MasukKINASTIGO ni Tyler ang ama tungkol sa sinabi ni Katrina. Ayon dito, totoong may utang ang ama ng asawa niya at para mabayaran ay nangako itong ipakakasal ang anak na babae sa kaniya. Pero itinanggi ng kaniyang ama na may alam ito sa relasyon dati ng asawa at Victor. Malaking halaga ang utang ng ama nito-- two million pesos. Napangisi siya habang umiiling. Sa halagang dalawang million peso, ibinayad ni Conrad ang anak sa kaniyang ama.
Matapos ang pag-uusap ay nilisan na rin niya ang tahanan ng magulang, dahil kung matatagalan ay tiyak na magku-krus pa ang landas nila ni Victor. Sa bar siya humantong. Kung saang bar, 'yon ang hindi niya alam. Hindi rin niya napansin ang pangalan. Basta na lang siya sumunod sa ilang kalalakihang naglalakad papasok. Nasalo niya ang ibinugang usok ng sigarilyo ng naunang mga lalaki, kamuntikan pa siyang mapaubo. He hates smoke. Sumalubong ang nakabibinging ingay ng musika at natanaw ang mga taong nagsasayaw sa gitna. Pinili niya ang nasa sulok na upuan. Nang makaupo ay saka pa lamang niya sinuri ang paligid. Maganda ang ambiance. Mula sa pendant light sa counter at ang aesthetic neon light ng ceiling, humanga siya roon. Natigil ang pagmamasid niya nang may lumapit na babae sa gilid niya. Nagtatanong kung ano ang gusto niya. "You!" "Po?" "I want you!" Kusang lumabas sa bibig niya ang katagang 'yon nang hindi pinag-iisipan. Siguro ay nadala siya ng galit. Tumaas ang kilay ng babae. "I'm sorry, Sir, but the only thing I can serve is wine, not me!" He chuckled. Lahat ba ng babae ay ayaw sa kaniya. Hindi naman siya kapangitan para tanggihan. He shrugged his head. "Wine, please!" nasabi na lamang niya. Wala siya sa mood para makipagtalo. At kung merun mang manggulo sa kaniya, tiyak na sa hospital iyon pupulutin. "What kind of wine, Sir?" Matiim niyang tiningala ang babae. Hindi niya masyadong makita ang hitsura nito dahil may kadiliman sa puwesto niya. "Sabi nila malakas daw ang tama ng Ginebra." Narinig niya ang mahinang tawa ng babae. "Sir, wala kaming Ginebra rito. But if you like, we have Casa Noble Tequilla. Nanggaling pa pong France." Nakadama siya ng pagkapahiya sa babaing nasa harap. "Okay," tipid niyang tugon. Tumalikod na ang babae. Narinig pa niyang may kung anong ibinubulong ito. Habang naglalakad palayo ang babae ay sinusuri niya ang likuran nito. Maumbok ang pang-upo. Halatang may kaliitan ang baywang. Matangkad. Maayos na nakapusod ang buhok. Pero hindi niya naaninag ang mukha nito. "Stop it, Tyler!" saway niya sa sarili. "Pare-pareho lang ang mga babae. Mga manloloko!" Muli niyang binalingan ang paligid. Hindi halatang cheap ang lugar. May ikalawang palapag iyon at mukhang VIP ang mga naroroon. Hindi nagtagal ay dumating ang order niya. "Here's your order, Sir. Enjoy!" Akmang aalis na ito pero maagap niyang napigilan. "Wait!" "Sir?" "What is your name?" "Erin po, Sir." "Sit next to me, Erin!" utos niya rito habang binubuksan ang alak. "Sir, waitress po ako, hindi bayaran. If you want, may mga available po kaming babae sa itaas! Ihahanap kita. "Bayarang babae, hah! Tss. All I want is someone to talk to, not a cheap woman like my fvcking wife!" Naging mahina ang huling binitiwan niyang salita. Hindi rin niya alam kung narinig ba yun ng kaharap. "S-sorry po--" "Leave!" Hindi na niya pinagtuunan ng pansin ang babae. Mabilis niyang tinungga ang