เข้าสู่ระบบ“What do you want?” he asked casually while looking at the menu, as if they were just two ordinary people meeting for lunch and not two individuals bound by an arrangement that would soon tie their lives together.
Muli tuloy tumitig si Natalia sa kanya.
Seryosong-seryoso agad ang aura nito, parang wala man lang awkwardness sa pagitan nila.
Natalia stared at him again before glancing around the restaurant.
Napansin niyang may ilang babae sa kabilang mesa na palihim na nakatingin kay Emilio, whispering, stealing glances, clearly admiring him.
Hindi naman na siya nagulat. Masyado naman kasi itong gwapo at malakas ang dating, kaya nga nagtataka na siya kung bakit pumayag ito sa kasal na magaganap sa kanila gayong makakahanap pa ito ng mas magaganda pang babae.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia kaya napaangat ng tingin si Emilio at bahagyang tinaas ang kilay nito. He met her gaze directly, unflinching.
“What?” tanong ni Emilio at ibinaba ang menu sa mesa. “You don’t like it here?” dagdag pa niya, as if one word from her would make him stand up and transfer them to another five-star restaurant without hesitation.
Imbes na sagutin siya, tinignan ni Natalia ang menu at agad na pumili ng pagkain. She told her order to the waiter immediately and softly said thank you. Napaayos naman si Emilio ng pagkakaupo at ibinigay na rin ang order niya in a calm, controlled tone.
When the waiter left, bumalik ang tingin ni Natalia kay Emilio.
“Bakit ka pumayag?” Tanong agad niya, this time with seriousness in her eyes.
"What do you mean?" He asked back, without answering the questions.
“This is some arranged marriage our lolos planned when they were still alive. You could’ve said no. Looks like some women would gladly marry you even if you don’t do anything,” sambit niya sabay sulyap muli sa mga babaeng nagbubulungan sa kabilang mesa.
Hindi agad sumagot si Emilio, ni hindi nito nilibot ang tingin sa paligid na para bang hindi na kailangan yun. He leaned back slightly, studying her face as if weighing how much he should reveal.
“I just think that… it’s convenient,” he finally said, calm and indifferent.
Umawang ang labi ni Natalia. “Convenient?” ulit niya, disbelief clear in her voice.
“And also… for the company,” he added smoothly.
Napailing si Natalia. “This is marriage we’re talking about here, Mr. Valderrama. What if you suddenly find someone you’ll love in the future?”
“That’s not gonna happen, Mrs. Valderrama,” he said without hesitation, a slow smirk forming on his lips because he waited this to happened, to be with her.
Natigilan si Natalia. The way he called her that...Mrs. Valderrama...sent a strange chill down her spine. Hindi pa nga sila kasal, unang pagkikita pa lang nila, pero parang sigurado na siya sa magiging apelyido niya ito at tanggap na nito na siya ang paglalaanan nito ng apelyedong yun.
“You can’t be sure about that,” she insisted, trying to regain control.
“I’m sure,” mabilis na sagot niya, voice firm and final.
Napainom si Natalia ng tubig dahil parang may bumara sa lalamunan niya. The confidence in his tone was unsettling.
“How about you?” Emilio suddenly asked, eyes never leaving her eyes.
“Huh?" tanging tanong ni Natalia kahit na naintindihan naman niya ang tanong nito.
“Bakit ka pumayag?” he pressed. “That guy… he was supposed to be your groom, right? Are you using me to move on, Natalia Sofia?” He deliberately used her full name, slow and clear.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia.
Because he was right.
She was using him.
Napalingon siya sa kabilang direksyon, avoiding his intense stare. Narinig niya ang mahinang tawa ni Emilio.
“What’s funny?” she asked, irritation flashing in her eyes.
Dahan-dahang umiling si Emilio. “Nothing,” he murmured, then reached inside his coat and pulled out a thick envelope. Napatitig si Natalia sa envelop na yun, nagtataka kung ano ang ansa loob non.
