ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]

ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]

last update最終更新日 : 2025-09-09
作家:  DILEMMA 28連載中
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
81チャプター
972ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

แฟนตาซี

วาย

Omegaverse

ศาสตราจารย์

วัยรุ่น

การฝึกฝน

BL

พลังพิเศษ

ว่ากันว่าอัลฟ่าและโอเมก้าต่างดึงดูดกันด้วยกลิ่นฟีโรโมน แต่ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อพวกเขาต่างดึงดูดกันด้วยโรคประหลาดที่ต่างฝ่ายต่างพึ่งพากัน แยกขาดจากกันไม่ได้

もっと見る

第1話

อารัมภบท

My wife sold me to the Furies. I was the price she paid to save another man.

A spiked whip of hellfire tore through my chest again.

"Still breathing, mortal?" A Fury's laughter grated in my ears, sharp as broken glass.

The burning agony pierced my bones. I clenched my jaw tight, but a muffled groan still escaped my lips.

That tiny sound thrilled her.

"Yes! Just like that!" the Fury shrieked with joy. Her whip became a blur of fire, lashing my ruined flesh with savage glee.

"Ah!" I finally screamed.

An hour ago, a Stygian blade had severed the tendons in my limbs. I knew my screams only fueled her excitement.

I bit my lip until it bled, swallowing the rest of my cries. My mouth filled with blood.

And through the haze of pain, the memory of her betrayal echoed in my mind, as sharp and clear as if it were happening right now.

"That's eight rounds of torture, isn't it?" It was Cassia's voice, seared into my soul.

"Cassia, how could you trade with the Furies? You let them drag Aiden to Tartarus!" Hecate's voice trembled. "Aiden threw himself before the Gorgon for you!"

Hearing that, my blood-soaked eyelashes fluttered.

During that fatal Gorgon attack, I threw myself in front of her. Enduring the agony of petrification, I carried her to safety. I passed out from exhaustion and almost died.

But when I woke up, she insisted Adonis had saved her. No matter how I explained, she didn't believe me. She even accused me of stealing his credit.

It hit me like a physical blow.

She didn't "not believe" me. She knew. She simply didn't care.

"Adonis was supposed to suffer this fate." Cassia's voice held a manic obsession. "To save him, I had no choice. By marrying Aiden, I already broke Adonis's heart. I can't let him suffer anymore."

"But Aiden is your true love! This will break him!"

"Aiden is a child of prophecy! His soul is strong!" Cassia argued sharply, desperately trying to convince herself. "He'll be fine! He survived so many injuries before. He'll survive this too!"

Lying on the filthy stone floor, I suddenly laughed.

It tore at my lungs. Tears mixed with blood and hit the ground.

She knew it would hurt me. She knew it would break me. But she still dumped Adonis's disaster onto me.

So, letting her precious Adonis suffer was "breaking his heart." But what about me? Did damnation not break mine?!

"Cough—" Extreme grief and rage overwhelmed me. I coughed up a massive mouthful of black blood.

"Hey! Is the mortal dying?!" The demon torturing me recoiled.

Through the spell, Hecate panicked. "Cassia, he's fading! He's not going to make it!"

"Shut up! Don't tell me how he is!" Cassia cut her goddess off. "Don't tell me... If my heart aches for him, I won't be able to do this. The ritual must continue."

Then, Cassia gave the cruelest order.

"Dark Priest, use the Severing Spell of Eros. Destroy Aiden's manhood." Her tone was agonizing, yet absolute. "The transfer must be exact. I have to take his ability to father a child. It's the only way to completely break Adonis's death curse."

"Even if he never forgives me, even if we can never make love again," she choked out, barely able to breathe. "I will still love him."

What a joke of a love. I closed my eyes in despair.

My mind filled with memories of her begging to make love to me. This was the woman who kept saying she loved me. The woman who said she'd endure the agony of divine punishment just to have my child.

And now, for another man, she was going to utterly destroy me.

"Force the potion down," the Priest ordered coldly.

