LOGINGinawa ni Knight ang lahat para magbalik sila sa dati— masaya at walang problema. Araw-araw ay dumadalaw ito sa bahay nila at sari-sari ang dala. Minsan gumigising siyang nakahanda na ang pagkain na ito mismo ang nagluto. Hindi rin nakaligtas sa patingin niya ang mga bulaklak na laging nasa kwarto niya.
Si Gibeon ay kasama na rin nito sa panunuyo sa kaniya. Mukhang close na talaga ang dalawa. Ang mommy naman niya ay hindi nawawalan ng ibinibigay niyong mga lutong pagkain, habang alaHalos isang linggong holiday ang buong hotel ng mga Falcon dito sa Pilipinas dahil doon gaganapin ang kasal nina Knight at Yna. Kahit ang mga tauhan at lahat ng engineers ay pinagbakasyon at inanyayahan ni Knight sa kasal nila ni Yna. Pagkatapos ng isang buwan nila sa Amerika, bumalik sila ng Pilipinas kasama ang mga magulang ng dalaga. Ang kapatid nito ay nag-resign na sa trabaho at tuluyang iniwan ang buhay doon. Bumalik ang mga ito sa bahay ng mga ito, pero bago ang preparation ay pinaluwas na niya sa Maynila ang pamilya ni Yna. Hinayaan niya ang dalaga na mag-decide kung saan ang venue, pati na sa kung anong damit ang susuotin. Gusto niyang ibigay ang best wedding day sa pinakamamahal niya. Ito rin mismo ang pumili sa hotel nina Daniel. Magaling itong pumili ng mga disenyo at talagang mapapahanga ang sino man na pupunta roon. Inimbetahan nila ang lahat para makadalo roon, kahit sina Harold at Faye.Hindi nila sigurado kung pupunta
Pagkatapos mag-propose ni Knight pumasok sila sa loob ng magarang restaurant na iyon.“Congrats, pare! Kung hindi nag-oo si Yna, ito ang gagamitin kong huling alas para pumayag siya.” Nakangiting nagbeso si Daniel sa kaniya habang ang ibang bisita at magulang niya dinala at pina-assist sa mga waiter doon.“Ano na naman iyan, pare?”“Sabi ko, basahin mo ang papeles na ito bago mo pirmahan, hindi ba?”Nakangiting inabot ni Yna ang hawak ni Daniel.“Huwag mong sabihing sa iyo ang restaurant na ito, Daniel.”Umiling ito. “Nope. Sa parents ko. Nandito nga sila ngayon dahil sa mahalagang anunsiyo ng anak-anakan nila. Idagdag mo pang ipinasara nitong kaibigan ko ang buong restaurant!” Tiningnan niya ang katabi. “Knight, nang-abala ka pa! Sayang ang benta nila ngayon,” aniya.Natawa lang ang lalaki.“Don’t worry, pag-uusapan na lang namin iyan. Anyway, congrats sa inyo— at Yna, inaantay ka na ng farm mo!”
