Game 1 | Lone King

ร่างสูงใหญ่กว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบสองเซนติเมตรในชุดสูทสีชาโคลเกรย์เดินออกจากอาฟเตอร์ปาร์ตี้งานแต่งลูกพี่ลูกน้องในเวลาเกือบสี่ทุ่ม อากาศในฤดูหนาวของเมืองไทยกว่ายี่สิบองศาไม่ได้สะท้านผิวกายคนที่เติบโตมาในดินแดนยุโรปอย่างเขาแม้แต่น้อย

ดวงตาสีมรกตลึกลับใต้คิ้วหนาบนใบหน้าแสนเย็นชา มองตรงไปด้านหน้าอย่างเย่อหยิ่งและทะนงในศักดิ์ศรีของตนในฐานะผู้นำสมาพันธ์มาเฟียใหญ่ในอิตาลี

รูซโซ คือชื่อของตระกูลเก่าแก่และเป็นชื่อเดียวกับสมาพันธ์มาเฟียที่เขาเพิ่งได้รับตำแหน่งสืบทอดต่อจากบิดา

โรเมโอ (Romèo) คือชื่อจริงที่บิดาตั้งใจตั้งให้ หมายถึงคนที่เกิดในกรุงโรมซึ่งก็คือเมืองหลวงอันเป็นสถานที่เกิดของเขา คนทั่วไปได้ยินชื่อโรเมโอในอิตาลีต่างก็นึกหน้าไม่ออก แต่ถ้าหากเป็น โรเมโอ เออร์วินโต รูซโซ แน่นอนว่าไม่ต้องเสียเวลาหลับตานึก ใบหน้าหล่อเหลาพร้อมดวงตาสีเขียวมรกตที่เห็นตามหน้าสื่อบ่อยๆ ก็ลอยเข้ามาในหัวไม่ต่างจากการพูดว่า 'ซูเปอร์คาร์' ที่ต้องนึกถึง 'เฟอร์รารี' ส่วน 'ศิลปินของอิตาลี' ก็ต้องเป็น 'ลีโอนาร์โด ดาวิชี' แน่นอน

ผู้นำตระกูลหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดหยิบบุหรี่นอกกลิ่นหวานขึ้นมาจุดสูบรอรถ อีกหลายชั่วโมงที่ต้องนั่งเครื่องบินกลับบ้านเกิด ซึ่งเขาไม่อยากสูบมันบนเครื่องให้กลิ่นติดเบาะหนังลูกวัวแท้ที่เพิ่งเปลี่ยนได้ไม่นาน

คนตัวสูงยืนสูบบุหรี่ท่ามกลางบอดีการ์ดชุดออลแบล็กกว่าสิบนายคอยคุ้มกัน คุ้นเคยและคุ้นชินกับภาษาและรหัสโค้ดลับในการสื่อสารที่ได้ยินมาตั้งแต่จำความได้

จะต่างกันก็แค่ชื่อของผู้ถูกคุ้มกันที่ถูกเอ่ยในตอนเด็กคือ ราฟาเอล เออร์วินโต รูซโซ แต่เวลานี้กลายเป็น โรเมโอ เออร์วินโต รูซโซ...ก็เท่านั้น

ตึก...ตึก...

คนไม่สนใจเสียงวอและเสียงสนทนาสื่อสารกันระหว่างทีมคุ้มกันกับคนดูแลขบวนรถ ยอมหันหลังกลับไปมองต้นเสียงของฝีเท้าจากรองเท้าหนังราคาแพงเป็นเอกลักษณ์ ที่กำลังเดินฝ่าฝูงผู้คุ้มกันเข้ามาหาตนเอง

ออสโล ปาลาดินี ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องเดินมาหยุดตรงหน้าเขาด้วยความเร่งรีบ โรเมโอมองกิริยาแสนจะเย่อหยิ่งไม่ต่างจากตนเองราวกับมองกระจก อายุอานามไม่ได้ห่างกันมากแต่แววตาของทั้งสองกลับต่างกันชัดเจนด้วยประสบการณ์

คนที่เคยเอาชีวิตเข้าไปเฉียดความตายมาแล้วหนึ่งครั้ง กับคนที่ไม่เคยต้องเสียสละชีวิตตนเองเพื่อใคร

