LOGINMaraming salamat sa inyong pagbabasa, comments, at sa pagbibigay ng gifts at gems. Malaking bagay ito para sa akin bilang author. Love you all!
Napamaang si Candice nang tuluyang humiga si Brent sa kama niya.Walang paalam.Parang walang nangyaring pagtatalo ilang minuto lang ang nakalipas. Parang walang mga pinunit na papel, walang masasakit na salitang binitiwan, walang hiwalayang pilit niyang inilalatag sa pagitan nila.“Hoy,” mahinang ngunit matigas niyang sabi, “ayaw kitang katabi. Maghihiwalay na tayo.”Pero hindi siya pinansin ni Brent.Sa halip ay bahagya lamang itong tumagilid sa kama, inayos ang unan sa likod ng ulo, at pumikit na para bang pag-aari nito ang buong silid at wala siyang anumang kapangyarihan para paalisin ito.“Sa guest room ka matulog.”“No.”Pumikit si Brent. “Dito ako sa tabi mo.”Napasinghap siya sa kapal ng mukha nito.“Brent!”Wala.Ni hindi man lang ito nagmulat ng mata.Parang mas lalo pa siyang inaasar ng katahimikang iyon kaysa kung sinagot siya nito nang diretsahan.Matagal siyang nakatayo roon sa gilid ng kama, yakap ang sariling mga braso, habang pinapanood ang lalaki na para bang wala it
Pagkatapos ay dahan-dahan itinulak ni Brent pabalik sa mesa ang mga papeles.“Hindi ako pipirma,” mababa nitong sabi.Tila tumigil ang hininga ni Candice.“Inuulit ko, hindi ako pipirma sa papel na ’yan,” mababa nitong sabi, bawat salita ay tila maingat na pinipigil, “hangga’t hindi mo sinasabi kung bakit mo ako pinagtutulakan palayo.”Napatingala siya dito.Masyadong malapit.Mapanganib para sa pusong pilit niyang tinuturuang tumalikod.“Bakit hindi mo matanggap? I’m dumping you.”Dumilim ang mga mata ni Brent.“You don’t know me,” patuloy niya, mas pinatigas pa ang boses. “Mabait lang ako sa’yo dahil kailangan ko ng lalaking uto-uto para maging asawa sa maikling panahon.”“Candice…” anitong nagngangalit ang mga ngipin. “Sabihin mong nagbibiro ka lang.”Hindi siya puwedeng umatras.“Hindi ako nakikipagbiruan.” Itinulak niya ang mga papel palapit dito. “Sign this and get out of my life.”Nagtagis ang bagang ng lalaki.Sinadya niyang tapakan ang pride nito upang iwan na siya at makalay
“Sigurado ka na ba talaga, Miss Candice?”Saglit siyang pumikit.“Sure na ako.”“Pero, Miss--”“Hailey,” mahinahon ngunit mariing putol niya, “mas makakabuti ito para sa aming dalawa.”Tahimik ang assistant niya sa kabilang linya.At sa katahimikang iyon, mas lalo lang luminaw sa isip ni Candice ang desisyon.Gusto na niyang palayain si Brent.Hindi dahil wala siyang nararamdaman.Sigurado siyang mahal niya ito.At iyon mismo ang dahilan kung bakit kailangan na niyang bumitaw.It was unfair to him.At unfair din sa kanya.Maaaring pinagtagpo nga sila.Ngunit hindi sila itinadhana.Hindi ang klase ng pagmamahal na nagsisimula sa kasunduan.Hindi ang pagsasamang magkaiba ng direksiyong nais puntahan.Napakagat-labi siya.Sa kabila ng lahat, nagpapasalamat pa rin siya.Sa bawat sugat, sa bawat lambing, sa bawat gabing naramdaman niyang hindi siya nag-iisa.Thankful siya na nakilala niya ang isang Brent Esguerra.At marahil tama nga ang sabi ng iba.It’s better to have loved and lost than
Habang naghihintay si Brent sa ibaba, mabilis niyang kinuha ang cellphone at tumawag kay Hailey.“Hello, Hailey, wag kang mabibigla,” mahina niyang sabi, halos pabulong. “Buntis ako. Pero hindi puwedeng malaman ni Brent. Gawan mo ng paraan ang checkup ko ngayon.”Napatigil si Hailey.“Sure po ba ‘yan Miss Candice?”“Nag-test na ako. Positive.”“Okay. Calm down, boss. Ako na ang bahala.”Parang gusto niyang umiyak sa simpleng pangakong iyon.“Pero Miss Candice…” mahinang sabi ni Hailey. “Hindi mo puwedeng itago ‘yan forever.”“Alam ko. Basta gawan mo muna ito ng paraan ngayon.” Napapikit siya.Hindi niya gustong umabot sa ganito.Hindi niya gustong gumapang sa likod ng mga kasinungalingan para lang mapigilan ang katotohanan.Ngunit kailangan niyang mag-isip para sa anak niya.Kung hindi pa handa si Brent…Kung aalis din naman ito…Mas mabuti pang ihanda na niya ang sariling buhay nang wala ito.“Candice.”Napapitlag siya nang marinig ang boses ni Brent mula sa ibaba.“Coming,” mabilis
