로그인Ang init ng palad ni Heinrich sa aking pisngi ay parang nag iwan ng paso sa aking balat. Isang nakakapasong kuryente ang mabilis na dumaloy sa aking buong sistema nang magtama ang aming mga mata. His dark and commanding gaze pinned me down making me unable to look away.
Physical contact is mandatory.
Ang mga salitang iyon ay paulit ulit na nag echo sa loob ng isip ko. Ito ang presyo para mabuhay ang nanay ko. Ito ang presyo para makapaghiganti ako sa mga taong sumira sa pagkatao ko. I stared at the marriage contract resting on my lap. The golden seal of the Feldway Enterprises was glaring back at me. Isang pirma ko lang at magbabago na ang buong takbo ng buhay ko. I will be owned by a dangerous billionaire. I will become his puppet to secure his empire.
Nanginginig ang aking mga daliri nang kunin ko ang itim na fountain pen mula sa bedside table. Tiningnan ko si Heinrich na tahimik lang na naghihintay. His face is unreadable but his eyes are screaming with dominance.
Huminga ako nang malalim at buong tapang na idinikit ang dulo ng pen sa papel. Pinirmahan ko ang aking pangalan. With that single stroke of a pen ay opisyal ko nang ibinenta ang aking kaluluwa sa mismong demonyo.
Heinrich took the contract from my hands. A faint smirk finally appeared on his perfectly sculptured face. It was the smile of a king who just secured his absolute victory. "Good girl. Get some sleep Maya. Your real life begins tomorrow."
Nagising ako kinaumagahan dahil sa mahinang katok mula sa malaking double doors ng aking kwarto. The morning sun was shining brightly through the floor to ceiling glass windows. Nilinga ko ang paligid. Wala na si Heinrich. The other side of the massive king size bed was completely empty and cold.
"Come in," mahina kong sagot habang bumabangon at pilit na inaayos ang aking sarili.
Bumukas ang mga pinto at muntik nang malaglag ang panga ko sa gulat. Isang mahabang linya ng mga tao ang pumasok sa loob ng kwarto. May limang babae na nakasuot ng malinis na black and white maid uniform. Sumunod ang tatlong lalaki at dalawang babae na may mga dalang naglalakihang racks ng mga damit. Bawat damit ay nakabalot sa mamahaling plastic. The last person to enter was a sophisticated older woman wearing a sharp white suit and holding a tablet.
Huminto silang lahat sa harap ng kama ko at sabay sabay na yumuko bilang pagbibigay galang.
"Good morning Madame Feldway," bati ng babaeng naka white suit na may malaking ngiti sa labi. "I am Madame Beatrice your personal head stylist. Mister Feldway instructed us to completely throw away your old wardrobe and prepare you for your new life. Nandito kami para ayusan kayo mula ulo hanggang paa."
Madame Feldway. Ang bigat pakinggan. Hindi pa rin ako sanay.
Tumayo ako mula sa kama at doon na nagsimula ang pinakanakakahilong umaga ng buong buhay ko. The culture shock hit me like a massive truck. Sanay ako sa simpleng buhay. Sanay ako na nagbibilang ng barya at nag iipon para lang makabili ng bagong damit sa mall. Sanay ako na nagtitiis sa mga mumurahing sabon para lang may maiabot sa mga gastusin ni Anton sa bahay namin.
Pero sa mundo ni Heinrich ay tila walang halaga ang pera.
Dinala nila ako sa isang napakalaking walk in closet na kasing laki na yata ng buong bahay namin noon ni Anton. Puno ito ng sapatos bags at mga alahas na kumikinang sa ilalim ng crystal chandelier. Pinaupo nila ako sa isang velvet chair at nagsimula na silang magtrabaho.
They scrubbed my skin with essential oils that smelled like exotic flowers. Ginupitan nila ang aking buhok at inayos para magmukhang makapal at napakalusog. May mga taong nag aayos ng aking mga kuko habang may nagmamasahe sa aking mga paa. Bawat galaw ko ay may nag aalalay sa akin. Wala akong ginawa kundi umupo at hayaan silang baguhin ang buong pagkatao ko.
