LOGIN
Thalia Salvador
Napaigtad ako nang hampasin ni Dad ang lamesa sa harap namin. Umalingawngaw sa buong kwarto ang ingay noon. Nasa opisina niya kami dito sa bahay. Nasa tabi niya si Tita Lumi, nakahawak sa balikat niya. Si Dad ay nakaupo sa swivel chair niya. Kinurot-kurot ko ang kamay ko para pigilan ang sarili kong umiyak. But with what’s happening in my life right now, ang tanging magagawa ko na lang ay umiyak. “’Yon ang gusto niya kaya ’yon ang mangyayari!” sigaw ni Dad. Matalim ang titig niya sa akin. I don’t see fatherly love in the way he looked at me. He’s just all rage. “Thalia, ipapakulong niya tayo kung hindi mo gagawin. Wala ka bang awa sa Dad mo?” pangungumbinsi ni Tita Lumi, my stepmother. Dad has a weak heart. Kung makukulong siya, puwedeng lumala ang sakit niya. Pero paano naman ako? I’ll be the collateral damage? Wala naman akong kasalanan pero ako ang magbabayad? “What about me? Rio’s very mad. Kung papapuntahin ninyo ako sa kanya, he will do anything to hurt me.” I tried to convince them. I want them to see the situation, to at least make them realize that this is not a good idea. “And what do you want, ha? Ang makulong kami? Kung hindi mo gagawin, lahat tayo ay mananagot! Huwag mong isipin na hindi ka kasama. Lahat tayo dito, Thalia!” sigaw ni Tita Lumi. “But this is just so unfair!” Dad scoffed at me. “That’s enough, Lumi,” marahan niyang baling kay Tita. Nag-init ang mata ko nang matapos tumingin ni Dad kay Tita sa marahang titig. Nang sa akin siya tumingin, it changed into dismay, anger, and irritation. “Ipinatawag kita dito para ipaalam sa iyo na maninilbihan ka kay Rio Velasco! Do whatever he wants you to do. Please him. Huwag kong malalaman na itutuloy niya ang demanda sa atin…hindi mo magugustuhan ang parusa ko!” he said with spite. Nanlumo ako. “Dad, how about my studies?” naluluha kong tanong. “At anong alam ko sa paninilbihan? I grew up having a maid.” Kumuyom ang kamay ni Dad sa sagot ko. “Enough! You will do as I say! Huwag mo nang problemahin ang pag-aaral mo! Aanhin mo ’yan kung makukulong ka?” I couldn’t help it. I laughed sarcastically. Tumungo ako para hindi makita ang panunubig ng mga mata ko. Kung takot pala silang makulong, bakit nila binangga si Rio Velasco? He’s known for being ruthless. And now they want me to pay for what they did? Nawala ang atensyon sa akin nina Dad at Tita Lumi nang bumukas ang pinto. Narinig kong pumasok si Ashley, ang anak ni Tita Lumi, my dad’s stepdaughter. “Mom, what’s happening?” tanong niya sa concerned na tono. “Nothing, darling. Your sister is being hardheaded again. Ang hirap pagsabihan,” ani Tita Lumi. Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Ashley. “Thalia, be considerate. Alam mong mahina ang puso ni Dad, ginagalit mo pa. When are you going to be a good daughter for once?” she said, disappointed. Umangat ang mata ko sa kanya. I looked at her pissed off. “Good daughter? Anong alam mo?” “Thalia!” banta ni Dad. Pero masyado na akong naiinis kay Ashley na hindi ko na pinansin ang banta. “Sige nga! If you’re being a good daughter, bakit hindi ikaw ang pumunta kay Rio at manilbihan sa kanya! You’re a good daughter, right? Gawin mo!” Hindi ko napaghandaan ang paglapit ni Tita Lumi. Bigla na lang siyang lumapit at bago pa ako makaiwas, naramdaman ko ang palad niya sa pisngi ko. Pagkatapos ng sampal, sandaling nawalan ako ng pandinig. Napatitig lang ako kay Ashley na umiiyak na ngayon. Yakap-yakap siya ni Tita Lumi. Tumayo si Dad at lumapit sa kanila. He hugged both of them, comforting them. I smiled bitterly as I watched them. I am the real daughter of my dad, but his love was for his stepdaughter. Imbes na ako ang yakapin dahil nasampal ako, sila pa ang niyayakap niya. I was the outsider in my own home. “Anong masama sa sinabi ko? I was just concerned, Dad. Bakit ako ang nagiging masama?” humahagulgol na sabi ni Ashley. “Masama na bang magsabi ngayon?” Matalim na titig ang ipinukol sa akin ni Dad. “Lumabas ka na at mag-ayos! Ihahatid ka