Chapter II: Boss

Shenna's POV

Maaga palang nagising nako para bisitahin si kuya sa ospital. Siguradong malungkot siya dahil magisa lang sa ospital.

Argh!

Napahawak ako sa ulo nang biglang kumirot ito…

Nahihilo ako

Tila umiikot ang buong paligid

Ipinahinga ko muna ang mata ko at pinikit ng ilang segundo kasabay ng paghinga ng malalim.

Makatapos ng ilang minuto ay unti-unting na rin nawawala ang hilo ko at luminaw ang paningin ko.

Tumayo nako sa kinahihigaan ko at naglakad papuntang CR para maghilamos ng mukha.

Nang makapasok nako sa CR ay agad ko naman binasa ang mukha ko at nagsimulang maghilamos.Pagkatapos ay tumingin ako sa salamin para makita ang mga mata kong maganda pero namamaga.

Hays! Parang ako sinuntok ng boksingero nito.

Naalala ko kung paano ako umiyak buong gabi halos maubos na luha ko kakaiyak at hindi nako nakatulog.

Pero ngayon walang magagawa ang pagmumukmok, kailangan kong magpakatatag at makahanap ng paraan kung paano namin mababayaran ang pagpapagamot ni kuya.

Kailangan kong makausap sina mama kung paano namin mababayaran ang pagpapagamot ni kuya.

“kamusta kaya sila?”

Bigla akong napaisip kung ayos lang ba sila.Kagabi lang ay nagtatalo sila tungkol sa kalagayan ni kuya.

Nagpalit muna ako ng damit at lumabas ng kwarto upang malaman kung ayos lang sila.

Pagkabukas ko ng p***o ay…

Ang bango… nakakatakam

Lumantag ang masarap na caldereta na niluto ni mama.

Napuno ng nakakatakam na amoy ng calderetang niluto ni mama sa buong bahay.

“ang sarap naman po niyan” maligaya kong bati sabay mano.

Ngumiti siya sa akin.

“naglagay nako sa baunan para sa kuya mo, magpakabusog kamo siya”

Inilagay niya ang mabangong caldereta sa baunan ni kuya bago nagsandok ng pagkain sa plato ko.

“kumain ka muna bago mo puntahan kuya mo para hindi ka magutom sa pagbiyahe”

Pinaupo ako ni mama at tulad ng sabi niya ay kumain nako at magpakabusog sa caldereta.

Tahimik lamang akong kumakain ng caldereta.

Sa bawat subo ay lasap na lasap ang sarap ng calderetang niluto ni mama.

“napaka sarap talaga ng luto ni mama”

Ito ang paborito namin simula noong bata pa kami ni kuya at iba pang niluluto ni mama.

Naalala ko lang kung paano niya ako asarin sa tuwing caldereta ang ulam.

“bilisan mo, shen! Mauubos ko na yang ulam mo”

Ang laging asar ni kuya sa tuwing paborito niya ang ulam habang inuubos ang pagkain sa plato.

Hindi ko napansin na ngumiti na pala ako sa ala-alang iyon.

Ngunit mabilis ding naglaho ang ngiti ko nang maalala ko si kuya.

“tsaka nga pala ma…” tumingin sa akin si mama at ngumiti.

“ paano natin magpapagamot si kuya?” biglaang tanong ko

Naging seryoso ang mukha niya sa tanong ko.

Natahimik si mama at nanginginig ang mga kamay niya nang ibaba ang sandok at kutsara.

“shen…” nanginginig niyang binigkas ang pangalan ko.

“ ubos na ang ipon natin…” halos mawalan ng boses si mama habang nagpapaliwanag

“ hindi rin sapat ang pera na inutang ko sa kamag anak natin at sa kaibigan ko” hindi makatingin sakin si mama

Tumango lang ako.

