LOGINUmalingawngaw ang boses ko sa buong silid dahil sa gulat ko sa sinabi ni Uncle Drake. Nanlilisok ang mga mata kong tumingin sa kanya. Kung makakapstay lang ang titig ay matagal ng walang honjgna ang lalaking ito. "Hindi ako makakapayag na iyon ang kapalit. Hinding hindi ko hahayaan ang lalaking walang puso ito ang bababoy sa akin." sigaw ng kalooban ko. "Hah! ganun ka ba kabobo, Abby, don't tell me hindi sumagi sa isip mo na posibleng iyon ang kapalit? sumbat ko sa sarili ko. "Oo sumagi nga pero sa galit na nakikita ko sa mga mata niya akala ko ni dulo ng daliri ko ayaw niya makita." katwiran ko naman. "Why do you look suprise, dont tell me, nagmamaang-maangan ka ba para kunin ang atensiyon ko. Wait, come on, hindi ba dapat ay inaasahan mo na ito?" sabi ni Uncle Drake sa akin. "Magaling kang umarte, Abby, dapat ay nag audition kang maging actress, malay mo may suwerte ka doon. Marami doon ang tulad ko na may pera at impluwensya na tiyak na masisilo ng drama mo. Pero malas mo
Napaisip ako at sabay na natawa ng mapang-asar. Ngayon ko na alam kung bakit nagrerebelde ng ganoon ang babae, kung bakit pinaglalaruan ang sariling pagkain na parang isang batang nagboboykot at nagmamaktol para makuha ang pansin ng iba. Para sundin ang kanyang kagustuhan at bigyan siya ng lollipop para mapasaya. Para kapag ginawa niya ang mga ganitong bagay, ibibigay namin sa kanya ang lahat ng gusto niya—kahit na hindi niya ito nararapat. "Pwes, hindi mo makukuha ang gusto mo sa ganyang paraan, Abby!" sabi ko pa rin sa sarili habang dumaramdaman ang gigil at inis sa babaeng nasa kabilang silid lamang, na tila lalong tumitindi pa. Ngunit parang may mahinang pagyanig sa isang bahagi ng aking isip, ngunit hindi ko maipaliwanag kung ano ito—tila natatabunan ito ng tunog ng pagbuhos ng tubig mula sa shower at ng tibok ng aking puso. Bumabalik sa isip ko ang mukha ni Abby; napakaganda niya. Alam kong may dahilan ang kanyang ama na ibenta ang kanyang sariling anak, at alam ko rin kung
Ang sama ng loob ay dumadaloy sa aking mga ugat tuwing naaalala ko ang mga pangarap naming pinagsama na hindi na mabubuhay. Ngunit ang lahat ng galit na iyon ay nalulunod at napapalitan ng awa at panghihinayang para sa buhay ng unang babae kong minahal. "Kung sana’y ipinaglaban mo ang meron tayo, Andrea. Kung sana’y hinintay mo ako hanggang sa makapagtatag ako ng sarili, hanggang sa makapaghanda ako ng kinabukasan na pwede nating ipagmalaki. Kung sana’y hindi ka natakot na tumakas at makipagtanan sa akin noon.Kung sana..Kung sana…” puro na naman sana ang lumabas sa bibig ko ng mga oras na yun. Nakuyom ko nang mahigpit ang aking mga kamao, hanggang sa maramdaman ko ang sakit ng mga kuko ko sa aking mga palad—ngunit hindi ito katumbas ng sakit na nararamdaman ko sa puso. Bawat salita ay bigat ng lahat ng “sana” sa aking isipan sa mga nakaraang taon ay parang sumpa pa rin sa buhay ko hanggang ngayon. Mga katok sa pinto ang gumambala sa akin sa pagkatulala ko dahil sa pagbanalik tanaw
Anong pinagsaabing kumag na ito?' sa isp isip ko sa sinasabi ni Levi."Sa bilis ng desisyun mo, mukhang nagsisimula ng magkadaga ang dibdib mo Kuya, dala ba yang ng pagtanda?" pangiinsulto nito sa akin. Nasuntok ko na ng tuluyan ang lamesa sa aking mini bar."Huwag mo akong pikunin Levi, tumahimik ka. Wala akong interes sa kolateral, hindi ako tulad mong manyak. I will get my money back in my own way, Iyon lang ang akin." Gigil kong sabi."Sige, Kuya Drake, sabi mo eh. Subukan mong ayusin iyan. Pero tandaan mo, kapag hindi mo kayang tapusin, huwag kang umiyak sa akin." sa gigil ko sa kumag na iyon ay pinatayan ko ito ng telepono."Empoy, ihatid mo na si Dencio sa kanina pabantayan mo baka magiba ang ihip ng hangin at malakas ang halimuyak ng pera. Pagkatapos bukas ipasundo mo kay Attorney Ivan ang anak niya. " utos ko sa tauhan ko. Pero bago pa nakaladkad ni Empoy si Dencio ay bigla itong kumalas ay lumapit ulit sa harap ko at sinabi ang isang salitang nakapagpa shocked sa akin."Kaila
