Masuk“You’re seriously going to stop making out with me to blow-dry my hair?” biro ko habang lumalapit.Ngumiti siya nang bahagya, inalis ang isang basang hibla sa pisngi ko. “I’m seriously not letting you get sick. I want you in my bed, not sneezing in it.”Napatawa ako at sumandal sa kanya. “Okay, fine
Third Person’s POVPara kay Andrea, parang isang imposibleng panaginip ang lahat ng nangyari ngayong gabi. Pero hindi lang siya ang nahihirapang intindihin ang lahat.Si Elisa Sanchez ay tuluyang nalito. Dapat si Carolina Sinclair ang magiging asawa ni Dylan—matagal nang plano iyon. Ngayong gabi san
Andrea’s POVPagkarinig niya sa sinabi ko, tumindi ang tingin ni Dylan habang ilang segundo akong pinagmasdan. “I see. Wait here, I’ll have something sent up.”Sa sandaling sinabi niya ‘yon, biglang namula ang mukha ko. Mahina akong tumango. “Oh… thank you.”May mas nakakahiya pa ba sa sitwasyon ko
Andrea’s POVPagkawala pa lang ni Carolina sa paningin, may dalawang lalaking biglang sumulpot mula sa mga tao, nagmamadaling tumakbo—’yung isa, nawalan pa ng sapatos.Bigla silang napahinto, palipat-lipat ang tingin sa papalayong si Carolina at sa akin na basang-basa.Sila ang magkapatid na Villega
Bago pa siya makasagot, itinuro ako ng babaeng sumigaw kanina. “Mrs. Romero did it! I saw her push Carolina into the pool and hold her under! If I hadn’t spotted them, Carolina could have died! She’s trying to eliminate the competition for Dylan’s affections!”Napasinghap ang mga tao, at agad nagsim
Andrea’s POV“Holy shit!” napasinghap ako nang bumagsak ang katawan ni Carolina sa tubig, sabay malakas na splash.Ginawa niya talaga. Talagang tumalon siya sa punyetang pool!Napalingon ako sa paligid, halos panic na, para i-confirm ang alam ko na—kami lang dalawa ang tao dito. Lahat nasa loob, nag
Andrea’s POVNang idemand ko na lumuhod si Edward para humingi ng sorry, biglang naging sobrang tense ang atmosphere sa private dining room. Halos satisfying ang gulat sa mukha ng lahat.Si Mrs. Anderson ang unang nakabawi. “Andrea, dear, hindi na kailangan iyon sa panahon ngayon. Puwede naman natin
Andrea’s POVMatagal kong tinitigan ang pangalan ni Dylan sa screen ng phone bago ko ito sinagot. “Hello?”“My grandmother moved up the timeline,” direktang sabi niya, walang paligoy-ligoy, parang normal lang.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, hinawi ang natitirang luha sa pisngi ko at pinilit
Andrea’s POVPagkaalis ni Lira, saka ko lang talaga naramdaman ang matinding pagod. Para bang doon lang bumigay ang katawan ko. Hindi ko na namalayan kung paano ako napahiga; basta na lang akong nilamon ng antok—walang panaginip, walang kahit anong imaheng gumulo sa isip ko. Isang mahimbing at mabig
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin







