Masuk“What do you want?” he asked casually while looking at the menu, as if they were just two ordinary people meeting for lunch and not two individuals bound by an arrangement that would soon tie their lives together.
Muli tuloy tumitig si Natalia sa kanya.
Seryosong-seryoso agad ang aura nito, parang wala man lang awkwardness sa pagitan nila.
Natalia stared at him again before glancing around the restaurant.
Napansin niyang may ilang babae sa kabilang mesa na palihim na nakatingin kay Emilio, whispering, stealing glances, clearly admiring him.
Hindi naman na siya nagulat. Masyado naman kasi itong gwapo at malakas ang dating, kaya nga nagtataka na siya kung bakit pumayag ito sa kasal na magaganap sa kanila gayong makakahanap pa ito ng mas magaganda pang babae.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia kaya napaangat ng tingin si Emilio at bahagyang tinaas ang kilay nito. He met her gaze directly, unflinching.
“What?” tanong ni Emilio at ibinaba ang menu sa mesa. “You don’t like it here?” dagdag pa niya, as if one word from her would make him stand up and transfer them to another five-star restaurant without hesitation.
Imbes na sagutin siya, tinignan ni Natalia ang menu at agad na pumili ng pagkain. She told her order to the waiter immediately and softly said thank you. Napaayos naman si Emilio ng pagkakaupo at ibinigay na rin ang order niya in a calm, controlled tone.
When the waiter left, bumalik ang tingin ni Natalia kay Emilio.
“Bakit ka pumayag?” Tanong agad niya, this time with seriousness in her eyes.
"What do you mean?" He asked back, without answering the questions.
“This is some arranged marriage our lolos planned when they were still alive. You could’ve said no. Looks like some women would gladly marry you even if you don’t do anything,” sambit niya sabay sulyap muli sa mga babaeng nagbubulungan sa kabilang mesa.
Hindi agad sumagot si Emilio, ni hindi nito nilibot ang tingin sa paligid na para bang hindi na kailangan yun. He leaned back slightly, studying her face as if weighing how much he should reveal.
“I just think that… it’s convenient,” he finally said, calm and indifferent.
Umawang ang labi ni Natalia. “Convenient?” ulit niya, disbelief clear in her voice.
“And also… for the company,” he added smoothly.
Napailing si Natalia. “This is marriage we’re talking about here, Mr. Valderrama. What if you suddenly find someone you’ll love in the future?”
“That’s not gonna happen, Mrs. Valderrama,” he said without hesitation, a slow smirk forming on his lips because he waited this to happened, to be with her.
Natigilan si Natalia. The way he called her that...Mrs. Valderrama...sent a strange chill down her spine. Hindi pa nga sila kasal, unang pagkikita pa lang nila, pero parang sigurado na siya sa magiging apelyido niya ito at tanggap na nito na siya ang paglalaanan nito ng apelyedong yun.
“You can’t be sure about that,” she insisted, trying to regain control.
“I’m sure,” mabilis na sagot niya, voice firm and final.
Napainom si Natalia ng tubig dahil parang may bumara sa lalamunan niya. The confidence in his tone was unsettling.
“How about you?” Emilio suddenly asked, eyes never leaving her eyes.
“Huh?" tanging tanong ni Natalia kahit na naintindihan naman niya ang tanong nito.
“Bakit ka pumayag?” he pressed. “That guy… he was supposed to be your groom, right? Are you using me to move on, Natalia Sofia?” He deliberately used her full name, slow and clear.
Hindi agad nakapagsalita si Natalia.
Because he was right.
She was using him.
Napalingon siya sa kabilang direksyon, avoiding his intense stare. Narinig niya ang mahinang tawa ni Emilio.
“What’s funny?” she asked, irritation flashing in her eyes.
Dahan-dahang umiling si Emilio. “Nothing,” he murmured, then reached inside his coat and pulled out a thick envelope. Napatitig si Natalia sa envelop na yun, nagtataka kung ano ang ansa loob non.
