MasukShare
CHAPTER 1 โดนยา (1)
Tanggal publikasi:
2025-05-24 00:17:11CHAPTER 1
โดนยา (1)
แสงไฟสลัวและเสียงเพลงบีตหนักภายในห้องสุดหรูที่มีผู้คนมากมายกำลังสนุกสนานในงานวันเกิด อาหารมากมายบนโต๊ะพร้อมทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยพนักงานของโรงแรมที่ถูกจ้างมาเพื่อดูแลงานในวันนี้
ในส่วนของแพรดาวเธอกำลังเลือกตักขนมอยู่คนเดียว ส่วนหลินเพื่อนสนิทของเธอก็แยกตัวขอไปทักทายเจ้าของวันเกิดอีกฟากหนึ่ง
หญิงสาวมองขนมหน้าตาน่าทานที่วางเรียงรายตรงหน้าอย่างตื่นเต้น ไม่รีรอมือเล็กเอื้อมไปหยิบมันใส่จานของตัวเองทันที
"สวัสดีครับ" เสียงทุ้มของชายร่างสูงโปร่งเอ่ยทักทายเป็นภาษาจีน
แพรดาวหันไปยังต้นเสียงก็พบว่าคนที่เข้ามาทักทายเป็นชายที่มีใบหน้าหล่อเหล่า ผิวขาวเนียนละเอียด และมีส่วนสูงมากกว่าเธอค่อนข้างมาก รอยยิ้มหวานผลิออกมาอย่างเป็นมิตรเธอโค้งศีรษะเล็กน้อยเพื่อทักทาย
แพรดาวเองก็พอฟังภาษาจีนออกบางคำแต่ถ้าจะให้เธอตอบหรือพูดคุยเป็นภาษาจีนเป็นประโยคยาว ๆ ก็คงทำไม่ได้ เพราะปกติที่เธอพูดคุยกันกับเพื่อนก็จะสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษเสียส่วนใหญ่
"สวัสดีค่ะ" เธอตอบกลับไปเป็นภาษาอังกฤษ ใบหน้าหวานยิ้มเบา ๆ ก่อนจะขอตัวเดินออกมา
ทว่าชายคนนั้นกลับเดินตามเธอไปติด ๆ หญิงสาวหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยให้เขาตามเธอมาถึงที่นั่ง
"ผมขอนั่งด้วยได้ไหมครับ" เสียงเข้มเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษเมื่อรู้ว่าแพรดาวไม่ถนัดพูดภาษาจีน
"ได้ค่ะ" เธอตอบรับและมองหาเพื่อนสนิทกลัยมาหรือยัง แยกกันไปร่วมครึ่งชั่วโมงแล้วแต่ก็ไม่เห้นว่าหลินจะกลับมาสีกที โชคดีโต๊ะที่เธอนั่งนั้นมีเก้าอยู่สี่ตัวหากเพื่อนของเธอกลับมาจะได้ไม่โวยวายเอา
"ผมไทด์ครับ แล้วคุณล่ะครับ"
"แพรค่ะ"
"ผมอยากรู้จักคุณ ดื่มกับผมสักแก้วนะครับ" มือหนาส่งแก้วไวน์ราคาแพงให้กับหญิงสาวตรงไหน ซึ่งแพรดาวเองก็ได้แต่มองอย่างชั่งใจเนื่องจากเธอไม่เคยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาก่อน
"เอ่อ..."
