Se connecter"YOU'RE such a disgrace to our family! How could you do this, Victor?" Umiigting ang panga ng ama ni Tyler. Sinisermunan nito si Victor, katabi rin nito si Katrina na yukong-yuko ang ulo. Tinamaan din yata ng kahihiyan ang makati niyang asawa.
Wala siyang balak sabihin sa iba ang nangyari, pero sadya yatang may pakpak ang balita. Nalaman ito ng kanilang magulang. Sinulyapan niya ang ina, iyak ito nang iyak. Tumayo siya't lumapit dito. "Ma, tama na po. Baka'y mapaano ka pa." Tumingin ito sa kaniya. Punong-puno ng luha ang mata. Seeing his mother crying... parang may sumasakal sa puso niya. Niyakap niya ito. Close ito kay Katrina. Tulad niya, tanggap din nito ang kakulangan ng asawa. Kahit pa gustong-gusto nang humawak ng apo, hindi nagreklamo ang kaniyang magulang. Tulad niya, matiyaga ring naghihintay ang dalawa. "Pa, kami naman po talaga ang nagmamahalan. Napilitan lang si Katrina." Literal na umawang ang bibig niya sa narinig. Anong ibig nitong sabihin? Almost two years niyang girlfriend ang asawa bago ito niyayang magpakasal. At ngayo'y sasabihin ng babaerong kapatid na sila ang nagmamahalan. How did that happen? "Napilitan? Sinong sira-ulo ang maniniwala sa iyo, Victor?" hiyaw ng kanilang ama. Kilala rin nito si Katrina. Kahit no'ng nanliligaw pa lang siya ay isinasama na niya ito at ipinakilala sa magulang. Nagkakilala sila sa event na pinuntahan niya noong college pa lang siya, at nang mga panahong iyon ay nasa probinsiya ang barumbado niyang kapatid. Ipinadala ito sa lolo't lola nila para magtino. "Ten years ago, nagkakilala kami ni Katrina. Friends sa una at nahulog ang loob sa isa't isa." Binitiwan niya ang ina at humarap sa dalawa. "Whatever you say, Victor, asawa ko na si Katrina. Sagrado ang pagsasama namin. Sa mata ng tao at higit sa lahat, sa mata ng Diyos, legal kami! May kasulatan, and we have a ring!" hiyaw niya. Tumingin ito ng deritso sa kaniya. Yung tinging walang kinatatakutan. "Pero ako ang kaniyang mahal. Sa akin siya maligaya at higit sa lahat... ako ang kaniyang pinili." Umalsa ang tinitimping galit niya. Kahit kaharap ang magulang ay nasuntok niya ang kapatid. Muntik na itong mabuwal. Ang galit na kaniyang nararamdaman ay napalitan ng selos. Nakita niya ang takot at awa sa mata ng asawa nang daluhan nito ang kapatid. Parang gusto niyang umiyak. Gusto niyang maglupasay. Hindi ba mahalaga rito ang kaniyang damdamin? Hindi ba siya nito minahal? Ang sakit... ang sakit-sakit! Siya ang tunay na asawa, sa kaniya ito nagpakasal pero parang siya ang lumalabas na mang-aagaw. Ilang buga ng hangin ang pinakawalan niya. Tumingala't pilit na pinapayapa ang kalooban. "Kung nagmamahalan kayo, I'll file an annulment. Sino ba naman ako para pigilan ang kaligayahan nito?" "Tyler!" hiyaw ng kaniyang ama. Alam niyang tutol ito. Ayaw nito ng annulment. Ayaw ng kaniyang ama na maging center of attraction ang pamilya nito kung dahil sa hindi magandang pangyayari. Tanging gusto nito'y laging magandang balita ang alam ng mga taong nakakikilala sa kanila. "Pa, wala na po akong magagawa pa. Isa pa'y hindi ko maaatim na pakisamahan pa ang babaing nalawayan na ng iba. Hindi ako isang aso na kumakain ng tira-tira." "Does it hurt, Tyler? Does it hurt to hear that I'm better at bed than you are?" "Are you insulting me?" "What if I say yes? What will you do?" Mabilis na hinawakan niya ang kuwelyo nito. Ang mata niyay nagbabaga pero ang kaniyang kaharap ay tila lalo siyang