Se connecter“What?! But how?” gulat na tanong ni Lev.Lucy pursed her lips. “I accidentally bumped into him and… nahulog ‘yong wallet ko kaya nakita niya ‘yong picture roon. It's our family picture with him.”I gasped. “Then? Paano niya napagtagpi-tagpi ‘yon? Eh, iba na ang mukha mo.”“It's not a simple picture. It only has one copy and it was so impromptu so the emotions and everything is so real kaya he knew Lucy, me… won't just randomly give it to someone because it's my treasure.”Nagkatinginan kami ni Lev. “What did he do then? Did he hurt you?”Umiling si Lucy. “He didn't. He called me and wanted to go near me but I panicked so I ran,” she bitterly smiled. “That was the first time I saw him since I got my memories back… that I'm Lucy, a girl once shared many beautiful memories with him but looking back… I can't help but be mad at him because… I remembered how I lost my baby because he didn't believe in me. I hate him but I love him too!” Punong-puno nang galit, lito at muhi ang boses ni
Abala ako sa pag-luluto ng agahan namin nang maramdaman kong may yumakap mula sa likuran ko. “Hmm, ang bango naman,” malambing na sabi ni Lev at tsaka inamoy ang batok ko.Natawa ako nang mahina. “Nambola ka na naman, Lev! ‘Di pa nga ako naliligo, oh!”“It's true. You smell like a baby.” Hinarap ko siya. “Anong baby ka d’yan?” Hinaplos niya ang tiyan ko. “Though you are literally carrying our baby. You will always be my baby,” he laughed softly and planted a gentle k**s on my lips. “Good morning, babe.”Pinigilan kong mapangiti. “Good morning,” kunwaring masungit na sabi ko.Tumawa si Lev at niyakap ako. “Babe, should we buy clothes for our baby after the check up?” he said excitedly.“Next time na lang siguro. Almost 6 months pa lang naman si baby. Masyado pang maaga.”Mabilis na umiling si Lev. “It's already too late. If we have been together since the day you found out that you are pregnant, maybe… I already bought a whole store of baby clothes. You know that I'm not with you w
Pagkatapos kumain ni Sierra ay lumabas na kami. Bumungad sa amin si Lev na naglalakad, pabalik-balik na parang aligaga. Nang buksan ko ang pinto ay agad lumapit sa amin si Lev at pumantay kay Sierra. “Are you okay now, baby?” Lev asked his daughter.“Yes po, daddy. Sorry po, if I said those hurtful words.”Umiling si Lev. “You don't need to apologize, anak. I should be the one who must apologize. I'm sorry that I'm not a good f-father. I failed you and your brother,” his voice broke. “It's not true, daddy. You are the best! It's my fault naman po kasi. I shouted.”“Hindi lang ‘yon, anak. I wasn't there when your mom left us. I didn't r-realize that you, my children need a father to lean on during those times. I'm so s-sorry, anak.” Lev's tears started streaming down his face.Niyakap ni Sierra si Lev at marahang tinapik-tapik ang likod ng ama.Pumatak ang luha ko sa nasaksihan. I can’t believe that at such as young age ay ganito na ka-mature ang anak ko. She was the one who was hurt
Huminga ako nang malalim bago ako kumatok sa pinto ng kwarto ni Sierra.Napagdesisyunan namin ni Lev na ako na lang muna ang kakausap sa anak namin para magpaliwanag.Hindi siya sumagot kaya I took it as a sign na pumasok.Nakita ko siyang nakatalukbong ng kumot. “Baby, si mommy ito.” Inilapag ko sa bedside table niya ang dala kong pagkain at umupo sa kama niya.Inalis niya ang kumot at tinignan ako. “What are you doing here?!” I gently smiled. “I brought you breakfast, anak.”Bumaba ang tingin niya sa pagkain at nag-iwas nang tingin.Humiga ako sa tabi niya at niyakap siya. “I miss you, baby ko.”Nakahinga ako nang maluwag nang hindi siya nagprotesta sa yakap ko. Pinunasan ko ang marka ng luha sa pisngi ni Sierra.“Alam mo, noong nalaman kong totoo kitang anak. Sobrang saya ko dahil ilang beses ko iyong ipinagdasal na sana…. Ako na lang ang mommy mo…” malumanay kong pagsisimula. Hinaplos ko ang pisngi niya. “You are such a dream come true for me and your dad because when we were
