Share

บทที่ 87

Author: Storytellers
last update Petsa ng paglalathala: 2024-12-01 16:24:52
“เฮ้อ...” ผมถอนหายใจให้กับคำถามพลางรัดเข็มขัดนิรภัยให้ตัวเอง ขณะที่ฟูจิขับรถออกไปจากคอนโดฯ

“นี่ๆ จ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 100

    “อ๊ะ!” มันกระตุกหงึกทักทาย จนผมเผลอพลั้งปากส่งเสียงตกใจออกมา “อยากกินหรือเปล่าครับ หืม?” คำถามธรรมดาแต่แฝงไปด้วยความทะลึ่งทะเล้น ทำให้ผมเม้มปากแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะมองสบตากับเขา เลยได้แต่จดจ้องอยู่ที่มือของเราสองคนที่ยังคงวางไว้ตำแหน่งเดิม…ไอ้นี่น่ะสิของเขามันเริ่มแข็งตัวและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ดูท

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 99

    “จะอายอะไรกันล่ะคุณโย หืม? ทำอย่างกับว่าผมไม่เคยเห็นร่างกายส่วนนั้นของคุณอย่างนั้นแหละ” คราวนี้ผมเบิกตากว้างกว่าเก่า ใบหน้าเห่อร้อนเพราะความอาย ทำไมต้องพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ง่ายๆ โดยที่ไม่รู้สึกกระดากปากเลยสักนิดนะ “นะ นั่นมันเหมือนกันที่ไหนเล่า! มันคนละบริบทกันเลยนะ!!” ผมพูดด้วยเสียงไม่พอใจ เพ

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 98

    “หื่นนนนน” ผมพูดยานคางเพราะตาเริ่มจะปิดอีกรอบ ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ได้ยินแค่เสียงสวบสาบก่อนที่ร่างอ่อนปวกเปียกไร้แรงของผมจะลอยวืดขึ้นจากเตียง จากที่ง่วงๆ ผมตาเบิกโพลงขึ้นทันที “ทำอะไรเนี่ย วางผมลงนะ” ผมถามเสียงตื่นพลางมองอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้ใจ ไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนนักหนา ถึงได้ฮึกเหิมแข็

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 97

    ในวันที่ฝนตกพรำๆ ในวันที่ตื่นมาในตอนเช้าแล้วพบว่าสายฝนกำลังกระหน่ำเทลงมาอย่างหนักหน่วงแบบนี้ สำหรับคนส่วนมากแล้ว ถ้าต้องออกไปทำงานมันคงเป็นอะไรที่แย่สุดๆ เพราะไหนจะสภาพอากาศที่ชื้นขึ้นจนอบอ้าว ไหนจะเสี่ยงต่อการโดนฝนแล้วเจ็บป่วยอีก แต่…แต่สำหรับผมแล้ว ผมไม่ห่วงเรื่องนั้นหรอกครับ เพราะเรื่องที่ผม

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 96

    “อาหารรสชาติเป็นยังไงบ้างครับทุกคน สเต็กเหนียวไปหรือว่าสุกเกินไปหรือเปล่า” ผมถามอย่างลุ้นๆ เมื่อทุกคนหั่นสเต็กชิมกันคนละคำ “อร่อยมากครับที่รัก” คำชมของคุณกฤษณ์ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ เพราะคนอย่างเขาผมทำอะไรให้ทานเขาก็บอกว่าอร่อยหมด ไม่ว่ารสชาติมันจะเป็นยังไง “อีโย นี่มึงกล้าสาบานไหมว่าทั

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 95

    ผมนี่ถึงกับอึ้งเลยทีเดียว จากตอนแรกที่เจอกัน ก็เป็นเขานั่นแหละที่เอาสเปรย์ฆ่าเชื้อมาฉีดใส่หน้าผมอะ ทำอย่างกับว่าผมเป็นตัวเชื้อโชคงั้นอะ แล้วดูตอนนี้สิเขาไม่แม้แต่จะล้างมือบ่อยๆ ด้วยเจลแอลกอฮอล์ซะด้วยซ้ำ “คุณโย ผมมาแล้ว” ผมที่กำลังเหม่อ สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่คุณกฤษณ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ พอเห็นผมทำหน

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 20

    “อึก…” เสียดและแน่นแม้จะมีเจลช่วย “ผ่อนคลายหน่อยคุณโย” อ่า ผ่อนคลาย ผมพยักหน้าทำตามที่อีกฝ่ายบอก สูดหายใจเข้าลึกๆ ตามองเบื้องล่างไม่กะพริบ มองไม่เห็นหรอกว่านิ้วมันเข้าไปแบบไหน แต่สัมผัสได้ว่ามันค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปช้าๆ เพราะคนทำใจดีมากพอ ไม่ได้รีบเร่งสอดส่งจนผมรู้สึกเจ็บและฝืดเคือง “อ๊า” ไม่นาน

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 12

    “ครับ ของผมมีไม่เยอะเท่าไหร่ ตอนนี้ให้ฟูจิเอาไปไว้ที่รถแล้วครับ” เขาพยักหน้าขึ้นลงแล้วมองผมนิ่งๆ มองด้วยสายตาที่ผมอ่านมันไม่ออก และถึงแม้ว่าจะอ่านมันไม่ออก แต่มันก็ทำให้ผมใจสั่นได้อยู่ดี “งะ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ไม่อยากไปเลยว่ะ พอกลับมาแล้วผมก็ไม่อยากออกไปจากห้องนี้เลยจริงๆ ผมคิดถึงบ้านที่ไ

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 11

    “หา? ดะ เดี๋ยวก่อนสิคุณ…กฤษณ์” ตู๊ดๆๆๆ ห่าเอ้ย ยังพูดไม่ทันจบเลย “เขาว่าไงบ้างอีโย อย่าเอาแต่อึ้ง รีบๆ เล่า” นี่ก็จะให้กูเล่าอย่างเดียวเลย “เขาบอกว่า ไม่เกินครึ่งชั่วโมงให้ไปเจอกันที่คอนโดฯ” “เจอกันที่คอนโดฯ เก่ามึงอะนะ” ผมพยักหน้ารับ “แล้วเขาจะมาทำไมอะ” “กูจะไปรู้เหรอวะ รีบๆ กินเหอะจะได้

  • Maid เมดจำเป็น   บทที่ 6

    นัทขอตัวกลับไปหาเพื่อนที่โต๊ะหลังจากได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว ยกเว้นตัวผมน่ะนะ ผมเลยได้มีจังหวะนั่งคิดและสงสัยอะไรบางอย่างกับตัวเองเงียบๆ สงสัยที่บังเอิญได้เจอเจ้าของบ้านที่นี่ในเวลานี้ สายตาก็สบประสานกับคนที่นั่งอยู่ห่างไปประมาณสองโต๊ะ มันไม่ได้ไกลแต่ก็ไม่ใกล้ เรามองตากันเงียบๆ อยู่อย่างนั้นโ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status