"Mister Feldway personally chose this piece for you Madame," sabi ni Beatrice habang inilalabas ang isang napakagandang damit mula sa isang itim na velvet box.
Napasinghap ako nang makita ko ito. It is a stunning dark emerald green silk dress. Ang tela ay sobrang nipis at lambot na parang tubig na dadaloy sa katawan ko kapag sinuot ko. It has a dangerously low V neck cut and a high slit that screams elegance and absolute power.
Nang maisuot ko ang damit at tuluyan na nilang matapos ang aking makeup ay pinatayo nila ako sa harap ng isang malaking full length mirror.
Halos hindi ko makilala ang babaeng nakatitig sa akin mula sa salamin.
Wala na ang mukhang basahan at kaawa awang asawa na itinapon sa ulan kagabi. Wala na ang babaeng may malalaking eyebags at maputlang labi. The woman staring back at me looks like a dangerous goddess. My skin is absolutely glowing. The dark emerald green dress hugged every single curve of my body perfectly emphasizing a figure I did not even know I still had. Ang aking buhok ay bumabagsak nang napakaganda sa aking mga balikat. At ang mga mata ko ay may matapang na kislap na ngayon ko lang ulit nakita.
Biglang bumalik sa isip ko ang mga salita ni Anton. Mukha raw akong bangkay. Pabigat at walang kwenta. Isang malaking kamalasan sa buhay niya. Nakaramdam ako ng matinding galit habang nakatingin sa salamin. Sana makita niya ako ngayon. Sana makita ng ahas kong best friend ang babaeng tinawag nilang poor Maya.
The heavy double doors behind me suddenly opened. Natahimik ang buong kwarto. Ang mga stylists at maids ay mabilis na yumuko bago nagmamadaling lumabas para iwan kaming dalawa.
Pumasok si Heinrich. He is wearing a dark navy blue suit today na lalong nagpalitaw sa pagiging seryoso at makapangyarihan niya. Tumigil siya sa paglalakad at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. His dark eyes slowly traveled down my neck my chest my waist and down to my legs exposed by the high slit of the dress.
A heavy silence filled the room. Ang init ng titig niya ay parang tumatagos sa balat ko.
Dahan dahan siyang lumapit sa akin. Bawat hakbang niya ay parang pagtambol ng aking puso. Huminto siya sa mismong likuran ko. I can see both of our reflections in the large mirror. The imposing billionaire and his new gorgeous wife. We look like a picture of absolute wealth and destruction.
Without saying a single word ay ipinulupot ni Heinrich ang kanyang malaking braso sa aking baywang. He pulled my back flush against his hard chest. The physical contact rule. Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang katawan sa likod ng manipis kong silk dress.
"Perfect," his deep voice vibrated against my ear sending wild shivers down my spine. Ang hininga niya ay tumama sa aking leeg na lalong nagpabilis sa tibok ng puso ko. "You look completely different Maya. You look exactly like the wife of a king."
"Salamat," mahina kong sagot habang pilit na kinokontrol ang aking paghinga. The proximity is overwhelming. His touch is doing strange things to my completely broken heart.
He slowly trailed his fingers from my waist up to my bare shoulder. "I hope you are ready for your very first test as my wife. The physical contact lessons will be put to use faster than you expect."
Napakunot ang noo ko. I looked at his reflection in the mirror. "Anong ibig mong sabihin Heinrich? Saan tayo pupunta?"
A dark and purely evil smirk crossed his handsome face. Tiningnan niya ako nang diretso sa mga mata mula sa salamin. He leaned closer until his lips were just inches away from the shell of my ear.
"We have an exclusive high society business gala to attend tonight," he whispered coldly. "At isa sa mga bisita roon ay isang maliit na kumpanya na nagmamakaawang makakuha ng investment fund mula sa akin. Ang pangalan ng may ari ng kumpanyang iyon ay Anton. And he is bringing his new pathetic girlfriend named Chloe. Ready to ruin their night my beautiful wife?"
