로그인“What do you want?” he asked casually while looking at the menu, as if they were just two ordinary people meeting for lunch and not two individuals bound by an arrangement that would soon tie their lives together.
Muli tuloy tumitig si Natalia sa kanya.
Seryosong-seryoso agad ang aura nito, parang wala man lang awkwardness sa pagitan nila.
Natalia stared at him again before glancing around the restaurant.
Napansin niyang may ilang babae sa kabilang mesa na palihim na nakatingin kay Emilio, whispering, stealing glances, clearly admiring him.
Hindi naman na siya nagulat. Masyado naman kasi itong gwapo at malakas ang dating, kaya nga nagtataka na siya kung bakit pumayag ito sa kasal na magaganap sa kanila gayong makakahanap pa ito ng mas magaganda pang babae.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia kaya napaangat ng tingin si Emilio at bahagyang tinaas ang kilay nito. He met her gaze directly, unflinching.
“What?” tanong ni Emilio at ibinaba ang menu sa mesa. “You don’t like it here?” dagdag pa niya, as if one word from her would make him stand up and transfer them to another five-star restaurant without hesitation.
Imbes na sagutin siya, tinignan ni Natalia ang menu at agad na pumili ng pagkain. She told her order to the waiter immediately and softly said thank you. Napaayos naman si Emilio ng pagkakaupo at ibinigay na rin ang order niya in a calm, controlled tone.
When the waiter left, bumalik ang tingin ni Natalia kay Emilio.
“Bakit ka pumayag?” Tanong agad niya, this time with seriousness in her eyes.
"What do you mean?" He asked back, without answering the questions.
“This is some arranged marriage our lolos planned when they were still alive. You could’ve said no. Looks like some women would gladly marry you even if you don’t do anything,” sambit niya sabay sulyap muli sa mga babaeng nagbubulungan sa kabilang mesa.
Hindi agad sumagot si Emilio, ni hindi nito nilibot ang tingin sa paligid na para bang hindi na kailangan yun. He leaned back slightly, studying her face as if weighing how much he should reveal.
“I just think that… it’s convenient,” he finally said, calm and indifferent.
Umawang ang labi ni Natalia. “Convenient?” ulit niya, disbelief clear in her voice.
“And also… for the company,” he added smoothly.
Napailing si Natalia. “This is marriage we’re talking about here, Mr. Valderrama. What if you suddenly find someone you’ll love in the future?”
“That’s not gonna happen, Mrs. Valderrama,” he said without hesitation, a slow smirk forming on his lips because he waited this to happened, to be with her.
Natigilan si Natalia. The way he called her that...Mrs. Valderrama...sent a strange chill down her spine. Hindi pa nga sila kasal, unang pagkikita pa lang nila, pero parang sigurado na siya sa magiging apelyido niya ito at tanggap na nito na siya ang paglalaanan nito ng apelyedong yun.
“You can’t be sure about that,” she insisted, trying to regain control.
“I’m sure,” mabilis na sagot niya, voice firm and final.
Napainom si Natalia ng tubig dahil parang may bumara sa lalamunan niya. The confidence in his tone was unsettling.
“How about you?” Emilio suddenly asked, eyes never leaving her eyes.
“Huh?" tanging tanong ni Natalia kahit na naintindihan naman niya ang tanong nito.
“Bakit ka pumayag?” he pressed. “That guy… he was supposed to be your groom, right? Are you using me to move on, Natalia Sofia?” He deliberately used her full name, slow and clear.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia.
Because he was right.
She was using him.
Napalingon siya sa kabilang direksyon, avoiding his intense stare. Narinig niya ang mahinang tawa ni Emilio.
“What’s funny?” she asked, irritation flashing in her eyes.
Dahan-dahang umiling si Emilio. “Nothing,” he murmured, then reached inside his coat and pulled out a thick envelope. Napatitig si Natalia sa envelop na yun, nagtataka kung ano ang ansa loob non.