"นะครับแพร"
"กะ...ก็ได้ค่ะ" เธอรับแก้วไวน์จากมือเขาขึ้นมาดื่มจนหมด ตั้งใจหากเธอดื่มมันไปแล้วคนตรงหน้าก็จะได้ไปจากเธอเสียที
"โทษทียัยแพร พอดีฉันเจอเพื่อนก็เลยคุยเพลินไปเลย" เสียงของหลินเพื่อนสนิทเอ่ยขึ้นหลังจากวางจานอาหารลงบนโต๊ะ สีหน้าแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าแพรดาวไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว
"เพื่อนคุณมาแล้วงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
"ค่ะ"
"ผมนั่งอยู่ตรงบาร์ ถ้าอยากทานค็อกเทลก็มาได้นะครับ ผมจะแนะนำเพื่อน ๆ ให้รู้จัก" ชายหนุ่มพเยิดหน้าไปทางบาร์ค็อกเทลซึ่งบริเวณนั้นมีผู้ชายเต็มไปหมด
"ไปค่ะ ไปแน่นอน" เสียงตอบรับด้วยความตื่นเต้นเอ่ยออกไปทำให้ไทด์หลุดขำออกมา แต่เสียงที่ว่านั้นไม่ใช่เสียงของแพรดาวแต่เป็นหลินเพื่อนของเธอที่เอ่ยปากตอบรับไปอย่างมั่นเหมาะ
"ผมจะรอนะครับ" เขาทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป
หลินรีบนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามแพรดาวและขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะเค้นถามเธอเพื่อเอาคำตอบ
"ใคร! บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยแพร"
"เราก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าชื่อไทด์" แพรดาวตอบอย่างไม่ใส่ใจ เธอตักขนมตรงหน้าขึ้นมาทานอย่างเอร็ดอร่อย แต่ผิดกับอีกฝ่ายที่มองเธอด้วยสายตาจับผิด
"จริงอะ แต่เขาหล่ออะ หล่อมากกก"
แพรดาวได้แต่ส่ายหน้าเบา ๆ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนเธอน่ะคลั่งไคล้คนหล่อขนาดไหน
งานเลี้ยงยังดำเนินต่อไปยิ่งดึกเพลงยิ่งเปิดแนวบีตหนัก เจ้าภาพงานวันเกิดลงทุนจ้างดีเจดังเพื่อมาสร้างความบันเทิงให้กับงานครั้งนี้ ซึ่งผู้คนในห้องต่างก็กำลังมึนเมาจากแสงสปอตไลต์และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
มือเล็กของหลินจูงมือแพรดาวให้เดินไปที่บาร์ค็อกเทลตามคำชวนของไทด์ที่กล่าวไว้ก่อนหน้า ซึ่งแพรดาวเองก็ได้ปฏิเสธไปแล้วหลายหนเพราะกลัวว่าจะได้ดื่มมันเข้าไปอีก เธอเองก็รู้ตัวดีว่าดื่มไม่เก่งเลยอย่างจะเลี่ยงเพราะกลัวจะทำอะไรไม่ดีเข้า
"มาเถอะน่าแพร"
"หลินก็รู้ว่าเราดื่มไม่เก่ง"
"งั้นแพรไม่ต้องกินก็ได้ แค่ไปนั่งเฉย ๆ" เมื่อได้ยินเช่นนั้นแพรดาวจึงพยักหน้าตอบและยอมเดินตามแรงจูงของเพื่อนไป
กว่าจะฝ่าฝูงชนมาได้ก็เล่นทำเอาทั้งสองเหงื่อแทบตก หลินนั่งที่บาร์ก่อนจะสั่งเครื่องดื่มค็อกเทลเมนูโปรดที่ตัวเองชอบดื่ม ส่วนแพรดาวที่นั่งข้าง ๆ ก็ได้แต่มองเพื่อนสนิทอยู่เงียบ ๆ
"คนเยอะเนอะ พ่อลี่ต้องรวยมากแน่ ๆ เลย" เสียงเล็กเอ่ยกับหลินพรางมองไปรอบ ๆ ห้อง
"เรียกว่าอภิมหาเศรษฐีดีกว่า พ่อยัยลี่น่ะเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ตั้งหลายที่ แถมยังเป็นหุ้นส่วนบริษัทค้าอาวุธที่ถูกกฎหมายอีก"
Bab terbaru
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (2)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (2)“ไอ้เฉิน” เท่านั้นละ ผมก็เห็นแผ่นหลังกว้างที่วิ่งไว ๆ จนมองตามแทบไม่ทันคิดถึงตำแหน่งนายหญิงก็ขำกับตัวเอง ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าแพรดาวขึ้นมาเป็นนายหญิงของผมแล้วจะเป็นยังไงยอมรับตามตรงว่าผมได้ยกย่องให้เธออยู่ในระดับนั้น เธอไม่ถึงขั้นคนที่จะอยู่เคียงข้างผมเป็นคู่ชีวิตได้ แต่ก็ไม่ได้น้อยหน้าใครที่ผมจะไม่ยกให้เธอเป็นคู่ควงที่ดีที่สุดในตอนนี้แพรดาวเป็นเด็กน่ารัก และผมก็ชอบเธอมากทว่าสถานะนายหญิงนั้นกลับไม่คิดอยู่ในความคิด และผมเองก็ค่อนข้างมั่นว่าคนคนนั้นคงไม่ใช่เธอเพียงแต่...