I was caught off guard and it took long for me recover.“B-baby, please hear me out first…”Umiling si Sierra. “Ayaw!” sabi niya ‘tsaka ako tinalikuran.Napalunok ako at lumapit sa kanya. “A-anak, huwag naman ganito. I'm sorry, kung matagal nawala si mommy,” puno nang pagsusumamo ang boses ko.Hindi siya sumagot at akmang aakyat na nang niyakap ko siya. “Please, baby ko. Huwag ka ng magtampo kay mommy…” Nagpumiglas siya at narinig ko ang pag-iyak niya. “I don't like you anymore!”Mabilis akong umiling. “No please, d-don’t say that, anak.” “Leave ka na lang ulit. Sanay naman na akong iniiwan mo!” Nabitawan ko siya at napaatras ako. Pakiramdam ko ay nanghina ang buong katawan ko sa mga sinabi niya. My child’s words hurt me but it's more painful to hear her sobbing because of me…. It's all my fault.“Sierra!” dumagundong ang galit na boses ni Lev na nasa puno na ng hagdan. Bakas ang ugat sa leeg ni Lev at pamumula ng tainga niya.“Don't you ever say that to your mom!” Nag-iwas nang t
Naalimpungatan ako sa pagtama ng araw sa pisngi ko. Nang lingunin ko si Lev ay mahimbing pa rin ang tulog niya habang nakayakap sa akin. I gently touched his jaw, may mga balbas na siya at medyo pumayat din siya. Anong nagawa ko? Pinahirapan ko lang ang mga sarili namin. “I'm sorry, Lev,” my voice broke.Niyakap ko siya hanggang sa makatulog ulit ako.Nang magising ulit ako ay tulog pa rin si Lev. Kaya naisipan kong ipagluto siya. Tutal ay medyo maaga pa naman. Gusto kong bumawi sa kanya sa paraang alam ko. Habang ginagawa ko iyon ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti. Sobrang na-miss ko ang ganitong scenario, ‘yong malaya kong nagagawa ang mga gusto kong gawin…Patapos na ako sa pagluluto ng ulam at nasa paggawa na ako ng meryenda namin mamaya.Habang naghahalo ako ay nagulat ako nang biglang may maliit na kamay ang humihila ng damit ko. “Sino ikaw?! My mommy will be mad if you steal my daddy!” galit na sigaw ni Nigel. Kahit hindi ko pa nakikita ang mukha niya ay kilalang-kilala k
Nilagyan ni Lev ng piring ang mga mata ko.“Teka! Ano ito?”“Relax, babe,” mahinahg bulong sa akin ni Lev.Narinig ko ang hagikhik ng mga bata. “Mommy, just go with us.”Inakay nila ako palabas hanggang sa maramdaman ko na tila buhangin na ang inaapakan ko. Naramdaman kong bumilis ang pagtibok ng
“W-what?” Tama ba ang narinig ko? Hindi ko maiwasang hindi magulat sa mga itinuran ni Lev. Hindi ko akalain na sa ganoong paraan nabuo si Sierra. Ngayong nalaman ko ito ay nagbabalik sa akin ang isa sa mga alaalang pilit ko ng kinakalimutan na ginawa ko lang dahil sa tindi ng pangangailangan sa p
“A-ate, please don't blame kuya.”“Hindi ko siya sinisi. N-napatawad ko na ang kuya mo pero aaminin kong na-disappoint ako sa mga nalaman ko,” pag-amin ko.I have to be honest. I have to because I don't want to be overwhelmed with these emotions again. I'm scared that it might cause another chaos i
Namumula ang pisnging nag-iwas ako nang tingin. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko.“U-uminom ka na nga lang ng kape.”Tumawa siya nang mahina.“Mommy,” inaantok na tawag sa akin ni Nigel.Lumingon ako sa kanya at niyakap niya ako. “I'm sleepy na po.”Ngumiti ako nang tipid. “Sige, uuwi na tayo.” T