A vial of Draught of Wakefulness was shoved roughly down my throat. Immediately after, a devastating blast of dark magic smashed into my lower body.

Wide awake, I felt every piece of my manhood being shredded and torn away.

It was an agony beyond the limits of the flesh. Even my soul shivered.

"Gods, that's brutal." Even the demons watching flinched.

In a haze, I heard Cassia's voice. She sounded like she was talking to me, or maybe just hypnotizing herself:

"Aiden, you have to hold on. Once I finish my mission, I can stay in the mortal realm forever. Then, I'll spend eternity making it up to you."

Make it up to me with what? With her self-righteous love, dripping with my blood and dignity?

I let out a wretched laugh. I realized I couldn't even shed a tear anymore.

As the monsters closed in, I completely stopped fighting.

They grabbed my broken legs, dragged me away, and threw me into a freezing, foul-smelling water dungeon. The bone-chilling dead waters of the River Styx instantly swallowed my battered body.

I don't know how much time passed. The heavy doors of the dungeon burst open.

Cassia stood against the light, stepping out of a holy portal. She was spotless. Her face showed flawless panic and genuine heartache.

She plunged into the filthy water, pulling my ruined body into her clean, warm embrace. Hot tears hit my face.

"Darling," she trembled, her voice breaking with heartbreak. "I'm here to save you."
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
81 チャプター
อารัมภบท
เป็นหนึ่งในจักวาลของ Omegaverse ที่เซตติ้งเนื้อหาขึ้นมาใหม่ ซึ่งอาจมีความแตกต่างกับจักรวาลอื่นมากพอสมควร เราเพิ่มเติมส่วนเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์เข้าไปด้วย เพราะเราเชื่อว่าในโลกนี้ไม่มีใครเพอร์เฟคสมบูรณ์ไปเสียทุกอย่าง จึงลองแต่งเรื่องนี้ขึ้นมา รวมถึงคุณสมบัติพิเศษอื่น ๆ กึ่ง ๆ แฟนตาซี "ทรูอัลฟ่า+ทรูอัลฟ่า=อีนิกม่า" สายเลือดพิเศษหายาก เกิดจากการกลายพันธุ์ มีทั้งเพศชายและหญิง (ซึ่งลักษณะพิเศษจะแตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเรื่องรักษาสมดุลของร่างกาย เลือดมีคุณสมบัติเป็นยา แก่ช้า ) "อัลฟ่า" เป็นชนชั้นที่อยู่บนชั้นสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร อาจเกิดจากโอเมก้า+อัลฟ่า หรืออัลฟ่า+อัลฟ่า มีทั้งเพศชายและหญิง ชนชั้นนี้จะมีฟีโรโมน กลิ่นกายประจำตัว ความฉลาด ส่วนมากเป็นตระกูลใหญ่ สัดส่วนประชากรเยอะที่สุด ความแข็งแกร่งพิเศษเกิดมาจากการฝึกฝน ระดับการต่อสู้ จิตสังหาร มีการ รัท ซึ่งคือความอยากในการสืบพันธ์ุและจะกระทำตามสัญชาตญาณ มี น็อต การติดล็อคอยู่ในช่องทางของอีกฝ่าย "เบต้า" เป็นชนชั้นถัดรองลงมาจากอัลฟ่า มีทั้งเพศชายและหญิง ไม่มีฟีโรโมนและไม่ได้รับกลิ่นฟีโรโมนใดใด ถือได้ว่าเป็นบุลคลธรรมดาของสาระบบ
続きを読む
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเรื่องร้าย
ไม่ว่าเพศรองไหน หากคุณมีเลือดพิเศษไหลเวียนในกาย เงิน บารมี อำนาจต่อกรกับองค์กรดำมืดไม่เพียงพอ คุณก็จะตกเป็นเหยื่อ เป็นผู้ถูกล่า สังเวยชีวิตแก่ชนชั้นอีลีทที่มีความผิดปกติของยีนในร่างกาย เงินตราและความเห็นแก่ตัวในการเอาชีวิตรอดในสังคมเฮงซวยและแก่งแย่งกันหายใจเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อนั่นก็คือ… การขายคนรู้จัก คนรัก ไม่เว้นแม้กระทั่งคนในครอบครัวให้กับพวกองค์กรลับใต้ดินต่าง ๆ เลือดทุกหยดในกายจะถูกดูดจนไม่เหลือสักหยด มิหนำซ้ำซากศพทั้งหลายจะถูกแผดเผาจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน แม้แต่เพศรองพิเศษอย่างอินิกม่าก็ถูกล่าไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่ง หากอยากเอาชีวิตรอดจากโลกอันโสมมที่มือใครยาวต่างสาวได้สาวเอาก็ต้องหัดสวมหน้ากาก ตีสองหน้า ไม่มีความจริงใจใด ๆ แม้กระทั่งคนในครอบครัว หากอยากมีชีวิตรอดหายใจต่อไป เลือดพิเศษที่ไหลเวียนในกายเหมือนความลับแห่งจักรวาลที่ต้องปกปิดตัวตนและตกตายไปตามเจ้าของร่าง บางทีความตายอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับยุคนี้ก็ได้ เจ้าของร่างเลือดพิเศษ ดวงตาลึกโบ๋ ผิวหนังผอมแห้งติดกระดูก ตามร่างกายมีเข็มที่คอยดูดเลือดไม่รู้กี่จุด นอกจากจะดูดเลือดออกไปแล้ว ยังได้รับสารอาหารที่ดีที่สุดเพื่
続きを読む
บทที่ 2 ตามหา
“ตะวัน...ถ้าอายุครบ 18 ปี ออกไปอยู่กับพี่ข้างนอกไหม ออกไปใช้ชีวิตและยืนด้วยลำแข้งตัวเอง ไปด้วยกันไหม?” คีย์พูดพลางจ้องมองเข้าไปในตาของโอเมก้าหน้าหวานตรงหน้า มันให้ความรู้สึกรักและผูกพันเหมือนพี่น้อง อยากปกป้องมากกว่าที่จะแฝงด้วยความรู้สึกพิเศษแบบอื่น เจ้าตัวยิ้มกว้างทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น “ไปสิ พี่คีย์อยู่ไหนตะวันอยู่นั่น” “ไม่เก็บไปคิดหน่อยเหรอ ไม่กลัวลำบากหรือไง” คีย์เอ่ยถามย้ำอีกครั้ง