登入"Alam mo," sabi ni Lira na may pag-iisip, "sa ngayon, para kang batang nagtatampo sa kanyang boyfriend." Tumigil siya saglit, sabay dagdag, "Pustahan tayo, kung tawagan ka ni Dylan ngayon, ako ay iiwan mo agad at babalik ka sa kanya."Iyang klaseng scenario. Magrereklamo tungkol sa boyfriend sa best
Andrea's POVSandali akong nakaupo sa kama, nawala sa isip, bago tuluyang bumuntong-hininga at kinuha ang aking pajama, handa nang maligo at matulog.Ang isang maayos na asawa ay dapat maghintay sa kanyang mister na umuwi mula sa kanyang mga business engagements. Pero ngayong gabi, wala akong gana n
Ako: «Dito na matatapos ang pagkakaibigan natin.»Ang pekeng pagkakaibigang ito ay hindi na kailangang itago.Kapag natawa na si Lira nang busog, sa wakas ay naging seryoso siya: «So si Mr. Romero ay sinabi lang iyon? Wala nang iba?»Ayaw ko na talagang ipagpatuloy ang topic na ito: «Wala. Ano ba, g
Andrea's POVSa wakas ay tumila na ang online storm, pero ang mga sinabi ni Lira ay gumawa ng sumpa sa isipan ko.Sa bawat pagkakataong makita ko si Dylan nitong mga nakaraang araw, ang tanong niya ay paulit-ulit na pumapasok sa utak ko: "Hindi mo ba naisip na baka nililigawan ka lang talaga ni Dyla
Andrea's POVNaupo ako sa couch, pakiramdam ko ay isda akong inihagis sa kumukulong tubig. Kahit saang direksyon ako lumiko, nakakasakal ang init ng hangin. Mula nang sabihin ni Dylan ang salitang "sex," nag-aapoy na ang katawan ko.Ang totoo niyan, matagal na rin simula nang huli kaming magsama.At
Andrea’s POVNapahigpit ang hawak ko sa bouquet na bigay ni Carolina, saka ko lang napansin na ilang minuto na pala akong nakatayo lang sa may pinto, tulala.Napakurap ako at agad na napahiya sa sarili ko.Thank God walang nakakita sa akin na parang tanga lang na nakatayo dito!Dali-dali akong pumas
Isinuot ko ang pink strappy heels para kumpleto na ang ensemble.Inabot ako ng halos dalawang oras at kalahati sa paghahanda.Pagbaba ko sa sala, nadatnan ko si Lara na patapos na sa shift niya.May hawak siyang garbage bag malapit sa sofa at agad siyang napahinto, halatang humanga. “Mrs. Romero, yo
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVBumulusok ako sa ilalim ng tubig, at agad sumipsip ang mga damit ko ng tubig na parang espongha.Saglit akong kinabahan, pero mabilis ding pumasok ang swimming instincts ko. Bata pa lang ako marunong na akong lumangoy—hindi naman ito life-threatening.Pero bago pa ako makapag-angat ng s







