LOGINNagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Pagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVNaramdaman kong agad namula ang mukha ko nang sinabi ni Dylan, “my wife.” Ang init kumalat sa pisngi ko na parang wildfire.Ito na ang eksaktong sitwasyon na gustong-gusto kong iwasan—na ma-involve siya sa petty na drama na ito. Pero bago pa man ako makapagbukas ng bibig para paliitin a
Tumingin siya diretso sa akin. “Andrea Villamor, tama? Hindi dahil nanalo ka ng ilang obscure awards abroad ay espesyal ka. Advice lang? Alamin ang place mo.”Nagulat ako sandali. Nawala ang ngiti ko, napalitan ng malamig na titig. Kung gusto niyang maglaro ng ganitong laro, sige.“Actually, Mrs. Ro
“Dito?” hingal ko, kalahating nagulat, kalahating nasasabik.Sinagot niya sa pamamagitan ng pagtaas ng skirt ko sa hita, hinanap ng mga daliri niya ang edge ng underwear ko. “Here,” he confirmed, his eyes never leaving mine. “I want to watch you come apart for me on this piano you love so much.”Nan
Ang Chicago ay eksakto kung paano ko naaalala—walang tigil, malamig, at palaging mabilis ang galaw. Tatlong araw na ako sa business trip na ito, at nakasara na ako ng dalawang major deals na magpapalawak sa footprint ng Romero Group sa Midwest.Pinlano ni Luke ang schedule ko na parang military oper







