MasukXander Point of View
"Xander anong sabi? Bakit ka pinatawag?" Pagkalabas ko sa opisina ng namamahala sa ampunan ay sumalubong sa akin ang mga tanong na iyon ni Mary Jane. Wala na sa pangangalaga niya si River kaya tiyak kong kinuha na ito ng mga tauhan doon. Muli siyang umangkla sa braso ko at gaya kanina, tila sinadya niyang ipagdiinan ang malulusog niyang dibdib sa braso ko. Natigilan ako at napatitig kay Mary Jane. Sabi ng namamahala, ibibigay ang anak ko sa kamag-anak ni Lira. Si Mary Jane lang ang kilala kong kamag-anak niya dito sa Maynila. Hindi kaya kay Mary Jane ibibigay si River? "Xander, bakit mo ako tinititigan?" Tila nahihiya niyang saad. Namula pa nga ang mukha niya. Parang may gustong ipahiwatig pero agad ko siyang binalewala. Hinila ko ang braso ko sa pagkakahawak niya tsaka ako mabilis na naglakad paalis. "Xander, sandali..." Napatigil ako noong humabol siya sa akin. Ang tunog ng mataas niyang takong ay pumaibabaw sa paligid. "Xander, anong balak mong gawin?" Kunot noong humarap ako sa kanya. "So you know!" Hindi ako nagtatanong. Sigurado ako dahil sa tono ng pananalita niya. Umakto siyang parang walang alam pero alam na pala niya ang tungkol sa sulat. "Ahmmm, k-kasi..." Tila nagmamakaawa ang mga mata niya na hinuli ang mga mata ko. Napalunok siya at ngumuso. "Gusto kong sabihin na wala akong balak na kunin sa iyo ang bata, Xander," aniya sabay tipid na ngumiti "Good!" ika ko naman sabay talikod sa kanya. Wala din akong balak ibigay sa kung sino ang anak ko. Kahit kamag-anak pa siya ni Lira. "Xander sandali, anong balak mo? Paano mo makukuha ang bata? You know what—I can help you..." Muli akong natigilan. Siya na ang muling humabol at pumuwesto sa harapan ko. "What help you mean?" "Ahmmm..." Pinaglaruan niya ang kanyang mga daliri. "We can marry..." Parang nagpanting ang teynga ko sa narinig. Umatras ako sa kanya palayo pero hinawakan niya ang kamay ko. Tila nakikiusap na pakinggan ko siya "Xander, kunwari lang. Para makuha mo lang si River. Like...ahmm—contract marriage..." suhestiyon niya. Lalong nalukot ang mukha ko. Contract marriage? Kunwaring kasal sa iba para magkaroon ng asawa? Bakit hindi ko naisip iyon? Ngumiti ako. That idea is good. Hinawakan ko sa balikat si Mary Jane. Nagulat siya sa ginawa ko pero halata sa mukha niya ang antisipasyon at ang ngiting pinipigilan. "I'll think about that. Thank you for the idea. See you at the office on Monday," ika ko. Binitiwan siya at tuluyang iniwan. Habang nasa sasakyan ay abala na ang isipan ko sa pag-iisip kung anong dapat gawin. Anong plano? Sino ang yayayain ko? ***** "I need your help. Get change, and I will tell you why when we are on our way." Hindi ako sigurado kung tama ang desisyon ko pero wala akong ibang maisip na puwede kong ayain na magpakasal na hindi ako magkakaroon ng anumang problema. Noong makita ko si Tin habang kumakain ay siya agad ang pumasok sa isip ko. She can be my contractual wife. I will pay her. Nangangailangan siya ng pera. Madali ko siyang makukumbinsi. Noong iwanan ko siya sa kusina ay agad kong tinawagan si Leandro para ihanda ang kailangan namin na kontrata para sa contract marriage namin. "Are you sure about it?" aniyang pinagdududahan pa talaga ako. "The Xander the great—magpapatali sa kasal?" "Damn you! Lawyer ka ba talaga? I just told you!" Naiinis kong sagot. "Make sure to check every detail I gave