KABANATA 2: Ang Misteryosong Tagapagligtas

Yana

“Boss, wag kang makisawsaw. Wala kang alam dito.” sabi ng isang sigbin. “Syota ko ‘to. Naglalaro lang kami.”

Halos masuka ako sa narinig ko. Sinubukan niyang umakbay sa akin pero tinulak ko ang kamay niya. 

“Wala akong jowang panget!” sigaw ko.

Lord, please sana lubayan na ako ng dalawang adik na ‘to, bulong ko sa aking sarili.

Inambaan ako ng sigbin. “Aba! Matapang ka. Gusto mong masapak?”

Napapikit ako at naghandang masuntok. Pero may humarang sa kamay niya.

“Hindi ba tinuro sa iyo na wag manakit ng babae?” sabi ng misteryosong lalaki. “Tsk. Sa bagay ano pa bang aasahan ko sa mga bobong kagaya niyo?”

“Ang yabang mo! Porket may kotse ka lang.” sabi ng isa. Tinuon nila ang pansin sa lalaki. “Baka gusto mong turuan ka namin ng leksyon…”

Nag-unat-unat ang dalawa na parang nag-wa-warm up sa inter-barangay basketball game. Yung isa ay naka-fighting stance pa. Boxer yarn? 

Kung hindi lang nanginginig buong katauhan ko, baka natawa ako.

Sumugod ‘yung unang sigbin. Diretso suntok papunta sa lalaki.

Pero umiwas siya nang mabilis sabay isang tama sa tagiliran ng adik.

Tumba agad.

“PRE! PUTA, TULONG!” sigaw nung boxer habang gumagapang.

Pero yung isang kasama niya? Mas gago at mas delikado.

Kasi bigla siyang may hinugot sa bulsa na patalim.

Balisong.

Nanigas yung lalamunan at nanlamig ang mga kamay ko. 

Nakakapangilabot. Kung nagkataon, wala talaga akong laban sa dalawang ’to. Kahit sumigaw ako, kahit tumakbo ako, wala. Tapos ako.

“GAGO KA! LAPIT KA DITO!” sigaw nung may patalim habang iwinawasiwas ang balisong.

“Ay Diyos ko…” bulong ko.

Takot na takot ako ngayon pero yung misteryosong lalaki? Ni hindi man lang kumurap.

Sumugod yung adik na may balisong. Humampas pababa at pataas. Gusto talagang masaksak ang lalaki.

Pero napakabilis talaga kumilos ng lalaki. Mukhang na-train ito sa martial arts. 

Humakbang pakanan yung lalaki sabay hawak sa pulso ng sigbin. Pinaikot niya ito nang mabilis.

“ARAY PUTA —”

Tumilapon yung balisong sa semento. Pagkatapos ay siniko niya yung adik.

Bagsak ang dalawa. Ni hindi man lang siya nadaplisan.

Nakahinga na rin ako nang maluwag… Pero napaisip ako... Sino itong ‘knight in shining armor’ ko? At bakit parang mas nakakatakot pa siya kaysa sa dalawa?

Lumapit siya sa akin. At doon ko napansin kung gaano siya katangkad. Mga at least 6’0. Kung nakatayo siguro ako nang diretso, ang maabot ko lang yung dibdib niya.

Nang tumapat siya ng konti sa headlights ng kotse niya, noon ko siya nakita nang maayos.

Holy shit. Sobrang gwapo pala. Not cute or boyish. Manly, beh.

May strong jawline tapos napakapal ng kilay. Yung mga mata n’ya ay light-brown. Halatang may lahi. Parang European? Spanish?

Pero hindi siya kaputian, ha. Tan yung balat niya. Mukhang matured. Siguro nasa 30’s or 40’s na.

“Miss, okay ka lang ba?” tanong ng lalaki. Nagising ang diwa ko doon. Nakatulala pala ako nakatingin sa kanya. 

“Ah… oo, okay lang ako,” sagot ko. “S-salamat nga pala.”

Grabe hindi ako makatingin nang diretso sa kanya. Naiilang ako.