Chapter 88: The Absolute DawnAng nakakabinging ugong ng mga dambuhalang makina ng stealth jet ay hindi sapat para takpan ang mabilis at nagpapanic na tibok ng aking puso.Nakatayo ako sa unahan ng eroplano ang aking mga duguang kamay ay mariing nakakapit sa malamig na bakal habang pinapanood ko ang paglitaw ng aming naval armada sa gitna ng karagatan. Wala akong tulog. Wala akong pahinga. Ang buong katawan ko ay puno ng mga tahi at sugat na patuloy na sumisigaw sa matinding sakit pero hindi ko ininda ang lahat ng iyon.Hawak ni Heinrich ang gintong vial sa kanyang mga kamay. Nanginginig siya. Ang lalaking sumira sa buong mundo ang haring walang kinatakutan ay ngayon ay takot na takot na baka mahuli kami ng kahit isang segundo."Nandito na tayo" dumadagundong na sigaw ni Heinrich nang marahas na lumapag ang jet sa dambuhalang helipad ng floating hospital.Bago pa man tuluyang huminto ang sasakyan ay binuksan na namin ang pinto at tumakbo kami palabas. Sinalubong kami ng mga nagpa
Chapter 95: The Queen of TartarusWelcome to hell my beautiful daughter.Ang mga salitang iyon ay parang isang matalim na yelo na direktang itinarak sa aking utak. Tumigil ang pag ikot ng buong mundo ko. Ang amoy ng asupre at nabubulok na laman sa pinakailalim ng Tartarus Pit ay biglang nawala sa aking pandama. Ang tanging nakikita ko lang ay ang babaeng nakatayo sa aking harapan.Ang kanyang buhok ay kasing puti ng niyebe pero ang kanyang mukha ang hugis ng kanyang mga mata ang kanyang ilong at ang kanyang mga labi ay isang perpektong replika ng sarili kong repleksyon sa salamin. Siya ang babaeng nagluwal sa akin. Ang inang inakala kong namatay sa mismong araw na ipinanganak ako."M mama" isang basag nanginginig at umiiyak na bulong ang kumawala sa aking mga labi. Nabitawan ko ang aking mga patalim.Ngumiti ang aking ina. Isang malungkot at punong puno ng pagdurusa na ngiti. "Dalawampung taon Maya. Dalawampung taon akong ikinulong ni Rafael sa ilalim ng lupang ito. Ginamit niya
Chapter 94: The Crown of Blood and IceAng mga salita ng matandang demonyo ay parang isang dambuhalang itak na walang awang pumutol sa lahat ng natitirang hangin sa paligid namin.Pugutan mo ng ulo ang reyna mo.Umiikot ang buong mundo ko habang ang nakakabingi at tuyong tawa ni Don Rafael Feldway ay patuloy na umaalingawngaw mula sa pulang hologram. Ang malamig at matalim na hangin ng Siberia ay marahas na humahampas sa aking mukha ngunit wala akong naramdamang lamig. Ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nakakapasong init ng balat ng anak ko kanina bago ko siya iniwan sa loob ng isolation chamber. Ang imahe ng mga itim na ugat na gumagapang sa inosenteng dibdib ni Ares ay patuloy na sumusunog sa aking isipan.Tumigil ang paghinga ni Heinrich sa aking tabi.Ang kanyang dambuhalang bulto ay nanigas na parang isang estatwa na gawa sa purong yelo. Ang kanyang nag iisang bukas na mata ay nanlaki sa matinding terror at purong pagkabaliw. Tinitigan niya ang hologram ng kanyang ama a
Chapter 93: The Gates of TartarusAng salitang ama ay kailanman hindi naging simbolo ng kaligtasan sa magulong mundo namin.Tumigil ang pag ikot ng buong kalawakan ko habang ang mga salita ni Heinrich ay marahas na bumaon sa aking utak. Buhay ang kanyang tatay. Ang lalaking matagal na naming inakalang patay ang demonyong siyentipiko na naging dahilan ng pinakamadugong eksperimento sa buong underworld ay humihinga pa rin at nakakulong sa isang lugar na tinatawag na The Tartarus Pit. At siya ang nag iisang tao na may hawak ng lunas para sa lason na patuloy na sumusunog sa dugo ng aking sanggol.Ibinaba ko ang aking paningin sa aking mga braso. Si Ares ay patuloy na naghihirap. Ang kanyang maliit na katawan ay naglalabas ng isang nakakapasong init na parang literal na baga. Ang mga itim na ugat sa kanyang leeg ay mabilis na gumagapang patungo sa kanyang inosenteng dibdib isang madilim na lason na pilit na inaagaw ang kanyang hininga sa bawat segundong lumilipas."Kailangan nating bum