“I thought these pictures might help you move on,” he said casually. “Ayokong pinapasarap kita sa kama tapos ang iniisip mo ay ang lalaking ’yon.”
Nalaglag ang panga ni Natalia.
“What the fvck—”
“Shhh.” Bahagya siyang yumuko palapit sa kanya. “I hate bad words, Mrs. Valderrama.” His voice was low and controlled. “Itago mo ’yan at tingnan mo kapag nakauwi ka na. Don’t open it here. I don’t like dealing with hysterical women crying over trash men.”
Nanlaki ang mga mata ni Natalia sa insulto, pero bago pa siya makapagsalita, may inilapag si Emilio sa mesa.
Isang maliit na kahon.
She slowly opened it.
Inside was an elegant diamond ring...simple yet powerful. The kind that silently screams wealth and permanence.
Nakagat niya ang labi habang nakatitig doon. Naalala niya ang engagement nila ni Darius. Engaged sila, oo...pero hindi man lang siya nabigyan ng singsing. Wala man lang simbolo ng pangako.
Now here it was.
Real. Solid. Undeniable. At galing pa ito sa lalakeng ngayon lang niya nakasama, nakausap at nakilala.
“Wear that,” Emilio said. “And let’s start organizing the wedding.”
Tumingala si Natalia sa kanya.
“Wala akong pakialam kung gamitin mo ako para kalimutan siya,” he continued, his voice dropping lower, darker. “But do it properly. I don’t want to hear you shouting and m0aning his name while I’m inside you.”
Nanigas si Natalia sa kinauupuan niya. Napasinghab siya ng malakas at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya.
"What?" Natawa ulit si Emillio habang kagat na ang labi niya.
"Masyado pang maaga para pag-usapan ang tungkol diyan. Am I marrying a manyak---"
"Nah! You are the one who said that this is marriage. Makakasal na tayo sa buwan na to tapos maaga pa para pag-usapan? Are you still a virgin, huh? If yes, ang bagal naman pala ng gago mong ex," he said.
Muling suminghab si Natalia at napaayos sa pagkakaupo nang maramdaman ang paa ni Emilio sa baba ng lamesa na hinaplos ang paa niya paakyat.
"Emilio---"
"I'm serious... Don't ever m0an his name while I was inside you because I might fvck you hard that usual." Parang nanuyo na ang lalamunan lalo ni Natalia at para atang humina ang aircon sa paligid.
There was no teasing in his tone now.
Only possession.
Only warning.
His eyes traveled slowly over her face, then down to her lips, then back to her eyes. The look wasn’t just lust.
It was something more dangerous.
Something territorial.
The air between them suddenly felt heavier.
Natalia swallowed hard, bigla na lang kumalabog ang dibdib niya ng subrang lakas. Sa subrang lakas ay halos mapalunok na lang siya.
Hindi niya alam kung dapat ba siyang magalit, matakot, o kiligin sa kakaibang intensity ng lalaking nasa harapan niya.
One thing was certain.
This marriage wasn’t going to be simple.
