LOGINช่วงที่พิมพ์ตะวันตั้งครรภ์ ทางครอบครัวของเพอร์ซุสตื่นเต้นกันเอามาก ๆ กับหลานคนแรกคุณอาพอชเช่ น้องชายของเพอร์ซุส ได้ซื้อของเตรียมไว้ให้หลานไม่หยุดหย่อน ขณะที่คุณปู่หรือพ่อของเพอร์ซุส ก็ยิ่งเห่อหลานไม่แพ้กัน ทั้งสองคนช่วยกันเลือกของใช้สำหรับทารก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของเล่น หรือแม้แต่ของตกแต่งห้องเด็
"ตั้งกล้องแล้ว ๆ เข้าไปในเฟรมได้..พี่ไพลอทขยับอีกนิด ๆ" เพียงฟ้าตั้งกล้องไว้ และจัดมุมองศาต่าง ๆ ตามสไตล์สาวจากนิเทศ เมื่อทุกคนอยู่ในเฟรมครบแล้วเธอก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบทั้งหกคนยืนเรียงกันหน้ามหาลัยอเธน่า ที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งสามคู่พวกเขาต่างยิ้มกว้างและจับมือกันแน่น เพอร์ซุสยืนข้าง
อาหารมื้อกลางวันนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยสนุกสนาน ทั้งสามคู่ลิ้มลองอาหารสเปนที่อร่อยและเป็นเอกลักษณ์ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงานไปเสียหมดเมื่อถึงเย็น พวกเขาตัดสินใจไปเยี่ยมชมสวนรีไทโร (Retiro Park) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่และสวยงามของมาดริด ท่ามกลางแ
ตอนรักมากเป็น..พิเศษ(มีภาพประกอบ) _______________"ฉันก็คิดถึงนาย..คิดถึงมาก ๆ เลย" พิมพ์ตะวันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือของเธอลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยนความเหนื่อยล้าของเขาทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา เพอร์ซุสดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นอย่างไม่สนใจสายตาของใครทั้
คนที่คิดถึงเธอ...นั่งมองฟ้าและคิดถึงวันเก่า..กี่ราตรีที่เลยผ่าน..แต่ละคืนช่างยาวนาน ..ทุกนาทีมันนาน ดั่งชั่วนิรันดร์...มีคนคิดถึงเธอ...เขามีแค่เธอยามตื่นหลับฝัน ..ทรมานเหลือเกิน ....เมื่อไรจะวันนั้นวันที่เธอจะกลับมา..วันที่ได้อยู่ข้างกันดอกไม้ที่รอฝน..ก็เหมือนคนทางนี้ที่รอเธอ______________
ตอนจบ (อ่านจบกดรีวิวให้ พิมพ์เพอร์กันเยอะ ๆ นะคะ อ้อน ๆ )120สิ้นสุดการรอคอย(มีภาพประกอบ) _______________(สี่เดือนต่อมา)ทางด้านของเพอร์ซุส(บทสนทนาทางโทรศัพท์ ที่คุยได้แค่เสียงเท่านั้น เพราะสัญญาณไม่ดีขนาดที่จะวิดีโอคอล)"หลังกลับงานที่สเปนเสร็จ....ฉันขอไปหาเธอนะ" เพอร์ซุสพูดอย่างเหงา ๆ"ขอเจอ
84มึงเรียกกู..ว่าอะไร?⚠️(มีคำหยาบคาย ตามบริบทของตัวละคร)"ตอนที่โดนเจ็ทสกีชนนะ....นายเอาหัวรับใช่ไหม?""ถึงได้พูดจาเพ้อเจ้อ อย่างกับพระเอกลิเก""งั้นแล้วเธอล่ะ..รู้สึกยังไง?" คำถามของเพอร์ซุสทำให้บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัดอยู่พักใหญ่เลย ทั้งคู่สบสายตากันอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะเป็นพิมพ์ตะวันเองที่หล
"ที่เงียบไปนี่คือ..เธอเป็นห่วงฉันใช่ไหม?""เปล่า แค่จะบอกว่าถ้านายแล้วอย่ามาหลอกฉันนะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง"โอ้โห้ ซีนหวาน ๆ พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน โรแมนติก ๆ เธอไม่เคลิ้มบ้างเลยรึไง?""..ไม่อะ" พิมพ์หันกลับไปตอบเขานิ่ง ๆจุ๊บ!! เพอร์ซุสโน้มใบหน้ากระแทกริมฝีปากจูบเธออย่างดูดดื่ม ทำเอาพิมพ์ตะ
83แพ้แล้วทุกทาง( มีภาพประกอบ )"ไม่...แค่ใส่ไว้กันกระแทกนะ" เพอร์ซุสตอบกลับเสียงเรียบ ขณะที่มืออีกข้างก็บังคับเจ็ทสกีหักเลี้ยวตั้งลำหันกลับไปปะชันหน้ากับอีกฝ่าย และเปลี่ยนเกมจากผู้ถูกล่าเป็นผู้ไล่ล่าแทน ในตอนที่เฟยเขาตรงพุ่งเข้ามา คลื่นทะเลเริ่มกระทบเข้ากับเจ็ทสกีของเขาจากลูกเล็ก ๆ ก็เริ่มใหญ่ขึ้น
"That’s my girl " เพอร์ซุสมองช็อตที่พิมพ์ตะวันขี่เจ็ทสกีเข้ามาช่วยเขาแบบไม่สามารถละสายตาจากความเท่ ของเธอได้เลยจริง ๆตู้มมม!! หลังจากที่ไอ้เฟยตกน้ำไปแล้วบรื้น ๆ ๆ เธอถึงรีบขับวนกลับเข้ามาช่วยดึงเพอร์ซุสขึ้นมาจากน้ำ"ขึ้นมาสิ!" พิมพ์ตะวันส่งมือไปทางเพอร์ซุสที่ลอยคออยู่ เขาคว้ามือของเธอและยิ้มทั้งที


![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




