CHAPTER 5— THE WARNING

AYA'S POV

“Girl, are you seriously telling me na ang daddy ng ex-boyfriend mo ang naghatid sa 'yo pauwi?!”

Napangiwi ako nang halos mabingi sa sigaw ni Trisha mula sa kabilang linya.

“Puwede bang hinaan mo ang boses mo? Baka marinig ka ng kapitbahay!”

“Wala akong pakialam sa kapitbahay mo! Ang gusto kong malaman, guwapo ba ang daddy ni Tres?”

Napapikit ako. Ito talaga ang unang itatanong niya?

“Trisha naman!”

“Ano? Curious lang naman ako! Forty-three, right? May asawa?”

“Widower siya.”

“Oh my gosh! Single!”

“Trisha, please!”

Napahalakhak ang bruha.

“Wait. Don't tell me may gusto ka sa kaniya?”

“What?! Of course not!”

“Then bakit parang defensive ka?”

Napabuntong-hininga ako habang inilalapag ang handbag sa ibabaw ng kama. “Wala akong gusto sa kaniya. Mabait lang siya sa akin.”

“Girl, ang daddy ng ex mo ang nagligtas sa 'yo sa bar, nag-book ng hotel room para sa 'yo, at naghatid pa sa 'yo pauwi. Hindi ka ba kinikilig kahit kaunti?”

Hindi ako agad nakasagot.

Dahil sa totoo lang, may mga sandaling bumibilis ang tibok ng puso ko kapag kasama ko si Uno. Pero hindi ibig sabihin noon na gusto ko na siya.

Siguro, hindi lang ako sanay na may lalaking nag-aalala sa akin.

“Aya?”

“Wala, Trish. Huwag ka nang gumawa ng kuwento.”

“Okay, fine. Pero mag-iingat ka, ha?”

Napakunot ang noo ko.

“Bakit?”

“Because he's Tres's father. Kahit gaano pa siya kabait, complicated pa rin 'yan.”

Saglit akong natahimik. May punto siya.

At iyon din ang dahilan kung bakit gusto kong umiwas kay Uno.

“Don't worry. Hindi ko na naman siguro siya makikita.”

“Good. Focus on yourself muna.”

Tumango ako kahit hindi niya naman ako nakikita.

“I will.”

Pagkatapos naming mag-usap, agad akong humiga sa kama. Pero sa halip na makatulog, bigla kong naalala ang sinabi ni Uno bago ako bumaba sa sasakyan.

“Stop calling me Sir. Uno is fine.”

Napangiti ako nang hindi sinasadya.

Agad kong tinakpan ang mukha ko gamit ang unan.

“Aya! Tigilan mo 'yan!”

Kagagaling mo lang sa breakup! At ang mas malala, ama pa ng ex mo ang iniisip mo!

—-----

KINABUKASAN, maaga akong pumasok sa trabaho. Nagtatrabaho ako bilang administrative assistant sa isang maliit na marketing company. Hindi kalakihan ang suweldo ko, pero sapat naman para sa pang-araw-araw kong gastusin.

“Aya!”

Napalingon ako nang tawagin ako ng supervisor naming si Miss Carla.

“Yes, Ma'am?”

“Can you prepare the documents for our meeting this afternoon?”

“Sure po.”

“Make sure everything is complete. Important client natin ang darating.”

Tumango ako.

“Noted, Ma'am.”

Agad akong bumalik sa aking desk at nagsimulang magtrabaho. Sa wakas, may bagay na akong mapagkakaabalahan. Walang Tres.

Walang Bianca. At lalong walang Uno Buenaventura.

Pero mukhang ayaw talaga akong tantanan ng tadhana. Dahil bandang alas-onse, biglang nag-vibrate ang cellphone ko. Isang mensahe mula sa unknown number.

Unknown: Good morning, Aya. Have you eaten?

Napakunot ang noo ko.

Sino naman ito?

Me: Who's this?

Ilang segundo lamang ang lumipas bago dumating ang sagot.

Unknown: Uno.