Chapter 183Halos buong biyahe ay walang imik si Emilio.Tahimik lamang siyang nakaupo sa loob ng sasakyan habang nakatingin sa labas ng bintana.Sunod-sunod na dumaraan ang mga gusali, mga sasakyan, at mga taong abala sa kani-kanilang buhay, ngunit ni isa ay wala siyang tunay na nakikita.Masyadong magulo ang isip niya.Masyadong mabigat ang dibdib niya.At habang papalapit nang papalapit ang sasakyan sa venue ay mas lalo lamang siyang nakararamdam ng pagod.Hindi pisikal na pagod.Napapikit siya sandali.At gaya ng nakagawian niya sa nakalipas na mga taon...Muli na namang sumagi sa isip niya ang mukha ni Natalia. Mabilis niya iyong itinulak palayo.Ngunit gaya ng dati… Bumabalik pa rin. Palagi itong bumabalik. Parang hindi na yata niya kayang mabuhay nang hindi ito naaalala. Ilang segundo pa ay huminto na ang sasakyan.Naputol ang iniisip niya. At bago pa man siya makapag-react ay bumukas na ang pinto sa kabilang bahagi."What the?"Napakurap siya nang marinig ang boses ni David. P
Chapter 181 (Part 2)Tahimik na nagsara ang pinto sa likuran ni Natalia.Ngunit hindi niya agad magawang umalis.Nanatili siya roon nang ilang segundo habang nakahawak pa rin sa doorknob.Nakapikit.Pinipigilan ang sarili na muling bumalik sa loob.Napakabigat ng bawat hakbang na inilalayo siya mula kay Emilio.Pakiramdam niya ay muli na naman niyang iniiwan ang asawa niya.Ngunit alam niyang iba na ngayon.Hindi tulad noon. Hindi tulad ng mga taong nawala siya sa buhay nito nang walang paliwanag. Sa pagkakataong ito ay babalik siya. At babalik siya para manatili.Huminga siya nang malalim bago tuluyang tumalikod at naglakad palayo.Habang papalayo siya sa silid ay hindi niya napansin ang mahinang paggalaw ni Emilio sa loob.Parang may naramdaman itong pagkawala.Parang may hinahanap ang puso nito kahit tulog pa ang katawan nito.Ngunit muli rin itong natahimik at nakatulog.At ilang oras pa ang lumipas bago tuluyan itong nagising.Mabigat ang pakiramdam ni Emilio nang magmulat siya n
Chapter 181 (Part 1)Hindi makatulog si Natalia.Kahit ilang beses siyang pumikit at piliting ipahinga ang isip niya ay hindi pa rin siya dinadalaw ng antok.Subrang tahimik rin ng buong silid.Tanging ang mahinang tunog lamang ng air conditioner at ang mabagal na paghinga ni Emilio ang naririnig niya.Ngunit sa kabila ng katahimikang iyon ay tila napakagulo ng isip niya.Paulit-ulit na bumabalik sa alaala niya ang mga nangyari kanina. Ang paraan ng pagyakap nito sa kanya. Ang panginginig ng katawan nito. Ang mga luhang tumulo mula sa mga mata nito habang mahigpit siyang niyayakap.Hanggang ngayon ay para bang nararamdaman pa rin niya ang init ng katawan nito at ang luha nito habang nakatago ang mukha nito sa leeg niya. Para bang naroon pa rin siya sa mga bisig nito.Napapikit siya.Unti-unti siyang huminga nang malalim.Pinipilit niyang pakalmahin ang sarili niya.Ngunit sa bawat segundo na lumilipas ay mas lalo lamang bumibigat ang dibdib niya.Dahil ngayong bumalik na ang mga alaal
Chapter 180Kakatok na sana si Natalia, ngunit nang ilang pulgada na lamang ang layo ng kamao niya sa pinto ay napapikit siya.Bigla siyang napatigil sa kinatatayuan niya. Para bang may kung anong puwersang pumipigil sa kanya na ituloy ang gagawin. Ang simpleng pagkatok ay tila naging napakahirap gawin sa sandaling iyon.Napalunok siya.Huminga siya nang malalim habang pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso niya. Ngunit kahit ilang beses siyang huminga nang malalim ay hindi pa rin niya mapigilan ang kaba na unti-unting sumisiksik sa dibdib niya. Pakiramdam niya ay lalo lamang lumalakas ang tibok ng puso niya habang nakatayo roon.Sa kabilang panig ng pintong iyon ay si Emilio.Ang lalaking ilang taon niyang hindi naalala.Ang lalaking nasaktan niya nang hindi niya sinasadya.At ngayon, matapos niyang mabawi ang mga alaala niya, muli niyang haharapin ang taong iyon. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin. Hindi niya alam kung paano magsisimula.Dahan-dahan niyang iminulat ang
