FAZER LOGIN
Thalia Salvador
Napaigtad ako nang hampasin ni Dad ang lamesa sa harap namin. Umalingawngaw sa buong kwarto ang ingay noon. Nasa opisina niya kami dito sa bahay. Nasa tabi niya si Tita Lumi, nakahawak sa balikat niya. Si Dad ay nakaupo sa swivel chair niya. Kinurot-kurot ko ang kamay ko para pigilan ang sarili kong umiyak. But with what’s happening in my life right now, ang tanging magagawa ko na lang ay umiyak. “’Yon ang gusto niya kaya ’yon ang mangyayari!” sigaw ni Dad. Matalim ang titig niya sa akin. I don’t see fatherly love in the way he looked at me. He’s just all rage. “Thalia, ipapakulong niya tayo kung hindi mo gagawin. Wala ka bang awa sa Dad mo?” pangungumbinsi ni Tita Lumi, my stepmother. Dad has a weak heart. Kung makukulong siya, puwedeng lumala ang sakit niya. Pero paano naman ako? I’ll be the collateral damage? Wala naman akong kasalanan pero ako ang magbabayad? “What about me? Rio’s very mad. Kung papapuntahin ninyo ako sa kanya, he will do anything to hurt me.” I tried to convince them. I want them to see the situation, to at least make them realize that this is not a good idea. “And what do you want, ha? Ang makulong kami? Kung hindi mo gagawin, lahat tayo ay mananagot! Huwag mong isipin na hindi ka kasama. Lahat tayo dito, Thalia!” sigaw ni Tita Lumi. “But this is just so unfair!” Dad scoffed at me. “That’s enough, Lumi,” marahan niyang baling kay Tita. Nag-init ang mata ko nang matapos tumingin ni Dad kay Tita sa marahang titig. Nang sa akin siya tumingin, it changed into dismay, anger, and irritation. “Ipinatawag kita dito para ipaalam sa iyo na maninilbihan ka kay Rio Velasco! Do whatever he wants you to do. Please him. Huwag kong malalaman na itutuloy niya ang demanda sa atin…hindi mo magugustuhan ang parusa ko!” he said with spite. Nanlumo ako. “Dad, how about my studies?” naluluha kong tanong. “At anong alam ko sa paninilbihan? I grew up having a maid.” Kumuyom ang kamay ni Dad sa sagot ko. “Enough! You will do as I say! Huwag mo nang problemahin ang pag-aaral mo! Aanhin mo ’yan kung makukulong ka?” I couldn’t help it. I laughed sarcastically. Tumungo ako para hindi makita ang panunubig ng mga mata ko. Kung takot pala silang makulong, bakit nila binangga si Rio Velasco? He’s known for being ruthless. And now they want me to pay for what they did? Nawala ang atensyon sa akin nina Dad at Tita Lumi nang bumukas ang pinto. Narinig kong pumasok si Ashley, ang anak ni Tita Lumi, my dad’s stepdaughter. “Mom, what’s happening?” tanong niya sa concerned na tono. “Nothing, darling. Your sister is being hardheaded again. Ang hirap pagsabihan,” ani Tita Lumi. Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Ashley. “Thalia, be considerate. Alam mong mahina ang puso ni Dad, ginagalit mo pa. When are you going to be a good daughter for once?” she said, disappointed. Umangat ang mata ko sa kanya. I looked at her pissed off. “Good daughter? Anong alam mo?” “Thalia!” banta ni Dad. Pero masyado na akong naiinis kay Ashley na hindi ko na pinansin ang banta. “Sige nga! If you’re being a good daughter, bakit hindi ikaw ang pumunta kay Rio at manilbihan sa kanya! You’re a good daughter, right? Gawin mo!” Hindi ko napaghandaan ang paglapit ni Tita Lumi. Bigla na lang siyang lumapit at bago pa ako makaiwas, naramdaman ko ang palad niya sa pisngi ko. Pagkatapos ng sampal, sandaling nawalan ako ng pandinig. Napatitig lang ako kay Ashley na umiiyak na ngayon. Yakap-yakap siya ni Tita Lumi. Tumayo si Dad at lumapit sa kanila. He hugged both of them, comforting them. I smiled bitterly as I watched them. I am the real daughter of my dad, but his love was for his stepdaughter. Imbes na ako ang yakapin dahil nasampal ako, sila pa ang niyayakap niya. I was the outsider in my own home. “Anong masama sa sinabi ko? I was just concerned, Dad. Bakit ako ang nagiging masama?” humahagulgol na sabi ni Ashley. “Masama na bang magsabi ngayon?” Matalim na titig ang ipinukol sa akin ni Dad. “Lumabas ka na at mag-ayos! Ihahatid