ทั้งคู่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องรักษาเฉกเช่นเดียวกัน นั่นคือ 'ครอบครัว'

ครอบครัวของออสโลคือตระกูลปาลาดีนี ผู้หญิงที่ชื่อมิรินและลูกในท้องที่ไม่เคยเห็นหน้า ในขณะที่เขามีครอบครัวที่ต้องดูแลนั่นคือ 'สมาพันธ์มาเฟียรูซโซ'

นับวันเชื้อสายของทั้งคู่ยิ่งห่างกัน ออสโลแทบจะกลายเป็นหนุ่มไทยเต็มตัว ในขณะที่โรเมโอยังมีใบหน้าเค้าโครงหนุ่มยุโรปเต็มเปี่ยม

“กลับแล้ว?” คนเกิดทีหลังเกือบปีเอ่ยถาม

โรเมโอยกยิ้มมองน้องที่ยังอยู่ในชุดเจ้าบ่าวพร้อมกับพยักหน้าช้าๆ

“ต้องให้กูอยู่ฟังตอนมึงเข้าหอกับเมีย?” คำพูดปกติที่มักจะถูกคนอื่นมองว่ากวนส้นตีนออกมาแทนที่จะตอบดีๆ

แต่ถึงอย่างนั้น คนกำลังเป็นพ่อคนก็อดพูดจาอวดลูกพี่ลูกน้องตนเองกับข่าวดีนี้ไม่ได้

“มิรินกำลังท้อง”

รอบที่สองร้อยของวันนี้...

“อ้อ...อดเย็ด เสียใจด้วย”

บุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบจงใจปล่อยควันใส่หน้า เพราะรู้ดีว่าอย่างไรตอนนี้อีกฝ่ายก็ต้องรีบหลบ

เมียไม่ปลื้มกลิ่นบุหรี่ ไม่ดีกับลูกในท้อง สารพัดข้ออ้าง...

“ไม่มีอะไรแล้วขอตัวก่อน อากาศเมืองไทยมันร้อน แถมในงานยังเสิร์ฟเบียร์ใส่น้ำแข็ง...กูรับไม่ได้” หนุ่มอิตาลีคุยกับลูกพี่ลูกน้องอย่างขอไปที โยนบุหรี่ลงพื้นและใช้เท้าดับ

“จะเอายังไงกับฟรานเชสโก”

ชื่อของคนตั้งตนเป็นศัตรูกับรูซโซถูกเอ่ยออกมาจากปากของเจ้าบ่าวคืนนี้ ออสโลจะแสดงท่าทีกังวลก็ไม่ผิด เพราะคนของตัวเองเพิ่งสังหารน้องชายของฟรานเชสโกไป

ดิเอโก้ โมเรซซีถูกคนของปาลาดินียิงทะลุหน้าผากกลางทะเลดำ หลังจากนั้นคนเป็นพี่ชายอย่างฟรานเชสโกกลับบอกว่าน้องตนเองตายด้วยอุบัติเหตุ ดูจากดาวอังคารก็รู้ว่าเป็นการยืมมือพวกเขาฆ่าตัวผลาญสมบัติ จะป้ายความผิดมาหารูซโซกับปาลาดินีก็ไม่ได้ เพราะเรื่องที่น้องชายตนเองก่อเอาไว้สารเลวกว่าหลายสิบเท่า

ฟรานเชสโกมองว่าการสร้างเรื่องฉาวให้ทั้งสองตระกูลที่มีอิทธิพลในยุโรปและเอเชียไม่เป็นผลดีกับกิจการตนเองเท่าไร จึงเลือกที่จะใช้ข่าวดรามาน้องตายกะทันหันเรียกคะแนนให้ตนเองและโรงแรมในเครือโมเรซซีของตนเองแทน

“ก็ไม่เอาไง ยึดเกาะคาซิโอให้อยู่ในการปกครองของรูซโซให้ได้ จำนวนสาขาโรงแรมของโมเรซซีจะเยอะกว่าเครือลูซโซสองร้อยยี่สิบสองสาขาส้นตีนอะไรกูไม่สน แต่พื้นที่การปกครองในอิตาลี ตระกูลรูซโซต้องมีพื้นที่เป็นอันดับหนึ่ง”

“ก็ดี เพราะกูไม่อยากขายคืนลูซโซเอเชียให้มึง”

