LOGINChapter 66
Ang Huling Proteksyon Third Person POV Tahimik. Kahit ang kaguluhan sa labas ng Roxwell Mansion ay parang lumayo. Parang ang buong mundo ay sumikip sa isang hallway lang. Sa pagitan ng tatlong tao. Si Tina. Si Rhylle. At si Veronica. “Genetic containment program…”Chapter 68 Ang North Tower Third Person POV “North Tower.” Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Rhylle ang mga salitang iyon habang hawak pa rin niya si Tina. Sa bawat segundo na lumilipas, mas lumalakas ang pressure sa paligid nila. Mga hakbang sa labas ng corridor. Mga radio static sa headset ng security. At ang mabigat na katahimikan sa pagitan ng dalawa. “Señorito…” Mahina ang boses ni Tina. “Kung pupunta po tayo doon…” “…baka hindi na tayo makabalik.” Nanatiling nakatingin si Rhylle sa harap. Ngunit hindi siya sumagot agad. Dahil sa unang pagkakataon… hindi siya ang mas may alam sa panganib. Kundi siya rin ang posibleng bahagi nito. --- Sa control room ng mansion… “Sir, all exits are
Chapter 67 Ang Sirang Alaala Third Person POV Tahimik ang safe corridor. Ngunit sa loob ni Tina… Parang may bumagsak na mundo na hindi na kayang ayusin ng katahimikan. Nakaupo siya sa sahig. Yakap ang sarili. Humihinga nang mabigat. “Hindi ko na alam…” Paulit-ulit. Parang dasal na wala nang sagot. “Señorito…” Mahina niyang tawag. “Kung hindi ako Tina…” “…pwede pa ba akong manatili dito?” --- Nakatayo si Rhylle sa harap niya. Hindi gumagalaw. Pero sa loob niya… Parang sumisigaw ang lahat. Dahil alam niyang kahit gaano niya gustong sagutin agad…
Chapter 66 Ang Huling Proteksyon Third Person POV Tahimik. Kahit ang kaguluhan sa labas ng Roxwell Mansion ay parang lumayo. Parang ang buong mundo ay sumikip sa isang hallway lang. Sa pagitan ng tatlong tao. Si Tina. Si Rhylle. At si Veronica. “Genetic containment program…” “Designed child asset…” Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Tina ang mga salitang iyon. Parang kutsilyong hindi humihinto sa paghiwa. “Hindi…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako ‘yan…” Ngunit sa pagkakataong ito… Hindi na galit ang boses niya. Kundi takot. Pagod. At pagkalito.
Chapter 65 Ang Pagtigil ng Oras Third Person POV Nakatayo si Tina sa gitna ng hallway. Sa harap niya… Si Veronica. Sa likuran niya… Ang kaguluhan. Sigawan. Putukan. At ang boses ni Rhylle na paulit-ulit na tumatawag sa pangalan niya. “TINA!!” Parang hinihila siya pabalik. Ngunit sa harap niya… May isa ring bagay na humihila. Ang katotohanan. “Celestine…” Mahinang tawag ni Veronica. “Lumapit ka.” Nanigas si Tina. Hindi siya gumagalaw. Parang ang katawan niya ay hindi na niya pag-aari. “Hindi…” Mahina niyang sagot. “Hindi ako Celestine…” Ngumiti si Veronica. “Talaga?” “Kung hindi ka siya…” “…bakit nanginginig ka?” Tahimik. Biglang sumakit ang ulo ni Tina. “Aray…” Napahawak siya sa sentido. At doon… Isang buong alaala ang bumagsak. --- FLASHBACK – NIGHT OF THE STORM Isang babae ang tumatakbo sa ulan. Hawak ang sanggol. “Hindi kayo pwedeng mahanap…” “Hindi…” Isang lalaki ang sumalubong. “Celestine!” “Bil
Chapter 64 Ang Pangalan na Hindi Na Maibabalik Third Person POV Tahimik. Kahit ang kaguluhan sa labas ng mansion ay tila sandaling nawala sa isip ni Tina. Dahil ang tunog na mas malakas kaysa putok, sigaw, at alarma… ay ang sarili niyang pangalan. Celestine Monteverde. Nakaupo siya sa sahig ng safe room. Nanginginig. “Hindi…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako ‘yan…” Ngunit sa pagkakataong ito… Wala nang pagtanggi na kasing lakas ng dati. Kasi sa bawat pag-iling niya… Mas malinaw ang mga imahe. Isang babae na umiiyak. Isang doktor na humahawak sa kanya. Isang lalaking nagsasabing “ililigtas ka namin.” At isang gabing maulan… na parang hindi kailanman nawala. Lumuhod si Rhylle sa harap niya. “Tina.” Mahina pero matatag ang boses niya. “Tingnan mo ako.” Hindi agad siya sumunod. “Señorito…” “Masakit po…” “Alam ko.” “Pero hindi ka pwedeng tumakas sa sarili mong alaala.” Sandaling natahimik si Tina. Dahan-dahan siyang tumingala. Namumula ang mga mata. “Bakit
Chapter 63 Ang Pagbabalik ng Pangalan Third Person POV “Celestine…” Paulit-ulit. Parang hindi na boses lang. Kundi isang susi na unti-unting bumubukas sa saradong bahagi ng isip ni Tina. Sa loob ng safe room… Nanginginig ang buong katawan niya. “Hindi…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako yan…” Ngunit sa bawat pag-ulit niya ng pagtanggi… Mas lumalalim ang mga alaalang pilit bumabalik. Isang kamay na humahawak sa kanya. Isang babaeng umiiyak. Isang lalaking nakasuot ng puting coat. At isang sigaw. “Ilayo niyo siya!” Napahawak si Tina sa ulo. “Aray…!” Parang pinipiga ang utak niya sa dami ng imahe. --- OUTSIDE – ROXWELL MANSION GROUNDS Nagkakagulo na. Mga ilaw ng security lights. Putukan ng warning shots. Sigawan ng guards. “East wing breached!” “Fall back!” Si Rhylle ay mabilis na kumikilos sa gitna ng kaguluhan. “Seal all secondary entrances!” “Do not let anyone reach the safe room!” “Yes, Sir!” Ngunit habang umiikot siya… Isang pangalan lang ang nasa i







