로그인Ang berdeng damit kanina ay isa lamang palang pagsubok. Bago kami tuluyang umalis para sa high society gala ngayong gabi ay inutusan ni Heinrich ang kanyang mga stylists na ilabas ang tunay na isusuot ko.
Nang buksan nila ang isang napakalaking itim na kahon ay halos tumigil ang paghinga ko. It is a stunning black and gold dress. Napakapangahas. Napakaganda. Ang itim na tela ay tila ginawa para yumakap nang perpekto sa bawat kurba ng aking katawan habang ang mga gintong detalye ay kumikinang na parang tunay na apoy sa ilalim ng liwanag. It has a dangerously sexy backless design na nagpapakita ng aking makinis na likuran at may mahabang slit na umaabot hanggang sa itaas ng aking hita.
I looked completely intimidating. Wala akong masabi nang makita ko ang sarili ko sa malaking salamin. This is no longer the broken and pathetic wife. This is a woman forged in fire and pure revenge.
Nang huminto ang itim na Rolls Royce ni Heinrich sa tapat ng pinakasikat at pinakamahal na grand hotel sa buong siyudad ay agad na nagkagulo ang paligid. Media cameras were flashing everywhere. Ang mga ilaw ay nakakabulag ngunit hindi ako nagpakita ng kahit anong takot.
Bumaba si Heinrich mula sa sasakyan. Inayos niya ang kanyang perfectly tailored black suit bago inilahad ang kanyang malaking kamay sa akin. Nang tanggapin ko ito ay dahan dahan niya akong inalalayan pababa. At bago pa man kami maglakad papasok sa red carpet ay naramdaman ko ang malaki at mainit niyang palad na pumulupot sa aking hubad na baywang.
A sharp electric current traveled quickly down my spine. The physical contact rule is in full effect. Hinila niya ako palapit sa kanyang matigas na dibdib kaya halos magkadikit na ang aming mga katawan habang naglalakad. His imposing presence is my ultimate shield tonight. Tahimik lang siya at tipid kung gumalaw pero ang bawat hakbang niya ay sumisigaw ng kapangyarihan at ambisyon.
Pagpasok namin sa napakalaking grand ballroom ay literal na tumigil ang oras. All eyes turned to us. Ang musika ay tila humina. Ang mga mayayamang negosyante at ang kanilang mga asawa ay mabilis na huminto sa pag uusap at bahagyang yumuko bilang pagbibigay galang kay Heinrich. He is the absolute king of this world. At ako na mahigpit niyang hawak sa baywang ay tinitingnan nila nang may matinding paghanga at matinding kuryosidad. Sino ang napakagandang babaeng kasama ng pinakamakapangyarihang bilyonaryo?
And then amidst the sea of wealthy people I finally saw them.
Sa isang madilim na sulok ng napakalaking ballroom malayo sa mga VIP tables ay nakita ko si Anton. He is wearing a basic and boring suit laughing nervously habang sinusubukang makipag usap sa mga kilalang investors na halatang walang kahit anong interes sa kanya. He looks so pathetic and desperate trying to fit in.
At sa tabi niya nakakapit sa kanyang braso ay nakatayo si Chloe. My traitor of a best friend.
Nakasuot si Chloe ng isang white silky dress. Siguro ay inisip niyang magmumukha siyang inosente at dalisay sa suot niya para mapansin ng mga mayayaman dito. But she looks completely and miserably out of place. Ang puting tela ng damit niya ay nagmumukhang mumurahin at katawa tawa sa gitna ng mga nagkikislapang diyamante at haute couture gowns ng mga totoong elite. She looks exactly like what she is. A cheap mistress trying too hard to climb the high society ladder.
I felt a dark sense of satisfaction slowly rising inside my chest.
Naramdaman ni Heinrich ang bahagyang pagtigil ko kaya sinundan niya ang aking paningin. A cold and terrifying smirk formed on his handsome face. Wala siyang sinabi pero hinila niya ako maglakad papunta sa direksyon ng isang VIP table na malapit kina Anton.
Luminga linga si Chloe dahil sa atensyon na nakukuha namin hanggang sa tuluyang magtama ang aming mga mata.
