Mag-log inว่ากันว่าอัลฟ่าและโอเมก้าต่างดึงดูดกันด้วยกลิ่นฟีโรโมน แต่ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อพวกเขาต่างดึงดูดกันด้วยโรคประหลาดที่ต่างฝ่ายต่างพึ่งพากัน แยกขาดจากกันไม่ได้
view moreอีริคลืมตาตื่นนอนมาด้วยความเหนื่อยเมื่อยล้าไปทั้งตัว ไม่คิดว่าอัลฟ่าจะรัทกับอัลฟ่าได้ด้วย ไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปเท่าไหร่ ตอนนี้กี่โมงกี่ยาม รู้ตัวว่าได้รับน้ำจากปากอีกฝ่ายที่คอยป้อนเหมือนปลอบประโลมและดับความกระหายแต่ส่วนล่างก็ยังคงเชื่อมต่อกันอยู่ ความรู้สึกหลายอย่างประเดประดังเข้ามา ช่องทางด้านหลังเจ็บขัดจนแทบไม่อยากจะขยับตัว มันเหนียวเหนอะหนะ ยามที่ร่างกายขยับตัวเหมือนมีของเหลวไหลออกมาตามง่ามขา ส่วนหน้าตรงปลายก็เจ็บแสบจนแทบไม่อยากจะเยี่ยวไอ้ควายถึกนั่นมันไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถ้าเป็นโอเมก้าไม่ตายคาอกเลยหรือไง เขาที่เป็นอัลฟ่าแท้ ๆ ยังสลบคาเตียง ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าหลับไปตอนไหน“ตื่นแล้วเหรอ”“…”ฮึก ฮึก ครั้งใดที่ร่างกายอ่อนแอหรือเพลียมาก ๆ อีริคจะถูกครอบงำด้วยภาพหลอนของพ่อแม่ที่ถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อหน้าเพราะพวกท่านทั้งสองก็เป็นหนึ่งในพวกพิเศษเช่นเดียวกัน แล้วที่เขาทำงานเป็นนักฆ่าให้คาลอส โกเพียงเพราะยากดประสาทที่อีกฝ่ายเอาไว้ใช้เลี้ยงสุนัขรับใช้ให้ทำตามคำสั่ง การจะตีตัวออกไปนั้นไม่ง่ายเพราะยาที่ใช้ไม่มีขายและเป็นยาสูตรพิเศษที่ปรุงขึ้นมาเพื่อคนป่วยทางด้านสภาพจิตใจอย่างอีริคโดยเฉพาะเ
เสียงคำด่าทอในตอนแรกบัดนี้เปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าในลำคอ อีริคตอนนี้กัดริมฝีปากจนเลือดซึมเมื่อร่างกายส่วนล่างได้รับสิ่งแปลกปลอมเข้ามา มันแปลกและรู้สึกบอกไม่ถูก เพราะครั้งนี้เป็นครั้งแรกสำหรับอัลฟ่าอย่างเขา“ไง…”“ไอ้….”ร่างกายบิดเร้าแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้ เก้าอี้ที่อีริคนั่งมีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยวส่วนเว้าโค้งนั่นเหมาะสำหรับสอดใส่ในท่านั่งแบบนี้ได้อย่างถนัดอึก อึก อีริคแทบจะกลั้นเสียงครางไว้ไม่ไหว เมื่อความแปลกกลายเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่“ตรงนี้ใช่ไหม”อ๊า อ๊า ร่างอีริคกระตุกเมื่ออีกฝ่ายกระทุ้งซิลิโคนแท่งยาวมาโดนจุดกระสัน