Mag-log inKINASTIGO ni Tyler ang ama tungkol sa sinabi ni Katrina. Ayon dito, totoong may utang ang ama ng asawa niya at para mabayaran ay nangako itong ipakakasal ang anak na babae sa kaniya. Pero itinanggi ng kaniyang ama na may alam ito sa relasyon dati ng asawa at Victor. Malaking halaga ang utang ng ama nito-- two million pesos. Napangisi siya habang umiiling. Sa halagang dalawang million peso, ibinayad ni Conrad ang anak sa kaniyang ama.
Matapos ang pag-uusap ay nilisan na rin niya ang tahanan ng magulang, dahil kung matatagalan ay tiyak na magku-krus pa ang landas nila ni Victor. Sa bar siya humantong. Kung saang bar, 'yon ang hindi niya alam. Hindi rin niya napansin ang pangalan. Basta na lang siya sumunod sa ilang kalalakihang naglalakad papasok. Nasalo niya ang ibinugang usok ng sigarilyo ng naunang mga lalaki, kamuntikan pa siyang mapaubo. He hates smoke. Sumalubong ang nakabibinging ingay ng musika at natanaw ang mga taong nagsasayaw sa gitna. Pinili niya ang nasa sulok na upuan. Nang makaupo ay saka pa lamang niya sinuri ang paligid. Maganda ang ambiance. Mula sa pendant light sa counter at ang aesthetic neon light ng ceiling, humanga siya roon. Natigil ang pagmamasid niya nang may lumapit na babae sa gilid niya. Nagtatanong kung ano ang gusto niya. "You!" "Po?" "I want you!" Kusang lumabas sa bibig niya ang katagang 'yon nang hindi pinag-iisipan. Siguro ay nadala siya ng galit. Tumaas ang kilay ng babae. "I'm sorry, Sir, but the only thing I can serve is wine, not me!" He chuckled. Lahat ba ng babae ay ayaw sa kaniya. Hindi naman siya kapangitan para tanggihan. He shrugged his head. "Wine, please!" nasabi na lamang niya. Wala siya sa mood para makipagtalo. At kung merun mang manggulo sa kaniya, tiyak na sa hospital iyon pupulutin. "What kind of wine, Sir?" Matiim niyang tiningala ang babae. Hindi niya masyadong makita ang hitsura nito dahil may kadiliman sa puwesto niya. "Sabi nila malakas daw ang tama ng Ginebra." Narinig niya ang mahinang tawa ng babae. "Sir, wala kaming Ginebra rito. But if you like, we have Casa Noble Tequilla. Nanggaling pa pong France." Nakadama siya ng pagkapahiya sa babaing nasa harap. "Okay," tipid niyang tugon. Tumalikod na ang babae. Narinig pa niyang may kung anong ibinubulong ito. Habang naglalakad palayo ang babae ay sinusuri niya ang likuran nito. Maumbok ang pang-upo. Halatang may kaliitan ang baywang. Matangkad. Maayos na nakapusod ang buhok. Pero hindi niya naaninag ang mukha nito. "Stop it, Tyler!" saway niya sa sarili. "Pare-pareho lang ang mga babae. Mga manloloko!" Muli niyang binalingan ang paligid. Hindi halatang cheap ang lugar. May ikalawang palapag iyon at mukhang VIP ang mga naroroon. Hindi nagtagal ay dumating ang order niya. "Here's your order, Sir. Enjoy!" Akmang aalis na ito pero maagap niyang napigilan. "Wait!" "Sir?" "What is your name?" "Erin po, Sir." "Sit next to me, Erin!" utos niya rito habang binubuksan ang alak. "Sir, waitress po ako, hindi bayaran. If you want, may mga available po kaming babae sa itaas! Ihahanap kita. "Bayarang babae, hah! Tss. All I want is someone to talk to, not a cheap woman like my fvcking wife!" Naging mahina ang huling binitiwan niyang salita. Hindi rin niya alam kung narinig ba yun ng kaharap. "S-sorry po--" "Leave!" Hindi na niya pinagtuunan ng pansin ang babae. Mabilis niyang tinungga ang alak na halos kalahati sa baso. Sumigid ang kirot sa kaniyang lalamunan, pero balewala iyon. Mas matindi ang kirot sa dibdib niya. Muli siyang nagsalin ng alak at muling inisang tungga iyon. Pabagsak na ibinaba niya ang baso. "Si Victor ang unang minahal mo?" Ngumisi siya na animo'y may kaharap. "Pero sa akin ka ikinasal. Legal tayong nagsama. Sinungaling ka, Katrina! Pinaniwala mo lang pala ako. Pero kung balak mong makihati sa Green Ivory Hotel, puwes, hinding-hindi kita pagbibigyan!" Nilaro-laro ng daliri niya ang baso. Pang-ilang order na niya iyon. Gusto niyang lunurin ang sarili sa alak upang makalimot sa sakit na idinulot ng asawa, pero lint*k... hindi siya tinatablan. Gising na gising pa