LOGINAndrea’s POVThe family doctor arrived surprisingly quickly. Mainit-init pa yung pasta na niluto ni Mrs. Alonzo at ang bango pa nito, pero hindi ko pa nagagalaw kahit isa nang tumunog ang doorbell.“Ma’am, ako na po ang magbubukas. ‘Wag na po kayong gagalaw!” mabilis na sabi ni Mrs. Alonzo sabay pat
Andrea’s POVPinilit kong ituwid ang sarili ko. “No problem. I'll stand at the door and see you off.”Nakunot ang noo ni Dylan, halatang hindi satisfied sa sagot ko. Pero hindi na siya nagsalita, tumalikod na lang at sumakay sa sasakyan.Ngumiti ako habang pinapanood siyang pumasok sa kotse, tapos t
Andrea’s POVNatigilan ako. Parang nag-freeze yung utak ko kasabay ng mukha kong lalong umiinit sa hiya. Paano niya nasabi ‘yon sa ganitong oras pa talaga? Pero imbes na mautal o magmukhang tanga, pinilit kong magpakatatag.“Isn't that perfectly normal?” balik ko agad, bahagyang tinaas ang baba ko.
Andrea’s POV“What?”Tumingin sa akin si Dylan. “Isn't Valentine's Day about showing off on social media?”Parang may kung anong lumiit sa loob ko. Bigla akong tinamaan ng realidad—hindi pala niya ibinibigay ang mga mamahalin at engrandeng regalo dahil gusto lang niya akong pasayahin. Para ito sa im
Andrea’s POVHindi ko inakala na mas lalong magiging awkward ang lahat matapos umalis si Lira, pero grabe, mali ako. Pagkababa niya sa sasakyan, pumikit na lang ako at nagkunwaring tulog sa buong biyahe. Tapos lang noong pumasok kami sa gated community saka lang ako “nagising.”Ang kaibigan ni Cris
Andrea’s POVNag-alinlangan ako, pero tapos na ang chance na i-recall ang message. Bigla akong kinabahan, nakaupo lang habang nakatitig sa phone ko, hindi mapakali.Iisipin kaya ni Dylan na mayabang ako?Napansin ni Lira na nakafocus ako sa screen ko. “May eye candy ka ba d’yan sa phone mo?”Yumuko
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na
“Alam kong gising ka na,” boses ni Dylan, sobrang lapit sa tainga ko.Hindi ako gumalaw, sinasadya kong bagalan ang paghinga.“Hmm,” aniya, may halong aliw sa boses. “If you’re really asleep, I guess you won’t mind if I collect that kiss you kept begging for last night.”Bigla akong napadilat. Nando







