Se connecterAndrea's POVNaupo ako sa couch, pakiramdam ko ay isda akong inihagis sa kumukulong tubig. Kahit saang direksyon ako lumiko, nakakasakal ang init ng hangin. Mula nang sabihin ni Dylan ang salitang "sex," nag-aapoy na ang katawan ko.Ang totoo niyan, matagal na rin simula nang huli kaming magsama.At
Andrea’s POVNapahigpit ang hawak ko sa bouquet na bigay ni Carolina, saka ko lang napansin na ilang minuto na pala akong nakatayo lang sa may pinto, tulala.Napakurap ako at agad na napahiya sa sarili ko.Thank God walang nakakita sa akin na parang tanga lang na nakatayo dito!Dali-dali akong pumas
Andrea’s POVKumabog nang mabilis ang puso ko nang lumapit si Dylan, ramdam ko agad yung pamilyar niyang cedar scent na parang sumasakop sa buong hangin. Bawat hinga ko parang mas bumibigat, habang nakatitig ako sa madilim niyang mga mata na sobrang lapit sa akin.Tinetest ba niya ako o casual lang
Andrea’s POVNapatingin ako sa laptop ko, pagod na pagod matapos makipag-coordinate kina Dylan at Cris para ayusin yung Valentine’s Day misunderstanding. Salamat kay Lira dahil nag-offer siya na i-share yung selfie namin na may timestamp. Pero kahit pa ganun, ang sakit pa ring basahin yung mga “just
Andrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







