تسجيل الدخولAt a very young age, Alfred Zephyr Cordova, also known as Alphy, the guitarist of the Pentagon Band, experienced all kinds of hardship: physical, emotional, and even mental. He worked various jobs just to survive. Due to his hard work and dedication, he was able to SAVED himself from poverty and hunger. At the age of nineteen, he became a self-made millionaire and continuously made a name for himself not only in the field of music but also in business. He made all impossible things possible and is now becoming one of the richest billionaire-bachelors in town. But can money really save us in a life full of injustice, especially if there's an unsolved mystery that happened to you in the past? Is he truly SAVED from the nightmares of the past, or is he just covering them with the fame and wealth he currently has? Aurora Genevieve Delos Santos, a girl with a perfect life-that's what she thought when her family was still complete. But when the truth came, and the moment her father returned to his original family while her mother fell ill, Gen's perfect life disappeared. She had to work in a club and offer her body to everyone just to earn money. When she thought she was able to save herself from what happened in the past few years, that was also the moment she needed to make the same decision because of the same circumstances. In a world full of judgment, is there a chance for her to be SAVED and experience once again her once-perfect life? Or will she suffer until the end because of a past she never wanted?
عرض المزيد---- True love never has a happy ending, because there's no happy ending in true love. ----"Mama... play with kuya?" patakbong lumapit si Raydon kay Gen na ngayon ay kasalukuyang nakahiga sa aking hita. Nasa garden kami ngayon sa rest house ko sa Cebu at kasalukuyang naglalaro ang magkapatid."It's okay to play with Kuya baby, just ask permission first, okay?" bilin naman ni Gen sa bata.Raydon is now three. Noong unang mga linggo nang makita niya si Gen ay naging mahirap para sa aming lahat. Ayaw kasi sumama ng bata kay Gen dahil lumaki ito na hindi niya nakikita ang ina. Bakas ang lungkot sa mga mata ni Gen noong mga panahon na iyon lalo na at talagang nakaranas rin siya ng trauma dahil sa pagkakabihag sa kanya ni Marcedes sa loob ng dalawang taon.Muling nangibabaw naman ang hagikhikan ng magkapatid sa hindi kalayuan sa amin nang ipahiram ni Stefano ang kanyang paboritong laruan sa kanyang kapatid."Careful... Aarush..." bilin pa nito sa nakababatang kapatid.Maganda rin ang devel
----Thank you Alphy, for not giving up on me. Thank you for saving me...--------Aurora Geneveive Delos Santos----Halos hindi na mapatid ang pag-agos ng aming mga luha dahil sa nabasang mensahe ni Gen. Ilang mensahe pa ang ipinadala nito nitong nagdaang isang linggo kasabay ng ilang beses niyang pagtawag. Sinubukan naming tawagan ang numero ngunit nakapatay na ito kaya naman wala kaming nagawa kundi ang muling mag-antay sa susunod na pagtawag ni Gen sa amin."Stefano anak, sigurado ka ba na si Mama ang nakausap mo?" muling tanong ni Steeve sa bata na ngayon ay nakaupo sa kanyang hita habang kumakain ng tinapay."Y-yes.. d-da-ddy..." tugon pa muli nito sabay turo sa cellphone na aming hawak at tila nais itong kunin."Apo, puwede bang hiramin ni Lola ang cellphone mo? Gamitin mo muna yung tablet ni Tita sa pag-play," malambing na wika pa ni Tita Genina sa bata. Ayaw man noong una ni Stefano na ibigay ang kanyang cellphone sa amin dahil maging siya ay nag-aantay rin ng tawag mula sa ina
---- To know your enemy, you must become your enemy. ----Days became weeks, but still, there's no update on where Gen is. Ang huling kita sa kanya ay sa kuha pa ng CCTV mula sa delivery room kung saan siya inilabas ng isang babaeng naka suot ng scrub suit at inakala ng marami na isang staff rin ng hospital, ngunit matapos iyon ay wala nang ibang kuha ang aming nakita.Inilabas rin namin ng araw na iyon si Raydon sa takot na baka ang anak ko naman ang kanilang makuha. Nanatili kaming mag-ama sa puder pa rin ni Tito Aurelio dahil alam ko, dito mas ligtas ang anak ko."Ssshhh... baby stop crying now, please! Daddy is here. Ano pa bang gusto mo anak?" naiiyak ko nang pagkausap sa dalawang linggong gulang kong anak habang patuloy ang pagsasayaw rito para lang huminto ito sa pag-iyak. Dahil dito ay hindi ko maiwasang maisip muli si Gen at ang kalagayan nito. Kung nandito ba siya, mahihirapan kaya akong patahanin ang anak namin. Kung nandito ba siya, pareho rin kaya kami ng gagawin para map
---- Any man can be a father, but it takes a special person to be a dad. ----Dahil sa sobrang pagmamadali ko ay hindi ko na nahintay pa si Ryan. Pagkalapag na pagkalapag pa lang ng aming sinasakyan ay agad na rin akong napatakbo sa loob ng ospital para puntahan si Gen. Naabutan ko pa sa labas ng delivery room si Tita Genina at Tito Aurelio, habang si Auralyn naman ay nakaupo sa waiting area hindi kalayuan sa delivery room habang kalong si Stefano."Tita, si Gen po?" habol-hiningang tanong ko pa sa ginang nang wastong makalapit na ako sa kanyang pwesto."Nasa loob na, Alphy. Kanina pa sumasakit ang tiyan niya kaya dinala na namin dito, pero sabi naman ng doktor ay hindi pa naman pumuputok ang panubigan niya pero tingin nila ay ano mang oras ay puwede nang manganak si Gen," paliwanag pa nito.Sakto naman na lumabas din ang isang doktor mula sa loob ng silid kaya naman agad rin kaming napalapit dito."Who's the father of the baby?" tanong pa nito habang nakaharap sa amin.Agad naman ako
“If you don’t leave your past in the past, it will destroy your future.”Mas maaga akong nagising kumpara sa nakasanayan. Mula kasi nang gisingin ako ni Alphy kanina dahil sa masamang panaginip ko ay naging mababaw na rin ang aking pagtulog kaya naman ngayong alas kuwatro pa lang ng umaga ay gising
"Saying goodbye is the hardest solution to any problem. But, sometimes, it's the only choice we have."Alfred Zephyr CordovaHindi ko alam kung bakit ganoon na lang ang aking antok pagkatapos naming kumain ng almusal. Kung tutuusin ay mahaba naman ang aking tulog kagabi dahil hindi naman namin naga
"No Amount of GUILT can change the past."Nagpatuloy ang paggawad sa akin ni Alphy ng halik, mula sa aking labi hanggang sa aking leeg, na dahilan upang bahagya pa akong mapaliyad mula sa pagkakaupo sa kanyang kandungan. Mabuti na lang at nakaalalay ang kamay nito sa aking likod dahil kung hindi ay
"Being brave isn't the absence of fear. Being brave is about having that fear but finding a way through it.""Good morning, Hon," malambing na bati sa akin ni Alphy sabay yakap pa sa aking likod habang nagluluto ako sa may harap ng kalan."Morning," ganting bati ko naman dito bago marahan na humara












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.