“หึ รอขึ้นเป็นผู้นำตระกูลให้ได้แบบกูค่อยเอาเรื่องนี้มาคุยกัน”

คิ้วหนายักคิ้วยียวนลูกพี่ลูกน้องที่ยังไม่ได้รับความไว้วางใจจากบิดาให้ดูแลตระกูลและกิจการ

พัทธ์ศรัณย์ ปาลาดินีผู้ถูกแช่แข็งในตำแหน่งรองประธานฝ่ายบริหารลูซโซเอเชียเข้าปีที่เจ็ด

“ใจร้อนให้น้อยลงกว่านี้ เดี๋ยวอาเซนก็เซ็นยกมรดกให้มึง” เขาชี้แนะแนวทางให้น้องชาย

คนถูกหาว่าใจร้อนหัวเราะร่วน เพราะคนที่กำลังทำตัวเป็นผู้ใหญ่สอนคนอื่นก็นิสัยไม่ต่างกัน

เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว เผด็จการ นิยามที่สื่อถือผู้ชายที่ชื่อโรเมโอได้ดีที่สุด

“กูไม่ได้ใจร้อนแค่ไม่สนวิธีการ ขอแค่ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจก็พอ”

คนอายุมากกว่ารู้ทันเสียงหัวเราะนั้นจึงรีบแก้ต่างให้ตนเองพร้อมยิ้มร้ายกาจเป็นการปิดท้าย ไม่ลืมที่จะหยิบสมุดเช็คขึ้นมาเขียนบางอย่างขยุกขยิก ก่อนจะยัดกระแทกเข้าที่อกของเจ้าบ่าวเต็มแรง

'12,345,678.90 THB'

ตัวเลขตลกๆ บนเช็คทำให้คนอายุน้อยกว่าเกือบปีหัวเราะออกมา มันคือมุกตลกที่มักจะเล่นกัน อารมณ์นึกเลขไม่ออกก็จะเขียนเรียงกันหรือไม่ก็เลขตัวเดียวไปเลย

“หึ! ค่าอะไร”

“รับขวัญหลาน ถ้าเป็นผู้ชายกูจะซื้อไพเวทเจ็ตให้ตอนอายุยี่สิบ”

“แล้วถ้าเป็นผู้หญิงล่ะ”

“ปราสาทดิสนีย์”

“ไม่เผื่อไว้เลี้ยงลูกตัวเอง?”

“ไม่คิดจะมี ให้เรน่าแต่งงานกับไอ้คลาวด์ แล้วค่อยไปแย่งลูกมันมารับตำแหน่ง”

ที่ยอมให้น้องสาวถูกพ่อแม่จับแต่งงานกับทายาทบริษัทผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ดังก็เพื่อการนี้ ผลประโยชน์ อำนาจ แล้วก็ทายาทสืบทอดตระกูลในอนาคต

“ก็ดี สงสารเด็กที่ต้องเกิดมาเป็นลูกมึง”

โรเมโอกลอกตาให้กับความปากจัดของลูกพี่ลูกน้องตนเอง มองผ่านไหล่น้องชายเห็นสาวน้อยในชุดเจ้าสาวแบบสั้นเดินออกจากโรงแรม ขณะเดียวกันแสงไฟจากไฟหน้ารถยุโรปชนิดกันกระสุนก็มาจอดตรงหน้าจึงรู้ตัวว่าได้เวลาที่ต้องแยกกันไปทำหน้าที่

“เมียมาตามแล้ว” ใบหน้าหล่อเหลาพยักพเยิดให้มาเฟียหนุ่มหันกลับไปมองด้านหลัง

ออสโลที่เห็นมิรินเดินบนส้นสูงเข้ามาหาก็ออกอาการห่วงภรรยา จึงเอ่ยลาโรเมโอด้วยความเร่งรีบ

“โชคดี จะรอฟังข่าวดี”

“รอฟังได้เลย...”

ร่างสูงโปร่งของมาเฟียทั้งสองหันหลังให้แก่กัน อีกคนวิ่งไปรับภรรยาและประคองสาวท้องแรกกลับเข้างานเลี้ยง ในขณะที่อีกคนเข้าไปนั่งในรถ มุ่งหน้าไปขึ้นเครื่องบินกลับประเทศเพื่อสะสางปัญหาที่ยังคาราคาซัง

🎭👑♟️