alak na halos kalahati sa baso. Sumigid ang kirot sa kaniyang lalamunan, pero balewala iyon. Mas matindi ang kirot sa dibdib niya. Muli siyang nagsalin ng alak at muling inisang tungga iyon. Pabagsak na ibinaba niya ang baso. "Si Victor ang unang minahal mo?" Ngumisi siya na animo'y may kaharap. "Pero sa akin ka ikinasal. Legal tayong nagsama. Sinungaling ka, Katrina! Pinaniwala mo lang pala ako. Pero kung balak mong makihati sa Green Ivory Hotel, puwes, hinding-hindi kita pagbibigyan!" Nilaro-laro ng daliri niya ang baso. Pang-ilang order na niya iyon. Gusto niyang lunurin ang sarili sa alak upang makalimot sa sakit na idinulot ng asawa, pero lint*k... hindi siya tinatablan. Gising na gising pa rin ang kaniyang diwa. Ilang oras na siyang nakaupo at ilang bote na ang nasa harapan niya. Hanggang sa napagpasiyahan niyang umuwi na lamang. Tinawag niya ang babaing nag-serve sa kaniya, nag-abot siya ng lilibuhing pera rito. Hindi na niya hinintay kung may sukli ba siya. Sisiray-siray siyang naglakad palabas ng bar. Hinanap ang kinaroroonan ng sasakyan. Sumisipa na ang alak sa ulo niya at pakiramdam ay anumang oras ay babagsak na siya. Ibinagsak niya ang katawan sa upuan ng sasakyan at mariing ipinikit ang mata. Hindi siya palainom pero nang dahil sa ginawa ni Katrina, mukhang magiging laman siya ng bar. 'High Delight', iyan ang nabungaran niya nang magmulat ang kaniyang mata. Pangalan ng bar na pinasukan niya. "Ikaw lamang ang bar na papasukan ko," sabi niya kasunod ang pagbuhay sa makina ng sasakyan. "KATRINNAAA..." hiyaw ni Tyler habang matiyagang pinagmamasdan ang tahanang naging saksi sa kanilang pagmamahalan... pagmamahalang hindi naman pala para sa kanya. Dati, umuuwi siyang may mabangong asawang naghihintay, nakalatag na sa hapag-kainan ang pagkain, ready na ang kaniyan tutulugan at ang damit na susuotin kinakabukasan. Ngayon, kadiliman ang sumalubong sa kaniya. Kadiliman na hindi alam kung hanggang kailan maghahari. Mahigit isang taon niyang pinag-iipunan ang perang ginamit para lang mapagawa ang bahay na yun. Nagsisimula pa lang siya sa Green Ivory at kung kelang ipinasa sa kaniya ng ama ang kompanya ay saka pa nawala ang asawa. "Para saan pa ang pagpapakahirap ko? Para saan pa ang lahat ng ito?" Nahawakan niya ang vase na binili ni Katrina at inihagis yun. Kumalat sa sahig ang pira-prasong vase, ngunit hindi siya natinag. Muli siyang dumampot ng bagay at sa pagkakataong yun ay ang pictutre frame ni Katrina ang kaniyang nahawakan. "Hayop ka, Katrina!" buong lakas niyang ibinato yun. "Hayop ka, Victor! Sinira mo ako, sinira niyo ako!" Padausdos na umupo sa sofa at doon na rin siya natulog. Simula nang malaman ang tungkol sa kababuyan ng asawa ay hindi pa siya natutulog sa sariling higaan, dahil hindi mawaglit sa isipan ang nakita. Pumapasok lang siya roon para kumuha ng damit at sa kabilang room diyan siya naliligo.HINDI sa loob ng sasakyan natapos ang pag-iisa ng katawan ni Erin at Tyler. Matapos nilang magising ay dumiretso na sila sa loob. Wala pa ring pinagbago, ganoon pa rin n'ong hindi pa siya umaalis. Isa-isa niyang pinagmamasdan ang mga gamit, mula sa sa sofa, dalawang cabinet nasa sala, ang chandelier. Nahinto ang pag-iisa-isa sa gamit niya nang magsalita ito."Gusto mo bang magpahinga muna habang nagluluto ako ng makakain natin?" Napangiti siya. "Hindi ko alam na ang isang