Drake'S Pov>Nataranta ang mga tauhan ng hawiin ko ang anumah nakapatong sa aking lamesa ng oras na iyon."Hindi ako papayag na nalamangan ng taong iyon! Lalong hindi ako papayag na siya pa ang magpoprotekta sa’yo, Dencio. Kailangan na sa mga kamay ko kaagbayad ng atraso mo sa akin. Hindi ka maaaring saluhin ng taong iyon."Nagngingitngit kong sabi."Hindi lang ito tungkol sa utang na pera Dencio, kasama na rito ang pride, abala at lahat na. Hindi maaaring makawala ka lamang ng ganun tapos sa iba ang abala." giit ko sa kanya."Wala na akong choice, Mr.. Mondragon. Bukas na ang ultimatum ng mga utang ko. Hindi ko kayang bayaran kung hindi tatanggpin ang tulong niya. Ayaw mo namang tanggapin ang anak ko." nakaluhod na si Dencio."Hinding-hindi ko matatanggap na makakalusot si Dencio sa kagipitan na dapat ay sa tulong ng toang iyon! Hindi ko hahayaan na hawakan niya ang anumang bagay na n dapat ay akin." bulong ko. Tumingin ako sa direksyon ng bote ng whisky, pagkatapos ay sa mga mata ni
Drake'Pov > Dere-deretso akong pumasok sa aking silid at , diretso nag lakad patungo sa mini bar. Binuksan ko ang isang bote ng whisky, ibinuhos sa baso, at malakas na sinimsim. Mabigat ang pakiramdam ko at totoong hindi ko nais ang naging sitwasyun ngayon. Uminom ako ng marami, hondo ako nagalangan na malasing bago inilapat ang baso sa lamesa. Tumayo ako ng tuwid ay inunat unat ang leeg ko. Pagkatapos ay natoon ang tingin ko sa isang piraso ng mansanans na bakapatong sa ibabaw ng iba pang mga uri ng prutas. Napatingin ako dito habang dahan-dahang hinahaplos ang baso. "Isang alak lang, sabi k ang iinumin ko, pero bakit tuwing naririnig ko ang pangalan ng babseng iyon, parang kailangan ko ng dagdag pa" sita ko sa sarili, habang pigil ko ang galit ko.sa pagkatulala ko ay naalala ko ang nangyari noong sabado may isang linggo na ang nakakaraan. > (Flashback )Si Dencio ay nakaluhod sa harap ko. Ang boses nito ay nanginginig habang nakikiusap. "Mr.Mondragon, please lang. pumayag ka n
"Relax girls were talking business here. Sige na bumalik na kayo sa mga post nyo." taboy ko sa mga babae, nakuha naman ng mga tauhan ko ang mensahe kaya pati ang mga ito ay nagpulasan na. Naiwan lamang si Empoy at ang lalaking Dencio ang pangalan. "Ginoong Dencio, hindi ako naghahalo ng mga biro s
"Pag-iisipan ko ang sinabi mo Dencio. Kung sakaling sumangayon ako, kakaltasin ko ang dalawang milyon na utang mo sa akin, kaya tatlong milyon na lamang ang balanse ko kung sakaling tanggapin ko ang iyong alok. Maliwanag ba, Dencio?" sabi ko sa kanya. Nakita ko ang kakaibang kislap sa mata nito."M
"Hay naku naman, Itay. Sana po nag-iisip muna kayo. Alam kong naglilibang kayo dahil hanggang ngayon hindi pa kayo nakakamove-on sa pagkawala ni Inay, pero limang taon na rin pong lumipas. Sermon ko na nga sa kanya eh.' "Actually, Anak, yung three hundred thousand ay ilang buwan ko nang hindi naba
Hindi rin revealing o seksi ang kanyang suot—bagama't sleeveless ang itaas, maong naman ang ibaba, at walang anumang hindi angkop sa kanyang hitsura. Makipot at manipis, ngunit may hugis-pusong labi, sakto lang ang lapad ng ilong, at ang mukha ay maliit din at hugis-puso. Nakita ko pa ang kagandaha