ka ng driver sa bahay ni Rio. Make sure you please the man, Thalia, nang may pakinabang ka man lang dito!” Lumabas ako ng opisina dahil masakit silang pagmasdan. Dad loves his second wife and his stepdaughter more than his own daughter. More than me. Mabibigat ang hakbang ko papunta sa kwarto ko, pero hindi ko inasahan ang nadatnan ko. Nakahanda na ang mga gamit ko sa mga maleta. Mabilis kong tinungo ang cabinet ko at binuksan iyon. Umawang ang labi ko ng makitang wala ni isang laman non. It was empty. Nanlumo ako. Determinado talaga silang manilbihan ako sa lalaking iyon? Ni isang damit, wala silang itinira? Unti-unti akong umatras hanggang sa matisod ako sa kama at napaupo roon. Hindi na sila natatakot dahil ako ang ipapain nila kay Rio. Pero ako, unti-unti nang natatakot para sa sarili ko. The scandal they did affected Rio Velasco in the worst possible way. Dad and Tita made a statement that ruined the reputation of his company. Maraming nag-boycott ng kumpanya niya. That alone made him furious. Pero dahil din sa iskandalo, nagpakasal ang fiancée niya sa ibang lalaki at nag-merge ang kumpanyang iyon sa dapat sana ay ka-merge ng kumpanya ni Rio through their marriage. I just know that the moment I enter his territory, I am as good as dead. Ako ang aako ng galit at karahasan niya. Nanginginig ang mga kamay ko habang unti-unting nagsi-sink in ang realidad. I have dreams I badly want to achieve. Mukhang hindi ko na iyon makakamit dahil sa ginawa nina Dad. Nanlalamig ang katawan ko nang marahas na bumukas ang pinto. Iritadong pumasok si Dad. “Ano pang inuupo-upo mo diyan? Pinapasundo ka na ni Rio!” mariin niyang sabi. “Huwag mong hahayaan na ituloy niya ang kaso. Malilintikan ka sa akin!” I suddenly find it hard to breathe. Wala akong nagawa nang may pumasok na mga tauhan at sinimulan nilang hakutin ang mga gamit ko. “Umalis ka na. Ashley wants to extend her room. This will be her room,” ani Dad habang tinitignan kung paano tatanggalin ang pader para mas lumuwag ang kwarto ng stepdaughter niya. …Late akong nakatulog kagabi. Naalala ko na habang kumakain, panay ang banta sa akin ni Rio kaya halos hindi ko na nangunguya ang pagkain sa takot.He was being ruthless while I was eating. Mang Dante was so powerless in his presence. Wala siyang magawa para tulungan ako. Nakikinig lang siya sa amin.Tapos pagbalik ko sa kwarto ko, punong-puno ng damit ang kama ko kaya hindi ko alam kung paano matutulog.I cried myself to sleep. The mattress for my bed is hard. Ibang-iba sa kama ko sa bahay. Hindi ako sanay. Ang gulo-gulo pa.Hindi ko alam kung anong oras ako dinalaw ng tulog. Tingin ko wala akong itinulog tapos ngayon may marahas nang kumakatok sa pintuan ng kwarto ko.“Gising na! May trabaho ka pa! Ayaw ni Sir ng nala-late!”Mararahas ulit na katok ang sumunod matapos ng sinabi niya. Ang sakit ng katawan ko, ang sakit ng ulo ko, ang maga ng mata ko.I am a mess.“Gising na!” It was now said in a scream.“Gising na po ako,” sagot ko, unti-unting nababahala sa nangyayari ulit.“Bilisan
Nakita ako ng mga kasambahay nang pumasok ako sa loob ng kusina. Nakita nila na may sugat ako sa tuhod. Pero hindi nila ako tinulungan.“Sige, tulungan mo,” banta ng isang kasambahay sa babaeng lalapit sana sa akin. “Kung si sir ang may gawa niyan, baka madamay ka sa galit niya. Alam mo naman kung paano siya nagwala noong siraan ng pamilya niya ang kumpanya ni Sir.”Tahimik kong ibinaba ang tray. Wala nang lumapit sa akin. Yong babae na lalapit sana, nag-iwas nalang ng tingin.“Saan po ba may first aid kit dito?” tanong ko sa kanila.Nagsi-ilingan lang sila. Walang nangahas na tumingin sa akin. And I badly wanted help from anyone.Lumapit ako sa sink at saka hinugasan ang sugat ko. Natanggal ko na kanina ang tumusok doon. I just needed something that would make the blood stop.Nagsimulang mag-usap-usap ang mga kasambahay na parang wala lang ako sa paligid nila.Sinubukan kong kunin ang pansin noong babae kanina na gustong tumulong, pero hindi na niya ako tinignan. Nahihiya naman akong
