LOGINTumaas ang isang kilay ko. “Good. Take me to her.”Naglakad kami patungo sa pinakadulo at pinakamabahong bahagi ng pasilidad. Habang papalapit kami, isang masangsang na amoy ng ihi, matapang na bleach, at amag ang sumalubong sa akin.Binuksan ng gwardya ang isang malaking bakal na pinto ng communal bathroom ng mga preso.At doon, bumungad sa akin ang isang eksenang hindi ko inakalang magbibigay sa akin ng napakatinding kasiyahan.Isang mabilis na tibok ng puso ng tagumpay ang nagpa-init sa aking sistema.Sa sulok ng madilim at basang banyo, nakaluhod sa malamig na tiles si Diane.Ang babaeng minsang nagsuot ng mga mamahaling designer gowns at nagpanggap na reyna ng Montillo Estate ay ngayon ay nakasubsob sa harap ng isang nanlalagkit at maruming inodoro.Kusot-kusot ang kaniyang kahel na uniporme na basang-basa ng maruming tubig mula sa sahig.Ang kaniyang buhok na dati ay perpektong naka-ayos sa salon araw-araw ay ngayon ay buhol-buhol at sinabunutan, tila pugad ng ibon.Hawak niya a
AGATHA.Weeks later…KLANG!Ang nakakabinging tunog ng pagbato ng dambuhalang metal na rehas sa city penitentiary ay umalingawngaw sa buong pasilyo, tila isang malakas na kulog na bumasag sa malamig at mamasa-masang hangin ng kulungan.Isang pamilyar na tunog na marahil ay naghahasik ng takot sa puso ng mga nakakulong dito, ngunit para sa akin, ito ay musika.Naglakad ako sa gitna ng madilim at makipot na pasilyo, ang bawat paglapat ng aking mamahaling stilettos sa magaspang na semento ay lumilikha ng matalim at may-awtoridad na ingay.I am no longer the weak, trembling novice hiding behind the sacred walls of the convent. I am no longer the pathetic maid forced to swallow her dignity just to survive the wrath of a cold-hearted billionaire.Ngayon, suot ko ang isang napakamahal at perpektong tabas na crimson-red power suit.“This way, Madam Agatha,” magalang at halos nanginginig na sambit ng Chief Warden, pilit na pinagpapawisan ang kaniyang noo habang ginagabayan ako.Alam ng buong b
“Noong una tayong magkita sa labas ng kumbentong ito, pinilit kitang pumirma sa isang kontrata para angkinin ka,” garalgal na bulong niya, ang kaniyang boses ay pumipiyok sa tindi ng emosyon. “I forced you to be mine. I used my power to trap you. I was a monster playing God.”Tiningnan niya ang mga bagay na nasa sahig bago ibinalik ang kaniyang nanlilisik na mga mata sa akin.“Pero ngayon, Agatha... I am giving you everything. I transferred all my personal shares, all my private accounts, and the absolute ownership of Houston Global to your name. The papers are already with Moz. Wala na akong itinitira sa sarili ko. Heto ang huling tseke sa pangalan ko, at ang singsing na naglalaman ng pangako ng buong buhay ko.”Napasinghap ako, umatras ng kalahating hakbang dahil sa matinding gulat.“I am completely stripping myself of all my power, Agatha,” patuloy ni Ryu, ang kaniyang boses ay tila isang sagradong panata sa harap ng altar.Isang matinding katahimikan ang muling bumalot sa amin.Hu
Si Ryu… he’s here.Nakasuot lamang siya ng isang simpleng itim na button-down shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, at madilim na slacks.Ngunit ang nakapagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko ay ang kaniyang mga mata.Ang mga matang noon ay malamig, mapagmataas, at punong-puno ng kalkulasyon ay ngayon ay namumula, pagod na pagod, ngunit nag-aapoy sa isang matindi at desperadong pag-asa.Sa gilid niya, nakatayo si Mother Superior Elena. Ang matandang madre ay tahimik na nakahawak sa brass doorknob.Ang kaniyang maaliwalas na mukha ay puno ng pag-unawa. Tiningnan niya ako mula sa malayo, ang kaniyang mga mata ay tila nagpapahiwatig ng mga salitang sinabi niya sa akin kahapon ‘Hindi kasalanan ang magmahal, anak. At mas lalong hindi kasalanan ang patawarin ang lalaking naging kasangkapan para maibalik ang katarungang ninakaw sa'yo.’Tipid na ngumiti si Mother Superior, isang ngiting nagbibigay ng basbas.Dahan-dahan, lumabas siya ng kapilya at tahimik na isinara ang mabigat na pinto,