ผมเองก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าหากถึงวันนั้นแล้วผมไม่มีเธออยู่ข้างๆ จะเป็นยังไงผมสะบัดความคิดบ้าๆ นั้นออกไปก่อนจะจัดเรียงเอกสารให้เป็นระเบียบและหาอะไรมาทับไว้เพื่อไม่ให้มันปลิวไปกับสายลม ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินลงไปชั้นล่าง“ไม่เป็นไรค่ะพี่เฉิน แพรถือไหวค่ะ” เมื่อผมเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงหวาน ๆ ของแพรดาวที่ดังมาแต่ไกล“ให้พี่ช่วยเถอะ เดี๋ยวเฮียมาเห็นจะว่าพี่เอา ปล่อยให้เราถือของหนัก ๆ แบบนี้ได้ยังไง”“โธ่ มันไม่ได้หนักขนาดนี้นี่คะ”“เอามาเถอะ พี่ถือเอง”“ก็ได้ค่ะ วันนี้พี่เฉินอยาก
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (1)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (1)WELTON’S PART :@กาสิโนหลังจากที่ผมเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยผมก็ตรงมาที่กาสิโนทันที เนื่องจากช่วงนี้ลูกค้าค่อนข้างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ทำให้รายได้เพิ่งขึ้นหลายเปอร์เซ็นต์กาสิโนที่นี่ผมกับอลันและพอร์ชจะเป็นคนจัดการดูแลเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่ไทยก็จะให้ทีมหุ้นส่วนฝั่งนั้นดูแลไปผมเดินไปชั้นส่วนตัวที่ผมทำไว้เพื่อทำงานและนัดรวมกลุ่มกับเพื่อนของผมเวลาเบื่อ ๆ และวันนี้ผมก็นัดพวกมันมาเพื่อคุยเรื่องสำคัญเช่นกัน“กว่าจะมา” ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องเสียงของไอ้อลันก็พูดขึ้น“เพิ่งเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จ” ผมบอกและนั่งลงฝั่งตรงข้ามพวกมันก่อนจะหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสูบมือจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งเล็กน้อย แล้วแขนเสื้อขึ้นเพื่อคลายความร้อน“ไอ้เวล เชี่ย! มึงดูนี่ดิ เสี่ยลีมาเล่นที่กาสิโนเราด้วยว่ะ” พอร์ชที่เงียบตั้งแต่ต้นก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับหันหน้าจอแท็บเล็ตมาทางผมกับอลัน“เออว่ะ เมื่อกี้กูตรวจสอบบัญชีเห็นยอดเงินเข้ามาสิบกว่าล้านได้ ก็คงไม่พ้นเงินเสี่ยลีแหละ เล่นแต่ละทีโคตรโหด”“เสี่ยลีมันรวยจะตาย เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งมันคงไม่ร
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (2)
บทที่ 7ปล่อยใจ (2)เช้าวันถัดไปฉันตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าเพื่อเตรียมอาหารสำหรับคนตัวโตที่กำลังจะไปทำงานเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา เมื่อทำอะไรเสร็จเรียบร้อยฉันก็ไม่ลืมที่จะจัดเตรียมชุดไปทำงานซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตที่อ่อนตามด้วยสูทราคาแพง ฉันเตรียมของไปพลาง ๆ ไปในระหว่างที่พี่เวลยังคงอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ สายตาก็กวาดมองนาฬิกาเรือนหรูราคาหลายล้านที่วางเรียงรายอยู่ในตู้ก่อนจะหยิบออกมาหนึ่งเรือนที่เห็นเหมาะเข้ากับชุดในวันนี้แกร๊ก!ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงของเวลตันเดินออกมาด้วยสภาพที่พันผ้าขนหนูหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะที่เรือนร่างขาวเนียนพร้อมกับก้อนเนื้อแข็งแรงทำให้ฉันหลบสายตาแทบไม่ทัน“แพร...เตรียมชุดทำงานไว้ให้แล้วนะคะ” ฉันหลบสายตาและเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกแค่เห็นแผ่นอกของเขาก็ทำให้ฉันกลับนึกถึงเรื่องเมื่อคืน...‘อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ’“แพรไม่ไหวแล้วค่ะพี่เวล แพรเหนื่อย’‘เด็กดื้อ!”‘อื้อ พี่เวลคะแพรเหนื่อยจริง ๆ นะคะ ไว้วันหลังไม่ได้เหรอ’‘ก็นอนเฉย ๆ สิ เดี๋ยวทำเอง’‘คนใจร้าย’‘ว่าฉันเหรอ งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน’กว่าเขาจะปล่อยให้ฉันนอนก็เกือบเช้าแล้ว นี่ยังต้องตื่นมาทำอาหารให