The color instantly drained from her heavily made up face. Nanlaki ang kanyang mga mata na parang nakakita ng isang nakakatakot na multo. Hindi niya inaasahan na makikita niya ako sa ganito ka exclusive na event. Lalo na ang makita akong nakasuot ng ganitong klaseng damit na kahit ibenta niya ang buong pagkatao niya ay hindi niya kayang bilhin. At mas lalong hindi niya inasahan na ang lalaking nagmamay ari sa aking baywang ngayon ay ang mismong bilyonaryong pilit niluluhudan ng asawa niya para sa isang investment.
Dala ng matinding inggit at pagkataranta ay naglakad si Chloe palapit sa aming direksyon. May hawak siyang isang baso ng red wine. I know that toxic look on her face. Sanay na sanay siyang ipahiya ako kaya siguro inisip niyang kaya niya pa rin akong tapakan at gawan ng eksena ngayon. Baka plano niyang magpanggap na madapa at itapon ang alak sa aking mamahaling damit.
But she forgot one massive detail. I am not alone and unprotected anymore.
Nang makalapit siya nang ilang hakbang ay saktong tumingin sa kanya si Heinrich. The billionaire stopped walking and gave her a cold deadly and imposing stare na kayang pumatay ng kaluluwa. It was a look of pure dominance and warning. It was so intense and terrifying na literal na nanginig ang mga tuhod ni Chloe.
Dahil sa sobrang kaba at matinding takot sa mga mata ni Heinrich ay nawala sa sarili si Chloe. Na out of balance siya sa kanyang sariling mumurahing high heels bago pa man siya makalapit sa amin. She stumbled forward miserably. Walang sinumang tumulong sa kanya.
At sa harap ng napakaraming mayayamang bisita ay nangyari ang pinakanakakakumbinsing karma.
Splash.
Ang buong laman ng hawak niyang wine glass ay tumapon nang tuluyan pabalik sa kanyang sariling katawan. The dark red wine completely soaked her white silky dress. Nagmukha itong isang malaking mantsa ng dugo sa kanyang dibdib pababa sa kanyang tiyan.
"Oh my god," malakas na tili ni Chloe na halos maiyak sa sobrang hiya at gulat.
Natahimik ang buong paligid namin. Bawat high class na bisita sa ballroom ay tumingin sa kanya na may halong matinding pandidiri at pagka irita. They were whispering loudly and laughing at her miserable state. Isang malaking kahihiyan. She ruined her own big moment. She humiliated herself deeply without me even lifting a single finger. Nakatayo lang ako roon habang pinapanood siyang magmukhang basurahan.
Sa sobrang ingay na ginawa ni Chloe ay mabilis na lumapit si Anton para alamin kung anong nangyari. Galit na galit ang mukha niya habang sapilitang hinihila ang braso ng kanyang kabit na basang basa ng alak.
"Ano bang ginagawa mo Chloe? Nakakahiya ka tignan mo nga yang sarili mo," inis na bulong ni Anton pero rinig na rinig namin dahil sa lapit ng distansya nila sa amin.
Nanginginig na umiiyak si Chloe habang pinupunasan ang kanyang damit. Dahan dahang inangat ni Anton ang kanyang paningin para humingi sana ng paumanhin sa mga taong nasa harap niya lalo na kay Heinrich.
At doon niya ako tuluyang nakita.
The anger and frustration in his eyes instantly vanished. Napalitan ito ng matinding pagkabigla na tila ba tumigil ang pagtibok ng kanyang puso. His jaw literally dropped. Tiningnan niya ako mula sa aking perpektong buhok hanggang sa aking daring na black and gold dress at pabalik sa aking mukha na punong puno ng malamig na kumpiyansa. Hindi siya makapaniwala. The pathetic and useless wife he threw out in the cold rain last night is now standing before him looking like a pure goddess of destruction.
"Maya," nanginginig at halos walang boses na bulong ni Anton.
Naramdaman ko ang matinding paghihigpit ng hawak ni Heinrich sa aking baywang. He pulled me impossibly closer to his side declaring his absolute ownership in front of my pathetic ex husband. Heinrich looked down at Anton like he was nothing but dirty trash under his expensive shoes.
"Is there a problem with my wife?" Heinrich's deep and imposing voice echoed with pure danger making Anton turn completely pale.