Medyo natagalan ako dahil nagpalit ako ng damit. Kaya lang, ang laman ng isang maleta na naisalaba ko sa ulan ay puro sleepwear. Not even a pajama, but silk nightgowns.I am so into that sleepwear na halos lahat ng pantulog ko ay ganoon. Wala akong ibang maipapalit. I have a long-sleeved nightgown, pero dahil nagmamadali ako, kung ano ang nasa unahan ng maleta ang kinuha ko.Napili ko ang puting satin slip dress. The neckline is trimmed with fine lace. Ang haba ay hanggang hita ko lang.I don't feel like wearing it, kaso wala na akong oras. Kinuha ko ang sheer lace robe ko na may floral patterns at saka tinabunan ang sleepwear na suot ko.Dali-dali akong lumabas para pumunta sa kwarto ni Mr. Velasco. My hair was damp from the rain.Nang dumating ako sa landing sa taas, nakaramdam na naman ako ng hingal. May hagdanan kami pero hindi kagaya dito na masyadong mataas.Dali-dali akong pumunta sa pinakadulo at saka kumatok nang ilang beses. I then entered the office.Bumungad sa akin ang ba
That door to the last row isn't his room. It was his office. Nanginginig ako nang lumabas ako sa opisina niya.Everything inside me was in chaos. Kinakapos na ako ng hininga. Then a vase came flying toward me. He stared at me like he wanted me dead. He raised his voice at me while I could barely breathe.Kaya nanginginig ako habang naglalakad pababa. I was so shocked I couldn't process everything.I just know he wanted food. I needed to get him food!Oo, pagkain. Kung hindi, baka mas malala pa ang gawin niya.Sa panginginig ng tuhod ko, mas lalo lang akong natatagalan. At hindi ako pwedeng magtagal. Baka magalit pa siya lalo.Pagdating ko sa kusina, malalalim ang paghinga ko.“Excuse me. Pagkain po ni Mr. Velasco? Kailangan kong dalhin sa kanya,” I said desperately to the first house help I saw.Nakita niya sigurong parang iiyak na ako kaya wala siyang nagawa kundi ang ituro sa akin kung nasaan ang nakahandang pagkain ni Mr. Velasco.Pagkakuha ko noon ay wala na akong sinayang na oras
Nanlalamig akong bumababa ng hagdanan namin. Naabutan ko si Tita Lumi at Ashley sa baba. Nakatingala sila sa portrait ni Mommy sa sala. “Mom, you should change this portrait,” ani Ashley. Kita kong tumango si Tita Lumi. “That’s my mother’s portrait. Wala iyang ginagawa sa inyo!” I said bitterly. Napalingon silang dalawa sa akin. Walang bakas na makikita kay Ashley na umiyak siya. Tita Lumi smiled at me sadly, na para bang hindi niya ako sinampal kanina. “Thalia, it’s for your Dad’s sake. Nalulungkot lang siya kapag nakikita niya ito. Your mother’s dead. Wala na siyang magagawa. Mas mabuting palitan ko na lang ito ng portrait ko,” ani Tita Lumi. “We were just concerned about Dad’s health,” dagdag ni Ashley. I looked at them hatefully. “Really? O gusto niyo lang kunin ang lahat ng nandito sa bahay?” Mahinang tumawa si Tita Lumi. “That’s just how you see it kasi malungkot ka ngayon. But Thalia, we were really just concerned about your Dad.” The manipulation reeked from them, a
Thalia Salvador Napaigtad ako nang hampasin ni Dad ang lamesa sa harap namin. Umalingawngaw sa buong kwarto ang ingay noon. Nasa opisina niya kami dito sa bahay. Nasa tabi niya si Tita Lumi, nakahawak sa balikat niya. Si Dad ay nakaupo sa swivel chair niya. Kinurot-kurot ko ang kamay ko para pigilan ang sarili kong umiyak. But with what’s happening in my life right now, ang tanging magagawa ko na lang ay umiyak. “’Yon ang gusto niya kaya ’yon ang mangyayari!” sigaw ni Dad. Matalim ang titig niya sa akin. I don’t see fatherly love in the way he looked at me. He’s just all rage. “Thalia, ipapakulong niya tayo kung hindi mo gagawin. Wala ka bang awa sa Dad mo?” pangungumbinsi ni Tita Lumi, my stepmother. Dad has a weak heart. Kung makukulong siya, puwedeng lumala ang sakit niya. Pero paano naman ako? I’ll be the collateral damage? Wala naman akong kasalanan pero ako ang magbabayad? “What about me? Rio’s very mad. Kung papapuntahin ninyo ako sa kanya, he will do anything to hu







