CHAPTER ONE

SKYE'S POV

Bzzzzzztt.....bzzzzzttt.....

"Agh! Ingay!" Sambit ko habang sinusubukan kong kapain sa bedside table ko ang alarm clock. Nang mapatay ko na to ay agad na akong bumangon. Isang katok naman ang sunod na bumungad.

"Ms. Skye, nakahanda na po ang almusal sa ibaba. Gising na baka mahuli ka pa sa school." Sambit nito.

"Opo manang Lourdes. Sunod na lang po ako sa baba." Agad na akong kumilos para maghanda bago pa nila ako pasukin ulit dito sa kwarto,

My name is Skye Lorraine Miller. People call me "Skye". 24 years old and currently nasa last year of college sa Southridge University, taking a bachelor's degree in business administration. Lowkey lang pero ang pamilya ko, ang 'Miller' clan ay kilala sa business industry. Usually inclined sila sa mga investments at dahil ako ang panganay, ako ang susunod na maghahandle ng busines ventures namin. Hindi lang obvious sa akin kasi mas gusto ko ang simpleng pamumuhay at hindi din ako mahilig sa mga engrandeng bagay.

"Good morning, people!" Masiglang pagbati ko nang makababa ako sa dining area.

"Skye, ilang beses ko na bang sinabi sa'yo na palitan mo na mga damit mo. Tamo yang suot mo, gamit na gamit." Sambit ni mama nang makita niya ang suot ko. Well simple lang mga suotan ko; simpleng blouses at trousers tsaka sneakers, at berret hat.

"Hayaan mo na hon, ang mahalaga desente pa rin siyang tignan. Hindi naman fashion show ang pupuntahan niya pati, school." Pagtatanggol sa akin ni papa. Napangiti ako at nag apir kami.

"Ayan, kaya nasasanay kinakampihan mo." Sagot ni mama. Agad nang inihanda ng mga maid namin ang almusal at isa-isa inilagay sa table.

"Oo nga pala, dahil nasa last year ka na ng college, maaari kang mag internship sa kumpanya para matutunan mo na ang mga pasikot sikot once na maupo ka na sa pwesto." Sambit ni Papa.

"Papa, pwede sa iba na lang? Hehe" Pabiro kong tanong kaya naman agad niya ako tinignan.

"Joke lang. Opo." Sagot ko at sumubo ng hotdog.

"Oo nga pala, kilala mo diba ang mga Harlowes?" Tanong ni Mama.

"Oo naman, sino ba hindi makakakilala sa kanila eh isa din sila sa mga prominenteng pamilya dito sa Woodhearst town. Balita ko nga hanggang ngayon wala pa rin nakakakita or kilala doon sa billionaire heir nila." Sambit ko.

"Bakit mo po natanong?" Dagdag ko.

"Dahil may business at personal meeting kami kasama sila, at kailangan nandoon ka din. After 2 weeks yung meeting. Mag ayos ka dahil makikita natin ang tinago nilang tagapagmana." Paliwanag ni mama.

"Wow! Bigtime. Para saan?"

"Para sa kasal niyo."

Naibuga ko naman ang iniinom kong kape. WHAT THE EFF?! ANONG KASAL?! Nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin sa mga magulang ko.

"Ha? Ma, pa. Kayo ba'y nakahithit?" Tanong ko.

"Language." Sita ni Papa.

"A-anong kasal? Ni hindi ko nga kilala yung tao ipapakasal niyo ako?" Sambit ko.

"Aside sa business reasons, ikaw ang nais niya. Mahabang listahan ang mga nakalista para sa pagpili ng magiging partner niya, pero pinili ka niya at wala tayong magagawa doon." Paliwanag ni mama.

"NO! Hindi ako basta basta magpapakasal lang for what? Para sa busines? Hell, nah! Mas gusto kong ikasal sa taong mahal ko. Sorry but this won't work." Akmang aalis na sana ako nang magsalita si Papa.

"1 year." Agad naman akong napalingon.

"Anong 1 year?"

"Palugit. Manatili kayong kasal ng 1 year. Kapag hindi talaga kayo nahulog sa isa't isa, then you can file for divorce." Sambit ni mama. Napanganga na lang ako sa mga magulang ko. Ang tagal ng isang taon.