“pero…” naging maligaya ang boses ni mama

“ginagawa namin lahat ng papa mo para maipagamot ang kuya mo…”

Napangiti ako sa sinabi ni mama. Binigyan ako ng pagasa sa binigkas ni mama.

“may gustong tumulong din sa atin…”

Tumulong? Ito na ata ang dinasal ko at tinupad ni lord.

“ sabi niya mababayaran niya daw ang pagpapagamot ng kuya mo”

Napaisip ako bakit siya nanginginig at hindi makatingin sa mga mata ko?

“sino po ang tutulong sa atin?” masigla kong tanong

“uhm…”

Hindi natuloy ang sasabihin ni mama nang dumating si papa.

“honey!” niyakap ni mama si papa ng mahigpit at lumapit naman ako para magmano.

“mano po pa”

“oh! Nandito ka pa pala.” iniyakap ako ng mahigpit ni papa, dahil sa higpit ay halos hindi nako makahinga.

“aalis nadin po ako, kumain lang muna ako tsaka dadalawin si kuya”

“ganun ba, magingat ka sa biyahe mo ah”

Kinuha ko ang baunan at bag ko sa upuan at sabay tungo sa pintuan

“alis na po ako!”

“ingat ka!”

“sabihin mo sa kuya mo na magpagaling na siya!” pahabol ni papa bago ako umalis

Kumaway muna ako papalabas hanggang sa hindi ko na sila makita.

———

Payapa naman ang naging biyahe ko at mabilis ako naka punta sa ospital.

Salamat hindi traffic ngayon.

Masaya ako naglalakad patungong entrance ng ospital.

Sino kaya ang tinutukoy ni mama?

Pero ayos lang. Kahit sino naman siya ay salamat matutugunan din ang problema namin.

Nang makapunta nako sa entrance ng ospital ay bumungad sakin ang mukhang mamahaling sasakyan na pinalilibutan ng mga lalakeng naka black suit, mga bodyguard ata sila ng may ari ng sasakyan.

Sinundan ko nang tingin ang sasakyan. Ang yaman siguro ng may ari.

Hindi ko na sila pinansin at diretsong pumasok sa ospital nang makapasok nako ay…

Ang tahimik.

Bakit kinakabahan pati ang nurse at wala masyadong naguusap sa kanila. Pati ang doctor ay seryoso ang mukha.

Tahimik lang ang hallway ng ospital at halos wala masyadong tao na makikita sa loob.

Nakasalubong ko ang nurse at nagtanong

“anong meron dito? Ba't ang tahimik ng paligid”

katanungan ko sa nurse na nakasalubong ko

Pinagmasdan muna ng nurse ang paligid at nilapit ang bibig niya sa aking tenga.

“may isang lalake raw na mayaman ang dumalaw sa ospital na'to,” bulong sa akin ng nurse

“sino po iyon?”

“hindi ko alam kung sino pero malakas ang impluwensya niya sa ospital na'to”

Napaisip ako sa sinabi ng nurse. Sino kaya to.

Hindi ko na inintindi ang sinabi ni nurse at dali daling nagtungo sa kwarto ni kuya.

Binuksan ko ang pintuan at excited na pumasok.

“andito nako!” masaya kong bati.

Hindi katagalan ay naglaho ang aking ngiti sa labi nang biglang makita ko ang isang lalake na nakatayo sa harapan ni kuya.

Parang akong estatwa na nakatayo sa gilid.

Napatitig sa'kin ang lalake at si kuya.

Matangkad siya at may seryosong mukha.mamahalin ang damit nito kung titigan at ang relo ay original.

“anong nangyayari?” nagtataka kong tanong.

Ngumiti sa akin ang lalake at humarap sa akin.

“are you miss shenna charleign” tanong naman nito.

“yes po” sagot ko sa kanya

“sino po kayo?” tanong ko pabalik.

“my boss want to talk to you” mahinahon sa bigkas nito.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

Boss? Sino naman yun at anong kailangan niya sa'kin.