Chapter 88: The Absolute DawnAng nakakabinging ugong ng mga dambuhalang makina ng stealth jet ay hindi sapat para takpan ang mabilis at nagpapanic na tibok ng aking puso.Nakatayo ako sa unahan ng eroplano ang aking mga duguang kamay ay mariing nakakapit sa malamig na bakal habang pinapanood ko ang paglitaw ng aming naval armada sa gitna ng karagatan. Wala akong tulog. Wala akong pahinga. Ang buong katawan ko ay puno ng mga tahi at sugat na patuloy na sumisigaw sa matinding sakit pero hindi ko ininda ang lahat ng iyon.Hawak ni Heinrich ang gintong vial sa kanyang mga kamay. Nanginginig siya. Ang lalaking sumira sa buong mundo ang haring walang kinatakutan ay ngayon ay takot na takot na baka mahuli kami ng kahit isang segundo."Nandito na tayo" dumadagundong na sigaw ni Heinrich nang marahas na lumapag ang jet sa dambuhalang helipad ng floating hospital.Bago pa man tuluyang huminto ang sasakyan ay binuksan na namin ang pinto at tumakbo kami palabas. Sinalubong kami ng mga nagpa
Chapter 95: The Queen of TartarusWelcome to hell my beautiful daughter.Ang mga salitang iyon ay parang isang matalim na yelo na direktang itinarak sa aking utak. Tumigil ang pag ikot ng buong mundo ko. Ang amoy ng asupre at nabubulok na laman sa pinakailalim ng Tartarus Pit ay biglang nawala sa aking pandama. Ang tanging nakikita ko lang ay ang babaeng nakatayo sa aking harapan.Ang kanyang buhok ay kasing puti ng niyebe pero ang kanyang mukha ang hugis ng kanyang mga mata ang kanyang ilong at ang kanyang mga labi ay isang perpektong replika ng sarili kong repleksyon sa salamin. Siya ang babaeng nagluwal sa akin. Ang inang inakala kong namatay sa mismong araw na ipinanganak ako."M mama" isang basag nanginginig at umiiyak na bulong ang kumawala sa aking mga labi. Nabitawan ko ang aking mga patalim.Ngumiti ang aking ina. Isang malungkot at punong puno ng pagdurusa na ngiti. "Dalawampung taon Maya. Dalawampung taon akong ikinulong ni Rafael sa ilalim ng lupang ito. Ginamit niya
Chapter 94: The Crown of Blood and IceAng mga salita ng matandang demonyo ay parang isang dambuhalang itak na walang awang pumutol sa lahat ng natitirang hangin sa paligid namin.Pugutan mo ng ulo ang reyna mo.Umiikot ang buong mundo ko habang ang nakakabingi at tuyong tawa ni Don Rafael Feldway ay patuloy na umaalingawngaw mula sa pulang hologram. Ang malamig at matalim na hangin ng Siberia ay marahas na humahampas sa aking mukha ngunit wala akong naramdamang lamig. Ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nakakapasong init ng balat ng anak ko kanina bago ko siya iniwan sa loob ng isolation chamber. Ang imahe ng mga itim na ugat na gumagapang sa inosenteng dibdib ni Ares ay patuloy na sumusunog sa aking isipan.Tumigil ang paghinga ni Heinrich sa aking tabi.Ang kanyang dambuhalang bulto ay nanigas na parang isang estatwa na gawa sa purong yelo. Ang kanyang nag iisang bukas na mata ay nanlaki sa matinding terror at purong pagkabaliw. Tinitigan niya ang hologram ng kanyang ama a
Chapter 93: The Gates of TartarusAng salitang ama ay kailanman hindi naging simbolo ng kaligtasan sa magulong mundo namin.Tumigil ang pag ikot ng buong kalawakan ko habang ang mga salita ni Heinrich ay marahas na bumaon sa aking utak. Buhay ang kanyang tatay. Ang lalaking matagal na naming inakalang patay ang demonyong siyentipiko na naging dahilan ng pinakamadugong eksperimento sa buong underworld ay humihinga pa rin at nakakulong sa isang lugar na tinatawag na The Tartarus Pit. At siya ang nag iisang tao na may hawak ng lunas para sa lason na patuloy na sumusunog sa dugo ng aking sanggol.Ibinaba ko ang aking paningin sa aking mga braso. Si Ares ay patuloy na naghihirap. Ang kanyang maliit na katawan ay naglalabas ng isang nakakapasong init na parang literal na baga. Ang mga itim na ugat sa kanyang leeg ay mabilis na gumagapang patungo sa kanyang inosenteng dibdib isang madilim na lason na pilit na inaagaw ang kanyang hininga sa bawat segundong lumilipas."Kailangan nating bum