Ang lapit niya na pala sa akin. Mga inches lang ang pagitan. Naririnig ko ang paghinga niya.

Tinitigan niya ako. At may isang bagay sa tingin niya na hindi ko ma-explain…

Parang may ina-identify na para bang hindi ito ang unang beses na pagkikita namin.

“Sigurado ka?” ulit niya. Mas mababa yung boses this time.

Napalunok ako. “T-teka… sino ka ba?”

Hindi siya sumagot agad. Imbes, bahagya siyang tumingin sa mga nakahandusay na adik.

“Ayaw mo bang lumayo muna dito?” tanong niya.

Medyo napaatras ako. Teka lang, ano ba ang balak ng lalaking ito sa akin?

“Hindi kita pwedeng iwan dito,” mariin niyang sinabi.

Napalingon ako sa paligid. Napakadilim pa rin. Yung dalawang sigbin ay nakahandusay. 

Napakahirap magtiwala kung kani-kanino lang pero napakahirap ng sitwasyon ko. Babae ako na mag-isa… Walang pagkain, pera, at tulog.

Pagod na pagod na ako.

“Sumama ka sa akin kung gusto mong ligtas.”

Ligtas nga ba? Hindi ako uto-uto pero napaka-tempting ng offer niya ngayon.

“Hindi kita pipilitin,” dagdag niya. “Pero kung may babalikan ka… o may tatawagan… sabihin mo ngayon.”

Wala na akong babalikan o kahit tahanan man lang. Iyon ang problema.

Ang estranghero na ito lang ang ligtas na option ko ngayon.

“O-okay…” bulong ko. “Pero saan mo ako dadalhin?”

Humalukipkip siya. “Sa isang tahimik na lugar. May damit at pagkain doon. Makakapagpahinga ka nang maayos.”

Nakatingin s’ya sa akin nang malalim. Pero hindi ko nararamdamang gusto niya ako bastusin… Kabaligtaran pa nga.

Parang tinitingnan niya lang kung kaya ko pang tumayo.

“Pero kung ayaw mo… dito kita iiwan,” sabi niya habang tumuturo sa kalsada kung saan may mga tao na.

“Pasensya na,” bulong ko, hindi ko man lang namalayang sinasabi ko na. “Wala kasi akong mapuntahan ngayong gabi.”

Tumango siya nang isang beses.

“Halika.”

At doon niya binuksan ang passenger door ng kotse niya. 

Dahan-dahan akong lumapit. Nang masigurado kong safe naman, umupo ako sa passenger seat.

Tahimik lang. Malamig ang aircon. At sa unang pagkakataon buong gabing ’yon… medyo na-relax ako.

Nang sumara yung pinto sa tabi ko, parang nabunutan ako ng tinik sa dibdib.

Napahawak ako sa hita ko, pinipigilang manginig.

Okay… huminga ka. Hindi ka na aatakihin. Wala na ’yung dalawang hayop.

Pero hindi pa rin maayos ang utak ko. Kahit anong pilit kong mag-relax nang todo, may parte sa akin na nagsasabing: Hindi mo kilala ’tong lalaking ’to. Safe ka ba talaga?

Umikot siya sa driver’s side. Bago siya pumasok, pasilip siyang tumingin sa akin.

“Seatbelt,” sabi niya.

Parang concern na ayaw ipahalata.

Sinunod ko siya. Nang marinig ko yung click ng buckle, pumasok na siya sa loob, isinara ang pinto, at tahimik na pinaandar ang makina.

Umandar yung kotse. Nakadungaw ako sa bintana, pinagmamasdan ang city lights sa labas.

Huminga ako nang malalim.

Virgin pa ako…

Hindi ko alam bakit bigla ko ’tong naisip, pero siguro kasi natatakot ako.

Hindi dahil nagpapakita siya ng malisya.

As in wala talaga.

Pero wala akong kontrol sa kung anong mangyayari sa akin ngayon…

Natural na isipin ko na…

Ang katawan ko ba ang magiging kapalit ng pagsagip niya sa akin?