ginagalit. "Enough!" saway ng kanilang ama. "I'm sorry, Pa." Kusa siyang sumuko. Hindi na dapat niyang patulan ang pang-aasar ni Victor. "Nagmahal ako ng malandi at nagkaroon kayo ng isang anak na magaling mang-akit at magromansa. I'm leaving." Lumapit siya sa ina, humalik sa pisngi't nagpaalam dito. Hindi niya binigyang-pansin ang tawag ng ama. Deritso siyang lumabas ng bahay ng magulang. Sumakay sa sasakyan at matuling pinatakbo ito. Kung saan siya papunta, 'yon ang hindi niya alam. Madilim na nang bumalik sa sariling tahanan si Tyler. Mula sa labas ay pinagmasdab niya ang bahay na naging kanlungan nila ni Katrina. Ang dating makulay, ngayon ay madilim pa sa kalangitan. Wala na itong buhay. Tila wala sa sariling pumasok siya. Umupo sa sala at doo'y humiga. Doon na rin piniling matulog. Hindi niya kayang humiga sa kamang pinaglampungan ng asawa at kapatid. "HONEY..." Nahugot ni Tyler ang hininga, kasabay ang mariing pagpikit. Papalabas na siya ng building nang may humarang sa kaniya. Si Katrina. Nasa gilid ito ng sasakyan niya. Nagmamakaawa ang anyo. Pero, hinding-hindi siya magpapadala. Hinding-hindi na siya magpapalinlang pa. "What are you doing here, Katrina?" Matiim ang tinging pinakawalam niya rito. "Let's talk, please!" "Kung tungkol sa annulment ang ating pag-uusapan, huwag kang mag-aalala, pinapaayos ko na. Pinapadali ko na ang proseso para mapawalang bisa ang ating kasal." "Hindi ang tungkol sa annulment ang sadya ko. Please, forgive me." "Forgive?" he chuckled. "Sa iyo lang umiikot ang mundo ko, buong buhay ko, buong pagmamahal ko... ibinigay ko sa iyo. Tapos anong ginawa mo? You just fooled me! And now, you are in front of me, begging to forgive you! Well, shame on you, Katrina! Hindi ka nakuntento. Tinanggap kita pero ano ang iginanti mo? Ginago mo ako. Ginago niyo akong dalawa! At kapatid ko pa talaga. Tell me, Katrina, kailan niyo pa ako ginagago?" Hindi na niya nakontrol ang sarili, kahit nasa gilid ng kompanya at maraming dumaraang employee ay nasigawan niya ito. "I'm sorry, Tyler. Pero tama si Victor. Siya ang unang nagmahal sa akin." "Kung ganoon, bakit ka nagpakasal sa akin?" "Dahil sa parents ko. May utang si Papa sa ama mo, Tyler. Seventeen years old pa lang ako, nakilala ko na si Victor. Almost three years kaming magkaibigan. Niligawan niya ako. Naging kami. Pinaghiwalay lang kami ni Papa dahil mas karapat-dapat daw ako sa iyo, dahil ikaw ang magmamana ng Green Ivory Hotel and Resort." Parang punyal iyong tumarak sa dibdib niya. Muntikan pa siyang mawalan ng balanse, mabuti na lamang nasa likuran niya ang kaniyang sasakyan. "A-alam ba ni P-papa ang r-relasyon n-niyo?" Para siyang baklang nanginginig at nabubulol. Umiling ito. "Hindi ko alam--" Hindi na niya tinapos ang iba pa nitong sinasabi. Mabilis siyang sumakay at matuling pinatakbo iyon. All this time, nakikiamot lang pala siya ng pagmamahal. Siya pala ang nang-agaw. Siya pala ang third wheel. Siya pala ang kabit. "T*ng-ina!" Hindi siya pinalaking palamura ng ina pero nang dahil sa panloloko ni Katrina at nang dahil sa nalaman mula rito'y nagiging balahura ang bibig niya. Dumiretso siya sa bahay ng magulang. Kailangan niyang malaman sa ama kung ano ang totoo.HINDI sa loob ng sasakyan natapos ang pag-iisa ng katawan ni Erin at Tyler. Matapos nilang magising ay dumiretso na sila sa loob. Wala pa ring pinagbago, ganoon pa rin n'ong hindi pa siya umaalis. Isa-isa niyang pinagmamasdan ang mga gamit, mula sa sa sofa, dalawang