เมื่อโอเมก้าตอบรับทันทีตะวันส่ายหน้าช้า ๆ พร้อมเปลี่ยนสีหน้าและแววตาจริงจัง ยื่นมาจับมือคีย์ไว้แน่น “ตะวันไม่มีใคร มีเพียงพี่คีย์ที่คอยปกป้อง คิดไม่ออกเลยถ้าไม่มีพี่คีย์ตะวันจะอยู่ยังไง” คีย์ดึงตะวันมากอดแน่น ‘พี่จะคอยปกป้องตะวันให้ดีที่สุด’ แม้ไม่ได้เอื้อนเอ่ยออกก็ไป แต่คีย์ก็บอกกับตัวเองเสมอ ยังไงเขาต้องทำมันแน่ ๆ จนกว่าจะมั่นใจว่ามีคนดูแลตะวันได้ดีกว่า อย่างที่เคยบอกไปว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่นี่เหมือนโรงเรียนกินนอนมากกว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทั่วไปที่ขัดสนหรือต้องรอคอยของบริจาค เด็กทุกคนมีสมุดบัญชีเงินฝากเป็นของตัวเอง เงินบริจาคในแต่ละปีมากเพียงพอที่จะเฉลี่ยฝากออมเงินให้เด็ก ๆ แต่ละคน น
続きを読む
บทที่ 3 ซี ห่าว
อีกฟากหนึ่งของประเทศจีน เมืองต้าเหลียน มณฑลเหลียวหนิง“ได้ข่าวนายน้อยบ้างหรือยัง”“ยังเลยครับนายท่าน”“บอกอาห่าวให้เร่งมือหน่อย” จะยี่สิบปีแล้วที่ผู้เฒ่าเว่ยหยางเจี้ยนยังตามหา ‘เว่ยหยางหลง’ อย่างไม่ลดละ สายเลือดอัลฟ่าพิเศษทายาทคนสุดท้ายของตระกูลเว่ย“ครับนายท่าน”ตระกูลเว่ยเป็นหนึ่งในไม่กี่ตระกูลมาเฟียที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน หลังจากหมดยุคเจ้าพ่อครองเมืองก็พลิกจากธุรกิจสีเทามาทำธุรกิจขาวสะอาดอย่างท่าเทียบเรือ เพราะเมืองต้าเหลียนมีทำเลที่ตั้งอยู่ปลายแหลมคาบสมุทรเหลียวตงทางตอนใต้ของมณฑลเหลียวหนิง และถูกล้อมรอบด้วยทะเล 3 ด้านโดยฝั่งตะวันออกของเมืองติดกับทะเลเหลืองและฝั่งตะวันตกติดกับทะเลโป๋ไห่ จึงเป็นศูนย์กลางการประมงและการเดินเรือเป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญอีกแห่งหนึ่งของเอเชียตระกูลเว่ยในตอนนี้เหลือเพียงผู้เฒ่าหยางเจี้ยนที่อายุย่าง 80 ปี ใบหน้าคมคร้ามแต่ทว่าแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม ดวงตาดำขลับยาวรีเหมือนใบมีด ผมสั้นสกินเฮดหงอกขาวไปทั้งหัว ผู้เฒ่ามักจะสวมเสื้อจีนกระดุมผ่าหน้าสีดำ ข้างหน้าของเสื้อปักด้วยดิ้นลายมังกรคู่สีทอง เพราะสีดำเปรียบเสมือนการไว้ทุกข์ไว้อาลัย ซึ่งเขาใส่มาเกือบตลอดหลายส
続きを読む
บทที่ 4 อีนิกม่าคนหนึ่ง
