LOGINAndrea’s POVKumabog nang mabilis ang puso ko nang lumapit si Dylan, ramdam ko agad yung pamilyar niyang cedar scent na parang sumasakop sa buong hangin. Bawat hinga ko parang mas bumibigat, habang nakatitig ako sa madilim niyang mga mata na sobrang lapit sa akin.Tinetest ba niya ako o casual lang
Andrea’s POVNapatingin ako sa laptop ko, pagod na pagod matapos makipag-coordinate kina Dylan at Cris para ayusin yung Valentine’s Day misunderstanding. Salamat kay Lira dahil nag-offer siya na i-share yung selfie namin na may timestamp. Pero kahit pa ganun, ang sakit pa ring basahin yung mga “just
Andrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers.Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko.Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko.“Surprise!”“Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by you
Andrea’s POVAyokong naghihintay sa backstage. Naiinis ako doon. Si Shiela, kanina pa ako hinahanap—almost twenty minutes na raw siyang naghahanap sa akin.Ten minutes lang ang sinabi kong babalik ako. Pero heto ako, naipit pa rin kay Carolina, at isang song na lang bago ako mag-perform. Kaya talaga
Andrea’s POVParang may butterflies sa tiyan ko habang iniisip ang dinner ngayong gabi. Ito ang unang pagkakataon na lilitaw ako sa publiko katabi si Dylan bilang Mrs. Romero. Business dinner pa at isang setting kung saan bawat tingin ay sinusukat, bawat salita ay maingat na pinipili.Kaya, siyempre
Pero kahit gano’n… may something sa tono niya na parang personal. Parang may pag-aangkin. Possessive, even.Kinagat ko ang labi ko, kabado, at binuksan ang Twittèr. Tuluyan nang nawala ang trending hashtag na #AndreaAndCris. Napabuntong-hininga ako sa ginhawa habang napasandal sa upuan. Ginawa niya
Third Person’s POVParang sampal sa mukha ang trending topic. Nang matyempuhan ito ni Marcus, dikit na dikit na ang pangalan ni Cris kay Andrea, para silang duet sa isang malungkot na pop ballad, at nilalantakan na iyon ng internet na parang buong taon nilang hinintay ang ganitong klaseng drama.Aga
“Well, well,” bulong ni Gabriel habang sinusundan ang tingin ko. “Mukhang rough ang gabi ng ex ng asawa mo.”“Hindi siya worth ng oras ko,” malamig kong sabi, tinalikuran ang eksena.Ngumisi si Gabriel. “Sure ka? Kasi hawak mo ‘yung baso parang ini-imagine mong leeg niya ‘yan.”Uminom ako nang mahab







