Mag-log inAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
“Alex has already prepared the blue suite," my grandmother added with finality.The blue suite. My childhood bedroom, converted years ago into an elegant guest room with one defining feature: a single king-sized bed.Tiningnan ko si Andrea sa kabila ng table. Bahagyang nagkakulay ang mga pisngi niya
Dylan's POVNakaharap ako sa doorway, pinagmamasdan si Grandma at si Andrea na nagtatawanan habang pinag-uusapan ang mga embarrassing ko noong kabataan. Dapat nakakainis ang tunog ng kanilang sabay na tawa, pero sa halip… tama lang ang pakiramdam ko.Nagmadali akong bumalik mula sa opisina mas maaga
“Mga magulang niya?” malumanay kong tanong.Tumango si Belinda, angbdaliri niya ay dumadampi sa larawan ng anak niya. “Daniel at Elisa. Kuha ito isang taon bago ang aksidente.”“Aksidente?” banayad kong tanong, nararamdaman ang pag-aalinlangan niya.“Plane crash,” mahina niyang sagot. “Ang private j
Sinunod ko ang sinabi niya gaya ng sinabi niya, iniangat ang buhok ko habang ang mga daliri niya ay dumampi sa leeg ko, nagpapadala ng kilabot sa buong katawan ko. The weight of the necklace settled against my collarbone—heavy with both literal and symbolic significance.“Perfect,” ani ng lola niya