Tyler Samaniego ay marunong pala sa kusina.""And who said I can't cook for you? FYI, Ms. Del Carmen, when I was alone, I learned how to cook--" Hinalikan niya si Tyler sa labi, kaya nakamulagat na huminto ito. Tila walang anumang nangyari umupo siya sa sofa, pinag-ekis ang binti."Go na, mahal. Ipagluto mo na ako. Nagugutom na ako," ani pa niya, hindi binigyan ng pansin ang pagbuka ng bibig nito, halatang nagulat sa ginawa niya."M-mahal..." Nabubulol ito. Humakbang palapit sa kaniya. "What?"Sinalubong niya ang
MAKAPUGTONG-HININGA ang iginawad na halik kay Erin ni Tyler. Bawat hagod ay puno ng pananabik, pero may pag-iingat at may kaakibat na pagmamahal. Pinupunan ang mga sandaling nagkawalay sila ng matagal na sandali. Walang nais bumitaw at kahit masikip, hindi siya nagreklamo. Nakapatong siya sa kandungan nito sa loob mismo ng sasakyan. Pilit nilang pinagkakasya ang sarili. Naramdaman niya ang paggapang ng palad nito, patungo yun sa kaniyang likod, inaapuhap ang hook ng kaniyang bra. Sa halip na tumutol ang kaniyang katawan ay parang na-excite pa. Nananabik na muling madama ang init ng katawan ng lalaki. Sa pagkakataong yun ay pansamantalang naghiwalay ang kanilang mga labi habang patuloy na ginagalugad nito ang kaniyang bra. Magkadikit ang kanilang mga noo at kapwa naghahabol ng hininga. A sweet moan escaped to her mouth as he accomplished what he wanted. Dinadama ng magaspang nitong kamay ang dalawa niyang matayog na bundok. Unti-unti ay minamasahe 'yon. Napapikit siya sa kakaibang se
NAGHIHIMUTOK ang kalooban ni Erin. Parang gusto niyang manampal ng babaeng pa-victim. Parang ang sarap hilahin ng dila nito. Bago siya pumasok sa silid ay sinamaan muna niya ng tingin si Tyler. Hindi na niya pinansin ang reaksyon nito, kung galit ba ito sa ginawa niya kay Katrina. Kumikibot-kibot ang kaniyang labi habang pumapasok. Naabutan niyang masinsinang nag-uusap ang mag-asawa. Nang mapansin siya ni Dorothy ay agad tumikom ang bibig nito. Lumangitngit ang pinto, hudyat na pumasok na rin si Tyler."Pa, uuwi po muna ako."Agad sumang-ayon ang mag-asawa. Ipinasabay na rin siya rito, ngunit tumanggi siya. Gusto niyang bantayan ang ginang pero mapilit ang matandang Samaniego. Sa huli ay sumama na rin siya kay Tyler. Habang naglalakad palabas ng hospital kapwa sila tahimik. Walang nais magsalita. Tunog ng sapatos ang tanging maririnig at ang mangilan-ngilan nilang nakakasalubong. Hanggang sa makaramdam sa kinahihimpilam ng kotse nito. Hindi na rin siya naghintay na pagbuksan ng pinto
"AAHHH..." Naibato ni Katrina ang phone. Tinawagan niya si Tyler, ipinaliwanag niya rito ang nangyari sa pagitan nila ni Dorothy pero sinigiwan siya nito. Hindi siya pinaniwalaan. Ngunit ang mas nakakagalit at parang sasabog ang dibdib niya'y ang ginawang pagkausap sa kaniya ni Erin. Hindi niya alam na nasa tabi pala ito. "Bullshit!" angil niya sa sarili. Hindi niya nakontrol ang sarili kaya napagsalitaan niya ng kung anu-ano si Dorothy. Pero malas niya dahil nandoon pala si Erin at kinuhaan siya ng video. "L*ntik ka, Erin! Ikaw ang buwisit sa buhay ko!" Sa bawat bigkas ay lumalaki ang butas ng ilong at matalim ang titig sa kung saan. Nagparoo't parito siya sa loob ng silid. Kailangan niyang umisip ng paraan kung paano mapaniniwalang muli ang mga Samaniego. Isa pang iniisip niya ay si Hernan. Bumalik na ito at galit na galit sa kaniya. Kailangan niyang paamuin muli ito para maisakatuparan na ang plano at 'yon ay mabawi ang Green Ivory. "But, how?" Paano niya mapapaamong muli an