“I thought these pictures might help you move on,” he said casually. “Ayokong pinapasarap kita sa kama tapos ang iniisip mo ay ang lalaking ’yon.”
Nalaglag ang panga ni Natalia.
“What the fvck—”
“Shhh.” Bahagya siyang yumuko palapit sa kanya. “I hate bad words, Mrs. Valderrama.” His voice was low and controlled. “Itago mo ’yan at tingnan mo kapag nakauwi ka na. Don’t open it here. I don’t like dealing with hysterical women crying over trash men.”
Nanlaki ang mga mata ni Natalia sa insulto, pero bago pa siya makapagsalita, may inilapag si Emilio sa mesa.
Isang maliit na kahon.
She slowly opened it.
Inside was an elegant diamond ring...simple yet powerful. The kind that silently screams wealth and permanence.
Nakagat niya ang labi habang nakatitig doon. Naalala niya ang engagement nila ni Darius. Engaged sila, oo...pero hindi man lang siya nabigyan ng singsing. Wala man lang simbolo ng pangako.
Now here it was.
Real. Solid. Undeniable. At galing pa ito sa lalakeng ngayon lang niya nakasama, nakausap at nakilala.
“Wear that,” Emilio said. “And let’s start organizing the wedding.”
Tumingala si Natalia sa kanya.
“Wala akong pakialam kung gamitin mo ako para kalimutan siya,” he continued, his voice dropping lower, darker. “But do it properly. I don’t want to hear you shouting and m0aning his name while I’m inside you.”
Nanigas si Natalia sa kinauupuan niya. Napasinghab siya ng malakas at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya.
"What?" Natawa ulit si Emillio habang kagat na ang labi niya.
"Masyado pang maaga para pag-usapan ang tungkol diyan. Am I marrying a manyak---"
"Nah! You are the one who said that this is marriage. Makakasal na tayo sa buwan na to tapos maaga pa para pag-usapan? Are you still a virgin, huh? If yes, ang bagal naman pala ng gago mong ex," he said.
Muling suminghab si Natalia at napaayos sa pagkakaupo nang maramdaman ang paa ni Emilio sa baba ng lamesa na hinaplos ang paa niya paakyat.
"Emilio---"
"I'm serious... Don't ever m0an his name while I was inside you because I might fvck you hard that usual." Parang nanuyo na ang lalamunan lalo ni Natalia at para atang humina ang aircon sa paligid.
There was no teasing in his tone now.
Only possession.
Only warning.
His eyes traveled slowly over her face, then down to her lips, then back to her eyes. The look wasn’t just lust.
It was something more dangerous.
Something territorial.
The air between them suddenly felt heavier.
Natalia swallowed hard, bigla na lang kumalabog ang dibdib niya ng subrang lakas. Sa subrang lakas ay halos mapalunok na lang siya.
Hindi niya alam kung dapat ba siyang magalit, matakot, o kiligin sa kakaibang intensity ng lalaking nasa harapan niya.
One thing was certain.
This marriage wasn’t going to be simple.