“I thought these pictures might help you move on,” he said casually. “Ayokong pinapasarap kita sa kama tapos ang iniisip mo ay ang lalaking ’yon.”
Nalaglag ang panga ni Natalia.
“What the fvck—”
“Shhh.” Bahagya siyang yumuko palapit sa kanya. “I hate bad words, Mrs. Valderrama.” His voice was low and controlled. “Itago mo ’yan at tingnan mo kapag nakauwi ka na. Don’t open it here. I don’t like dealing with hysterical women crying over trash men.”
Nanlaki ang mga mata ni Natalia sa insulto, pero bago pa siya makapagsalita, may inilapag si Emilio sa mesa.
Isang maliit na kahon.
She slowly opened it.
Inside was an elegant diamond ring...simple yet powerful. The kind that silently screams wealth and permanence.
Nakagat niya ang labi habang nakatitig doon. Naalala niya ang engagement nila ni Darius. Engaged sila, oo...pero hindi man lang siya nabigyan ng singsing. Wala man lang simbolo ng pangako.
Now here it was.
Real. Solid. Undeniable. At galing pa ito sa lalakeng ngayon lang niya nakasama, nakausap at nakilala.
“Wear that,” Emilio said. “And let’s start organizing the wedding.”
Tumingala si Natalia sa kanya.
“Wala akong pakialam kung gamitin mo ako para kalimutan siya,” he continued, his voice dropping lower, darker. “But do it properly. I don’t want to hear you shouting and m0aning his name while I’m inside you.”
Nanigas si Natalia sa kinauupuan niya. Napasinghab siya ng malakas at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya.
"What?" Natawa ulit si Emillio habang kagat na ang labi niya.
"Masyado pang maaga para pag-usapan ang tungkol diyan. Am I marrying a manyak---"
"Nah! You are the one who said that this is marriage. Makakasal na tayo sa buwan na to tapos maaga pa para pag-usapan? Are you still a virgin, huh? If yes, ang bagal naman pala ng gago mong ex," he said.
Muling suminghab si Natalia at napaayos sa pagkakaupo nang maramdaman ang paa ni Emilio sa baba ng lamesa na hinaplos ang paa niya paakyat.
"Emilio---"
"I'm serious... Don't ever m0an his name while I was inside you because I might fvck you hard that usual." Parang nanuyo na ang lalamunan lalo ni Natalia at para atang humina ang aircon sa paligid.
There was no teasing in his tone now.
Only possession.
Only warning.
His eyes traveled slowly over her face, then down to her lips, then back to her eyes. The look wasn’t just lust.
It was something more dangerous.
Something territorial.
The air between them suddenly felt heavier.
Natalia swallowed hard, bigla na lang kumalabog ang dibdib niya ng subrang lakas. Sa subrang lakas ay halos mapalunok na lang siya.
Hindi niya alam kung dapat ba siyang magalit, matakot, o kiligin sa kakaibang intensity ng lalaking nasa harapan niya.
One thing was certain.
This marriage wasn’t going to be simple.