ng driver sa bahay ni Rio. Make sure you please the man, Thalia, nang may pakinabang ka man lang dito!” Lumabas ako ng opisina dahil masakit silang pagmasdan. Dad loves his second wife and his stepdaughter more than his own daughter. More than me. Mabibigat ang hakbang ko papunta sa kwarto ko, pero hindi ko inasahan ang nadatnan ko. Nakahanda na ang mga gamit ko sa mga maleta. Mabilis kong tinungo ang cabinet ko at binuksan iyon. Umawang ang labi ko ng makitang wala ni isang laman non. It was empty. Nanlumo ako. Determinado talaga silang manilbihan ako sa lalaking iyon? Ni isang damit, wala silang itinira? Unti-unti akong umatras hanggang sa matisod ako sa kama at napaupo roon. Hindi na sila natatakot dahil ako ang ipapain nila kay Rio. Pero ako, unti-unti nang natatakot para sa sarili ko. The scandal they did affected Rio Velasco in the worst possible way. Dad and Tita made a statement that ruined the reputation of his company. Maraming nag-boycott ng kumpanya niya. That alone made him furious. Pero dahil din sa iskandalo, nagpakasal ang fiancée niya sa ibang lalaki at nag-merge ang kumpanyang iyon sa dapat sana ay ka-merge ng kumpanya ni Rio through their marriage. I just know that the moment I enter his territory, I am as good as dead. Ako ang aako ng galit at karahasan niya. Nanginginig ang mga kamay ko habang unti-unting nagsi-sink in ang realidad. I have dreams I badly want to achieve. Mukhang hindi ko na iyon makakamit dahil sa ginawa nina Dad. Nanlalamig ang katawan ko nang marahas na bumukas ang pinto. Iritadong pumasok si Dad. “Ano pang inuupo-upo mo diyan? Pinapasundo ka na ni Rio!” mariin niyang sabi. “Huwag mong hahayaan na ituloy niya ang kaso. Malilintikan ka sa akin!” I suddenly find it hard to breathe. Wala akong nagawa nang may pumasok na mga tauhan at sinimulan nilang hakutin ang mga gamit ko. “Umalis ka na. Ashley wants to extend her room. This will be her room,” ani Dad habang tinitignan kung paano tatanggalin ang pader para mas lumuwag ang kwarto ng stepdaughter niya. …Nagsimula siyang manginig habang yakap niya ako kaya niyakap ko siya pabalik. Doon ko napagtanto na pawis na pawis siya.“Zio, hindi ako aalis,” bulong ko ulit kasi mas hinihigpitan pa niya lalo ang yakap niya. And it's starting to get uncomfortable.Marahan kong tinapik-tapik ang likod niya para pakalmahin siya. Mabuti na lang at kalaunan, nararamdaman kong nawawala ang paninigas ng katawan niya.Kinalas ko ang pagkakayakap niya sa akin nang kumalma siya. Tiningnan ko siya sa mata. Pagod ang mga mata niya pero nang pumikit siya nang mariin, pagdilat niya, kalmado na siya.“What happened? Bakit ka nagwala?” marahan kong tanong. “Nasa banyo lang ako, nag-aayos.”“I just thought you left,” pagod niyang sabi.“Hindi ako aalis,” ulit ko. I want him to feel assured. Kumalma na siya pero hindi pa rin siya tuluyang naniniwala na hindi nga ako aalis. He still looked so bothered.“Halika. Gamutin ko yang sugat mo.”Hinawakan ko ang braso niya at saka siya iginaya sa sink. Nagdudugo pa ang suga
Ang tagal naming tahimik matapos ng mga nalaman namin. Ibang iba ang nasa isip ko sa mga inamin niya. Kinailangan kong i-process 'yon dahil nagugulat ako. At siguro gano'n din si Zio dahil ang tahimik niya.“Let's go back. You need to rest,” aya ni Zio nang makita niyang humikab ako. “Okay.”Tama nga ako. Napalayo nga ang lakad ko. Inabot kami ng dalawampung minuto bago kami dumating. Siya na ang nagbukas ng bahay at iginaya ako sa loob.Pagpasok ko, nanibago ako ngayon na kasama ko na ulit si Zio. Sa isang linggo kong pananatili dito, unti-unti kong tinatanggap sa sarili ko na hindi na kami magkakasama dito, now it's happening.Dumiretso siya sa refrigerator at kumuha ng maiinom doon. Nagsalin siya sa isang baso at saka ako binigyan ng maiinom din.“You should rest. You've been crying,” marahan niyang sabi. Itinaas niya ang isang kamay niya at may pinunas sa pisngi ko.I bit my lower lips. I missed being this near him that it made my heart hurt and feel happy at the same time.Kinuh