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (1)
บทที่ 7ปล่อยใจ (1)PEARDAO’S PART ;“ฉัน...ไม่ไหวแล้ว” เสียงเข้มของคนตัวโตเอ่ยที่ข้างแก้มของฉันพร้อมกับระดมจูบอยู่ไม่ห่าง ซึ่งฉันเองได้แต่เบี่ยงใบหน้าออก“พี่เวลคะ ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย” ฉันล่ะอยากจะหยิกแก้มเขาซะจริง คนอะไรหน้ามึนชะมัด“ดื้อก็ผัวเธอนะ”“พี่เวล! อื้อ!“ คนตรงหน้ากดริมฝีปากลงอย่างหนักหน่วงก่อนจะดันให้ร่างฉันนอนราบลงกับเตียงโดยมีร่างของเขาตามทาบทับมือร้ายจัดการปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันออกไปให้พ้นทาง ทำให้ตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไม่มีเนื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวหลงเหลืออยู่“อืมมม” เสียงครางต่ำของร่างสูงเอ่ยคลอออกมาบ่งบอกว่าเขาพึงพอใจอย่างมาก ซึ่งในตอนนี้ฉันกำลังตกหลุมพรางอย่างจังสติของฉันพร่าเรือนจากรสชาติขมของแอลกอฮอล์และควันบุหรี่จากโพรงปากของเขาทำให้ฉันมึนตึงเมื่อได้รับสัมผัสหวามสวาทนั้นร่างสูงจัดการจับแยกขาเรียวของฉันให้แยกออกกว้างก่อนจะไล้ต่ำสัมผัสกับจุดซ่อนเร้น ฉันเกร็งกระตุกเมื่อนิ้วร้ายกวาดไล้ที่กลีบกุหลาบสีหวานก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปทักทายด้านใน“อึก!“ ฉันร้องขึ้นเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้าไปในโพรงสวาทของฉันฉันพยายามเบี่ยงใบหน้าให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล คนบน
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (2)
บทที่ 6เจียมตัว (2)ตลอดระยะเวลาสามปีที่อยู่ด้วยกันเขานั้นเธอได้รับการดูแลอย่างดีมาโดยตลอด เรื่องเงินหรือของใช้ราคาที่แพงแค่ไหนเขาก็จะสรรหาซื้อมาให้เธอโดยไม่ต้องร้องขอแต่นั้นมันก็แค่เปลือกนอก...ความเป็นจริงเธอต้องปรนนิบัติดูแลเขาทุกอย่างไม่ต่างจากภรรยาคนหนึ่ง ทั้งเรื่องการแต่งตัว อาหาร หรือแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง ในช่วงปีแรกที่เธอถูกบังคับโดยไม่เต็มใจจากการข่มขู่ว่าจะจัดการกับเพื่อนสนิทและพี่สาวของเธอแทน ทำให้แพรดาวยอมตกลงที่จะชดใช้ให้ทั้งหมดด้วยตัวของเธอจนวันเวลาผ่านและล่วงเลยไปมาถึงสามปีหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอกลับสั่นคลอนหวั่นไหวไปกับการกระทำของคนตัวโตที่ดีกับเธอมาโดยตลอด แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่หลายเหตุการณ์ที่คอยเตือนสติว่าเธอเองก็เป็นแค่คู่นอนคนหนึ่งของเขาเท่านั้น เมื่อเขาเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้ว เธอก็จะเป็นได้แค่ผู้หญิงไร้ค่าคนเดิมทุกๆ วันแพรดาวเจียมสถานะตัวเองอยู่ตลอด ไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่อีกฝ่ายกับรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอราวกับเป็นเจ้าของชีวิต ดูแลเธอดุจคนสนิทอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแต่จะมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งที่เจอเมื่อไหร่ก็ทำให้ใจบางแทบแตกส
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (1)
