All Chapters of Escaped my Maniac EX, Trapped by His Possessive Twin: Chapter 1 - Chapter 10

Sa pagkakataong ito, Z, ikaw naman ang paglalaruan ko...Bumukas ang pinto. At sa sandaling iyon, tila bumagal ang ikot ng mundo, ang bawat galaw, ang bawat paghinga ko. Naeexcite akong saktan ang ego niya ngayon. Na parang nakalimutan kong isa akong professional at hindi ko dapat gamitin ang profession ko para pahirapan ang isang tao. But Z? He deserves it!Pumasok siya. As soon as he stepped in, my clinical gaze stripped him down. Posture: rigid but projecting an arrogant dominance. Gait. steady, perfectly balanced in his expensive black leather shoes and navy-blue suit, yet there was an underlying tension in his pelvic region—a subtle stiffness indicative of chronic psychosomatic stress.Unang nahagip ng paningin ko ang mamahaling itim na sapatos, pataas sa perpektong tabas ng kaniyang slacks, ang madilim na suit na bumabalot sa malapad at matipunong dibdib, hanggang sa mag-tama ang aming mga paningin.Siya nga. Ang lalaking dumurog sa akin.Ang lalaking sumira sa kaluluwa ko. Zion.

Impit siyang nagpakawala ng malalim na ungol… “Ohhhh…”Isang mababang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang lalamunan. I monitored his physiological responses. Elevated heart rate, erratic breathing, muscle spasms. His sensory pathways were perfectly intact. Ang kaniyang mga kamay na nakapatong sa gilid ng kama ay unti-unting kumuyom.Gumapang ang mga kamay ko pababa sa kaniyang tiyan. Idiniin ko ang aking mga daliri sa gilid ng kaniyang balakang, ang mga hinlalaki ko ay mapanuksong sumasagi sa mismong waistband ng kaniyang slacks.“Ohhh… Hyacinth…” pikitmatang bulong nito.Bawat pagdampi ko roon ay nagpapapigil ng kaniyang hininga. I was edging him. Pinaparamdam ko sa kaniya ang init ng isang babaeng matagal na niyang iniwan, pinupukaw ko ang mga nerve endings niya, pero iniiwasan kong bigyan siya ng anumang direktang lunas.Idinikit ko ang labi ko sa gilid ng leeg niya, hindi ko siya hinalikan, dahan-dahan ko lamang inilapat ang aking balat doon bago bumulong. “You want me to

“Z-Zi— ughhh... fuck... please...” Shit! Ako na ang nagmakaawa. Ang pride ko, ang galit ko, ang doktor na persona ko—lahat sumingaw.Ang tanging naiwan ay isang babaeng uhaw na uhaw sa lalaking nasa ibabaw niya.Ngumisi siya, isang mapanganib na ngisi bago buong lakas at walang pag-aalinlangan na ibinaon ang buong haba niya sa loob ko sa isang malakas na salpok!“AHHHHH!” Napasigaw ako nang mapunit ang hininga ko. Ang sobrang laki at tigas niya ay tila pinupunit ako mula sa loob, pinupuno ang bawat espasyo ng pagkatao ko na apat na taong naiwang bakante.“FUCK!” Napaungol din siya nang malakas, itinukod ang mga kamay sa gilid ng ulo ko habang mariing idinidiin ang baywang niya para masiguro na nakabaon siya hanggang sagad. “God... you're so damn tight! Tangina, Hyacinth, ang sarapk!”“Fuck! This is ultimate pleasure!”Hindi pa ako nakakabawi sa unang pasok niya, sinimulan na niya ang pagbayo.Hindi iyon malambing. Hindi iyon may halong pag-iingat. Ginalaw niya ako na parang wala ng bu

“And you're the only one who can cure me. Start the therapy, Doc. Pahirapan mo ako hanggang sa sumuko ako.”Tinitigan ko siya. Ang mga mata niyang nag-aapoy sa matinding pagnanasa ay tila humahamon sa mismong pagkatao ko. Ang init ng mga palad niyang nakahawak sa baywang ko ay nanunuot hanggang sa buto ko.Pahirapan? Hanggang sa sumuko siya?Isang malamig at nakakakilabot na ngisi ang dahan-dahang gumuhit sa mga labi ko. Kung gusto niya ng laro, kung gusto niyang maranasan ang impyerno sa loob ng sarili niyang pamamahay, ibibigay ko sa kaniya nang buong-buo.Marahas kong itinulak ang matigas niyang dibdib. Dahil sa hindi niya inaasahan ang pwersa ko, napaatras siya ng kalahating hakbang. Binitawan niya ang baywang ko, ngunit ang mga mata niya ay nanatiling nakapako sa akin, naghihintay.“Gusto mong pahirapan kita, Z?” malamig na tanong ko, sinadyang gamitin ang nickname ko sa kan’ya noon niya para ipaalala sa kaniya kung sino ang kaharap niya. “Gusto mong gamitin ko ang profession ko p

“Therapy session is over for tonight, Mr. Vladefiero,” pormal at malamig na anunsyo ko.Nanatiling kalmado si Z. May malademonyong ngiti sa labi habang ipinipwesto ang nakatali niyang kamay sa may labi niya.Ilang saglit pa, habang nakatingin sa akin, kinagat niya ang buhol ng silk ribbon. Unti unti itong lumuwag at tuluyang nalaglag.“Oh…. Hyacinth… are you done playing with my monster?” nakapikit na ungol nito.“Is it my turn now?” napasinghap ako at agad lumayo at tumalikod.Gosh! What I am doing? Bakit pakiramdam ko kahit anong gawing kong pang-iinsulto para saktan ang ego niya. Hindi man lang siya nasasaktan bagkus nasasarapan pa? And it ends up on me being cornered by him.Binilisan ko ang lahat patungo sa pinto ng connecting room ko. Bago ko pinihit ang doorknob.“S-Sabi ko sa'yo, 'di ba? Bawat haplos ay bahagi ng therapy. Pero hindi ko na trabaho kung paano ka lalabasan.” Nauutal kong saad nang hindi tumitingin sa kan’ya.I need to escape from him.“Goodnight, Z. I-enjoy mo ang