LOGINAndrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers.Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko.Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko.“Surprise!”“Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by you
Andrea’s POVAyokong naghihintay sa backstage. Naiinis ako doon. Si Shiela, kanina pa ako hinahanap—almost twenty minutes na raw siyang naghahanap sa akin.Ten minutes lang ang sinabi kong babalik ako. Pero heto ako, naipit pa rin kay Carolina, at isang song na lang bago ako mag-perform. Kaya talaga
Andrea’s POVCris had already made his way over to me.Ayon sa rehearsed routine, kinuha ko ang microphone para sagutin ang questions niya bago ako bumalik backstage para sa mid-show performance.“Ms Andrea, many of our shared fans are here today. Is there anything you'd like to say to them?” tanong
Andrea’s POVI hadn’t expected my part to end so quickly after the opening. After ng opening number, offstage na agad ako. Sa middle section pa ulit ako lalabas.Paglabas ko, binigyan ako agad ni Shiela ng bottled water. Aakmang iinom na sana ako nang mapansin ko si Kaila Padilla sa di kalayuan.Sum
Andrea’s POVNagising ako na sobrang sakit ng ulo, tuyong-tuyo ang bibig ko parang papel na nagaspang. Ang sikat ng araw ay dumadaan sa butas sa kurtina, tumatagos sa mga mata ko parang mga karayom.I groaned. umikot sa kama, hinahanap ang ginhawa ng kadiliman hanggang sa bigla akong natigilan nang
“Do you know who I am?” tanong ko sa balat niya, kailangan ng kumpirmasyon na kahit lasing siya, alam niya kung sino ang humahaplos sa kanya.Humilay ang mga mata niya, malabo pero nakapokus pa rin para makatingin sa akin. “Of course I know,” she said, her fingers threading through my hair. “You’re
Dylan’s POVMaayos na huminto sa gilid ng kalsada ang sasakyan. Tinulungan ko si Andrea na lumapit sa bintana, na binuksan niya gamit ang nanginginig at hindi maayos na mga kamay. Pumasok ang malamig na hangin ng gabi, unti-unting nililinaw ang magulong pakiramdam naming dalawa.Matapos ang ilang ma
Sumandal siya sa akin, ang ilong niya nakabaon sa polo ko. Ramdam ko ang malalim niyang paghinga bago niya piliting iangat ang ulo. Nasa balikat ko ang baba niya habang inilapit niya ang mukha sa leeg ko, ang mainit niyang hininga ay kumikiliti sa balat ko. “You smell so good, Dylan. What cologne is