Huminga nang malalim si Mother Superior. Tumingin siya sa malayo, sa direksyon kung nasaan ang dambuhalang gate ng kumbento.“Agatha, anak... tinanggap kita rito dalawang taon na ang nakararaan dahil nakita ko ang isang kaluluwang sugatan. Isang batang pilit na tinatakasan ang mga demonyo ng kaniyang nakaraan,” malumanay niyang simula. Inabot niya ang kamay ko at mahigpit itong hinawakan. Ang kaniyang mga palad ay magaspang ngunit puno ng init.“Pero ang kumbento ay isang lugar para sa mga taong ang puso ay buong-buong nakalaan sa Diyos. Hindi ito isang taguan para sa mga pusong natatakot masaktan muli.”Napalunok ako, pakiramdam ko ay may bumara sa aking lalamunan. “P-Pero payapa po ako rito. Ligtas ako rito, Mother.”“Ligtas, oo. Ngunit malaya ka ba?” makahulugang tanong niya. Tiningnan niya ang sulat na nasa kandungan ko. “Araw-araw, nakikita kitang naghihintay sa bintana pagsapit ng ika-anim ng umaga. Nakikita ko ang panginginig ng mga kamay mo sa tuwing bubuksan mo ang mga sobren
AGATHA.Lumipas ang isang buwan.Ang nakakabinging pag-atungal ng kulog at ang walang-awang pagbuhos ng ulan noong gabing iyon ay matagal nang humupa.Pinalitan ito ng mapayapa, mainit, at nakakapanatag na sikat ng araw na araw-araw na yumayakap sa tahimik na pasilidad ng Sisters of Holy Grace.Ngunit sa unang dalawang linggo, ang bagyo ay nanatili sa loob ko.Gabi-gabi akong binabangungot. Gabi-gabi akong nagigising na basang-basa ng malamig na pawis, ang aking lalamunan ay tuyot sa pagpipigil ng tili.Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, bumabalik ang lahat. Ang hapdi ng latigo ni Diane. Ang pamumula ng braso ko mula sa mainit na tsaa. Ang panliliit ko habang pinupunasan ang sapatos ng isang VIP gamit ang sarili kong uniporme.At sa gitna ng lahat ng iyon, ang mukha ni Ryu. Ang kaniyang nanlilisik na mga mata, ang matinding pag-igting ng kaniyang panga habang pilit niyang pinapanood na durugin ako ng mga halimaw para lang maprotektahan niya ako sa mas malaking panganib.Pero tu
“Touch me and talk more… I like it… it’s makes me on…” kagat labi nitong saad habang nakatingin sa akin.Hindi ko inakalang ganito ka-baluktot ang utak niya! Bago ko pa mabawi ang kamay ko, pinatong niya ang malapad at mainit niyang palad sa ibabaw ng kamay ko.Dahan dahan itong ginaya pababa, isang
Impit siyang nagpakawala ng malalim na ungol… “Ohhhh…”Isang mababang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang lalamunan. I monitored his physiological responses. Elevated heart rate, erratic breathing, muscle spasms. His sensory pathways were perfectly intact. Ang kaniyang mga kamay na nakapato
“Welcome to your living hell, Mr. Vladefiero.”Walang kakurap-kurap siyang nakatitig sa akin pagkatapos kong bitiwan ang mga salitang iyon, kalmado at parang walang pakialam. Hinintay kong tumaas ang kilay niya, I expected to see him na naiirita sa sinabi ko.But he stays still! Hindi na ba siya nas
“Ahhh… fuck, Zion… d’yan lang… bilisan mo pa…”"Ughhh fuck! You like it babe? Masarap ba?" hinihingal na saad nito at mas lalong binilisan ang pagkady*t ng katawan niya! Diin na diin at pasok na pasok!"Yes baby more! Isagad mo pa! Ughhh~"Parang sirang plaka na paulit-ulit na nag-play sa utak ko an