Chapter 178Ang bilis ng pangyayari.Pakiramdam ni Natalia ay hindi pa rin makahabol ang isip niya sa lahat ng sunod-sunod na nangyari.Mula sa pagbabalik ng alaala niya…Hanggang sa katotohanang ikakasal na si Emilio sa iba.At ngayon…Nasa loob na siya ng isang mamahaling hotel room habang nakaupo sa harap ng malaking television screen.She looked at the videos that played in front of her.Hotel ang nakalagay sa notes sa likod ng wedding picture.At ayon kay Drake, iyon ang isa sa mga pinakasikat na hotel sa isla.Nang makarating sila roon ay sinabi niya lang ang pangalan na nasa likod ng notes.Dianna Villaflor.Hindi niya kilala.Wala siyang kahit anong alam tungkol dito, pero wala naman siyang ibang choice kundi pumunta dahil sa kagustuhan nitong matapos na ang lahat at bumalik na sa Manila.At dahil gusto na niyang makauwi sa Manila…Dahil gusto niyang maintindihan ang lahat bago pa tuluyang mahuli ang lahat…Pinuntahan niya iyon.Nagbabakasakaling makakatulong ito para makabali
Chapter 177She open her eyes, but tears started flowing as everything was already answered.Pagmulat pa lang ng mga mata niya ay parang sabay-sabay nang bumagsak ang lahat ng katotohanang pilit itinago ng isip niya.Lahat ng alaala.Lahat ng sakit.Lahat ng pagmamahal.At lahat ng dahilan kung bakit ganoon na lang kasakit tuwing nakikita niya si Emilio.Lahat ng paulit-ulit na tanong niya ay bigla na lang nabigyan ng kasagutan.Kung bakit parang may kulang sa buhay niya.Kung bakit parang may hinahanap ang puso niya.Kung bakit kahit hindi niya maalala noon ay tila kilalang-kilala na ng kaluluwa niya si Emilio.“Anong nararamdaman mo?”Napasulyap siya sa taong tumulong sa kanya noong mga panahon na wala man lang siyang alam sa lahat.Sa mga panahong hindi niya kilala ang sarili niya.Sa mga panahong si Drake ang nasa tabi niya habang sinusubukan niyang mabuhay ulit.And then she looked at Fiona who was too worried looking at her.Namumula ang mata nito at halatang matagal ding hindi
Mabilis nitong ibinalik sa kanya ang envelope at mariing itinulak iyon pabalik sa harap niya.“Buksan mo ‘to,” mariin nitong sambit.Halos pakiusap.Pero may halong desperasyon.“Fiona—”“Alam kong wala ka nang pakealam sa nakaraan mo,” nanginginig nitong sambit habang diretso siyang tinitignan.“Pero pwede bang… pwede bang tignan mo ‘yan?”Huminga ito nang mabigat.Halatang pinipigilan din ang emosyon.“Hindi ako makakatulog nang matiwasay kapag hinayaan kitang hindi makita ‘yan.”Napapikit nang mariin si Natalia.Ayaw niya.Hindi niya alam kung bakit… pero natatakot siya.Sobrang natatakot.Natatakot siyang may malaman.Natatakot siyang may maalala.At higit sa lahat…Natatakot siyang baka biglang magkaroon ng saysay ang lahat ng gumugulo sa isip niya nitong mga nakaraang araw.Ang mga panaginip.Ang kakaibang sakit sa dibdib niya tuwing nakikita niya si Emilio at naiisip niya ito habang may kasamang babae.Ang pakiramdam na parang may kulang sa buhay niya kahit hindi niya alam kung
Madalas ay natatagpuan niya na lang ang sariling nakatulala sa dagat.Tahimik na nakatingin sa malayo habang pilit iniisip kung ano ba talaga ang naging buhay niya noon.Hindi niya kailanman naisip dati na mahalaga ang nakaraan niya.Tinanggap niya noon ang pagkawala ng alaala niya.Tinanggap niya na baka mas mabuting hindi na niya maalala.Pero ngayon…Pagkatapos ng lahat ng nangyari…Hindi niya na mapigilang magtanong.Sino ba talaga siya noon?Sino ang ama ng anak niya?Masaya ba siya noon bago siya mawalan ng alaala?May taong minahal ba siya nang totoo?O may taong iniwan niya?Napabuntong hininga siya nang muling sumakit ang ulo niya.Napapikit siya habang nanginginig ang kamay na dahan-dahang umangat para hawakan ang sentido niya.Heto na naman.Muli na naman iyong sakit.Pero sa pagkakataong iyon… parang mas mabigat.Mas matalim.Parang may pilit na bumabasag sa loob ng ulo niya.Humigpit ang hawak niya sa gilid ng mesa bago siya dahan-dahang tumayo.Hindi niya kayang mag-isip
