LOGINOdette's POV
“Please, let me go,” I said as I stared back at him. “Or at least untie me." Sinenyasan niya ang isa sa mga tauhan niya at agad naman itong lumapit upang kinalagan ako. Minasahe ko ang palapulsuhan ko dahil na rin sa mahigpit na pagkakatali sa akin. Tumingala ako ng makita kong tumayo si Nathan. "Richard.” Dali dali namang pumasok ang taong tinawag niya, “Boss, the room is ready." “Good," Nathan shortly replied before looking at me again. Nagulat ako ng bigla niya akong binuhat. Wala akong nagawa kung hindi ang iyapos ang dalawang kamay sa leeg niya. “What are you doing?" "I won't let you stay here,” he whispered into my ears. Hindi na ako nagsalita pa. Pinagmasdan ko ang paligid, ngayon ay naglalakad kami sa isang madilim na hallway. Walang nagsasalita sa amin, ang tanging ingay lang na naririnig ko ay ang mga yapak ni Nathan at ang kalmadong pintig ng puso niya. Sa hindi koi malamang dahilan ay kanina ko pa pinipigilan ang paghinga ko. Sa dulo ng hallway ay may hagdan na inakyat ni Nathan, hindi nagtagal ay sumalubong sa amin ang liwanag. Napapikit ako at hinayaang mag-adjust ang paningin bago muling tignan ang paligid. “Is this your mansion?" I asked out of curiosity. “Yeah." “Ahh," hindi ko na alam ang susunod kong sasabihin dahil mukha siyang wala sa mood. Mukhang ang kaninang pinanggalingan namin ay ang basement ng mansion. Kung susukatin ay mas malaki ito ng dalawang beses kaysa sa mansion ni Master. Hindi ko mapigilang mamangha. Pinaghalong vintage at modern ang interior ng mansion. Nagtungo kami sa bifurcated staircase. Ang kaliwang hagdan ang inakyat ni Nathan, panibagong hallway ang tinahak namin at tumigil lang siya ng marating namin ang panghuling pinto. Binuksan niya ito at tumambad sa paningin ko ang malaking kwarto. Merong malaking kama, may sofa sa harap ng malaking television, may dalawang pinto rin na sa tingin ko ay bathroom at walk-in closet. Meron ding terrace na kita mula sa glass door. Gabi na pala. Binababa niya ako sa kama, “You can stay here. I’ll call a maid to bring you food while you wash yourself. There are already clothes in the closet.” Turo niya sa kaliwang pinto. “I’ll be back when you're done." "Okay. Thank you.” Nang makalabas siya ng kwarto ay napahiga ako sa kama at napapadyak. Argh, ganito ba talaga ang kidnapping? Alam kong may history naman kami, pero bakit parang ang casual casual lang namin sa isa't isa? He should be torturing me, starving me, letting me stay in that dark room. He should be rough, dangerous, and treat me harshly. “Rough…” Ginulo ko ang buhok ko. "Aish, I should just change like what he said." Dumeretso ako sa banyo at naligo. Pagkatapos ko ay pumasok lang ako sa walk-in closet, nagulat ako ng makitang puno ito ng iba't ibang klaseng damit. Sure bang nasa tamang kwarto ako at hindi kwarto ng iba? “There's even lingerie here? Geez…” I commented when I saw it in one of the cabinets. At the end, I chose the pink silk pajama set so I could be comfortable while sleeping. Habang nagsusuklay ako ay may kumatok, “Come in." “Good evening, ma'am. Here's your dinner," bati ng maid na pumasok. Tinignan ko lang siya mula sa salamin ng vanity table kung saan ako nakaupo at pinapatuyo ko ang buhok gamit ang blower na nakita ko kanina. "You may go, thank you.” "Yes, ma'am. Call me when you're done.” Tumayo na ako at tinungo ang mesa kung saan inilapag ng katulong yung pagkain. Come to think of it, hindi pa ako nakakakain simula kaninang umaga. “Hmm, it's delicious,” I said as I savored the food in front of me. I was almost finished eating when Nathan entered the room. He sat on the chair across from me. “How's the food?” I was