Chapter 4: DNA Result

Xander Point of View

Tila sumakit ang ulo ko dahil kay Tin. She's really something. Parang hindi siya katulong kung umasta. Kinakaya-kaya lamang niya ako at palaban siya.

Gaya na lang noong bagong dating siya sa bahay ko. I don't know na agad magpapadala ang agency ng kapalit sa umalis kong katulong. We had a party before I went out of town for work. Walang nakapaglinis dahil bigla ngang umalis ang katulong ko—kaya naiwan talagang walang linis ang bahay. And I'm too tired to do it when I am back.

Maagang natapos ang inspection sa isang factory kaya nakauwi ako agad. I was in the shower when I heard noises. Bumaba akong walang saplot dahil inakala kong mag-isa lamang ako roon. Iyon pala, makakaharap ko ang isang kakaibang babae.

Inaamin ko, medyo natigilan ako nang humarap siya at makita ko. She's a beauty. Maganda siya kahit tila basahan ang suot niya. Agad lang napawi ang paghanga ko dahil sa nangyari sa pagitan naming dalawa. Mapangahas ang ipinakita niyang galaw. She even tightly held my friend down there, na para bang gusto niya akong patayin. Gusto ko lang naman siyang patigilin. She did a good job at ayaw kong mawalan na naman ng katulong.

But dàmn! Kakaiba ang hatid niya sa katawan ko nang wala na siya sa paningin ko. My friend down there was still hard as a rock. Ni hindi nadismaya sa inasal ng babaeng iyon. Maging sistema ko ay nabuhayan.

Awkward. Iyon ang unang naging tagpo namin. Pero marunong siyang sayawan ang mga tao. She tried to be okay in front of me kahit na minsan ay nahuhuli ko siyang napapatingin sa baba ko. And my thing down there, parang gustong gusto niya ang pagsulyap-sulyap ni Tin.

As days went by, I tried to be civil to her. Hinayaan ko siyang gawin ang trabaho niya. At aaminin ko. She's good at her job. Kaya nagtaka akong higschool lang ang tinapos niya.

"Ogag! Hindi naman kailangan ng college diploma sa pagiging katulong!" saway ko sa sarili habang nakatitig sa report tungkol sa kanya. But as I monitor her every move, I know matalino siya. She didn't even ask how to use the appliances inside the house. Binabasa niya ang manual niyon o instructions. Hindi gaya ng mga nakaraang katulong ko na nungka paggamit ng electric kettle ay hindi alam.

"Sir, kain ka muna. Nagluto po ako ng hotdog..." This morning, she woke up early to prepare breakfast for me. Pero nagmamadali ako kaya hindi ko iyon pinansin. Nakatanggap ako ng tawag at mas importante sa akin iyon.

"It is 99.99 percent. Anak mo nga ang sanggol, Xander," ika ng kausap kong doctor who did the DNA testing.

Hindi na ako nagulat. Noong makita ko ang sanggol sa ampunan, nakaramdam agad ako ng lukso ng dugo. I know he's my son.

Bunga ang sanggol sa isang one night stand. Of course, I know the mother. Tauhan ko siya sa kompanya. Actually, my secretary. Hindi ko sinasadyang may mangyari sa amin. Isang gabi lang iyon. Pero nagbunga. Umalis siya. Hindi ko alam na buntis siya. And one day, kinausap ako ng pinsan niya. She told me that Lira and I had a baby. Na nasa bahay ampunan nga ang sanggol. Si Lira? Bigla na lang nawala.

Nagmamadali akong puntahan ang anak ko sa ampunan. Hindi ko inaasahan na naroon din si Mary Jane. Simula noong nalaman ko mula sa kanya ang tungkol sa anak ko, lagi na siyang nasa tabi ko.

"Xander, buti narito ka na," aniya.

Kunot ang noo ko at natigilan nang makita siyang karga ang anak ko.

Mabilis akong lumapit. Kinuha ko ang anak kong agad naman niyang binigay.

"Nga pala, may sasabihin ang namamahala ng ampunan. Puntahan mo daw sa opisina niya," sabi ni Mary Jane na kumapit sa braso ko.

I tried to distance myself to her. Lalo at naramdaman ko na ang malulusog niyang dibdib sa braso ko. Para bang sinasadya niya ang idiin iyon doon.

"Take him–I'll go now," paalam kong ibinigay muna sa kanya ang anak ko. Pagkatapos ay kumatok ako sa opisina ng namamahala sa ampunan.

"Mr. Dela Vega, please sit down."

"You receive it already, right?" I ask as I am sitting down. Ang DNA result ang tinatanong ko.

"We have it. Kaya pinatawag kita rito dahil mas may importante pa tayong pag-uusapan bago mo makuha ang bata sa pangangalaga namin–"

"What?" I cut her off as my eyes look at her like a dagger ready to kill. "Napatunayan na anak ko nga si River, so why I can't take my own child?"

"Mr. Dela Vega, please calm down. Gustuhin man namin na ibigay sa iyo agad ang sanggol, we can't...for this reason—"

May nilabas siyang papel. Idinausdos niya iyon sa harapan ko. Padarag ko iyon na kinuha at binasa.

Habang paisa-isang binabasa ang mga nakasulat doon ay siya naman ang isa-isang paglabas ng mga gitla sa noo ko. My eyebrows furrowed at nag-isang linya ang mga labi ko.

"What the hell is this? This is nonsense!" Napatayo ako. Padabog kong muling binaba ang papel sa mesa ng namamahala. Marahas akong bumuga ng hangin nang titigan lamang niya ako.

According to the letter, before I could get my child. I need to be married. Dapat may pamilyang kalalakhan ang anak ko. Ibig sabihin, may ama at ina na mangangalaga. May pirma iyon ni Lira.

"This is nonsense!"

Ngumiti ang namamahala dahilan upang lalo akong mainis. Tila pinag-kakaisahan ako at iyon ang pinakaayaw ko. Ang gawin akong tanga.

"I'll get my child, kahit na makarating pa tayo sa korte!" Banta ko. Baka sakaling matakot sila. Pero imbes na ikatakot nga niya ay tila mas naging palaban ang itsura ng namamahala.

"I know you have the means to get a legal action, Mr. Dela Vega. Alam din namin na kaya mong buhayin ang anak mo at ibigay ang gusto niya because you can afford to do that. Pero hindi kayang punan ng salapi ang isang masaya at buong pamilya para sa bata. The mother, Lira—wants her child to grow up with a whole family..."

Nonsense! Nonsense! Nonsense!

If she wants a whole family for our child. Bakit siya umalis? Bakit niya itinago sa akin ang pagbubuntis niya? Bakit hindi na lang siya?"

Tumayo ang namamahala ng ampunan. Kinuha niya ang papel at muling nilagay sa isang folder.

"You will have until next week, Mr. Dela Vega. Dahil kapag hindi mo nakuha ang bata, mapupunta ito sa kamag-anak ni Lira..."

"No!"

I panicked. Hindi puwedeng makuha ng iba ang anak ko. I need to do something!

Kahit ano.

That's when I see Tin. At isang plano ang nabuo sa isip ko.