rin ang kaniyang diwa. Ilang oras na siyang nakaupo at ilang bote na ang nasa harapan niya. Hanggang sa napagpasiyahan niyang umuwi na lamang. Tinawag niya ang babaing nag-serve sa kaniya, nag-abot siya ng lilibuhing pera rito. Hindi na niya hinintay kung may sukli ba siya. Sisiray-siray siyang naglakad palabas ng bar. Hinanap ang kinaroroonan ng sasakyan. Sumisipa na ang alak sa ulo niya at pakiramdam ay anumang oras ay babagsak na siya. Ibinagsak niya ang katawan sa upuan ng sasakyan at mariing ipinikit ang mata. Hindi siya palainom pero nang dahil sa ginawa ni Katrina, mukhang magiging laman siya ng bar. 'High Delight', iyan ang nabungaran niya nang magmulat ang kaniyang mata. Pangalan ng bar na pinasukan niya. "Ikaw lamang ang bar na papasukan ko," sabi niya kasunod ang pagbuhay sa makina ng sasakyan. "KATRINNAAA..." hiyaw ni Tyler habang matiyagang pinagmamasdan ang tahanang naging saksi sa kanilang pagmamahalan... pagmamahalang hindi naman pala para sa kanya. Dati, umuuwi siyang may mabangong asawang naghihintay, nakalatag na sa hapag-kainan ang pagkain, ready na ang kaniyan tutulugan at ang damit na susuotin kinakabukasan. Ngayon, kadiliman ang sumalubong sa kaniya. Kadiliman na hindi alam kung hanggang kailan maghahari. Mahigit isang taon niyang pinag-iipunan ang perang ginamit para lang mapagawa ang bahay na yun. Nagsisimula pa lang siya sa Green Ivory at kung kelang ipinasa sa kaniya ng ama ang kompanya ay saka pa nawala ang asawa. "Para saan pa ang pagpapakahirap ko? Para saan pa ang lahat ng ito?" Nahawakan niya ang vase na binili ni Katrina at inihagis yun. Kumalat sa sahig ang pira-prasong vase, ngunit hindi siya natinag. Muli siyang dumampot ng bagay at sa pagkakataong yun ay ang pictutre frame ni Katrina ang kaniyang nahawakan. "Hayop ka, Katrina!" buong lakas niyang ibinato yun. "Hayop ka, Victor! Sinira mo ako, sinira niyo ako!" Padausdos na umupo sa sofa at doon na rin siya natulog. Simula nang malaman ang tungkol sa kababuyan ng asawa ay hindi pa siya natutulog sa sariling higaan, dahil hindi mawaglit sa isipan ang nakita. Pumapasok lang siya roon para kumuha ng damit at sa kabilang room diyan siya naliligo.Pagkatapos niyang maligo ay inihatid na sila nito sa bar. Nagpaalam na rin ito sa kaniya pero nangakong susunduin sila sa oras ng out nila kahit pinagsabihan na niyang magahinga na lamang. Nang magsimula itong manligaw sa kaniya, hindi na ito gasinong umiinom. Pero tumatambay pa rin to sa bar. Nakausap na rin nito ang manager na nila, at tuwang-tuwa ito, maging ilang kasama niya sa bar. Tulad ng ipinangako ni Tyler, nandoon na nga ito nang lumabas sila ni Carla. Nag-aabang sa kanila. Ipinagbukas siya nito ng pinto na ikinahagikgik ng kaibigan niya. Sa tabi rin nito siya pinauupo hindi tulad nang una silang sumakay sa sasakyan nito. "Uhm, Erin, puwede ka bang ma-invite mamayang gabi?" "Ha?" "May kunti kasing salo-salo sa bahay ng magulang ko, invite sana kita." Sumikdo ng kakaibang pintig ng dibdib niya. Ini-invite siya nito? Ipakikilala ba siya sa magulang nito? "Pumayag ka na, Erin." Sinundot siya sa tagiliran ng nasa huling si Carla. "P-pero, p-paano ang trabaho k
Dalawang buwan ang lumipas, ganoon pa rin si Tyler. Mas naging close sila. Hatid-sundo siya sa bar na pinapasukan. Pero hindi na niya ito gasinong pinatatambay doon, pinauuwi na na niya ito para makapagpahinga. Imagine, pagkalabas sa opisina ay dederitso ito sa tinutuluyan para ihatid naman sila sa pinapasukan, at tuwing umaga bago ito pumasok ay kailangang sunduin sila sa trabaho. Siya ang naaawa sa ginagawa nito. Kasalukuyan siyang nagtutupi ng mga damit, maaga pa para mag-ayos ng sarili kaya iyon muna ang inatupag niya. Si Carla ay naghuhugas ng kanilang kinainan. Ang kanilang tinutulugan ay natatabingan pa rin ng kurtina. Nagpaplano na rin silang humanap ng maayos na malilipatan tutal malaki-laki na rin ang kita nila sa bar. "Tapos ka na?" Nag-angat siya ng mukha. "Malapit na. Mauna ka nang maligo, ako na ang bahala rito," aniya kay Carla. "Sige." Kinuha nito ang naka-hanger na towel, maya't maya pa ay nakarinig sila ng katok. "Oh, ayan na ang prince charming mo. Ako na