cabinet nasa sala, ang chandelier. Nahinto ang pag-iisa-isa sa gamit niya nang magsalita ito."Gusto mo bang magpahinga muna habang nagluluto ako ng makakain natin?" Napangiti siya. "Hindi ko alam na ang isang Tyler Samaniego ay marunong pala sa kusina.""And who said I can't cook for you? FYI, Ms. Del Carmen, when I was alone, I learned how to cook--" Hinalikan niya si Tyler sa labi, kaya nakamulagat na huminto ito. Tila walang anumang nangyari umupo siya sa sofa, pinag-ekis ang binti."Go na, mahal. Ipagluto mo na ako. Nagugutom na ako," ani pa niya, hindi binigyan ng pansin ang pagbuka ng bibig nito, halatang nagulat sa ginawa niya."M-mahal..." Nabubulol ito. Humakbang palapit sa kaniya. "What?"Sinalubong niya ang
MAKAPUGTONG-HININGA ang iginawad na halik kay Erin ni Tyler. Bawat hagod ay puno ng pananabik, pero may pag-iingat at may kaakibat na pagmamahal. Pinupunan ang mga sandaling nagkawalay sila ng matagal na sandali. Walang nais bumitaw at kahit masikip, hindi siya nagreklamo. Nakapatong siya sa kandungan nito sa loob mismo ng sasakyan. Pilit nilang pinagkakasya ang sarili. Naramdaman niya ang paggapang ng palad nito, patungo yun sa kaniyang likod, inaapuhap ang hook ng kaniyang bra. Sa halip na tumutol ang kaniyang katawan ay parang na-excite pa. Nananabik na muling madama ang init ng katawan ng lalaki. Sa pagkakataong yun ay pansamantalang naghiwalay ang kanilang mga labi habang patuloy na ginagalugad nito ang kaniyang bra. Magkadikit ang kanilang mga noo at kapwa naghahabol ng hininga. A sweet moan escaped to her mouth as he accomplished what he wanted. Dinadama ng magaspang nitong kamay ang dalawa niyang matayog na bundok. Unti-unti ay minamasahe 'yon. Napapikit siya sa kakaibang se
NAGHIHIMUTOK ang kalooban ni Erin. Parang gusto niyang manampal ng babaeng pa-victim. Parang ang sarap hilahin ng dila nito. Bago siya pumasok sa silid ay sinamaan muna niya ng tingin si Tyler. Hindi na niya pinansin ang reaksyon nito, kung galit ba ito sa ginawa niya kay Katrina. Kumikibot-kibot ang kaniyang labi habang pumapasok. Naabutan niyang masinsinang nag-uusap ang mag-asawa. Nang mapansin siya ni Dorothy ay agad tumikom ang bibig nito. Lumangitngit ang pinto, hudyat na pumasok na rin si Tyler."Pa, uuwi po muna ako."Agad sumang-ayon ang mag-asawa. Ipinasabay na rin siya rito, ngunit tumanggi siya. Gusto niyang bantayan ang ginang pero mapilit ang matandang Samaniego. Sa huli ay sumama na rin siya kay Tyler. Habang naglalakad palabas ng hospital kapwa sila tahimik. Walang nais magsalita. Tunog ng sapatos ang tanging maririnig at ang mangilan-ngilan nilang nakakasalubong. Hanggang sa makaramdam sa kinahihimpilam ng kotse nito. Hindi na rin siya naghintay na pagbuksan ng pinto
"AAHHH..." Naibato ni Katrina ang phone. Tinawagan niya si Tyler, ipinaliwanag niya rito ang nangyari sa pagitan nila ni Dorothy pero sinigiwan siya nito. Hindi siya pinaniwalaan. Ngunit ang mas nakakagalit at parang sasabog ang dibdib niya'y ang ginawang pagkausap sa kaniya ni Erin. Hindi niya alam na nasa tabi pala ito. "Bullshit!" angil niya sa sarili. Hindi niya nakontrol ang sarili kaya napagsalitaan niya ng kung anu-ano si Dorothy. Pero malas niya dahil nandoon pala si Erin at kinuhaan siya ng video. "L*ntik ka, Erin! Ikaw ang buwisit sa buhay ko!" Sa bawat bigkas ay lumalaki ang butas ng ilong at matalim ang titig sa kung saan. Nagparoo't parito siya sa loob ng silid. Kailangan niyang umisip ng paraan kung paano mapaniniwalang muli ang mga Samaniego. Isa pang iniisip niya ay si Hernan. Bumalik na ito at galit na galit sa kaniya. Kailangan niyang paamuin muli ito para maisakatuparan na ang plano at 'yon ay mabawi ang Green Ivory. "But, how?" Paano niya mapapaamong muli an
