로그인Andrea's POV:Ramdam ko yung pag-init ng katawan ko, parang hindi na ito akin. Yung pagnanasa ko, parang walang kabusugang puwang na hindi na kayang punan."You're so desperate, I'm going to fuck you in front of the mirror so you can see how slutty you look."Ang bastos ng pananalita ni Dylan, sobra
Dylan's POVPagkapasok ko pa lang ng garage, pinatay ko agad yung makina tapos tinitigan ko si Andrea. Yung pisngi niya sobrang pula—yung tipong deep crimson, tapos yung paghinga niya mababaw at mabilis."We're home," maikli kong sabi.Nag-blink siya, parang nagising mula sa pagkakalutang. "Oh... ri
Makalipas ang ilang sandali na nagmamaneho siya habang ginagawa ko siya gamit ang bibig ko, bigla siyang huminto sa isang liblib na side street at nag-park."You're playing with fire," ungol niya, sabay gusot ng mga daliri niya sa buhok ko at ginabayan ang galaw ko.Umungol ako habang sinisipsip siy
Carolina’s POVRamdam ko kung ano yung hindi niya sinasabi: “Grabe ka na, parang sinasamba mo na siya!”Pero bilang mabuting kaibigan, pinakalma niya yung boses niya.“Dapat yayain mo lang siya lumabas more often. Come on, birthday mo ‘to! Huwag ka naman mukhang malungkot.”Napilitan akong ngumiti,
Andrea’s POVYung mga pasimpleng pang-iinsulto nila ang siyang nagpatingin sa akin nang diretso. Dalawang babae na hindi ko pa nakita kahit kailan ang nakatayo sa malapit, may hawak na champagne flutes, at yung mga mukha nilang kunwari concerned pero halatang peke.Since hindi ko naman sila kilala,
Andrea’s POVKinabahan ako habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko yung confession ni Carolina. Ang lakas ng tibok ng puso ko, parang hindi na mapakalma.“Miss Sinclair,” pilit kong ngumiti, “I suddenly need to use the restroom…”Hindi ko na hinintay yung sagot niya. Mabilis akong lumabas ng room
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin
Andrea’s POVNanginginig nang bahagya ang mga daliri ko habang nakatitig ako sa screen ng phone ko, pinapanood ang social media storm na ako mismo ang nagpasabog. Ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang i-post ko ang simpleng caption na “Already Married” kasabay ng litrato ng marriage certifica
Dylan’s POVMahigpit pero maingat kong hawak ang marriage certificate habang naglalakad ako sa tahimik at napakalinis na hallway ng St. Peter's Private Hospital. Sobrang tahimik ang paligid, amoy antiseptic, malamig ang hangin, pero magulo ang isip ko.Hanggang ngayon, hindi pa rin tuluyang nagsi-si
Andrea’s POVPagkaalis ni Dylan, paulit-ulit na naglalaro sa isip ko ang mga huling salitang iniwan niya.“I’ll come pick up Mrs. Romero in a week.”Kung paano niya iyon sinabi—kalmado, diretso, parang matagal na niyang pinag-isipan—iyon ang mas lalong nagpabigat sa pakiramdam ko. Parang may humigpi