Maaliwalas ang mukha ni Yna nang tumingin sa orasan. Napakunot ang noo niya, tama ba orasan niya? Alas-syete na ng umaga ang nakita niya at hindi na siya nakakain ng hapunan. Tumingin siya sa side table. Wala na roon ang mga pagkain at maayos na nakasuot ang mga damit niya, pati ang kumot ay maayos na nakatakip sa katawan niya.Tumayo siya at itinali ang buhok. Hindi na siya naghilamos pati kahit toothbrush dahil excited siyang makita si Knight. Paglabas niya sa kusina, naabutan niyang masayang kumakain ang dad at mom niya.“Where’s Knight, mom?” Umupo siya sa tabi ng kaniyang ina at kumuha ng isang tinapay.Nakita niya ang pagkunot-noo ng ina niya. “Akala ko ba wala ka ng pakialam sa kaniya, anak?” nakangiting sagot ng ina niya.“Mom . . . !” nakasimangot niyang sambit.“Nagpaalam sa amin kagabi ng dad mo na bukas or makalawa ang balik niya. Hindi ba nagpaalam sa iyo kagabi? Nagtimpla siya ng gatas mo at siya din naglabas noon, akala k
Ginawa ni Knight ang lahat para magbalik sila sa dati— masaya at walang problema. Araw-araw ay dumadalaw ito sa bahay nila at sari-sari ang dala. Minsan gumigising siyang nakahanda na ang pagkain na ito mismo ang nagluto. Hindi rin nakaligtas sa patingin niya ang mga bulaklak na laging nasa kwarto niya. Si Gibeon ay kasama na rin nito sa panunuyo sa kaniya. Mukhang close na talaga ang dalawa. Ang mommy naman niya ay hindi nawawalan ng ibinibigay niyong mga lutong pagkain, habang alak naman sa kaniyang ama. Nakatitig siya ngayon kay Knight na abala sa kusina nila. Umalis ang ama’t ina niya para mag-grocery. Si Gibeon naman ay may pinuntahan na kaibigan. Napatingin siya sa orasan. Pasado alas-tres na iyon ng hapon. “Hi, sweetheart! Maupo ka muna dito. I made this . . .” Itinaas nito ang pasta na bagong luto. Nasanay na itong makialam sa kusina nila, na hinayaan naman niya. Natakam siya sa inihain ni Knight, pero nang maamoy niya iyon, bumalikdad
“Anong ginagawa mo dito? Hindi ba at ayaw na kitang makita pa!” singhal ni Yna kay Knight kahit ang totoo ay pinalalakas lang niya ang loob para maging matatag sa harapan nito.“Yna, hinayaan kong umalis ka noong araw na iyon para harapin at ayusin ang problema ng daddy at mommy mo. Ayokong isingit ang sarili ko dahil nakiusap si Mr. Melendez na huwag munang isabay ang kung anong gusto ko at hayaan kang magkapag-isip. Pero halos isang linggo na rin ang lumipas at hindi ko na matiis na hindi ka makita. Hindi ba sinabi ko naman sa iyo, na hindi ako susuko. Kahit lumuhod akong muli sa harapan mo araw-araw— gagawin ko, magkaayos lang tayo. Bumalik ka lang sa akin,” wika ni Knight.Bahagya siyang umusod ng upo at iniwas ang tingin sa lalaki.“But still . . . naging kabit mo ako, Knight! Hindi pagmamahal yun at pure l*st lang ang lahat! Bumalik ka na sa Pilipinas, doon sa farm mo. Marami ang naghihintay sa iyo doon!” Tumayo na siya at iniwan ito sa upuan.
“Alright. Pakikinggan kita, pero hindi ibig sabihin nito ay pinatatawad na kita. Malaki ang kasalanan mo sa akin, Knight. Hindi nakukuha ang kapatawaran sa isang kisap lang ng mga mata, kahit gaano mo pa kamahal ang isang tao,” malamig na wika ni Yna. “Tumayo ka na diyan,”“I understand. Ang gusto ko lang ay pakinggan mo ako. Kung talagang mahirap kalimutan ang mga ginawa ko, tatanggapin kong lahat iyon. Pero ito lang ang itanim mo sa isip mo, hinding-hindi ako titigil sa paghingi ng tawad sa iyo,” ani Knight at tumayo ito.Binalingan ni Yna ang kaniyang ama. “Dad, mag-uusap lang kami sandali. Hindi pa naman tinatawag ang flight natin, hintayin niyo na lang ako sa waiting lounge.”Nakatingin lang ang ama niyang nalilito pa rin. Sa huli, tumango ito. Pumunta sila ni Knight sa VIP lounge para doon makapag-usap nang maayos.“Yna, first of all, gusto kong malaman mo na na mahal na mahal kita,” simula nito.Napailing siya. “Ginawa mo akong kab