ส่วนข้างหน้าส่วนปลายเริ่มมีน้ำสีใสปริ่มออกมา“ถามครั้งสุดท้ายจะนัดส่งตัวเมื่อไหร่”“…”อ๊ะ อ๊ะ อีริคชะงักเมื่ออีกฝ่ายถอนแท่งสีม่วงยาวนั้นออกไป“ไม่ตอบงั้นต้องเปลี่ยนของเล่นสักหน่อย”“กะ กู ไม่รู้”“ไม่เอาน่า กล้าๆ หน่อย” ก่อนอีกฝ่ายจะหันไปหยิบกระบอกทรงยาวสีใสมองเห็นภายในได้ชัดเจน มีเข็มวัดแรงดันเหมือนกระบอกสุญญากาศ“ไอ้เหี้ย…มึง อย่าให้กูรอดไปได้ สมองมึงได้กระจุยแน่”หึกระบอกทรงยาวสีใสถูกครอบลงไปยังส่วนยาวที่แข็งชันจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน ค่อย ๆ ครอบไป
อีริคที่เดินทางมาคุมงานแล็บที่ปารีสเนื่องจากที่นี่แจ้งว่ามีการค้นพบพวกเลือดพิเศษ และกำลังรีดเลือดเพื่อเตรียมส่งขาย เขามีหน้าที่ดูแลเลือดมูลค่ามหาศาลเหล่านี้ส่งให้ถึงมือลูกค้าแต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นกับดักการจัดเก็บและการดูแลรักษาเลือดให้คงสภาวะดังเดิมต้องใช้เวลาอยู่ 2-3 วันจึงมีเวลาพักผ่อน การทำงานติดต่อกันมาแรมเดือนถึงเวลาต้องพักบ้างอีริคเลือกผับที่เดิมที่เขาชอบไป เลือกห้อง private มันคงจะดีไม่น้อยถ้าได้โอเมก้าคนสวยๆ มาดูแล ซึ่งลูกค้า VIP อย่างอีริคที่นาน ๆ จะมาทีแต่ทางเจ้าของก็ไม่เคยลืมว่าต้องดูแลปรนนิบัติลูกค้ากระเป๋าหนักคนนี้ยังไงให้ประทับใจโอเมก้าที่ถูกเลือกจะต้องไม่ฉีดน้ำหอมเพราะอีริคไม่ชอบ และถูกเทรนมาอย่างดีเพื่อเอาใจลูกค้าคนนี้โดยเฉพาะ“สวัสดีครับ ผมนิกกี้จะมาดูแลคุณในวันนี้”“หืม”โอเมก้าคนนี้สวยหน้าตาออกลูกครึ่งเอเชียผสมกับอะไรสักอย่าง ดูดี...เสื้อผ้าที่สวมใส่เป็นซีทรูราคาแพง เนื้อผ้าบางมองเห็นทะลุปรุโปร่งเห็นไปทุกสัดส่วน ก้นงอนงามนั้นน่าขย้ำ ก่อนอีกฝ่ายค่อย ๆ เดินเข้ามานั่งลงที่พื้น ออดอ้อนออเซาะคลอเคลียตรงหัวเข่าและหน้าขาเหมือนลูกหมาตัวน้อย โอเมก้าร่างบางเมื่อเห็นลูกค้าไม
เมื่อเรียนจบบุตรชายลำดับ 2 ของตระกูลอย่างนิวโร ก็ถึงเวลาทำงาน ติดสอยห้อยท้ายไปกับพี่ชายคนโตอย่างไบโอ ชายที่มีท่าทางนิ่งขรึม หน้าตาไม่ยินดียินร้าย ออกจะบึ้งตึงตลอดเวลา หางตาปลายแหลมชี้ขึ้นส่งผลให้ใบหน้านิ่ง ๆ ดูดุดันเป็นอีกเท่าตัวการทำงานกับพี่ชายไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับนิวโรมากเท่าไหร่นัก เข้าขากันดีด้วยซ้ำ ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาเนื่องจากหนึ่งในธุรกิจของครอบครัวที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก นั่นคือห้องแล็บวิจัยที่ทันสมัย เบื้องหน้าคือห้องแล็บวิจัยค้นคว้ายาสารพัดชนิด แต่เบื้องหลังนั้นเอาไว้สำหรับช่วยเหลือพวกเลือดพิเศษโดยเฉพาะ โดยได้รับการช่วยเหลือจากพันธมิตรสองพี่น้องฉายาในโลกธุรกิจคือ ‘ศัตรูพ่าย’ หลักการทำงานของไบโอคือเฝ้ามองเหยื่อและหาจุดอ่อนอย่างใจเย็นแยบยลที่สุด โดยเฉพาะการยืมมือคนอื่นโดยที่ตัวเองมือไม่ต้องเปื้อนเลือดและเกิดการสูญเสียน้อยที่สุดเป็นเรื่องที่พี่ชายของเขาถนัด แถมยังมีวิธีการเค้นเอาคำตอบจากเหยื่อแบบไม่ธรรมดา ใบหน้าที่เคร่งขรึมนั้นซ่อนความอำมหิตเอาไว้อย่างมิดชิดตระกูลเราไม่มีตาวิเศษอะไรหรอก เพียงแต่รู้การเคลื่อนไหวฝั่งศัตรูอย่าง New Gene ทุกย่างก้าวแค่นั้น จะมีอะไรนอกจาก ‘หนอนบ่
คีย์หันไปสบตากับชายชราตรงหน้า ก่อนอีกฝ่ายจะโบกมือกราย ๆ อนุญาตให้นั่งลงได้ เขาโค้งตัวทำความเคารพขอบคุณอีกฝ่าย“คนนี้ใช่ไหม หลานชายของฉัน”“ใช่ครับ คุณเว่ยหลงหยาง ผลตรวจ DNA ถูกต้องไม่ผิดตัวครับ”คีย์เลิกคิ้วแปลกใจว่าเขาไปตรวจผลดีเอ็นเอกับตาของเขาเมื่อไหร่ สงสัยจะเป็นตอนที่ถูกยิงพวกเราทั้งสี่นั่งกั
สายตาแน่วแน่ของคนตรงหน้าทำให้คีย์สบายใจขึ้นเป็นอย่างมาก เขาเอื้อมมือไปจับใบหน้าสวยหวานของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ไล้นิ้วโป้งคลึงริมฝีปากล่างช้า ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ก้มลงไปจูบริมฝีปากสีเชอร์รี่อย่างนุ่มนวล จากจุมพิตอ่อนหวานในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความหวามไหวเมื่อไมโครเผยอปากให้คีย์ได้สอดแทรกลิ้นเข้าไปชิมความหวาน
พวกเราทั้งสี่คนฝึกมาถึงเรื่องของการเข้าคู่พันธะซึ่งเราทำมันได้ดีในแต่ละคู่ ไม่มีใครรู้ว่าเพราะเหตุใดถึงต้องมาฝึก แต่แม่นิภาแอบกระซิบกับตะวันว่า ‘ช่วยในเรื่องของการตั้งครรภ์และคลอดบุตร’ ตะวันหน้าแดงคิดไม่ถึงขนาดนั้น เพราะตอนนี้พวกเขาเองยังเป็นนักเรียนนักศึกษาปี 1 กันอยู่เลย กระบวนการที่ฝึกมาทั้งหมด
“ยิ้มอะไร” อีโวลเหลือบมองน้องชายตัวเองที่เอาแต่ยิ้มไม่หุบ ไม่รู้จะสนุกอะไรนักหนา“เปล่า” ไมโครตอบเสียงสูงก่อนจะเบ้ปากให้พี่ชายไปหนึ่งทีอย่างหมั่นไส้คีย์มองคู่พันธะของตัวเองที่นั่งอมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ตรงนั้น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคนตรงหน้าขำเรื่องอะไร ไมโครที่เหลือบมาเห็นคีย์นั่งกอดอกจ้องมองตัวเองนิ่