about to take a bite when he asked me. "Surprisingly good,” I responded and proceeded to eat. Nang matapos akong kumain ay tinawag niyang muli yung maid na nagdala sakin ng pagkain. Pagkalabas nito ay katahimikan ang namutawi sa aming dalawa. "So, why did you kidnap me?” I started the conversation. He looked at me, “You stole something from me." “And?" “You need to pay me back." “Pay you back?" I exhaled deeply. “First of all, you were the first one to attack us. You intercepted the transaction under our organization. And second, you are the reason why my partner is almost dying. So, it's much more reasonable if you…” I pointed at him. "...pay us back. And not the other way around.” He just chuckled from my outburst, “Don't just laugh at me. You should be thankful that I only took your money and not your men’s life too. And besides, it wasn't enough." “Really?" he said while looking at me, amused. “Yes, you should pay triple the price you owe us." “Then, why don't we just make a deal, yeah?" I crossed my arms, "What deal?” “Work for me," he's now dead serious. “What?" I stood up out of shock. “There's no way I will work for you.” "I can pay you.” "Do you think I need money? I have my own.” I rolled my eyes at him. “I will pay you whatever amount you want. I can also protect your organization," he bargained. “Do you think we can't protect ourselves?" I hissed at him. His annoying handsome face is slowly getting to my nerves, this bastard. “Then why did your friend almost die?" he sarcastically replied. “Because your men outnumbered her!" my voice started raising. “I won't accept the deal even if you kill me.” “I won't kill you, but I can do it with your organization," his voice is as cold as ice. “Are you threatening me?!" My frustration for him is getting visible. “I’m not. But I will do everything just for you to accept the deal,” he raised both his hands as if surrendering. "Fine,” wala sa loob kong pagpayag. "But with a condition.” "What condition?” "I will still think about it.” Wala pa akong maisip na kondisyon na dapat niyang gawin. Naiinis pa rin kasi ako sa kaniya, kung pareho lang sana ang inaakto niya ngayon at noong nasa bar ay baka matuwa pa ako, psh. “Anyway, I have a favor to ask you," saad niya na ikinalingon ko sa kaniya. “What kind of favor?" Kung anu-ano na lang talaga ang hinihingi niya sa akin. Feeling ko tuloy dehadong dehado ako ngayon. May inabot siyang envelope. Tinitigan ko muna ito saglit bago binuksan. Invitation siya sa isang party. “Be my partner," deretso niyang sabi. “I can pay you if you want." “Fine. But you will pay me, okay?” I made sure, thankfully he nodded in agreement. "What else do you want?" “Hmm…” he looked at me from head to toe. He then stood up from his seat and went in front of me. Since I’m still sitting, he leaned down—both hands are holding the armrest of the sofa, there's only an inch gap between our faces. “Can I get a goodnight kiss?” his voice became deep and husky. I smirked, “You're something. You kidnapped me, forced me to a deal, and now you want a kiss?" He looked at my lips, “It's just a kiss, how bad it can be, hmm?" "Well sorry, mister. You can't have it tonight,” I teased. Inalis ko ang dalawang kamay niya sa armrest at tumayo. "Try your luck next time,” pagpatuloy ko. Tinalikuran ko siya at lumapit sa kama. Naramdaman ko naman ang paglapit niya sa akin. Bahagya akong nagulat ng hawiin niya ang buhok ko at hinalikan ako sa leeg. "You owe me twice, then,” he murmured against my skin. He kissed my neck again before pulling away and walking towards the door. "What do you mean?” Lumingon ako sa kaniya pero ang pagsara na lang ng pinto ang naabutan ko. Argh. Ano bang ibig niyang sabihin?Odette's POV “Yeah,” sagot ko sa tanong ni Nathan.