“Bro, hindi ako nakikipagbiruan sa’yo.” Malinaw at mababa ang boses ni Brent mula sa hardin. “She’s not pregnant. She’s taking contraceptive kaya imposibleng mangyari ’yang sinasabi mo.”Parang may kung anong mabigat na bumagsak sa dibdib ni Candice.Nakatayo siya sa may bukana ng pinto, bahagyang nakatago sa makapal na kurtina, at sa posisyong iyon ay dinig na dinig niya ang bawat salitang lumalabas mula sa bibig ng lalaking matagal na niyang sinusubukang paniwalaang maaaring maging tahanan.“Ganoon ba?” ani Jacob sa kabilang linya. “Akala ko naglilihi kaya nahihilo at nagsusuka.”“I think she’s stressed.”Tila itinulos sa kinakatayuan si Candice“Bro, sure ka ba?” muling tanong ni Jacob. “Ilang buwan na kayong magkasama kaya iniisip kong buntis na ang asawa mo. Magpacheckup na kayo bukas para malaman ninyo kung bakit sinasamaan siya ng katawan.”At dumating ang linyang tuluyang sumira sa natitirang pag-asang pilit pa niyang binubuhay sa dibdib niya.“Bro, I’m not ready to be a fathe
Nakorner na si Candice ni Don Fausto.Nakatitig ang matanda sa kanya mula sa wheelchair, hindi mapanghusga, ngunit mas lalong mahirap takasan dahil sa uri ng kabaitang tila kayang makita ang mga bagay na pilit niyang ikinukubli kahit hindi niya sinasabi.“Hindi pa po,” mahina niyang sagot. “Pero huwag po kayong mag-alala, sasabihin ko rin po sa kanya. Naghihintay lang po ako ng magandang pagkakataon.”Bahagyang napabuntong-hininga si Don Fausto.“Hija, may asawa ka na. Hindi mo kailangang solohin at maglihim sa kanya.” Mahina ngunit mariin ang boses nito. “Alam kong nasanay kang mag-isa, pero dapat komportable kang magsabi ng kahit ano sa asawa mo. He’ll understand.”Napayuko si Candice.“Paano po kung hindi niya maintindihan?”Mataman siyang tinitigan ng matanda.“Then, he’s not the one. You married the wrong person.”Parang may tumamang palaso sa gitna ng dibdib niya.Dahan-dahang nagsalita muli si Don Fausto, tila maingat na ayusin ang mga salitang baka sugatan siyang masyado.“The
Alas-dos ng madaling-araw.Naalimpungatan si Maya habang natutulog sa mahabang sofa na tila kama.Nakatitig siya sa kisame, at parang may alon na dumaan sa dibdib niya, nahahati sa dalawang tanong, nangyari ba ‘yon o panaginip lang? Naramdaman niya ang malamig na hangin mula sa aircon, wala siyang s
The smell of bacon and freshly brewed coffee drifted through the condo, pulling Maya out of sleep.Halos hindi niya maidilat pa ang mga mata. Nag-inat muna bago bumangon mula sa kama. Napasarap ang tulog niya. Ang lambot ng kama.Paglabas niya ng kwarto, bumungad ang liwanag ng umaga na sumasayaw sa
The next morning, sinundo sila ng isang van na diretsong tumigil sa private jet ng Megawide Corporation. Sa harap nila, nakahimpil ang isang silver-and-white private jet na may logo ng Megawide sa buntot.“Wow,” sabi ni Jenny, halos mangiti. “Private jet talaga? Sosyal ah?”Ngumiti si Sebastian, nak
“Tara, maghakot na tayo ng gamit mo,” ani Lucas na nauna pang pumasok sa loob.“Wala na akong choice,” sabi ni Maya, nakasandal sa pinto habang pinagmamasdan si Lucas na nagbubuhat ng gamit. Pawis na pawis ito pero nakangiti pa rin.Puno ang likod ng kotse ng mga kahon at ilang lumang gamit. Tahimik






