บทนำ (3)

"กูเหนื่อยแทน" ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาขยับตัวขึ้นเพื่อให้หญิงสาวนวดเขาได้ถนัด

"ห้องด้านหน้าเสียงโคตรดัง"

"เด็กมันจัดวันเกิดกัน ก็เสียงดังเป็นธรรมดา"

"กูเดินผ่านหนวกหูฉิบ"

"มึงจะไปสนใจทำทำไมไอ้เวล มึงก็รีบเดินให้ไวก็ไม่ได้ยินแล้ว"

"ก็กูรำคาญ"

"เฮียเวลตันครับ นั่นลูกค้ากูครับ..."

เวลตัล หรือ เวลตัน หวัง มาเฟียหนุ่มผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในประเทศ เป็นเจ้าของธุรกิจมากมายและรวมถึงธุรกิจสีเทาที่กฎหมายไม่สามารถเล่นงานเขาได้เนื่องจากธุรกิจของเขาเป็นแหล่งเศรษฐกิจอันดับหนึ่งของประเทศมี่สามารถสร้างรายได้มากหลายพันล้าน เขามีใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวจัด หน้าคมกรามชัด นิสัยนิ่ง โหดเหี้ยม และไม่ยอมใคร

"พ่อเขาจองห้องให้ลูกสาวจัดงานวันเกิด เป็นถึงลูกทูตเลยนะเว้ย"

"แล้วไงวะ ไอ้พอร์ชมึงเลือกรับบ้างเหอะ เด็กพวกนั้นแม่งโคตรน่ารำคาญ"

"พอ ๆ กูไม่อยากเถียงกับมึง" คนตรงหน้าตัดปัญหาเพราะไม่อยากจะมีปากเสียงกับเพื่อนสนิท

"ไอ้ลัน มึงไม่คิดจะสนใจพวกกูเลยรึไง" เวลตัลเอ่ยกับเพื่อนสนิทอีกคนที่มัวแต่สนใจกับผู้หญิง

"แล้วพวกมึงน่าสนใจมากรึไงวะ"

"ไอ้เวรนี่" พอร์ชหันไปบ่นทำให้เขายอมผละจากหญิงสาวและเดินมาหาพวกเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจเท่าไหร่นัก

"มึงเลิกชอบเมียไอ้ลุคยังวะ" ทันทีที่อลันเพื่อนของเขาหย่อนกายลงโซฟาเขาก็ถามขึ้น

"ไม่ใช่เมีย" เวลตันตอบนิ่ง ๆ ตามสไตล์

และคนที่เพื่อนพูดถึงนั้นก็คือผู้หญิงที่เขาพบเจอโดยบังเอิญที่ประเทศไทย และส่วน ‘ลุค’ นั้นก็คือหุ้นส่วนที่เขาร่วมก่อตั้งกาสิโนทั้งยังเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยด้วย

เวลตันรู้สึกประทับใจเธอคนนั้นทั้งที่เขาเองก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไม รู้เพียงแค่ว่าเธอเด็ดเดี่ยว กล้าหาญเอามาก ๆ แต่พอเข้ารู้ว่าเพลงนั้นกำลังคบกับลุคหุ้นส่วนของเขานั้นเวลตันก็เลยถอดใจ ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้คิดอยากจะแย่งเธอมาอยู่แล้ว เขาเพียงแค่รู้สึกว้าวกับในตัวตนของเธอก็เท่านั้น

"ไม่ใช่ก็เหมือนใช่"

"เออ มันหวงเมียขนาดนั้น แค่มึงเข้าใกล้ก็แยกเขี้ยวใส่ละ"

"ปั่นหัวมันเล่นสนุกดี" เขาตอบไปตามความจริง เขาเห็นว่าลุคนั้นโมโหทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้เธอ เขาก็เลยแกล้งหยอกให้หึงเล่น ๆ ซึ่งมันก็ได้ผล ลุคหึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

"งี้มาเฟียของเราก็ถูกหักอกอะดิ" เวลตันที่ได้ยินแบบนั้นถึงกับถอนหายใจและส่ายหน้าเบาๆอย่างเอือมระอา

เขาไม่ได้รู้สึกกับใครง่ายขนาดนั้นะ...

"โทรเรียกคู่ขามึงมาดิ ย้อมใจจากการโดนหักอก" พอร์ชและอลันนั่งขำเมื่อสามารถหยอกล้อเพื่อนสนิทของเขาให้โมโหได้ พวกเขาจึงหยิบยกเรื่องคู่ขาคนสนิทของเวลตันมาพูดถึง ซึ่งเธอคนนี้เป็นคู่ขาของเขามาหลายปี

เวลตันไม่ใช่คนที่ควงผู้หญิงไม่เลือกหน้า เขาจะเลือกคนที่เข้ามาแล้วไม่ทำให้ชีวิตเขาปั่นป่วน และไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวให้มีปัญหาตามมาทีหลัง

การเป็นคนในปกครองของเขาจะได้รับสวัสดิการอย่างดีราวกับได้เข้าทำงานบริษัทยักษ์ใหญ่ หากเธออยากได้อะไรเขาก็จะให้ลูกน้องจัดหาให้ตามต้องการ ขอเพียงแค่รักษากฎเพียงสามข้อเท่านั้น

อยู่ในที่ของตัวเอง ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ห้ามมีสัมพันธ์กับคนอื่นขณะที่ยังเป็นคู่ขา (คู่นอน) ของเขา

จะไม่มีการเรียกร้องใดๆ หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องการยุติความสัมพันธ์นี้

ซึ่งแน่นอนว่าในข้อสามมันจะไม่เกิดขึ้นกับเขาแน่นอน เพราะเขาไม่เคยรู้สึกลึกซึ้งกับใครเกินเลย และเขาก็ยอมรับการตัดสินใจของอีกฝ่ายหากเธอจะหยุดหน้าที่นั้น