IPINALIWANAG ni Erin kay Hernan ang nangyari, kung paanong nawala ang anak na nasa sinapupunan niya. Kung bakit siya itinulak sa hagdan ni Katrina. At ipinaalam din niya ang narinig na sinabi nito sa telepono kausap ang ama. "What? Are you serious, Erin?" She nodded. "Ilang beses ko na pong narinig sa bibig ni Katrina na babawiin nito ang Green Ivory." Tahimik si Hernan, ang mukha ay halos hindi na maipinta. At nang magsalita ito'y bakas ang matinding pagkapoot. "Talagang ginagalit ako ng babaeng 'yan! Marami na siyang nagagawang kasalanan sa pamilyang ito. Dapat nang putulin ang kaniyang sungay. At kung sinasabi niyang babawiin niya ang Green Ivory, nagkakamali siya. Paanong magiging kanila ito? Ni isa sa pangalan ng mga shareholder ay wala roon ang pangalan ng ama niya at imposible ring siya ang owner, dugo't pawis ni Papa ang puhunan niya rito!" Nanggagalaiti ito sa galit. May diin ang bawat salitang lumalabas sa bibig nito.Mabilis nitong hinugot ang phone sa bulsa. Ilang sand
TUMAMBAD sa paningin ni Tyler ang masayang mukha ng ina, kausap nito si Carla. Kaagad na lumapit dito ang kanilang ama. Puno ng pag-alala ang mukha. Yumakap sa ginang. "Don't worry about me. I'm okay now." Paulit-ulit niyang narinig na sinasabi yun ng ina. Habang nag-uusap ang magulang ay iginala niya ang paningin. Huminto sa isang pegurang nasa pahabang sofa. "Katutulog lang niya. Napagod sa pagbabantay sa nanay mo," tinig ni Carla, nasa tabi na pala niya ito. Ngumiti siya at mabilis na sinulyapan ang katabing babae. "Salamat din sa pagbabantay sa kaniya." Bahagya siyang lumapit sa nakahigang si Erin. Ibinilin niya ito kay Carla. Pinakiusapan niyang samahan ito sa hospital at kanina lamang ay nagreklamo ang dalaga dahil sa pagkaing pinabibili ni Erin. Itinuro niya kung saan siya madalas bumili ng mais. "Sus! Wala 'yon. Number one fan ako ng love team niyo 'di ba?" "Kaya pala nagreklamo ka kanina," pambubuska niya rito."Ang layo naman kasi. Parang umakyat ako ng dalawang bundo
"PA, sorry po. Inilagay ko sa kahihiyan ang 'yong pangalan." Humihikbi si Erin sa harap ng ama. Tinikis niya itong huwag tawagan, huwag kumustahin. Alam niyang tulad niya, nangungulila rin ito sa paglayo niya. Hindi ito sanay na mawalay siya nang matagal. Nang araw na nalaman niya na may ibang bab
HABANG abala ang lahat, masinsinang kinausap ni Seb si Tyler. Hinila niya ito sa room na pinasukan bago pa dumating ang tito niya. Hindi pa niya nalalaman ang dahilan dito kung bakit nagawang saktan ang damdamin ng pinamakamamahal niyang pinsan. Hindi pa humuhupa ang galit niya rito. Nakita sila ni
"HE'S here!" Naumid ang dila ni Tyler nang sabihin ni Sebastian na dumating si Mr. Del Carmen. Hindi puwedeng malaman ng ginoo ang gusot na nangyayari sa pamilya niya. Tiyak na mapapasama ang image nila sa ginoo. Pero paano niya paplantsahin ang gusot? At si Erin, matagal na pala nitong alam ang n
NAGISING si Tyler na wala na sa tabi si Erin. Gumuhit sa labi niya ang malaking ngiti, naalala niy ang naganap nang nagdaang magdamag. Ilang beses na nag-isa ang kanilang katawan. May siglang bumangon siya, nagtungo sa banyo. Matapos makapaglinis ng katawan ay nagdumali siyang lumabas na ng room. Su







