บทนำ (2)

อีกด้าน

ภายในตัวรถคันหรูกำลังแล่นไปตามท้องถนนโดยที่คนดานในทอดสายตามองข้างทางพลางใช้ความคิดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่

"เด็กคนเมื่อกี้รู้จักเฮียเหรอครับ" เสียงของลูกน้องคนสนิทเอ่ยถามคนเป็นนายและมองผ่านกระจกมองหลัง

"..." คนถูกถามไม่ตอบ แต่ในหัวกลับนึกเธอคนนั้น หญิงสาวที่เดินชนเขา

"เธอพูดภาษาไทยใช่ไหมครับ" คนหลังพวงมาลัยถามอีกครั้ง มุมปากกดเป็นรอยยิ้มส่งให้กับคนเป็นนาย เขาเป็นคนฮ่องกงแต่กำเนิด แต่เจ้านายคนนี้เป็นลูกครึ่งไทยจึงมีโอกาสได้ฟังและเรียนรู้ภาษาไทยมาบ้าง

ครั้นได้ยินภาษาที่ไม่ค่อยคุ้นเคยจากผู้หญิงคนเมื่อครู่นั้นก็พออนุมานได้ว่าน่าจะเป็นภาษาไทย

"ไอ้เฉิน มึงจะถามทำไมวะ รีบขับไปได้แล้ว ถ้าไปถึงช้ามึงโดนแน่" เสียงเข้มขรึมเอ่ยคาดโทษลูกน้องคนสนิทเมื่อถูกถามในคำถามที่ไม่อยากตอบ

ชายหนุ่มเองก็รู้จักเด็กสาวคนนั้นแต่ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องทักทาย เธอคนนั้นคือน้องสาวของผู้หญิงที่เขาเคยชอบ เขาเพียงบังเอิญเจอเธอเป็นครั้งคราวตอนอยู่ที่ไทยเท่านั้นแหละ อีกทั้งตอนนี้ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่สาวของเจ้าหล่อนแล้ว มันเป็นแค่ความรู้สึกชั่วคราวและความประทับใจ แต่พอรู้ว่าอีกฝ่ายมีคนรักอยู่แล้วและเธอเองก็ไม่ได้สนใจในตัวเขาก็ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยว

คนอย่างเขาไม่เคยขาดผู้หญิง และไม่คิดจะเอาตัวเข้าไปยุ่งหากเธอคนนั้นมีเจ้าของอยู่แล้ว

ไม่นานรถยนต์คันหรูขับเคลื่อนมาที่ตึกสูงใหญ่แห่งหนึ่ง เหล่าชายชุดดำนับสิบชีวิตออกมายืนเรียงเป็นหน้ากระดานอย่างเป็นระเบียบ ครั้นคนในรถเปิดประตูและก้าวขาออกมา กลุ่มชายชุดดำก็โค้งศีรษะเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพกับผู้เป็นนายใหญ่

ร่างสูงล้วงกระเป๋าก่อนจะเดินเข้าไปข้างในด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ลูกน้องคนสนิทก็คอยเดินตามคนเป็นนายขึ้นไปชั้นบนไปในที่สุด

เมื่อเข้ามาในห้องประชุมที่เต็มไปด้วยผู้ร่วมลงทุนมากมาย เขานั่งลงที่หัวโต๊ะในตำแหน่งประธานบริษัทที่คนส่วนใหญ่แต่งตั้งให้เขาได้รับตำแหน่งนี้เนื่องจากเขามีความน่าเชื่อถือและมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก

"เริ่มได้เลย" เสียงทุ้มเอ่ยหลังจากนั้น แสงไฟก็สลัวพร้อมหน้าจอโปรเจกเตอร์ถูกฉายขึ้น

การประชุมครั้งนี้เป็นการประชุมในเรื่องของธุรกิจที่พวกเขาได้ร่วมลงทุนกันซึ่งเป็นแหล่งเศรษฐกิจสำคัญอันดับต้นๆของประเทศ ซึ่งนั้นก็คือ 'การค้าอาวุธ'

กิจการเหล่านี้สนับสนุนโดนรัฐบาลของประเทศและแน่นอนว่ามันถูกกฎหมาย เขาจะส่งอาวุธไปขายให้กับต่างประเทศซึ่งรัฐจะถือหุ้นเพียง 3% เท่านั้น ทำให้ผู้ร่วมลงทุนก็จะเป็นเหล่าผู้มีอิทธิพลหรือไม่ก็อดีตมาเฟียที่ผันตัวมาทำธุรกิจ