Chapter 92: The Tainted HeirAng mga nagliliyab at pulang mata ng aking anak ay tila sumusunog sa mismong kaluluwa ko.Tinitigan ko si Ares. Ang mga maliliit niyang panga ay mahigpit na nakakuyom at ang mga inosenteng ugat sa kanyang leeg ay patuloy sa pagpulso ng isang nakakakilabot na itim na kulay. Parang mga buhay na uod na gumagapang sa mismong ilalim ng kanyang maputlang balat. Hindi siya umiiyak tulad ng isang normal na sanggol. Ang tunog na lumalabas sa kanyang maliit na bibig ay isang mababa at umuugong na ungol na parang isang maliit na halimaw na pilit na kumakawala mula sa kanyang katawan."Ares" nanginginig at basag na bulong ko pilit na iniaabot ang aking duguang kamay para hawakan ang kanyang pisngi.Nang dumikit ang aking balat sa kanya ay mabilis ko itong nabawi. Napakainit niya. Parang isang nagliliyab na baga ang temperatura ng katawan ng anak ko na halos magsunog sa mismong itim na kumot na nakabalot sa kanya."Ano ang ginawa niyo sa anak ko" dumadagundong na
Chapter 91: The Blood of the MonsterAng nakakabingi at nakakapasong putok ng baril ay yumanig sa buong courtyard. Ipinikit ko ang aking mga mata at mahigpit kong niyakap si Ares sa aking dibdib. Hinintay ko ang matalim na pagbaon ng gintong bala sa aking bungo. Naramdaman ko ang marahas na pagtalsik ng aking katawan pabalik sa malamig na tubig ng dambuhalang fountain ngunit walang sakit na dumurog sa aking utak.Pagmulat ng aking mga mata ang tubig sa paligid ko ay mabilis na nagkulay pula. Masaganang dugo ang umaagos sa aking mukha ngunit hindi ito nanggagaling sa aking sariling mga sugat.Isang napakalaki at duguang bulto ang nakadagan sa aking ibabaw. Ginamit niya ang kanyang malapad na likuran bilang isang buhay na kalasag para saluhin ang nakakamatay na tingga.Tumigil ang paghinga ko. Nanlaki ang aking mga mata sa purong gulat nang makilala ko kung sino ang lalaking nagligtas sa buhay naming mag ina.Si Victor Feldway.Sa huling segundo bago tuluyang kalabitin ni Don Alej
Chapter 3: The Billionaire's PuppetAng init ng palad ni Heinrich sa aking pisngi ay parang nag iwan ng paso sa aking balat. Isang nakakapasong kuryente ang mabilis na dumaloy sa aking buong sistema nang magtama ang aming mga mata. His dark and commanding gaze pinned me down making me unable to lo
Chapter 2: The Devil's BargainAng bigat ng talukap ng aking mga mata. Parang binibiyak ang ulo ko sa matinding sakit. I groaned weakly habang sinusubukan kong igalaw ang mga nanginginig kong daliri. Ang huling naaalala ko ay ang nakakabulag na liwanag ng sasakyan at ang napakalamig na semento sa
Chapter 1: The Ultimate Betrayal"Miss Maya, aabot na po sa dalawang milyong piso ang accumulated bill ng mommy ninyo. Kung hindi po kayo makakapag settle kahit man lang kalahati ngayong linggo, the hospital administration will be forced to cut off the life support. Wala na po kaming magagawa."P
Chapter 64: The Price of SurvivalAng makapal at dambuhalang bakal ng submarine ay marahas na nayanig.Bago pa man kami makalayo nang tuluyan ay sumabog ang buong isla ni Victor Feldway sa itaas namin. Ang shockwave mula sa ilalim ng dagat ay parang isang higanteng kamao na walang awang humampas