you. Ayaw kong magkaroon ng problema sa bagay na ito, Leandro." "Who's the lucky girl?" Napasapo ako sa aking noo. Tila hindi ako sineseryoso ni Leandro. Kung hindi lang sa pagmamadali, sa iba ako magpapatulong. "You'll meet her later. Ihanda mo na ang kailangan namin. I'll meet you at the Casa Hotel. Same room..." "What? Later agad? I thought—" "Leandro!" Ngitngit na bulyaw ko. Wala akong pakialam kung mabingi siya sa sigaw ko. "Chill, bro! I get it. See you then!" Siya na ang kusang nagbaba ng tawag. Leandro is capable of doing things even in a rush. Alam kong may paraan siya para mangyari agad ang kasal. Pero hindi pa man kami nakaaalis sa bahay ay para bang pinagsisisihan ko na ang desisyon kong si Tin ang ayain ko. Sakit na siya ng ulo ko agad. Nagtitimpi lamang talaga ako ng inis. Kill her? White lady? Nakakatawa ang mga pinagsasabi niya pero wala akong ganang matawa dahil sa sitwasyon ko. Hindi lamang kasi ang tungkol sa anak ko ang problema ko ngayon kundi maging si grandma Teresa. Kapag nalaman niyang may anak ako at walang ina, sigurado akong sandamakmak na sermon ang matatanggap ko. She might tell me to flip the whole world just to find the mother of my child. Lira chose to leave, hindi ko siya hahabulin para pilitin sa isang bagay na baka talaga ayaw niya. Kaya kailangan ko ng isang babae na magpapanggap na asawa ko at ina ni River. "Hanggang kailan ako mananatiling kasal sa iyo, Sir Xander?" "Three years..." Fùck. Why three years? Puwede naman isang taon lang, or less than that. Bakit three years ang nasabi ko? Pero nasabi ko na. Paninindigan ko. "Sige..." Medyo nagulat ako dahil pumayag siya. Napasubo na talaga ako. Pero para makuha ko ang anak ko. Sige. I need her. "Pera muna Sir Xander. Pera para sa pagpapakasal ko..." Natigalgal ako saglit na napatitig kay Tin. She's vocal. I don't know if I like it her that way or not? Para kasing gulo ang magaganap sa pagiging vocal niya. Pero naroon na ako. Mas matimbang ang kagustuhan kong makuha ang anak ko kesa sa babaeng pakakasalan ko. May mga paraan naman ako para mahiwalayan siya agad. Kahit hindi pa tapos ang kontrata. Money speaks to her. Puwede ko siyang bayaran para makawala sa kontrata. I took my phone out. Nagpindot doon. Nang matapos ang transaction na ginawa ko ay inilapag ko ang telepono ko sa kanyang nakalahad na kamay. "Money transferred. Now, let's get married!"Justine's Point of ViewNanlalaki ang mga mata ko dahil bigla akong kinabig ni Sir Xander para halikan. Hindi ko naman siya magawang itulak dahil aminado ako sa sarili ko na nagugustuhan ko na ang mga halik niya sa akin.Ang sarap-sarap din kasi niya talagang humalik. At dahil siya ang first kiss ko at nagturo sa akin paano humalik ay talagang hindi ko mapigilang tumugon. Nakakaadik pala. Pero siyempre, ayaw kong aminin sa kaniya. Baka lumaki pa ulo niya at maging mayabang.Lasang alak ang loob ng bibig ni Sir Xander. Pero imbes na mapatigil ako ay lalo yata akong nahulog sa halik niyang iyon. Nakakalilo ang sensasyon na bumabalot sa akin. Nakakalasing. Maging ako, pakiramdam ko ay lasing na rin. Ewan ko kung sa alak sa bibig niya o dahil sa nangyayari ngayon ako nalalasing.Lasing na lasing yata ako sa damdamin kong pilit na kumakawala kahit na pilit kong pinipigilan.Lord, mukhang matatalo ako kay Grandma Teresa nito sa deal namin. Nai-inlove na yata talaga ako kay Sir Xander. Tsk..