5 ปีแล้วที่ซีห่าวมาเมืองไทยตามหาคนคนหนึ่งตามคำสั่ง ไม่มีแม้กระทั่งรูปภาพ ข้อมูลรายละเอียดประวัติส่วนตัว รู้แค่ว่าอาจจะอยู่ชานเมืองของกรุงเทพมหานคร เป็นอัลฟ่าชาย (อีนิกม่า) นี่มันยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก บอกเพียงว่าจะรู้ด้วยสัญชาตญาณ ไม่ว่าการต่อสู้ จิตสังหาร แล้วจะมีวิธีใดเล่าที่จะทำให้อัลฟ่าปลดปล่อยสัญชาตญาณเหล่านี้ออกมา นอกจากสร้างสถานการณ์คับขัน การเอาตัวรอดยามภัยมาถึงตัวคิดได้ดังนั้นซีห่าวจึงเลือกดักปล้น หรือฉกสิ่งของไม่ว่าจะโทรศัพท์ นาฬิกาหรือกระเป๋าสตางค์เฉพาะอัลฟ่าที่แข็งแกร่ง ดูพละกำลัง การต่อสู้ต่าง ๆ แต่ไม่มีใครที่เข้าข่ายนั้นเลยสักคน ไม่ได้จะปล้นจริง ๆ เพียงแค่หาเรื่องสะกิดให้ประลองกำลังกันเท่านั้น เลือกเวลาที่เหมาะสม ไม่ใช่เข้าหาโต้ง ๆ มันต้องมีลูกล่อลูกชน ค่อยหาจังหวะลงมือ ดูลาดเลาผู้ติดตามพร้อมประเมินพละกำลังของอีกฝ่ายด้วย หลีกเลี่ยงสถานการณ์เลือดตกยางออกให้มากที่สุดหมดกันลุคที่เคยสะสมมา จากสมาชิกหนึ่งในตระกูลมาเฟียใหญ่ของจีนต้องมานั่งทำอะไรแบบนี้แล้วจะต้องติดแหง็กอยู่ที่นี่อีกกี่ปี การตามหาอีนิกม่าที่ไม่มีแม้แต่รูปภาพ ชื่อแซ่ เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่
続きを読む
บทที่ 5 ชีวิตอิสระ
คีย์และตะวันสองคนพี่น้องได้เข้าเรียนที่มหา’ ลัย MMR เป็นมหา’ ลัยชื่อดังแห่งหนึ่งของประเทศ โดยผ่านโควตาที่มหา’ ลัยให้กับสถานสงเคราะห์บ้านแม่นิภาทุกปี ไม่ได้จะเดินเข้าเลย มีการจัดทดสอบถึงที่ ถ้าสอบตกรอบแรกก็ได้สิทธิพิเศษทดสอบครั้งที่ 2 อีกครั้ง แต่ส่วนใหญ่ก็สอบติดกันตั้งแต่รอบแรกการสอบแข่งขันกับคนที่มีอายุถึงเกณฑ์ซึ่งถือว่าโชคดีที่ทั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าบ้านแม่นิภาที่อายุถึงเกณฑ์มีแค่ 2 คนคือคีย์กับตะวันคีย์เป็นรุ่นพี่ก็จริงแต่เพราะรอให้ตะวันอายุครบ 18 ปีจึงรอและเป็นติวเตอร์ให้เจ้าตัวด้วย รอที่จะออกไปใช้ชีวิตข้างนอกและในรั้วมหา’ ลัยพร้อมกัน ซึ่งเขาทั้งสองคนตื่นเต้นมาก เหมือนอย่างที่เคยบอก ชีวิตที่นี่สะดวกสบายกินอิ่มนอนหลับก็จริง แต่ไม่ต่างจากคุกสักเท่าไหร่ ไม่มีอิสระที่จะไปไหนมาไหนนอกเหนือจากรั้วกำแพงสูงใหญ่ที่สูงท่วมหัวที่เป็นกำแพงกั้นพวกเขาออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง แถมยังไม่อนุญาตให้ใช้เครื่องมือสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ทุกชนิดคีย์สูดหายใจเข้าเต็มปอด เมื่อเท้าได้ก้าวออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้คนข้าง ๆ ก็ทำเหมือนกัน—ฟืด ฟืด—“นี่นะเหรอโลกภายนอก มีกลิ่นแปลกปลอมสารพัดเลยเนอะ ต
続きを読む
บทที่ 6 ลูกศิษย์คนใหม่