Wakas“Emilio Alejandro Valderrama Jr.!”Malakas ang sigaw ni Natalia na halos umalingawngaw sa buong mansion. Pati ang babaeng umiiyak sa harap niya nila ay halos mapatalon sa gulat, pero sunod ay muli naman din nagpatuloy sa pag-iyak.Napapikit si Natalia habang mariing hinihimas ang sentido, pakiramdam niya'y anumang oras ay aatakihin na siya sa sobrang stress na dulot ng anak nilang lalaki.“Relax—”“How can I relax when your son keeps making this kind of trouble?!” halos mapasigaw na muli si Natalia habang nakaturo kay Emilio. “Susko! Kaka-twenty-one pa lang ng anak mo, pero ilang babae na ang pumupunta rito sa bahay para sabihing buntis sila! Hindi ko pinalaking ganyan ang anak mong 'yan, Emilio! Ikaw kasi! Masiyado mo siyang ini-spoil!”Sa halip na mataranta, napatawa lamang si Emilio. Mahina sa umpisa, ngunit tuluyang lumakas ang tawa niya dahilan upang mas lalong kumunot ang noo ni Natalia.“At natatawa ka pa talaga?” iritang tanong niya habang nakapamewang. Napailing si Emil
Chapter 186Muntik nang mabitawan ni Emilio ang hawak niyang sandok sa sobrang gulat nang bigla na lang niyang makita ang anak niya na nakatayo sa tabi niya at tahimik na nakatitig sa kanya.Halos tumalon ang puso niya dahil hindi man lang niya narinig ang pagpasok nito sa kusina at pagbaba nito sa hagdan."Uh?" All Emilio could say at napakamot pa sa ulo dahil sa hindi niya alam kung ano ang sasabihin.Nakahalukipkip pa kasi ang anak niya habang seryosong-seryoso ang mukha, bahagyang nakakunot ang noo at tila ba matagal na siyang pinagmamasdan. Napalunok si Emilio bago marahang ibinaba ang sandok sa kawali.Tulog pa si Natalia kaya naisipan niyang bumangon nang maaga para magluto.Gusto niyang paggising ng mag-ina niya ay may nakahanda nang mainit na almusal sa mesa, kahit simpleng pagkain lang. sa ngayon.Ni hindi niya mapigilang mapangiti habang nagluluto dahil pakiramdam niya ay napakagaan ng umaga niya. Hindi pa rin siya makapaniwalang kasama na niyang muli ang asawa niya at ngayo
Chapter 185Their suite had already been upgraded.Hindi alam ni Natalia kung paano nangyari iyon, pero hindi na niya kailangang magtanong pa. Alam niyang si Emilio ang may kagagawan noon. Knowing him, isang utos lang ay sapat na para maasikaso agad ang lahat.Nang makarating sila sa Presidential Suite, hindi niya napigilang mapalinga sa paligid.It was spacious.Mas mukha pa itong isang mamahaling bahay kaysa isang hotel room. Malawak ang living area na may eleganteng couch at glass center table. Ang mataas na kisame at floor-to-ceiling windows ay nagbibigay ng mas marangyang pakiramdam sa buong lugar. May mini dining area, maliit na kitchen, at dalawang magkahiwalay na kuwarto.Tahimik ang buong suite.Pagod na rin ang lahat matapos ang mahabang araw.Nang mahiga si Drake Jr. sa kama, hindi na ito kinailangang pilitin pang matulog. Ilang minuto lang ang lumipas ay mahimbing na ang tulog nito dahil na rin sa pagod din sa lahat ng nangyare.Napangiti si Natalia habang marahan niyang i
Chapter 184Everything was happening too fast, but Natalia couldn't stop smiling because of the happiness filling her heart. However, she also couldn't ignore the exhaustion slowly catching up to her. Wala pa siyang naging maayos na pahinga simula nang bumalik siya sa Manila, at ngayon pa lang niya unti-unting nararamdaman ang pagod na kanina pa niya binabalewala.Nang umalis siya sa room ni Emilio, agad niyang pinuntahan ang mga magulang niya.They all looked completely shocked the moment they saw her.Sino ba naman ang hindi magugulat? Lahat sila ay inakalang patay na siya, pero maliban sa pinsan niya na agad na umiyak at niyakap siya nang makita siya nito.Halos wala nang nakapagsalita sa sobrang gulat. Maya-maya pa ay sabay-sabay silang napaiyak. Mahigpit siyang niyakap ng mga magulang niya habang paulit-ulit na humihingi ng tawad.They kept saying sorry because they had tried to marry Emilio to someone else... because they truly believed that she was already dead.But for Natalia.
