ログインAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Dylan’s POVHindi ko sinadyang maging sentro tayo ng atensyon.Nang buhatin ko si Andrea sa aking mga bisig at dalhin palabas ng teatro, alam ko ang magiging tingin ng mga tao sa atin, pero mas mahalaga sa akin ang kaligtasan at kapakanan niya kaysa opinyon ng publiko.Habang palabas kami, nagsimula
Nang magsalita siya, nakaharap siya sa akin, ang mainit niyang hininga ay humahaplos sa pisngi ko. Sa mahina na liwanag, ramdam ko ang init na umaakyat sa mukha ko habang tumitibok nang mabilis ang puso ko na lampas sa kontrol ko.I closed my eyes briefly, mentally chanting to myself: Stay calm! Sta
Andrea’s POVHindi ko naman masisisi si Lisa kung gusto niyang i-downplay muna ang insidente.Talagang kahanga-hanga ang charity concert ngayong araw—ang disenyo ng entablado ay kayang-kaya pang tapatan ang mga propesyonal na kompetisyon na napanood ko at nasali dati.Ang pagiging opening performer
Pagkasabi pa lang ng pangalan niya, may isa pang boses ang tumawag mula sa likuran ni Lisa.“Mr. Romero! Why didn’t you let us know you were coming? I would have arranged special seating for you. How terribly rude of us!”Ang lalaki na papalapit ay si Rey Vasquez, primary sponsor ng benefit concert.







