로그인Bumalik ang waiter dala ang drinks namin, at nagkaroon ako ng sandaling makabawi.“Hindi naman dapat ganito,” mahina kong sabi. “Business arrangement lang ‘to. Revenge kay Edward. Para matahimik ang lahat. Tapos ngayon, nasa kama ako, tinatawag ang pangalan niya at… Diyos ko, ang pathetic ko.”“You’
Andrea’s POVHindi na option ang magpanggap na patay.Narinig ko ang boses niya mula sa phone. “Andrea, are you… still there?”Hindi ko mapigilan ang panginginig ng mga kamay ko.Nakatitig lang ako sa call log, habang parang nagliliyab ang mukha ko sa hiya. Paano nangyari na natawagan ko siya sa eks
Andrea’s POVAalis si Dylan today for a business trip, at ramdam ko agad ang alon ng relief na dumaan sa akin. Matapos ang ilang araw na awkward ko siyang iniiwasan sa loob ng bahay, sa wakas makakapag-relax din ako. Ang ideya na ako lang mag-isa sa buong mansion ay parang napakalayang pakiramdam.P
Andrea’s POV“Na-realize ko lang na nakalimutan kong itanong—ano bang gusto mong ipabili sa’kin from my trip?” tanong ni Dylan, mababa at halos intimate ang boses sa tahimik na pagitan ng pinto.Natigilan ako, medyo nabigla. Unang pumasok sa isip ko ay sabihing “wala,” pero naalala ko ‘yung sinabi n
“Baka hindi pasok sa standards mo ang fashion sense ko,” amin ko.“Who told you that?”Napakurap ako. “What?”“Who said your taste isn’t good?”Hinaplos ko ang ilong ko na tumama sa kanya kanina. “Sarili ko lang namang assessment.”Bahagyang lumambot ang tingin niya. “I think your taste is excellent
Andrea's POV“Malapit na po, Mrs. Romero! Five minutes na lang!”“Hindi naman ako nagmamadali, nagtanong lang,” sagot ko, lihim na nagpapasalamat sa kanya dahil nabigyan ako ng perfect excuse para makaalis sa hindi komportableng sitwasyon ko.Matapos kong harapin ang nararamdaman ko para kay Dylan,
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







