Mag-log inHindi ko alam kung bakit pinipilit ni Veronica si Savvy na lapitan nila si Zio kahit hesitant si Savvy. Something's telling me na baka may gusto siya kay Zio?“Look, if we walk towards them, people will see us. They are not just ordinary people but socialites. Their opinions have weight in society,” mariing sabi ni Savvy. “Kung tayo ang lalapit kina Zio, they will think we're kind of desperate for them.”Natahimik si Veronica at saka tumingin sa paligid. Marami ring tumitingin sa table nina Zio pero hindi nga naman sila lumalapit.Napatingin ako sa cellphone ko nang maramdaman kong may natanggap akong text.Dictador:I want my coffee.I looked at Zio, and he was looking at his phone. Hindi siya nakikinig sa mga kasama niya.Ako:Kita mong nasa restaurant ako?Agad-agad siyang nag-reply.Dictador:I didn't say you should make one here. I will wait for you in my villa. We have a deal, Ella.Such a dictator!Nawala ang mata ko sa cellphone ko nang biglang excited na suminghap si Alice.“
Nakahinga ako nang malalim nang pumasok ulit sa kwarto si Zio. Bumaba ang tingin ko sa ibinigay niyang t-shirt at sweatpants sa akin. They will probably look so big on me.Nang mawala ang tension na naidulot ni Zio, doon pa lang ako tumayo para mag-half bath na rin. Nagmamatigas pa ako, e doon lang pala gagaan ang pakiramdam ko.After taking a bath and changing into his clothes, I felt so relaxed that the moment I lay down on the sofa, mabilis akong nakatulog.Nagtuloy-tuloy iyon hanggang sa nagising ako kinabukasan. May unan na ako at may kumot. Ni hindi ko na naramdaman kung kailan niya ako kinumutan.Nag-unat ako at saka tumayo. Hinawi ko ang kurtina sa floor-to-ceiling window at kitang tumataas na ang araw.I let out a deep sigh.Kailangan ko ang cellphone ko para ma-contact si Savvy. Marami pa naman siyang utos kapag ganitong umaga.Kaya dahan-dahan akong naglakad papunta sa kwarto ni Zio. Marahan akong kumatok pero nang pihitin ko ang doorknob, hindi iyon naka-lock.Suminghap ak
Hindi ko alam kung magandang idea ang pagpayag ko sa gusto ni Zio. Ang tanging naiisip ko lang ay ang puwedeng mangyari sa akin. Huli na nang maisip ko na dahil pumayag ako, makakasama ko siya kapag may ipapagawa siya sa akin!Umiling ako at saka malalim na huminga. At least being with him is not bad kumpara kung ipahiya ako nina Veronica. Kumagat ako sa bread na hawak ko at saka uminom ng lumalamig kong chocolate.Alas dos na. Hindi ko alam kung malapit na kami o hindi.Ngumunguya ako nang mapabaling ako kay Zio. Kanina pa siya nagmamaneho at ako lang ang kumakain ng bread na binili niya. Ngayon pa ako nahiya nang makita kong tumingin siya sa akin habang sarap na sarap ako sa bread.“Gusto mo?” turo ko sa natitirang bread.“Give me,” he said.Hindi niya ginalaw ang kamay niya. Nagdadalawang-isip ako kung susubuan ko ba siya.He looked at me. Nang wala akong ginagawa, he started to frown.Umawang ang labi ko. He wanted to be fed? Kinuha ko ang bread at saka inilapit sa kanya habang
Siguro may rason lang siya kung bakit sa malayong route siya dumaan. Maybe to shake off what he was feeling earlier. Kasi galit siya kanina bago ako nakatulog. I could feel it. It radiated through him.Ngayon na gising ako, mukhang kumalma na siya. Hindi na siya mukhang mambubugbog sa higpit ng hawak niya kanina sa manibela.“Hindi ko pala alam kung saan ka pupunta,” mahina kong sabi na bumasag sa katahimikan sa pagitan namin.Lumingon siya sa akin ng ilang segundo bago ibinalik ang mata sa kalsada.“I also received an invitation to the resort's opening,” he answered lazily.Natigilan ako. I didn't expect that. But then again, high-end resort nga naman iyon. Someone like him is surely expected at the opening.I bit my lower lip. Hindi ko alam kung bakit una kong naisip na magkikita sila ni Savvy sa resort.Nagsisimula akong makaramdam ng bitterness when a sudden thought struck me.Paano kung malaman ni Savvy na kasama ko si Zio? How would I explain to her that I called him, of all peo
Hindi tumigil ang lalaki sa pagsipa at pagkatok sa pintuan. Mas lalo pa siyang naging aggressive dahil sa inis na hindi niya mabuksan ang pintuan.“Buksan mo 'to! May magbabanyo!” sigaw niya. “Ano ba!”Pumikit ako nang mariin.“Don't even think about it,” rinig kong sabi ni Zio sa linya. “I'll get there in ten minutes.”Tumango ako kahit hindi naman niya ako nakikita.“Faster,” mahina kong sabi bago ko napigilan ang sarili ko.Every passing minute felt like an hour, lalo na't nagiging aggressive pa ang lalaki sa labas. Natatakot ako na baka hindi pa umabot ng ten minutes ay masira na niya ang pintuan.Suminghap ako nang umuga ang pintuan sa lakas ng sipa niya. Umalingawngaw ang malakas na kalabog sa loob ng restroom.“Zio,” nanginginig kong tawag.I heard him groan.Tumayo ako at lumayo sa pintuan. Sunod-sunod na ang malalakas niyang sipa. Tingin ko, ilang sipa na lang niya ay masisira na niya ang lock ng pintuan.Nanlalamig akong pumasok sa pinakahuling cubicle at doon nagkulong. Hin
Hindi bumaling si Veronica sa akin at nakatingin lang sa monitor ng gas station. Pero nakita ko siyang tumango.I take that as a yes.Dali-dali akong naglakad papunta sa restroom ng gas station. Akala ko naroon sina Savvy dahil wala sila sa kotse, pero walang tao sa restroom.And I couldn't hold it anymore. Pumasok ako sa isang cubicle at mabilis na umihi. I felt so relieved after hours of holding it in.Mabilis kong hinugasan ang kamay ko matapos kong umihi at agad na lumabas.Kaya lang, paglabas ko, wala na roon ang kotse.The silence welcomed me. Kung wala ang gas station, masyadong madilim ang lugar.Kumakalabog ang dibdib ko habang naglalakad sa labas ng gas station. Iniisip ko na baka hinihintay nila ako sa malapit.Hindi naman ako nagtagal. Iyon na siguro ang pinakabilis kong ginawang pag-ihi.Kaya lang, tinanaw ko ang kabuuan ng lugar. It was a secluded area with only a few establishments. Ang bukas lang ay itong gas station. Hindi ko pa makita iyong lalaking kausap ni Veronic
Nang dumating kami sa kotse at nang patunugin niya iyon, mabilis akong sumakay sa loob.Kalmado lang siyang umikot at saka sumakay sa kotse. Matapos niyang maisabit ang seatbelt niya ay mabilis din kaming umalis sa mall.I don't understand myself. I'm getting annoyed again. Kaya kunwari akong busy
I felt like I had been sleeping for a long time now. Kusa na lang bumukas ang mata ko dahil pagod na akong matulog. Nakabalot sa akin ang kumot ko. Kita ko sa kurtina ng kwarto na mataas na ang sikat ng araw.Umikot ako para tingnan kung nasa tabi ko pa si Rio pero wala na siya. Mag-isa na lang ako
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j