“I didn't know who took that picture. Nagpa-imbestiga ako pero hanggang ngayon wala pa rin. It was a hopeless case. And you know what makes it p-painful?” tanong ko sa basag na boses. Sunod-sunod na ang hikbi ko. “H-Hindi alam ni Maxwell. I couldn't tell him. I don't want to let him know. I don't know how I would face him if he gets to know we have those horrible pictures. Kaya ko pa siyang harapin kung hindi niya alam.”Nanlalabo ang paningin ko kaya pinunasan ko ang luha ko.“I don't want to see him, but I have no one when you left me. Sina Tita Maxine na lang ang pwede ko pang asahan. I was hoping you would come back eventually. But you didn't.”Zio could only stare at me. He looked so lost.“U-Until I started to hate being touched. Kasi masyado ka sigurong nandiri sa akin para hindi na magpakita. It's not even my fault. I was a victim. And no one knows. I was struggling alone. Minsan hindi ako makalabas! Kasi lahat ng tinitingnan kong lalaki, parang alam nila ang tungkol sa pictur
Louiella GalvezIt's been a week since the last time I ran away. Hindi ko na alam kung ano na ang nangyayari sa bahay. Nong umalis ako, pinatay ko ang cellphone ko at saka bumiyahe ng Manila kahit gabing-gabi na.Ni hindi rin sa penthouse ang tungo ko. Sa una, gusto kong magpakalayo-layo, iyong walang makakahanap sa akin. Kaso wala akong alam na lugar. I might get hurt if I went to a place I didn't know.Kalaunan, naisip ko ang tambayan ni Zio. Walang may alam sa lugar na iyon kundi kami lang. And in this case, he doesn't really care about me, kaya hindi ako mahahanap. Kaya doon ang naging tungo ko. After buying food that could last me long, doon na ako dumiretso. Gabi akong umalis ng Batangas, halos umaga na nang dumating ako sa pintuan ng maliit na bahay.I felt so exhausted na for the first time, hindi ko na-appreciate kung gaano kaganda ang lugar. Pagpasok ko sa loob, deretsong kama na ako at agad na nakatulog.For my first two days, nanatili lang ako sa loob. Natatakot akong lum
Zio VelascoI let out a lazy sigh when Skye led me out of the ballroom. Nang huminto kami, nagsimula siyang umiyak. She stared at me expectantly.“I told you already. You will only hurt yourself if you expect anything from me, Skye.” Tuluyang bumagsak ang mga luhang pinipigilan niya kanina pa.“You're so unfair,” she whispered. Lumapit siya sa akin at saka ako niyakap. I let her. That was the least I could do.Sunod-sunod siyang humikbi.“T-Total ay pumayag ka nang magpakasal sa akin, why don’t you start giving me a chance? Fall for me, Zio. I know you still like someone, but I heard she is also getting married.”I barely hear what she said. Nasa iba ang attention ko. May narinig akong papalapit sa amin kaya hindi ko maituon ang tingin ko kay Skye.But I didn't expect Ella to show up!My body stiffened when I saw the tears in her eyes. A part of me wanted her to see this, for her to finally understand that there was no hope left for us. But seeing her hurt instead of angry fucking to
Masyado kong dinamdam ang nangyari. Noong ihatid ako ni Zio at sa labas na nag-break down, kung hindi pa ako dinaluhan ni Ate Matilda, hindi ko pa magagawang pumasok sa loob. Hindi na ako nakakain sa araw na ’yon. Wala akong pinapapasok sa kwarto ko at nagkulong ng dalawang araw. Lalabas lang kapag gutom na gutom na ako. Hindi na bumalik ang mood ko. Parang araw-araw na akong malungkot dahil sa nangyari. “Ella, sige na, hija. Babaan mo na ang Tita Maxine mo,” ani Ate Matilda sa akin. Nakadapa ako sa kama ko at walang lakas para bumangon. My head hurts. Wala na akong magandang tulog. Kahit anong pilit ko, sa dami ng pumapasok sa isip ko, hindi na ako nakakatulog. I dreaded the day I’d get to know Zio married Skye. Hindi ko ata kakayanin ’yon. “Pakisabi po na tulog ako,” walang buhay kong sagot kay Ate Matilda. “Kanina pa siya nasa baba. Baka may importanteng sasabihin.” Mas niyakap ko lalo ang unan ko at saka pumikit nang mariin. Kahit anong sabihin ko, hindi ako nilulubayan nii