Nanlaki ang mga mata ko.

UNO?!

Mabilis akong napatuwid sa pagkakaupo. Paano niya nakuha ang number ko?!

Me: How did you get my number?

Uno: You gave it to the hotel when you checked in.

Napakunot ang noo ko.

Me: I didn't check in. You booked the room.

Uno: You gave it to the receptionist before I left.

Napahawak ako sa noo. Ano pa bang ginawa ko noong gabing iyon na hindi ko maalala?!

Me: Oh. Okay.

Uno: You haven't answered my question.

Me: What question?

Uno: Have you eaten?

Napatingin ako sa orasan. Alas-onse na pala.

Me: Not yet. Busy po sa work.

Uno: Don't skip meals.

Napairap ako. Ang bossy talaga!

Me: Yes, Sir.

Agad siyang sumagot.

Uno: Uno, Aya.

Napangiti ako.

Me: Okay, Uno.

Hindi na siya nag-reply. At dapat doon na natapos ang lahat. Pero ilang minuto lamang ang lumipas, may tumawag sa reception.

“Aya! May delivery ka!”

Nagtaka ako. Delivery?

Wala naman akong inorder.

Nang lumapit ako sa reception, isang paper bag mula sa mamahaling restaurant ang iniabot sa akin.

May kasama iyong maliit na card.

Eat properly.

— Uno

Napanganga ako.

Grabe naman ang lalaking ito!

Sinabihan ko lang na hindi pa ako kumakain, nagpadala na agad ng pagkain?! Napailing ako habang pinipigilan ang ngiti.

Pero bago pa ako makabalik sa desk, biglang nagsalita ang receptionist.

“Uy, Aya! Boyfriend mo?”

Agad akong umiling.

“Hindi!”

“Then suitor?”

“Hindi rin!”

Napangisi siya.

“Sure ka?”

Napabuntong-hininga ako.

“Basta hindi!”

Pero habang naglalakad ako pabalik sa desk, hindi ko maiwasang mapatingin sa card. At sa hindi ko malamang dahilan, biglang may kakaibang kaba sa dibdib ko.

Dahil alam kong hindi dapat ako masanay sa ganitong klaseng atensiyon. Lalo na kung nanggagaling iyon sa ama ng ex-boyfriend ko.

Bandang hapon, abala ako sa pag-aayos ng documents nang biglang lumapit si Miss Carla.

“Aya, can you bring these folders to the conference room?”

“Yes, Ma'am.”

Kinuha ko ang mga folder at agad na naglakad patungo sa meeting room.

Ngunit bago pa ako makapasok, may narinig akong pamilyar na boses mula sa loob.

“I'm expecting the proposal to be ready by Friday.”

Napahinto ako. Wait lang.

Bakit parang kilala ko ang boses na iyon? Dahan-dahan kong itinulak ang p***o. At halos mabitawan ko ang mga folder nang makita kung sino ang nakaupo sa pinakadulong bahagi ng mesa.

“U-Uno?”

Si Uno nga! Nakasuot siya ng dark gray suit habang seryosong nakikinig sa presentation ng boss namin.

Lord! Ano na naman ito?! Sinusubok mo ba talaga ako?

Napatingin siya sa akin.

At sa isang iglap, bahagyang umangat ang kaniyang kilay.

“Aya?”

Agad na napalingon ang lahat.

Napakagat ako sa ibabang labi.

“H-Hello, Sir.”

Napakunot ang noo ni Miss Carla.

“You know Mr. Buenaventura ?”

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko.

Mr. Buenaventura. Ang pangalan na gusto kong iwasan pero sadyang gumagawa nang paraan ang tadhana.

“Ah... yes, Ma'am. We've met before.”

Tumango si Miss Carla.

“Well, that's good. Mr. Buenaventura is one of our biggest prospective investors.”

Nanlaki ang mga mata ko. Investor?!

Napatingin ako kay Uno. Tahimik lamang siyang nakatingin sa akin.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot. Dahil kung magiging investor siya sa kumpanyang pinagtatrabahuhan ko, ibig sabihin ay mas madalas ko siyang makikita.