พวกเขาสองคนเดินจูงมือกันเดินดูคณะของตัวเอง ดูตึกเรียน ห้องแล็บต่าง ๆ กันอย่างเพลิดเพลินจนคีย์รู้สึกว่ามีสายตาคอยจ้องมองอยู่ด้านหลังตลอดเวลา จึงจับจังหวะพลิกกายหันเป็นหาต้นตอก่อนจะเห็นใครสักคนแวบ ๆ ผลุบเข้าไปในเงามืดของซอกตึกข้างบนชั้น 2 ของห้องแล็บที่เขากับตะวันพึ่งเดินลงมาได้ไม่กี่ก้าว เห็นท่าทีของพี่คีย์ที่หน้านิ่วคิ้วขมวดแบบนั้นคนตัวเล็กข้างกายเลยหยุดเดินพร้อมหันหลังมาถามไม่ได้“มีอะไรเหรอพี่คีย์”คีย์จ้องมองอยู่นาน จนร่างกายตื่นส่งสัญญาณระวังภัยออกมาไม่รู้ตัว โอเมก้าข้างกายสั่นเล็กน้อยคีย์กระชับกุมมือของอีกฝ่ายแน่น พร้อมปรับร่างกายให้เป็นปกติให้เร็วที่สุด ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“เปล่า ไปกันเถอะ”—ฟู่ว—ไวชะมัดไอ้หมอนั่น นักศึกษาปีหนึ่งจริง ๆ เหรอ ทำไมบุคลิก สายตา และความระวังภัยของอีกฝ่ายแม้แต่เขาที่เป็นอาจารย์อัลฟ่าตระกูลใหญ่ยังต้องเกรง แล้วโอเมก้าหน้าหวานข้างกายเป็นอะไรกับไอ้หมอนั่นกันแน่ ทำไมถึงไม่ตื่นตกใจกับสัญญาณระวังภัยที่อีกฝ่ายปล่อยออกมา อัลฟ่านั่นคงมาจากหนึ่งในตระกูลใหญ่ไม่ธรรมดาแน่นอน หรือเพราะพันธะโชคชะตาอัลฟ่าโอเมก้า คู่รัก?ศาสตราจารย์อีโวลยกมือขึ้นมาลูบคางอย่างใช้ความ
続きを読む
บทที่ 7 ตระกูลจุลศาตรา
เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนืออัลฟ่ายังมีอีนิกม่าเลือดพิเศษอย่าง Alpha-Thatrait เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนืออัลฟ่ายังมีอีนิกม่าเลือดพิเศษอย่าง Alpha-Thatrait เป็นเลือดพิเศษที่ตรวจพบเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ว่ากันว่าเป็นเลือดที่มีคุณสมบัติในการซ่อมแซมดีเอ็นเอ (DNA)โดยทั่วไปการที่ดีเอ็นเอเกิดการกลายพันธุ์ขึ้นจะมีผลเสียตามมากับบุคคลนั้น และอาจถ่ายทอดผลร้ายไปยังรุ่นต่อไปได้แต่ทว่าเลือดพิเศษนี้สามารถจัดการและมีกลไกซ่อมแซมดีเอ็นเอที่บกพร่อง โดยจะทำการตรวจสอบและจดจำความผิดพลาดของดีเอ็นเอที่ผิดปกติ โดยมีเอนไซม์ตรวจสอบเพื่อกำจัดเบสที่ไม่ถูกต้องออกจากสายดีเอ็นเอ ทำให้ร่างกายมีสภาพแข็งแกร่งดุจเพชร ไม่เจ็บป่วย แก่ช้า มีวงจรชีวิตที่ยืดยาวกว่าอัลฟ่าทั่วไป แถมคุณสมบัติที่ว่ายังส่งต่อไปยังทายาทรุ่นต่อไปอีกด้วยเลือดอินิกม่าพิเศษหนึ่งหยดมีค่ามากกว่าทองคำแท่งก้อนนึงเสียอีกหลายสิบปีมาแล้วที่ตระกูล ‘จุลศาสตรา’ ทุ่มงบวิจัยลงไปมากมายเพื่อตามหาและพัฒนาตัวยาที่มีผลรักษาให้ใกล้เคียงกับเลือดพิเศษให้ได้มากที่สุด แต่ทดลองมาหลายปี ใช้เงินและบุคลากรนักวิทยาศาสตร์เป็นจำนวนมากก็ไม่เป็นที่น่าพอใจนักลงทุนสร้างห้องแล็บและห้องตรวจและเก็
続きを読む
บทที่ 8 คุณชายน้ำแข็ง