Chapter 183Halos buong biyahe ay walang imik si Emilio.Tahimik lamang siyang nakaupo sa loob ng sasakyan habang nakatingin sa labas ng bintana.Sunod-sunod na dumaraan ang mga gusali, mga sasakyan, at mga taong abala sa kani-kanilang buhay, ngunit ni isa ay wala siyang tunay na nakikita.Masyadong magulo ang isip niya.Masyadong mabigat ang dibdib niya.At habang papalapit nang papalapit ang sasakyan sa venue ay mas lalo lamang siyang nakararamdam ng pagod.Hindi pisikal na pagod.Napapikit siya sandali.At gaya ng nakagawian niya sa nakalipas na mga taon...Muli na namang sumagi sa isip niya ang mukha ni Natalia. Mabilis niya iyong itinulak palayo.Ngunit gaya ng dati… Bumabalik pa rin. Palagi itong bumabalik. Parang hindi na yata niya kayang mabuhay nang hindi ito naaalala. Ilang segundo pa ay huminto na ang sasakyan.Naputol ang iniisip niya. At bago pa man siya makapag-react ay bumukas na ang pinto sa kabilang bahagi."What the?"Napakurap siya nang marinig ang boses ni David. Pa
Chapter 181 (Part 2)Tahimik na nagsara ang pinto sa likuran ni Natalia.Ngunit hindi niya agad magawang umalis.Nanatili siya roon nang ilang segundo habang nakahawak pa rin sa doorknob.Nakapikit.Pinipigilan ang sarili na muling bumalik sa loob.Napakabigat ng bawat hakbang na inilalayo siya mula kay Emilio.Pakiramdam niya ay muli na naman niyang iniiwan ang asawa niya.Ngunit alam niyang iba na ngayon.Hindi tulad noon. Hindi tulad ng mga taong nawala siya sa buhay nito nang walang paliwanag. Sa pagkakataong ito ay babalik siya. At babalik siya para manatili.Huminga siya nang malalim bago tuluyang tumalikod at naglakad palayo.Habang papalayo siya sa silid ay hindi niya napansin ang mahinang paggalaw ni Emilio sa loob.Parang may naramdaman itong pagkawala.Parang may hinahanap ang puso nito kahit tulog pa ang katawan nito.Ngunit muli rin itong natahimik at nakatulog.At ilang oras pa ang lumipas bago tuluyan itong nagising.Mabigat ang pakiramdam ni Emilio nang magmulat siya ng
“Tingin mo ba talaga ay kaya mo na wala ako, ha, Natalia?!” Galit na tanong ni Darius, kamay nito mahigpit na bumaon sa braso ni Natalia, halos pilit siyang ginagapi sa tensyon at sa lumang kontrol na dati nitong hawak sa kanya.“A-Ano ba! Nasasaktan ako!” Nalukot ang buong mukha ni Natalia sa higpi
Chapter 39“Stop staring at me you fvcking shit,” hindi na maiwasan ni Natalia ang mapamura dahil kahit na nakapikit pa rin at hindi pa minumulat ang mata niya ay ramdam na niya ang titig ni Emilio sa kanya.Kahit mahimbing pa ang pakiramdam ng katawan niya, gising na gising ang pakiramdam niya sa p
Hindi niya namalayang sumandal siya ng bahagya rito habang patuloy na hinahalo ang niluluto. Saglit siyang natigilan nang mapansin kung gaano ka-komportable ang pakiramdam sa posisyong iyon."Really? Thank you and I am allowing you to call me your baby for now on," sambit pa niya na siyang ikinalagl
“Hmmm… I’m tired but I think I’m already fine.” Napatayo ng matuwid si Natalia nang maramdaman ang mahigpit na pagyakap mula sa likod niya. “Kung ganito ba naman madadatnan ko, ang sarap namang magkaroon ng asawa,” bulong pa nito na agad nagpamula kay Natalia, na para bang nahulog sa kakaibang init