“Why are you sitting there?”“Nothing, I’m just relaxing, you know,” ngayon ay tiningala ko na siya, ngunit agad ko ring iniharang ang kamay ko ng bahagyang masilaw sa sinag ng araw. “Come here, sit down,” pag-aalok ko sa kaniya.Tumayo pa siya ng ilang minuto hanggang sa naupo na siya sa tabi ko. Katahimikan ang namutawi sa aming dalawa. Ibinalik ko ang tingin sa harap at pinagmasdan ang mga tao, ang iba ay naliligo sa dagat, mayroong sumusubok ng water activities gaya ng jet skiing, kayaking, banana boat at iba pa. Mayroon ding naglalaro ng beach volleyball, nag-iihaw sa may cottage, naglalarong mga bata, at mayroon ding kumukuha ng pictures nila.“I've extended our stay here,” biglang nagsalita si Nathan.Nagtaka naman ako, “Eh? For what?”“Just treat this as a short vacation,” huling sinabi ni Nathan at tumayo na. “Let’s go," inilahad niya ang kaniyang kamay sa akin.“Where are we going?” tanong ko sa kaniya.Inikot niya ang ting
Odette’s POV “Hmm, what's that?” Nagising ako dahil sa patuloy na pag-ring ng phone. Hindi ko na sana papansinin dahil gusto ko pang matulog ngunit nagpatuloy ito. Nang hindi makatiis ay hinampas ko ng unan ang katabi ko. Bahagya siyang nagising dahil sa ginawa ko.“Fuck, what?” naalimpungatang saad ni Nathan habang nananatiling nakayakap sa aking beywang.“Your phone, answer it," itinuro ko ang phone niya na nakalagay sa ibabaw ng bedside table. Kinuha niya naman ito at sinagot.Dahil nag-another round pa kami kagabi ay dito na rin siya natulog sa kwarto ko. Tinignan ko siya, ngayon ay wala siyang suot na pangtaas habang may kausap sa kabilang linya."Okay, give me an hour to prepare,” huling sagot ni Nathan bago patayin ang tawag. Lumingon naman siya sa akin ng maramdamang nakatingin ako sa kaniya. “It was Richard. I have a business trip today." “So, you're leaving again?”"Hmm…” tinitigan niya naman ako. “Do you want to come with me?”“Huh? Am I allowed?” nagdadalawang isip kong
Odette's POV Napaayos ako ng upo dahil sa narinig, “Wait, did I heard it right? You want me,” turo ko sa aking sarili, "...to seduce your father? And kill him?” “Hmm…” sagot niya habang tumatango pa.I scoffed at him, “Then, why not just kill him directly?”“Nah, I can't do that.”Napataas naman ang kilay ko sa kaniya, “Why?”“I think he already has a hint about my plan so he's tightening his own security and narrowing it with those who he only trusts. Even if I strike silently, he will know it came from me," seryoso niyang paliwanag. “Then, what's the difference if I do it?" “He is a womanizer, he will surely lower his guard on you," sagot niya sa akin. “My preparation is not done yet, and I need you to buy me some time. I need you to distract him from striking first.”“And what makes you think that he will not suspect me?” Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa, “That’s why I recruited the best con artist to work for me."Napaiwas ako ng tingin, hindi ko alam pero biglang nag-
Odette's POV“Wait, so you have a brother?” gulat ko pa ring tanong kay Nathan.“Hmm…” tumango naman siya. "He is older than me.”Hindi ko akalaing sa ganoong sitwasyon ko makikilala ang kapatid niya. Siya pa naman ang una kong nakita sa family ni Nathan. Given na naman siguro na hindi ko siya makikilala dahil wala naman silang family portrait dito sa mansion. Pero hindi ko pa rin matanggap na tinawag niya akong bata. In the first place, hindi naman kami close?Tinignan ko si Nathan, naalala kong tinatawag niya akong ‘baby’ simula pa lang nung una kaming nagkakilala gamit ang kaniyang malambing na boses."But you're different,” wala sa huwisyo kong sambit."What?” "Ahh—huh? What?” tanong ko pabalik sa kaniya.“You’re thinking out loud," sagot sa akin ni Nathan. Inangatan ko naman siya ng kilay, “Why do you care?" “You're acting a little weird today, you know," kinuha niya ang tasa sa harap niya at uminom dito.“Aish, just excuse my moods today. It's probably because I’ll get my pe