Chapter 174“Ma!”Halos mapatalon si Natalia nang marinig niya ang boses ng anak niya mula sa tabi niya.Napakurap siya at tila saka lang bumalik sa kasalukuyan ang isip niya.“Bakit?” wala pa rin siya sa sarili habang sumasagot.Napasimangot si Drake Jr. at saka itinuro ang ginagawa niyang assignment.“Hindi mo naman ako tinuturuan,” nakasimangot na reklamo nito.Bahagyang lumobo pa ang pisngi nito habang nakakunot ang noo, halatang kanina pa naghihintay ng atensyon niya.Dahilan iyon para mapasinghap si Natalia at mapapikit sandali.Napabuntong hininga siya bago marahang hinilot ang sentido niya.Pakiramdam niya ay sobrang bigat ng ulo niya nitong mga nakaraang araw.Parang kahit anong pilit niyang ayusin ang sarili niya ay may kung anong humihila pabalik sa kanya.“Pasensya na… ano ulit yung hindi mo maintindihan?” tanong niya habang inilalapit ang sarili sa mesa para tingnan ang papel nito.Inayos niya ang upo niya at marahang hinila palapit ang notebook ng anak.Piliting inayos n
Hindi man lang niya pinatapos ang Doctor.Diretso at mabilis lang niyang tanong yun.Parang iyon lang talaga ang gusto niyang marinig.Parang wala na siyang pakialam sa iba.Nanikip ang dibdib ni Sandy.Dahil kitang-kita niya kung gaano kasakit para kay Emilio ang bawat salitang binibitawan nito.“A-Are you really sure about this, Emi—”“Do I have a choice, Sandy?”Dahan-dahang nagmulat ng mata si Emilio bago tinignan ang pinsan ng asawa niya.At sa tingin pa lang nito…kitang-kita na agad ang sobrang sakit.Walang galit.Walang inis.Kundi sobrang pagod.Sobrang sakit.Para bang ilang gabi na itong hindi natutulog.Para bang ilang beses na nitong kinukumbinsi ang sarili niya na tama ang ginagawa niya kahit unti-unti naman siyang nadudurog.Tuluyang naiyak si Sandy.“Ano bang klaseng choice ‘to…” pahikbi niyang sambit habang umiiling.Hindi niya matanggap.Hindi niya kayang tanggapin na kailangang may magpaubaya at may mas masaktan para hindi masaktan yung isa.“Wala na ba talagang ib
Chapter 55Tinitigan ni Natalia ang niluto niya.Matagal.Para bang may hahanapin siyang mali sa bawat detalye—kung tama ba ang pagkakaluto, kung sapat ba ang timpla, kung maayos ba ang pagkakaayos sa lalagyan, kung presentable ba itong tingnan para dalhin sa opisina ng asawa niya.Ilang beses pa ni
CHAPTER 54Hindi mapigilan ni Natalia ang mapangiti nang mabusog na siya.May kakaibang gaan sa pakiramdam niya...para bang kanina lang ay nanghihina siya pero ngayon ay unti‑unti nang bumabalik ang lakas sa katawan niya. She’s done eating and felt like she already gained some strength.Kahit papaan
May bahagyang tikwas ang kwelyo nito, at tila wala itong pakialam kung gaano ka-distracting ang itsura niya.Ang ilaw mula sa bintana ay tumatama sa gilid ng katawan nito, naglalabas ng mas malinaw na linya sa postura nito.Hindi niya maiwasang isipin na para itong eksenang hindi sinasadya...pero ma
Inayos ni Natalia ang buhok niya, pilit pinapakalma ang sarili sa bawat hinga. Huminga siya ng malalim ng ilang beses.Pinisil pa niya ang tagiliran para lang mapigilan ang sarili na tumingin dito.Habang si Emilio ay pasimpleng kinuha ang wipes sa may drawer niya nang hindi tinatanggal ang tingin k