Xander's Point of ViewMay multo ng ngiti ang mga labi kong tumalikod. Ang saya ng pakiramdam ko dahil sa nakikitang kaligayahan sa mga mata ni Tin. Hindi man niya aminin, alam kong talagang nagustuhan niya ang mga pinadala kong regalo."This is the start..." sabi ko sa aking sarili. Kung noon, itinago ko ang damdamin ko at okay lang na parang kaibigan ang turing sa akin ni Lira, now it's different. I want to show Tin my feelings. Liligawan ko siya at patutunayan sa kaniya na totoo ang damdamin ko.I'm not scared to show my feelings anymore...Slowly, I'll come out of my comfort zone. I should not be scared of anything. Or anyone."Sir Xander...sandali."Nakaakyat na ako sa opisina namin nang sumunod siya sa akin. "Teka nga sir Xander, pakipaliwanag nga ang ginagawa mo! Anong ibig sabihin ng mga ito?" tanong niya. Hawak pa rin niya ang mga pinadala ko. Hirap na hirap nga siyang hawakan ang mga iyon. Buti at nadala niya pa sa opisina namin."You heard me, I don't want to waste my sali
JUSTINE'S POINT OF VIEW "Miss Tin, may delivery po sa inyo," tawag sa akin ng isang empleyado sa factory. Kasalukuyan akong nag-i-inspect ng mga tela gaya ng utos ni Sir Xander. Busy ako tapos may istorbo! Ano na naman kaya ito?Lumapit ako sa delivery man. Nagtaka ako dahil may hawak siyang pumpon ng bulaklak at teddy bear na may chocolate. Mamahaling brand ng chocolate iyon.Nagsalubong ang mga kilay ko dahil doon."Ma'am, delivery po para sa inyo," aniya ng nagde-deliver. Iniaabot sa akin. Alanganin ko iyong kinuha. Hindi makapaniwalang napatitig sa delivery man."Manong, baka nagkakamali po kayo. Baka hindi po sa akin ito," sabi ko. Pero hawak ko na ang mga iyon dahil talagang ipinilit niyang kunin ko."Hindi po Ma'am. Nakapangalan at address po talaga sa inyo," sagot niya. Ipinakita niya sa akin ang delivery slip. Ako nga iyon. Pero sino kaya ang nagpadala? Wala naman akong alam na taong puwedeng magbigay sa akin ng mga ito?"Uy Tin, may manliligaw ka?" Biglang tudyo ng mga k
Xander's Point of View "This is insane!" Hindi ko mapigilang bulalas na may iritasyon. Talaga bang nakakulong kami ngayon ni Tin? Nasa maliit kaming presinto at nakakulong. Wala kaming kasama na iba kaya kami lang ang naroon ni Tin. Minabuti nilang pagsamahin kami dahil hindi talaga tumitigil si Tin. "Mamang pulis...sorry na oh! Joke lang iyon, joke!" Sigaw ni Tin habang nakahawak sa rehas at tinatawag ang pulis na humuli sa amin. Napasabunot na ako sa aking buhok. Kanina pa si Tin na nakikiusap. Medyo naiirita na rin ako sa kaniya. If she didn't provoke the police, wala sana kami doon. Lumapit ako kay Tin. "Stop it! I called Leandro already. He's coming right away. Stop pissing them..." Humarap sa akin si Tin. Nakapameywang. "Hindi ba nila alam ang salitang joke? Siguro natamaan—" Pinigilan ko si Tin sa pagsasalita sa pamamagutan ng pagtakip sa kaniyang bibig. Hanggang hindi siya tumitigil ay siguradong mapapahamak kami. Ilang oras pa ang ginugol namin bago dumating si Lea