Chapter 179“Hi…” Alanganing pagbati ni Dianna sa kanya pagpasok nito sa kwarto kung saan siya sinabihan na pumasok nang lumapag ang chopper, pero halos kitang-kita ni Natalia ang gulat at pagkatigil ni Dianna nang mapasulyap ito sa nakaupo sa sofa.Ilang minuto pa lang noong nakarating sila at hindi naman sila pinaghintay ni Dianna nang matagal.Pero dahil hindi nag-iisa si Natalia sa loob ng kwarto ay hindi na mapigilan ni Dianna ang magulat.Para bang bigla itong napako sa kinatatayuan nito.Nakahawak pa ang isang kamay nito sa doorknob habang ang isa naman ay bahagyang nakataas, tila nakalimutan na nitong isara ang pinto.That kid is also looking at her kaya naman halos matuptop ni Dianna ang labi niya.Mula ulo hanggang paa ay pinagmasdan niya ang batang nasa sofa.Ang mga mata.Ang hugis ng mukha.Pati ang paraan ng pag-upo nito.At lalo na ang seryosong ekspresyon nito.Para siyang nakakita ng multo.“Omyghad,” she said with a shocked voice and look.Napakurap-kurap pa siya na p
Chapter 178Ang bilis ng pangyayari.Pakiramdam ni Natalia ay hindi pa rin makahabol ang isip niya sa lahat ng sunod-sunod na nangyari.Mula sa pagbabalik ng alaala niya…Hanggang sa katotohanang ikakasal na si Emilio sa iba.At ngayon…Nasa loob na siya ng isang mamahaling hotel room habang nakaupo sa harap ng malaking television screen.She looked at the videos that played in front of her.Hotel ang nakalagay sa notes sa likod ng wedding picture.At ayon kay Drake, iyon ang isa sa mga pinakasikat na hotel sa isla.Nang makarating sila roon ay sinabi niya lang ang pangalan na nasa likod ng notes.Dianna Villaflor.Hindi niya kilala.Wala siyang kahit anong alam tungkol dito, pero wala naman siyang ibang choice kundi pumunta dahil sa kagustuhan nitong matapos na ang lahat at bumalik na sa Manila.At dahil gusto na niyang makauwi sa Manila…Dahil gusto niyang maintindihan ang lahat bago pa tuluyang mahuli ang lahat…Pinuntahan niya iyon.Nagbabakasakaling makakatulong ito para makabalik
Malumanay at malambing pa rin ang boses ni Emilio kaya napapaawang na lang ang labi ni Natalia.Hindi siya sumisigaw.Hindi siya nagagalit.Hindi siya depensibo.At mas lalo tuloy siyang nahihirapan.Mas madali sanang makipagsagutan kung galit din ito. Mas madali sanang itulak palayo kung mayabang a
Chapter 63Rinig na rinig ni Natalia ang kalaskas ng tubig mula sa bathroom, but she did everything not to open her eyes.“Tingin ba niya kakausapin ko talaga siya? Asa siya!” sambit pa niya sa isip habang mariing nakapikit, pilit pinapakalma ang sarili kahit ang totoo ay gising na gising ang diwa n
“What the hell did I do again—”“Shut up and just leave! I don’t fvcking want to see or even talk to you!” Tumayo na si Natalia habang sinasabi yun at agad na binuksan ang pinto ng kwarto para buksan yun para sa asawa niya at nang makaalis na ito.Pero pagbukas niya ay napasinghab siya nang makita a
Chapter 60“What is happening? Anong hindi ka uuwi at dito ka matutulog? Sofia, you are already married! Kung may problema kayo ng asawa mo, mag usap kayo, pag usapan niyong dalawa ng maayos, hindi iyong aalis ka tapos dito ka matutulog.”Halos tuloy tuloy ang naging panenermon ng mommy ni Natalia h