IPINALIWANAG ni Erin kay Hernan ang nangyari, kung paanong nawala ang anak na nasa sinapupunan niya. Kung bakit siya itinulak sa hagdan ni Katrina. At ipinaalam din niya ang narinig na sinabi nito sa telepono kausap ang ama. "What? Are you serious, Erin?" She nodded. "Ilang beses ko na pong narinig sa bibig ni Katrina na babawiin nito ang Green Ivory." Tahimik si Hernan, ang mukha ay halos hindi na maipinta. At nang magsalita ito'y bakas ang matinding pagkapoot. "Talagang ginagalit ako ng babaeng 'yan! Marami na siyang nagagawang kasalanan sa pamilyang ito. Dapat nang putulin ang kaniyang sungay. At kung sinasabi niyang babawiin niya ang Green Ivory, nagkakamali siya. Paanong magiging kanila ito? Ni isa sa pangalan ng mga shareholder ay wala roon ang pangalan ng ama niya at imposible ring siya ang owner, dugo't pawis ni Papa ang puhunan niya rito!" Nanggagalaiti ito sa galit. May diin ang bawat salitang lumalabas sa bibig nito.Mabilis nitong hinugot ang phone sa bulsa. Ilang sand
TUMAMBAD sa paningin ni Tyler ang masayang mukha ng ina, kausap nito si Carla. Kaagad na lumapit dito ang kanilang ama. Puno ng pag-alala ang mukha. Yumakap sa ginang. "Don't worry about me. I'm okay now." Paulit-ulit niyang narinig na sinasabi yun ng ina. Habang nag-uusap ang magulang ay iginala niya ang paningin. Huminto sa isang pegurang nasa pahabang sofa. "Katutulog lang niya. Napagod sa pagbabantay sa nanay mo," tinig ni Carla, nasa tabi na pala niya ito. Ngumiti siya at mabilis na sinulyapan ang katabing babae. "Salamat din sa pagbabantay sa kaniya." Bahagya siyang lumapit sa nakahigang si Erin. Ibinilin niya ito kay Carla. Pinakiusapan niyang samahan ito sa hospital at kanina lamang ay nagreklamo ang dalaga dahil sa pagkaing pinabibili ni Erin. Itinuro niya kung saan siya madalas bumili ng mais. "Sus! Wala 'yon. Number one fan ako ng love team niyo 'di ba?" "Kaya pala nagreklamo ka kanina," pambubuska niya rito."Ang layo naman kasi. Parang umakyat ako ng dalawang bundo
HINDi alam ni Erin kung bakit ganoong salita ang lumabas sa bibig niya, kung bakit ngayo'y naging matalas ang dila niya. Siguro'y nadala lamang siya ng bugso ng damdamin. Ngumisi ang babaeng kaharap niya. Humakbang pa ito palapit sa kaniya. "Relax, baka atakehin ka sa atay-atayan. Hindi ako kalaba
MATALIM ang tinging ipinupukol ni Tyler sa kapatid. Hindi niya akalaing tatawagin nitong cheap si Erin, sa harapan pa mismo ng kaniyang ina. "Hiyang-hiya naman ako sa inyo, Victor," ngising saad niya. Nakalimutan na yata nito ang kasalanang nagawa at kung makaasta ay parang santo. Ngumisi rin ito
Pagkatapos niyang maligo ay inihatid na sila nito sa bar. Nagpaalam na rin ito sa kaniya pero nangakong susunduin sila sa oras ng out nila kahit pinagsabihan na niyang magahinga na lamang. Nang magsimula itong manligaw sa kaniya, hindi na ito gasinong umiinom. Pero tumatambay pa rin to sa bar. Na
HINDI patulugin si Erin, nakatutok lang ang mata niya sa kesame. Double deck ang higaan nila at si Carla ang nasa ibaba. Okay lang naman sa kaniya ang hindi matulog agad dahil wala siyang pasok mamayang gabi. Pero ang hindi okay ay ang laman ng isipan niya... si Tyler. Hindi siya ignorante pagdatin







