Ano na naman ba?”“’Yung damit ko… hindi pa pala ako nagpapalit.”Natigilan si Candice, tapos bigla siyang natawa. Isang tawang hindi niya napigilan dahil sa itsura ng boss niya. Masagwa talaga, para itong si Winnie the Pooh minus ang malaking tiyan. Si Brent, natawa rin.“Dadalahin ko na lang bukas sa office,” aniya.“Kailangan kong magpalit. Baka may makakita sa aking empleyado ng Timeless, mawalan ng respeto.”“Bakit? Bagay nga eh. Isang giling naman diyan,” aniyang tumatawa.“Candice, tara na. Huwag mo akong gawing katatawanan.”Pagpasok nila sa apartment, agad niyang kinuha sa washing machine ang damit at inabot ito sa binata.“Where can I change?” tanong nito.“Diyan na,” sagot ni Candice, sabay turo sa may sofa, pero mabilis siyang umiwas ng tingin.Nagpalit si Brent nang parang sinasadya, hindi naman mabagal, pero enough para mapansin niya. Tinanggal nito ang fitted shirt na suot, napatingin siya. Napalunok
Unang umiwas si Candice. Kinuha niya ang baso ng tubig, uminom, nagkunwaring nasamid.Brent cleared his throat. “So…” sabi nito. “Still looking for someone like Daryl?”Tumigas ang balikat ni Candice. “Oo, sana.”Brent smirked pero hindi na playful. “Good luck.”“Bakit?” napataas ang kilay niya.“Because men like that,” sabi ni Brent, mababa, “don’t exist. Or if they do… They won’t choose someone like you. And besides, they are boring.”Napatigil si Candice sa pagnguya. Hindi nagustuhan ang naidnig.Biglang lumapit si Brent.“Ang dapat mong hanapin ay ang kagaya ko.”“Naku, sasakit lang ulo ko sa’yo. Pass.”Napansin niya ang galaw ng kamay nito sa gilid ng mata niya. Isang simpleng kilos. Isang segundo lang. Pero parang bumagal ang mundo.Dumampi ang hinlalaki ni Brent sa gilid ng labi niya.Warm. Dahan-dahan. Parang walang ibang bagay sa paligid kung hindi siya.“...You’re messy,” sabi ni Brent, mababa ang boses, tila nang-aasar pero may halong tenderness.Nanigas siya. Hindi siya na
“Sinasabi mo bang gold digger ako?” tumalim ang boses ni Candice, nanginginig sa inis pero pilit pinipigil dahil ayaw niyang magmukhang apektado.“Wala akong sinasabi,” sagot nitong kalmado. “Ikaw nagsabi n’yan.”“Wow. Galing. Gaslight pa more.”Tumingin si Brent sa kanya, bahagyang umangat ang kilay. “Oh? Big words.”“Kung gold digger ako,” aniya sabay taas ng baba niya, “edi sana ikaw na una kong tinarget? CEO ka, di ba?”Saglit na natigilan si Brent. Parang hindi niya inasahang lalaban siya nang diretso. Parang may kumislap na amusement sa mata nito, then slowly, ngumisi.“Dahil alam mong hindi kita papatulan,” sabi ni Brent. “You’re not my type.”Napatigil si Candice. For a second, parang may sumundot sa dibdib niya, hindi dahil gusto niya si Brent, kundi dahil ang yabang nito. Iyon pa naman ang pinaka-pet peeve niya.Tumaas ang kilay niya. “Sir Brent, the feeling is mutual.”Naglakad siya pabalik sa kusina na parang ayaw niyang ipakita ang kahit anong reaksyon nito. “Ayaw kong ma
“Respect?” ulit ni Brent, parang natatawa.Lumapit si Brent. Narinig niya ang yapak nito sa likod niya. At saka, sa sobrang lapit, halos sa tenga na niya ito bumulong.“Pwedeng tumingin.”Namula si Candice hanggang leeg. Hindi siya gumalaw.“Come on,” dagdag ni Brent, mas malambot ang tono, mas mapang-akit. “Hindi kita kakainin.”“Ayokong ding magpakain,” mabilis niyang sagot, pero pagkarinig niya sa sarili niyang sinabi, gusto niyang lamunin ang sariling dila.“Anong kainan ba ang pinag-uusapan natin?”“Sir, dinner. Ano ba ang nasa isip ninyo?”Shirtless na si Brent, buhok slightly messy, pero mas lalo siyang… delikado tingnan. Parang mas gwapo ito sa paningin niya. Mas nakaka-inis!Narinig niya ang mahinang tawa ni Brent sa likod niya, yung tawang hindi mo alam kung nang-aasar o nanghuhubad ng depensa.“Respet--” ulit ni Brent, amused. “Akala ko ba respeto? E bakit ka nakatingin?”Nanlaki ang mata ni Candice. “Hindi ako--”“Liar,” natatawang putol ni Brent.Napakagat siya sa labi,
“Sa… sa may Town Plaza, apartment sa likod,” mabilis na sabi ni Candice, pilit steady ang boses kahit nagsisinungaling.Hindi iyon ang bahay niya.Hindi niya puwedeng sabihin ang totoong address. Hindi niya puwedeng ipakita kay Brent na hindi siya ‘yung tipo ng empleyadong umaasa lang sa sweldo. Dalawang buwan na lang at tapos na ang dissertation niya. Hindi nito dapat malaman ang identity niya sa ngayon.Binuksan ang phone at nag-type nang mabilis.“Hailey, dadaan ako sa apartment mo. Now. Please. I’m with Sir Brent.”Pinindot niya ang send, saka inilagay ang phone sa lap niya.Napatingin si Brent sa kanya, parang binabasa nito ang buong pagkatao niya.“Who are you texting?” tanong ni Brent.Hindi siya sumagot. Madaming gumugulo sa isip niya.Tahimik ang natitirang biyahe. Ang tanging tunog ay ang gulong sa kalsada. Sa gilid ng mata niya, nakikita niya ang mantsa ng wine sa shirt ni Brent, dark red sa puti.Pagdating nila sa Town Plaza, bumagal ang kotse ni Brent.“Here,” sabi ni Bre







![My Professor, My Fuck Buddy [SSPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)