"Anong laro to? Masyadong matagal isang taon." Pagmamaktol ko.

"Magrereklamo ka pa o tatanggalan ka namin ng mana at itatakwil ka namin bilang isang Miller?" Pambabanta ni Papa.

"Wow! Kaya niyo yun? Baka nakakalimutan niyo nag iisang anak lang ako?" Sambit ko.

"Nag iisang anak na andito sa Woodhearst town. Si Eloise ay nasa America to finish her high school studies." Pagklaro ni Mama.

Halos makalimutan ko na nga pala na may kapatid ako. Si Eloise Joanna Miller. Mas bata sa akin ng 9 years. Nag aaral sa America as a 9th grade high schooler. Matagal na siyang hindi umuuwi at ang komunikasyon lang namin ay through social media, minsan madalang pa makapag usap dahil sa sobrang busy ng schedule.

"Yeah, right." Sambit ko at nagpatuloy na lang sa pagkain.

"Para saan ba at kailangan kong magpakasal sa kanya?" Tanong ko.

"Aside sa business ventures, it was his duty na makahanap ng partner. Matagal na siyang naghahanap, pero balita ko ni isa walang nakapasa. Actually, kilala ka niya." Sambit ni Papa.

"Ha? Ako? Eh hindi ko nga siya nakikita, at saka balita ko hindi siya nakikita publicly. So saan niya ako makikilala aside sa publicity stunts ng kumpanya?" Sagot ko.

"Matalino ka sana kaso minsan di mo ginagamit utak mo. Malamang sa mga public affairs mo." Sambit ni mama. Napanguso na lang ako at pagkatapos ay natahimik na kaming lahat. Nagpaalam na ako at agad na umalis patungo sa school. Medyo mabilis lang ang naging drive ko mula sa mansion hanggang sa university dahil hindi naman ito kalayuan. Nang makarating na ako ay agad na akong nagpark.

"Good morning, Princess!" Nakangiting bati sa akin ni Brook nang makababa ako sa kotse.

"Morning. Himala nauna ka sa 'kin." Pang-aasar ko.

"Syempre, ayoko mahuli na naman. Baka konting late ko pa ay mapatawag na ko sa dean's office."

"Tama yan. Graduating na tayo kaya magtino ka." Sambit ko. Natawa na lang siya at agad na kami nagtungo sa classroom namin. Halos tinatamad ako pumasok ngayon dahil wala naman na masyadong gagawin sa last year of college aside sa thesis at internship.

"Good morning, Skye." Pagbati sa akin ni Justin nang makaupo ako.

"Morning."

"Hmm.. wala ka ata sa mood? You okay?" Tanong niya.

"Paano ba naman maganda ang bungad sa akin ng pamilya ko ngayong umaga." Nagsalubong naman ang kilay niya.

"Why?"

"Ikakasal ako." Tipid kong sagot.

"Kanino?" tanong niya.

"Doon sa Edmund Harlowe. Ni wala nga nakakakita or nakakita doon personally, tas doon pa ako ipapakasal?" Pagmamaktol ko habang binubuklat ang notebook ko.

"Hmm... What if nakita mo na siya personally pero di mo lang alam na siya yun?" Tanong ni Justin. Napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

"Sa dinami rami ng tao na nakasalamuha ko, huhulan ko pa ba doon kung sino yung Edmund Harlowe na yan? Eh ayaw nga magpakita nung tao publicly tas hahanapin ko pa. Anyone can be Edmund Harlowe, including you. Pero anyways, ayoko kasi ayokong maikasal sa taong hindi ko kilala or hindi ko mahal." Sambit ko. Natahimik naman si Justin kaya naman napatingin ako sa kanya.

"Okay ka lang?"

"Oo. I mean, pwede mo naman idecline so anong problem?" Tanong niya.

"I can't. Ayoko matakwil and besides, binigyan naman ako ng 1 year na deadline. If di ako mainlove sa kanya, then i could divorce him." Sagot ko.

"Mabilis lang naman isang taon, hindi ba?" Nakangiti kong sambit. Hindi nagtagal ay pumasok na ang prof namin at nagsimula nang magpaliwanag ng mga requirements namin this semester.