INICIAR SESIÓNPagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVSi Lira ay mas mukhang nagulat kaysa sa akin. "Buong araw kitang kasama! Alam mo lahat ng ginawa ko!"Tama naman siya.Habang papalapit si Dylan, naalala ko na hindi ko lang siya binabaan ng tawag kanina, hindi ko rin sinagot ang mensahe niya na nagtatanong kung anong oras ako uuwi.Aga
Andrea's POVTumigas ako nang magbitaw ng kurot ang kaibigan ni Mary. Ano bang sasabihin ko? Na ang tinatawag kong "asawa" ay maaaring maging masyadong busy para sa akin? Ang pinakamasakit, maaaring tama siya, at alam nating lahat iyon."Oh," nasabi ko lang, tinanggap ang imbitasyon nang may dignida
Andrea's POVBigla akong nagising nang may marinig akong ingay sa sala. Tulog pa dapat si Lira nang hindi bababa sa isang oras. Nahihiya akong nahuli sa ginagawa ko, kaya mabilis kong itinago ang phone ko."Hindi ka na natutulog?" tanong ko, sinusubukang magpakarandam."Iihi lang ako," bulong niya s
Isinuot ko ang pink strappy heels para kumpleto na ang ensemble.Inabot ako ng halos dalawang oras at kalahati sa paghahanda.Pagbaba ko sa sala, nadatnan ko si Lara na patapos na sa shift niya.May hawak siyang garbage bag malapit sa sofa at agad siyang napahinto, halatang humanga. “Mrs. Romero, yo
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVNang tumawag si Luke, ramdam ko kung gaano ka-tensed ang buong katawan ni Dylan sa ilalim ko. Nawasak ang spell.“This better be important,” he growled into the phone.Dahan-dahan akong bumaba sa kaniyang kandungan, inaayos ang damit gamit ang nanginginig na mga daliri habang sinusubuka