Odette's POV “Great job, as always," Master smiled as he held the jewelry box containing the ring. Maaga pa lang ay bumalik na ako rito sa mansion ni Master kasama si Thunder. Naramdaman ko ang titig sa akin ni Thunder kaya't sinalubong ko ito. Inangatan ko siya ng kilay ngunit agad din niyang iniwas ang tingin. Napailing na lang ako dahil sa inaakto niya. "If there's nothing left to talk about, then, allow me to take my leave, Master,” saad ni Thunder. “Ah, yeah. Both of you are dismissed.” Yumuko lang si Thunder bilang huling paalam bago umalis ng office ni Master. "I’ll go ahead, Master,” paalam ko rin at lumabas na. Sinundan ko si Thunder, sakto namang kababa niya lang ng hagdan at patungo sa main door. "Thunder!” tawag ko sa kaniya habang dali daling bumaba sa hagdan. Tumigil naman siya at hinintay ako hanggang sa makalapit sa kaniya. "Can we talk?” He crossed his arms, indicating that he doesn't want to have a conversation with me, “What?” I exhaled deeply be
Odette's POV“Are you okay?" Nathan asked as he checked me from head to toe.I nodded, “Yeah. I’m fine."Nawala ang atensyon ko kay Nathan ng pumasok ang mga tauhan ni Roman. Wala silang sinayang na segundo at sinimulan na nila ang pag-atake sa amin. Iniyuko ako ni Nathan at nagtago kami sa table nang kami ang unang puntiryahin ng mga ito. “Boss, Roman is escaping!" nilingon ko si Richard ng sumigaw ito.Ilang sandali pa ang nagtagal bago tuluyang matapos ang pagpapaputok nila at iniwan kami kasama ang kanilang amo. Ngayon ay kami na lamang tatlo ang naiwan. Tsk, cowards."Let's go,” saad ni Nathan at inalalayan akong tumayo, pagkatapos ay bumaling ito kay Richard. "Call our backups. Don't let Roman leave this building.”"Copy, boss.”Nang lumabas kami mula sa VIP room ay nagkakagulo na rin ang mga guests, lahat sila ay nagpapaunahan upang makalabas ng casino. Inilibot ko naman ang tingin ko upang hanapin si Roman, pero hindi ko na siya makita.“Let's find him," saad ko na tinanguan
Odette's POV“Master," bati ko sa kaniya pagpasok ko sa kaniyang office. Tumayo lang ako sa harap ng desk niya at hinintay na magsalita siya."Here,” abot niya sa isang black folder. Kinuha ko ito at binuksan upang tingnan ang profile ng next target ko.Roman Oakley. Owner of the Wildflower Bar an
Odette's POVI was trailing behind Nathan while entering the mansion. I still don't get why he would be mad.“Nathan," I softly called him. I followed him until we were outside his room. “Why are you ignoring me?" Huminga siya ng malalim bago humarap sa akin at sagutin ang aking tanong, “I’m not.
Odette's POVHindi ko nagugustuhan ang takbo ng laro. Malaki na ang lamang ni Roman kumpara kay Nathan. Hindi ko alam kung sinasadya ba ni Nathan na magpatalo lalo na't siya naman ang nag-suggest ng laro nila.“Looks like I’m winning this game," aroganteng sabi ni Roman. "The game isn't done yet,”
Odette's POVNandito ulit ako sa office ni Nathan, ngayon ay nagpaplano kami para sa gagawing operation mamayang gabi. Nasa harap namin ngayon ang blueprint ng casino ni Roman Oakley.“If we go through the main entrance, it's impossible for us to sneak in our weapons because Oakley's men are conduc

![Escaping from the OBSESSED MAFIA SON [MADRIGAL SERIES 2]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





