LOGIN“You’re seriously going to stop making out with me to blow-dry my hair?” biro ko habang lumalapit.Ngumiti siya nang bahagya, inalis ang isang basang hibla sa pisngi ko. “I’m seriously not letting you get sick. I want you in my bed, not sneezing in it.”Napatawa ako at sumandal sa kanya. “Okay, fine
Third Person’s POVPara kay Andrea, parang isang imposibleng panaginip ang lahat ng nangyari ngayong gabi. Pero hindi lang siya ang nahihirapang intindihin ang lahat.Si Elisa Sanchez ay tuluyang nalito. Dapat si Carolina Sinclair ang magiging asawa ni Dylan—matagal nang plano iyon. Ngayong gabi san
Andrea’s POVPagkarinig niya sa sinabi ko, tumindi ang tingin ni Dylan habang ilang segundo akong pinagmasdan. “I see. Wait here, I’ll have something sent up.”Sa sandaling sinabi niya ‘yon, biglang namula ang mukha ko. Mahina akong tumango. “Oh… thank you.”May mas nakakahiya pa ba sa sitwasyon ko
Andrea’s POVPagkawala pa lang ni Carolina sa paningin, may dalawang lalaking biglang sumulpot mula sa mga tao, nagmamadaling tumakbo—’yung isa, nawalan pa ng sapatos.Bigla silang napahinto, palipat-lipat ang tingin sa papalayong si Carolina at sa akin na basang-basa.Sila ang magkapatid na Villega
Bago pa siya makasagot, itinuro ako ng babaeng sumigaw kanina. “Mrs. Romero did it! I saw her push Carolina into the pool and hold her under! If I hadn’t spotted them, Carolina could have died! She’s trying to eliminate the competition for Dylan’s affections!”Napasinghap ang mga tao, at agad nagsim
Andrea’s POV“Holy shit!” napasinghap ako nang bumagsak ang katawan ni Carolina sa tubig, sabay malakas na splash.Ginawa niya talaga. Talagang tumalon siya sa punyetang pool!Napalingon ako sa paligid, halos panic na, para i-confirm ang alam ko na—kami lang dalawa ang tao dito. Lahat nasa loob, nag
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na
“Alam kong gising ka na,” boses ni Dylan, sobrang lapit sa tainga ko.Hindi ako gumalaw, sinasadya kong bagalan ang paghinga.“Hmm,” aniya, may halong aliw sa boses. “If you’re really asleep, I guess you won’t mind if I collect that kiss you kept begging for last night.”Bigla akong napadilat. Nando