TULALA si Erin. Pakiramdam niya'y nakalutang sa hangin ang kaniyang isipan. Isang linggo nang pumupunta sa boarding house si Tyler, hinahatid sila sa bar at hinihintay na makalabas at ihahatid sa boarding house. Mukhang desidido ito sa panliligaw, at dahil sa kaibigan niyang saksakan ng tabil ang dila ay napapayag siyang ligawan nito. Hindi naman niya isinasara ang puso sa larangan ng pag-ibig, pero ang isang Tyler Samaniego iyon. Anong laban niya sa mga matang nakapalibot dito? Gayung isang hamak na waitress lang siya, at sa bar pa. Anong iisipin ng mga taong kakilala nito? Balita pa niya'y may-ari ito ng kilalang restaurant and resort. Tiyak na mapapahiya lamang ang lalaki kapag nagkataon. "Hoy!" Isang sigaw at pitik sa noo ay nagpabalik sa reyalidan sa kaniya. "Aray! Masakit 'yon, ha!" angil niya sa kaibigang si Carla. "Ang lalim kasi ng iniisip mo. Kasing lalim ng pag-ibig ni Sir Tyler sa iyo." "Baliw!" Inirapan niya ito at kinuha ang tray. "Yei... but deep inside, kini
Sa bahay ng magulang tumuloy si Tyler. Sinalubong siya ni Dorothy, ang kaniyang ina. Pansin pa rin niya ang lungkot sa mata nito. Kinumusta siya nito, kung okay lang daw ba siya at kung nakakakain ng maayos? Ang lahat ay payak niyang sinasagot. Ayaw nyang lalong malungkot ang ina, kaya kahait may kirot, kahit masakit pa rin ang ginawa ng dating asawa ay umaakto siyang maayos ang nararamdaman. Tumuloy sila sa dining area, eksaktong may nakahain nang pananghalian. Nandoon na rin si Hernan na ama niya. Papaupo na siya nang may sumulpot pang dalawang tao sa pintuan. Si Victor at Katrina. Umiling na siya. Itinatakda yata ng panahon na pagsasabungin silang magkapatid. Dito rin pala ang punta ng dalawa. Kung alam lang niya'y sa kalye na lamang sana siya tumuloy. "Pinapunta ko sila rito para magkausap kayo ng maayos," tinig ng kanilang ama. "Hernan, mamaya na iyan. Nasa harap tayo ng pagkain." "Wala ho namang problema sa akin, Pa, Ma. I'm okay now." Pero deep inside, sobrang sakit
HAWAK na ni Tyler ang annulment paper. May kaibigan siyang attorney kaya sa loob ng isang buwan ay napawalang-bisa ang kasal nila ni Katrina. Matagal na niyang naitapon ang wedding ring na simbolo ng kanilang pagmamahalan, maging ang mga picture nila'y sinunog n'ya na rin. Ang bahay na naging saksi sa kanilang pagsasama ay hindi n'ya magawang maibenta. May sentimental value iyon sa kaniya. Pinaghirapan n'yang buuhin iyon kaya hindi madaling bitawan. "We can do what we want to do now, darling. Wala nang bisa ang kasal niyo ni kuya. Matutuloy na ang pagpunta natin sa New York tulad ng ipinangako ko sa iyo." "Hindi pa ready ang aking passport, e." Umiling siya sa kaniyang narinig. Kanina, habang hinihintay niya ang result ay pinapalabas ng kaniyang kapatid na siya pa ang nang-agaw. How pathetic! Siya ang niloko at kung sinasabi ng dalawa na sila ang unang nagmahalan pero sa kaniya nagpakasal si Katrina. Legal. May basbas ng simbahan. Nang ipakitya niya ang mga dokumento sa judge at
HINDI patulugin si Erin, nakatutok lang ang mata niya sa kesame. Double deck ang higaan nila at si Carla ang nasa ibaba. Okay lang naman sa kaniya ang hindi matulog agad dahil wala siyang pasok mamayang gabi. Pero ang hindi okay ay ang laman ng isipan niya... si Tyler. Hindi siya ignorante pagdating sa ganoong bagay. Alam niyang hindi lang basta simpleng paghahatid ang pakay nito sa kaniya at kung totoo man, dapat na niya itong iwasan. Isa pa'y may asawa na ito, kahit pa sabihing niloko ang lalaki pero kasal pa rin ito. Tumagilid siya ng higa. Isang bagay ang pumasok sa isipan niya na nagpalungkot sa kaniya. "Kumusta na kaya si Papa?" Hindi siya sanay na mawalay nang matagal sa ama. Papa's girl siya. Anumang gustuhin ay ibinibigay nito kahit pa nga n'ong nabubuhay pa ang kaniyang ina. Pero kailangan niyang tikisin ang sarili na mawalay dito, kailangan niyang tumayo sa sariling paa. In case na magkita silang muli ni Miguel ay masasabi niyang mas matapang na siya. Okay lang naman sa







