تسجيل الدخولAndrea's POVNaupo ako sa couch, pakiramdam ko ay isda akong inihagis sa kumukulong tubig. Kahit saang direksyon ako lumiko, nakakasakal ang init ng hangin. Mula nang sabihin ni Dylan ang salitang "sex," nag-aapoy na ang katawan ko.Ang totoo niyan, matagal na rin simula nang huli kaming magsama.At
Andrea’s POVNapahigpit ang hawak ko sa bouquet na bigay ni Carolina, saka ko lang napansin na ilang minuto na pala akong nakatayo lang sa may pinto, tulala.Napakurap ako at agad na napahiya sa sarili ko.Thank God walang nakakita sa akin na parang tanga lang na nakatayo dito!Dali-dali akong pumas
Andrea’s POVKumabog nang mabilis ang puso ko nang lumapit si Dylan, ramdam ko agad yung pamilyar niyang cedar scent na parang sumasakop sa buong hangin. Bawat hinga ko parang mas bumibigat, habang nakatitig ako sa madilim niyang mga mata na sobrang lapit sa akin.Tinetest ba niya ako o casual lang
Andrea’s POVNapatingin ako sa laptop ko, pagod na pagod matapos makipag-coordinate kina Dylan at Cris para ayusin yung Valentine’s Day misunderstanding. Salamat kay Lira dahil nag-offer siya na i-share yung selfie namin na may timestamp. Pero kahit pa ganun, ang sakit pa ring basahin yung mga “just
Andrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Isinuot ko ang pink strappy heels para kumpleto na ang ensemble.Inabot ako ng halos dalawang oras at kalahati sa paghahanda.Pagbaba ko sa sala, nadatnan ko si Lara na patapos na sa shift niya.May hawak siyang garbage bag malapit sa sofa at agad siyang napahinto, halatang humanga. “Mrs. Romero, yo
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVBumulusok ako sa ilalim ng tubig, at agad sumipsip ang mga damit ko ng tubig na parang espongha.Saglit akong kinabahan, pero mabilis ding pumasok ang swimming instincts ko. Bata pa lang ako marunong na akong lumangoy—hindi naman ito life-threatening.Pero bago pa ako makapag-angat ng s