ส่วนน้องเล็กคนสุดท้องโอเมก้าอย่าง ‘ไมโคร’ ไม่ได้มีอาการรุนแรงมากเหมือนคนพี่ เพียงแต่ร่างกายบกพร่องเอนไซม์ในการสร้างตัวของมดลูก คล้ายเป็นหมันไม่มีอาการฮีท แน่นอนสภาวะฮีทคือส่วนหนึ่งของระบบสืบพันธุ์ ไม่มีฮีทไม่มีฟีโรโมน ดอกไม้แม้จะสวยงามและน่าเชิญชมมากแค่ไหน แต่ไม่มีความหอมมาหลอกล่อหมู่มวลแมลงให้มาผสมเกสรจะมีค่าอะไร ก็แค่ดอกไม้ประดับแจกันที่รอวันเปลี่ยนทิ้งแต่โอเมก้าบ้านรวยอย่างไมโครก็ไม่แคร์ ไม่มีผัวชาตินี้คงไม่ตาย!!วันนี้มื้อเช้าวันใหม่บ้านจุลศาตราที่คึกคักเป็นพิเศษ นานแล้วที่สมาชิกทั้ง 7 ไม่ได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นอีโวลคนสุดท้ายที่ลงมาร่วมโต๊ะอาหาร“ไงคุณชายน้ำแข็งลงมาได้สักที” เสียงทักของน้องเล็กคนสุดท้องอย่างไมโครทำเอาเจ้าตัวหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่น้อย“นั่งรอจนรากจะงอกแล้วเนี่ย ลืมแล้วเหรอวันนี้ผมต้องไปรายงานตัวที่มหา’ ลัยวันแรก” ไมโครพูดพร้อมทำปากยื่น นิสัยน้องเล็กวีนเหวี่ยงและเอาแต่ใจแค่ไหนอีโวลรู้ดี“โทษที”ไมโครเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ สาขา ‘ชีววิทยา’ ซึ่งพี่ชายตัวดีคนที่ 3 เป็นอาจารย์สอนที่นั่น“ไหน ๆ ก็พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วกินข้าวกันเถอะ อย่ามัวทะเลาะกันเลย” นายหญิงขอ
続きを読む
บทที่ 9 เปิดเทอมวันแรก
ชีวิตนักศึกษามหา’ ลัยกำลังจะเริ่มขึ้นตั้งแต่นี้ ถึงแม้คีย์จะอายุมากกว่าเกณฑ์ไปหน่อยแต่ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร และไม่จำเป็นต้องคุยโวโอ้อวดให้ใครรู้ด้วย คีย์ถือคติ‘มาก่อนเป็นพี่ มาทีหลังเป็นน้อง มาพร้อมกันเป็นเพื่อนกัน’ ไม่ได้โฟกัสจะมาหาสังคมหรืออะไรนอกเหนือจากเก็บเกี่ยวหาความรู้ให้มากที่สุดแล้วก็ทำงาน แค่นั้น!เปิดเทอมวันแรกไม่มีอะไรมาก กำหนดการคร่าว ๆ คือมาฟังอาจารย์แต่ละท่านแนะนำตัว อาจารย์ที่ปรึกษา พี่น้องสายรหัส เขามาก่อนเวลาสิบนาที ไม่อยากมาสายจนตกเป็นเป้าสายตา ดูเหมือนที่นั่งจะถูกจับจองกันหมดทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องจนเหลือแค่ที่นั่งขนาบข้างสองข้างที่ว่าง เพราะเป็นอัลฟ่าหน้าโหด ‘ตะวันเคยบอกแบบนั้น เวลาเขาไม่ยิ้มหน้าเหมือนโกรธตลอดเวลา’ ใคร ๆ ก็ไม่กล้านั่งใกล้ยกเว้นหนุ่มหล่อผมทองหน้าลูกครึ่งและเด็กเนิร์ดใส่แว่นหนาเตอะที่เข้ามาทำความรู้จัก“ไง นั่งด้วยคนดิ”“…”“ไม่ตอบแสดงว่าตกลง”ไอ้ผมทองแม่งพูดเองเออเองเฉย แหงล่ะอัลฟ่าด้วย คีย์คิดในใจจู่ ๆ ก็มีเสียงคนข้าง ๆ แทรกขึ้นมาอีกเสียงจนคีย์อดหันไปมองไม่ได้“เอ่อ…เรานั่งด้วยคนนะ ไม่มีที่ว่างแล้วอะ” พูดเสร็จพยักพเยิดหน้าให้อัลฟ่าตรงหน้ามอง
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status