MasukAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea’s POVInirapan ko siya habang nakatitig si Carolina sa akin gamit ang perpektong kontroladong ekspresyon. Ang paraan ng pagtingin niya sa akin ay parang isa akong kakaibang puzzle na determinado niyang buuin, nagpapakilabot sa akin.“If I say no, will you leave me alone?” tanong ko nang diret
Andrea’s POVPinagmamasdan ko ang kumikislap na ballroom, sinisikap kong itago ang kaba habang pinagmamasdan ako ng mga mayayamang socialites na parang ako’y isang exotic na hayop sa zoo.Doon ko nakita si Edward, nakatayo sa kabilang dulo ng silid, hawak ang champagne glass, nakatitig sa akin at ka
Andrea’s POVMagkasabay kaming naglakad papunta sa sleek na itim na kotse na naghihintay sa gilid ng kalsada.Binuksan ni Dylan ang pinto para sa akin, ganoon pa rin ang effortless control sa bawat galaw niya na nagpapabilis ng tibok ng puso ko—eksakto, parang may ritwal. Sandali akong nag-atubili,
Andrea’s POVAlas otso pa ang gala, pero alas kuwatro pa lang ng hapon, sinundo na ako at dinala sa isang eksklusibong club para sa paghahanda.Pagdating ko ng alas singko, parang nilamon agad ako ng sunod-sunod na beauty treatments bago pa ako dinala sa hair at makeup. Sa buong buhay ko, ngayon ko