Justine's Point of View "Nay, Junjun, mag-ingat kayo rito ha. Iyong mga bilin ko..." nalulungkot kong ika. Mahigpit kong hawak ang kamay ni Nanay na parang ayaw ko ng bitiwan."Naku, Tin, sarili mo ang ingatan mo maging itong si Xander. Alagaan mong mabuti ang pamilya mo..." bilin ni Nanay na ikinalabi ko. "Xander, alagaan mo din sana itong dalaga ko. Isip bata ito minsan at matigas ang ulo, ikaw na sana ang magpahaba ng pasensiya..." sabi ni Nanay. "Nay!" maktol ko dahil sa sinabi niya. Nilalaglag ba naman niya ang sariling anak. Si Nanay talaga!"Makakaasa kayo, Nay..." sagot naman ni Sir Xander. At least, marunong makisabay sa agos itong si Sir Xander. Pinapagaan niya ang loob ni Nanay para hindi na mag-alala sa akin."Sige na, humayo na kayo at magpakarami..." Inirapan ko si Nanay. Natawa naman si Sir Xander."Nay!" saway naman ni Junjun na nakikinig lang. "Este umalis na kayo at ng hindi kayo masyadong gabihin. Mahirap pa naman bumiyahe ng gabi..." sabi ni nanay pero kakaiba a
Justine's Point of View "Sir Xander!" Napatayo ako bigla. Puno ng pagkasindak ang mukha ko dahil sa sinabi niya kay Nanay. Si nanay naman ay napaatras at muntikan matumba. Buti na lang at maagap si Junjun na nasalo siya. "A-anong sabi mo? Tin, totoo ba ang sinasabi ni Xander?"Hindi ko alam kung anong sasabihin. O-oo ba ako o itatanggi ko? Kung itatanggi ko parang sinabi ko na rin na sinungaling si Sir Xander."Tin?" untag muli ni Nanay. "Manang..." si Junjun na naghihintay din ng paliwanag ko.Tumayo na rin si Sir Xander. "Magpapaliwanag ako, Nay..."Hindi ko alam kung paano, ano o kung paniniwalaan ko ba ang nangyayari. Nagkuwento si Sir Xander. Iyong mga nangyari. Except sa kontrata lang ang kasal namin. "I have a child. Tinanggap ito ni Tin na walang alinlangan. That's why I fell in love with her..."Alam kong walang katotohanan ang huling sinabi ni Sir Xander. Pero mabilis na napatibok nito ang puso ko. Ewan ko kung sa kaba ba dahil kay Nanay na na matamang nakatitig sa ami
Xander's Point of View Taguan? Natawa ako."Tin will not do that! Walang dahilan para taguan niya ako. And even so, that is after our contract. And I will not going to go after her. Walang dahilan para habulin ko siya...""Just like what you did to Lira? Ewan ko sa iyo, Xander. You claim to love t
Xander's Point of View Mabilis akong napabalik. Saktong nakarating ako doon nang biglang lumakas lalo ang ulan. Halos nagsiuwian na rin ang mga customer doon. Iilan na lang ang natira at patapos na rin. Agad kong nakita si Tin. Nakabalot ito ng blanket. Sa harap niya ay bowl ng mainit na sabaw. H
Xander's Point of View "Sir Xander, in love ka na ba sa akin?"Napaubo ako sa katanungan ni Tin. Mas ikinagulat ko pa iyon kaysa ang pagsigaw niya kanina. Biglang nataranta ang sistema ko pero of course madali kong naitago iyon."In love? Are you out of your mind? Paano naman ako mai-in love sa is
Justine's Point of View Nagulat ako nang biglang sumulpot si Sir Xander sa kung saan. Hindi ko siya inaasahan dahil akala ko sila Grandma Teresa ang susundo sa akin. Kaya naman heto ako, nakipag-chikahan sa baklang kaklase ko. Though hindi siya halatang bading dahil panlalake naman ang suot niya.







