LOGINAndrea's POV:Ramdam ko yung pag-init ng katawan ko, parang hindi na ito akin. Yung pagnanasa ko, parang walang kabusugang puwang na hindi na kayang punan."You're so desperate, I'm going to fuck you in front of the mirror so you can see how slutty you look."Ang bastos ng pananalita ni Dylan, sobra
Dylan's POVPagkapasok ko pa lang ng garage, pinatay ko agad yung makina tapos tinitigan ko si Andrea. Yung pisngi niya sobrang pula—yung tipong deep crimson, tapos yung paghinga niya mababaw at mabilis."We're home," maikli kong sabi.Nag-blink siya, parang nagising mula sa pagkakalutang. "Oh... ri
Makalipas ang ilang sandali na nagmamaneho siya habang ginagawa ko siya gamit ang bibig ko, bigla siyang huminto sa isang liblib na side street at nag-park."You're playing with fire," ungol niya, sabay gusot ng mga daliri niya sa buhok ko at ginabayan ang galaw ko.Umungol ako habang sinisipsip siy
Carolina’s POVRamdam ko kung ano yung hindi niya sinasabi: “Grabe ka na, parang sinasamba mo na siya!”Pero bilang mabuting kaibigan, pinakalma niya yung boses niya.“Dapat yayain mo lang siya lumabas more often. Come on, birthday mo ‘to! Huwag ka naman mukhang malungkot.”Napilitan akong ngumiti,
Andrea’s POVYung mga pasimpleng pang-iinsulto nila ang siyang nagpatingin sa akin nang diretso. Dalawang babae na hindi ko pa nakita kahit kailan ang nakatayo sa malapit, may hawak na champagne flutes, at yung mga mukha nilang kunwari concerned pero halatang peke.Since hindi ko naman sila kilala,
Andrea’s POVKinabahan ako habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko yung confession ni Carolina. Ang lakas ng tibok ng puso ko, parang hindi na mapakalma.“Miss Sinclair,” pilit kong ngumiti, “I suddenly need to use the restroom…”Hindi ko na hinintay yung sagot niya. Mabilis akong lumabas ng room
Dylan’s POVKahit todo ang aircon sa loob ng sasakyan, mas lalo pa ring namumula ang pisngi ni Andrea sa bawat minutong lumilipas, halatang tinatamaan na siya ng alak.Nang huminto kami sa red light, napansin ko na hindi siya nakapagsalita mula nang umalis kami sa restaurant. Ang katahimikan sa loob
Andrea's POVSobrang nai-enjoy ko pala ‘yung dinner namin ni Dylan sa The Velvet, mas higit pa sa inaasahan ko.Ang panoramic view ng city lights, kasama ‘yung masarap na pagkain at madaliang usapan namin, parang dreamlike—parang sa pelikula.“Subukan mo ‘to,” sabi ni Dylan, habang ibinubuhos ang ma
Andrea’s POVNakatayo ako sa harap ng closet, nakabitin ang mga daliri ko sa pagitan ng mga damit.Walang binigay na kahit anong detalye si Dylan tungkol sa plano namin sa dinner, pero may kung ano sa tono niya na nagsasabing hindi ito basta business function lang.Matapos mag-isip sandali, pumili a
Halos umabot na sa dalawang milyong dolyar ang kabuuang danyos.At hindi pa roon natatapos. May nobela si Margaret na kasalukuyang ina-adapt para sa telebisyon. Pero ngayong nadungisan na ang imahe ng original author, parang patay na agad ang proyekto bago pa man magsimula. Kinasuhan din siya ng mga