At hindi ko alam kung handa ako roon.

“Aya, the documents?” paalala ni Miss Carla.

“Ah! Yes, Ma'am!”

Mabilis kong inilapag ang mga folder sa mesa. Pero bago ako makalayo, biglang nagsalita si Uno.

“Miss Monteverde.”

Napahinto ako.

“Yes, Sir?”

Bahagya siyang ngumiti.

“Thank you.”

Tumango ako bago nagmamadaling lumabas. Pagkasara ko ng p***o, agad akong napasandal sa dingding.

Lord! Bakit ba kahit saan ako pumunta, parang nandoon siya?!

—--

KINAGABIHAN, pauwi na ako nang biglang tumunog ang cellphone ko.

Unknown number. Ngunit bago ko pa sagutin, may pumasok na mensahe.

Uno: Did you get home safely?

Napabuntong-hininga ako.

Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng mensaheng iyon ay napangiti ako.

Me: On my way home.

Uno: Be careful.

Me: Thank you. And thank you rin po sa lunch.

Uno: You're welcome.

Saglit kong tinitigan ang screen bago tuluyang ipinasok ang cellphone sa handbag. Pero bago pa ako makalakad, may isang itim na sasakyang biglang huminto sa harapan ko.

Napaatras ako. Bumukas ang bintana.

At agad na sumama ang timpla ng mukha ko nang makita ang taong nasa loob.

Si Tres. “Aya. Get in.”

Napakunot ang noo ko.

“What?”

“I said get in. We need to talk.”

Napailing ako.

“Wala na tayong dapat pag-usapan.”

Biglang bumukas ang p***o at bumaba siya.

“Don't make this difficult.”

Napahigpit ang hawak ko sa handbag.

“Tres, ano na naman ba ang problema mo?”

Lumapit siya nang ilang hakbang.

“My father.”

Bigla akong natigilan.

“What about him?”

Matalim niya akong tiningnan.

“Stay away from him.”

Napakurap ako.

“Excuse me?”

“I saw the way he looked at you yesterday. And I know you're trying to get close to him.”

Napatawa ako nang hindi makapaniwala.

“Are you seriously accusing me of seducing your father?”

“Don't play innocent, Aya!”

“Tres, you're being ridiculous!”

Lumapit siya nang kaunti.

“Listen carefully. My father isn't someone you can manipulate. He's not like me.”

Napataas ang kilay ko.

“Don't worry. I already learned my lesson about men like you.”

Biglang nagdilim ang mukha niya.

“You think this is funny?”

“No. Ang nakakatawa ay kung bakit pakialam na pakialam ka pa rin sa buhay ko gayong may fiancée ka na.”

Saglit siyang natahimik. Pagkatapos ay malamig siyang ngumiti.

“Fine. Do whatever you want.”

Napakunot ang noo ko.

“But don't say I didn't warn you.”

Tinalikuran niya ako at muling sumakay sa sasakyan. Ngunit bago niya tuluyang isara ang bintana, muli siyang nagsalita.

“Because if you keep getting close to my father, Aya...”

Saglit siyang huminto.

“I'll make sure you regret it.”

Pagkatapos ay mabilis na umalis ang sasakyan. Naiwan akong nakatayo sa gilid ng kalsada habang malakas ang tibok ng puso. Hindi ko alam kung bakit ganoon na lamang ang galit ni Tres.

Siya ang nanloko. Siya ang nakipaghiwalay. Pero ngayon, parang gusto pa rin niyang kontrolin kung sino ang puwede kong makilala. Dahan-dahan kong kinuha ang cellphone ko nang muli itong mag-vibrate.

Isang mensahe mula kay Uno.

Uno: Aya, there's something I need to tell you about Tres.

Nanlamig ang mga kamay ko.

Bakit? Ano ang ibig niyang sabihin?

At bakit pakiramdam ko, ang simpleng pagkakakilala namin ni Uno… Ay simula pa lamang ng isang gulong hindi ko na matatakasan?