บทที่ 6เจียมตัว (1)- ปัจจุบัน -ร่างบางของแพรดาวกำลังงุ่นง่วนวุ่นวายกับการเตรียมอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัย โดยไม่ลืมที่จะเตรียมอาหารเช้าสำหรับคนไปทำงานที่ต้องการเพียงแค่กาแฟดำและขนมปังปิ้งสองแผ่นเท่านั้นมือเล็กตักข้าวต้มกุ้งเมนูโปรดของตัวเองใส่ชามตามด้วยผักชีและพริกไทยโรยหน้า เมื่อทุกอย่างเสร็จตามที่ต้องการแพรดาวจึงหยิบชามข้าวต้มของตัวเองและแก้วกาแฟสีขาวใส่ถาด เพื่อที่จะนำไปตั้งโต๊ะสำหรับอาหารเช้ามื้อนี้หมับ!“อ๊ะ” แพรดาวร้องขึ้นเมื่อเธอถูกสวมกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว แต่โชคยังเข้าข้างที่เธอยังสามารถประคองถาดอาหารไว้ไม่ให้หล่น“หอม” ใบหน้าคมคายซบลงที่ไหล่มนของแพรดาว มือหนาสวมกอดเอวบางหลวม ๆ ก่อนที่จะก้มสูดดมที่เรือนผมนุ่มของเธอ“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ เดี๋ยวแพรยกไปให้” แพรดาวเอ่ยพลางแกะมือหนาของเขาออก“ก็ได้” คนตัวโตยอมทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารร่างสูงหยิบหนังสือพิมพ์รายวันขึ้นมาอ่านพลางขยับคลายเนกไทออกเล็กน้อย ไม่นานแพรดาวก็ยกแก้วกาแฟและขนมปังปิ้งมาวางอยู่ตรงหน้าตามด้วยชามข้าวต้มเมนูโปรดของเธอเมื่อเห็นว่าแพรดาวนั่งลงประจำที่แล้วร่างสูงจึงพับหนังสือพิมพ์
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทนำ (2)
อีกด้านภายในตัวรถคันหรูกำลังแล่นไปตามท้องถนนโดยที่คนดานในทอดสายตามองข้างทางพลางใช้ความคิดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่"เด็กคนเมื่อกี้รู้จักเฮียเหรอครับ" เสียงของลูกน้องคนสนิทเอ่ยถามคนเป็นนายและมองผ่านกระจกมองหลัง"..." คนถูกถามไม่ตอบ แต่ในหัวกลับนึกเธอคนนั้น หญิงสาวที่เดินชนเขา"เธอพูดภาษาไทยใช่ไหมครั
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (3)
CHAPTER 1 โดนยา (3)"คะ...คุณ...อึก ชะ...ช่วย" เอ่ยออกมาเสียงแผ่วมือเล็กปัดป่ายไปทั่วเพื่อให้เป็นจุดสนใจ"โธ่ นี่เพื่อนไทด์เอง จะให้มันช่วยอะไรล่ะ" คนตัวโตเอ่ยทั้งกลั้วหัวเราะหยัน สายตาหยาม เช่นเดียวกับผู้ชายคมนั้นที่มองเธอเหมือนกับว่าทำเรื่องโง่เง่าลงไปความหวังเล็ก ๆ ของเธอหายวับไปกับตา ดวงตาเอ่
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (2)
CHAPTER 1 โดนยา (2)"ถึงว่าสิ เราว่าแค่ค่าจัดงานก็คงหลายแสน" ไม่ว่าจะเป็นนักร้องดีเจ อาหาร เครื่องดื่ม และสถานที่ที่ระดับหรูขนาดนี้ถ้าไม่รวยแบบเหลือกินเหลือใช้คงทำไม่ได้จริงๆ"ผมรอคุณอยู่พอดี" เสียงเข้มของไทด์เอ่ยขึ้นแทรกในระยะประชิด ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่คอของเธอจนทำให้เธอสะดุ้งโหยงและเบี่ยงตัวหนี
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทนำ (3)
"กูเหนื่อยแทน" ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาขยับตัวขึ้นเพื่อให้หญิงสาวนวดเขาได้ถนัด"ห้องด้านหน้าเสียงโคตรดัง""เด็กมันจัดวันเกิดกัน ก็เสียงดังเป็นธรรมดา""กูเดินผ่านหนวกหูฉิบ""มึงจะไปสนใจทำทำไมไอ้เวล มึงก็รีบเดินให้ไวก็ไม่ได้ยินแล้ว""ก็กูรำคาญ""เฮียเวลตันครับ นั่นลูกค้ากูครับ..."เวลตัล หรือ เว
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา235.4K Dibacaเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.9K Dibacaหมอกับมาเฟีย(Nc 35+)
ณิการ์9.8K Dibacaขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม11.6K Dibacaวิวาห์ซาตาน
นิยายของเนม428 DibacaFake Darling | เด็กเลี้ยงคนโปรดของมาเฟีย
CCHANOKNET2.8K DibacaOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story193 Dibacaมาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก
นาวาฬ545 Dibaca