Chapter 92: The Tainted HeirAng mga nagliliyab at pulang mata ng aking anak ay tila sumusunog sa mismong kaluluwa ko.Tinitigan ko si Ares. Ang mga maliliit niyang panga ay mahigpit na nakakuyom at ang mga inosenteng ugat sa kanyang leeg ay patuloy sa pagpulso ng isang nakakakilabot na itim na kulay. Parang mga buhay na uod na gumagapang sa mismong ilalim ng kanyang maputlang balat. Hindi siya umiiyak tulad ng isang normal na sanggol. Ang tunog na lumalabas sa kanyang maliit na bibig ay isang mababa at umuugong na ungol na parang isang maliit na halimaw na pilit na kumakawala mula sa kanyang katawan."Ares" nanginginig at basag na bulong ko pilit na iniaabot ang aking duguang kamay para hawakan ang kanyang pisngi.Nang dumikit ang aking balat sa kanya ay mabilis ko itong nabawi. Napakainit niya. Parang isang nagliliyab na baga ang temperatura ng katawan ng anak ko na halos magsunog sa mismong itim na kumot na nakabalot sa kanya."Ano ang ginawa niyo sa anak ko" dumadagundong na
Chapter 91: The Blood of the MonsterAng nakakabingi at nakakapasong putok ng baril ay yumanig sa buong courtyard. Ipinikit ko ang aking mga mata at mahigpit kong niyakap si Ares sa aking dibdib. Hinintay ko ang matalim na pagbaon ng gintong bala sa aking bungo. Naramdaman ko ang marahas na pagtalsik ng aking katawan pabalik sa malamig na tubig ng dambuhalang fountain ngunit walang sakit na dumurog sa aking utak.Pagmulat ng aking mga mata ang tubig sa paligid ko ay mabilis na nagkulay pula. Masaganang dugo ang umaagos sa aking mukha ngunit hindi ito nanggagaling sa aking sariling mga sugat.Isang napakalaki at duguang bulto ang nakadagan sa aking ibabaw. Ginamit niya ang kanyang malapad na likuran bilang isang buhay na kalasag para saluhin ang nakakamatay na tingga.Tumigil ang paghinga ko. Nanlaki ang aking mga mata sa purong gulat nang makilala ko kung sino ang lalaking nagligtas sa buhay naming mag ina.Si Victor Feldway.Sa huling segundo bago tuluyang kalabitin ni Don Alej
Chapter 81: The Ashes of the KingAng nakakabinging tunog ng isang mahaba at matinis na static ang nag iisang bagay na naririnig ko.Ang buong paligid ay nababalot ng makapal at mainit na usok. Ang lasa ng abo at sariwang dugo ay marahas na naghalo sa loob ng aking tuyong bibig. Unti unti kong id
Chapter 79: The Ghost of the PastAng boses na nagmula sa digital tablet ay parang isang matalim na yelo na direktang itinarak sa aking utak.Hindi pa tayo tapos Maya. Hinihintay ka na ng anak natin.Tumigil ang pag ikot ng buong mundo ko. Namutla ang aking mukha at naramdaman ko ang paninigas n
Chapter 77: The Instinct of the KingAng kumikinang na gintong baril ay dahan dahang inabot ni Heinrich mula sa mga kamay ng kanyang kapatid.Tumigil ang paghinga ko. Ang bawat segundo ay parang isang mabagal na bangungot na walang katapusan. Nakatitig ako sa mga daliri ng asawa ko na mahigpit na
Chapter 70: The King Against The QueenNakatayo ako sa loob ng madilim na surveillance room. Ang aking mga mata ay nakatutok sa malaking monitor habang ang buong katawan ko ay nanlalamig. Pinapanood ko ang bawat galaw ng lalaking matagal kong minahal.Sa loob ng screen nakita ko kung paano binuks