ซึ่งกิจการแบบนี้คงไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าร่วมลงทุนสักเท่าไหร่นอกจากคนที่มีอิทธิพลอย่างพวกเขา

"เฮียจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ" เฉินลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นหลังจากการประชุมเสร็จสิ้น

"ไปโรงแรมไอ้พอร์ช" คนเป็นนายตอบและเดินนำออกจากห้องไป

เฉินเตรียมรถเรียบร้อยผู้เป็นนายจึงเดินขึ้นรถท่ามกลางเหล่าลูกน้องที่ออกมายืนรอและคุ้มกันความปลอดภัย ถึงจะมีอิทธิพลมากแค่ไหนแต่ก็ใช่ว่าควบคุมคนในเงามืดที่จ้องจะทำร้ายได้ง่าย ๆ เพราะแบบนี้ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนมาไหนก็มักจะมีลูกน้องตามติดตลอด

@P-HOTEL

ชายหนุ่มเดินลงจากรถตามด้วยลูกน้องที่เดินตามกันมาจำนวนสี่คน ทำให้แขกที่มาพักหรือไม่เว้นแม้แต่พนักงานก็ต่างจับจ้องกับร่างสูงโปร่งนั้นไม่วางตา เขาสวมแว่นตาสีดำ ชุดสูทราคาแพง อีกทั้งส่วนสูงและใบหน้าที่โดดเด่นทำให้เป็นจุดสนใจมากกว่าปกติ

ขายาวก้าวเข้าไปในลิฟต์ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง จุดหมายอยู่ที่ชั้นสิบแปดซึ่งเป็นชั้นที่พวกเขาชอบมาสังสรรค์กันอยู่บ่อย ๆ ชั้นนี้จะเป็นห้องทำงานจัดปาร์ตี้โดยเฉพาะแบ่งเป็นห้อง ๆ แต่ก็มีความเป็นส่วนตัว

เมื่อลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นที่ต้องการ คนตัวโตเดินตรงไปยังห้องประจำซึ่งผ่านห้อง ๆ หนึ่ง ใบหน้าหล่อเหล่าหันไปมองยังห้องนั้นที่ส่งเสียงออกมาค่อนข้างดังและรบกวน แม้ว่าห้องจะเก็บเสียงตามมาตรฐานแต่คนในห้องนั้นก็มากเกินที่จะรับไหวอยู่ดี

คนตัวโตขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองไปที่ห้องนั้นและเกิดความไม่พอใจที่เสียงรบกวนพวกนี้จะดังมาถึงห้องสังสรรค์ของเขา แต่ก็กลับทำอะไรไม่ได้มากเขาจึงรีบเดินไปที่ห้องของตัวเองซึ่งมีเพื่อนของเขานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"กว่าจะมาได้" เมื่อเข้าไปในห้องเสียงของเพื่อนสนิทก็เอ่ยขึ้น

ร่างสูงนั่งที่โซฟาตัวยางก่อนจะหันไปลอกลูกน้องที่เดินตามเขามานิ่งๆ

"ไปรอข้างนอก" สั่งการกับลูกน้องและหันมายังเพื่อนสนิท

สายตาคมมองไปที่เพื่อนสนิททั้งสองคนที่มีกิจกรรมไม่เหมือนกัน คนหนึ่งกำลังแทงสนุ้กกับสาวสวยที่โอบประคองกันไม่ห่าง ส่วนอีกคนก็นั่งอยู่ที่โซฟาตรงข้ามเขาโดยมีหญิงสาวหน้าตาดีกอดเกยข้างกายเช่นกัน

"กูเพิ่งประชุมเสร็จ" ตอบก่อนจะเอนกายพิงพนักด้านหลังด้วยความเหนื่อยล้า เขาหลับตาเพื่อพักสายตาชั่วคราวเนื่องจากจดจ้องกับหน้าจออิเล็กทรอนิกส์เป็นเวลานาน

ตรงที่นั่งตรงข้ามพยักพเยิดหน้ากับหญิงสาวเล็กน้อยเพื่อเป็นการบอกให้เธอไปบริการเพื่อนของเขาที่เพิ่งมาถึงแทน เธอคนนั้นก็ทำตามอย่างว่าง่าย เดินอ้อมหลังโซฟาของมาเฟียหนุ่ม ก่อนจะวางมือลงบนบ่ากว้างเพื่อนวดผ่อนคลาย